எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

அகத்திரை திறவாயோ - டீஸர் & Part 1

NNK-41

Moderator
ஹாய் ஃபிரண்ட்ஸ்☺️
இந்த தளத்துக்கு நான் புதியவள். அகத்திரை திறவாயோ கதையின் மூலம் உங்களுடன் இணைகிறேன். வாய்ப்பளித்த பிரஷா அவங்களுக்கு நன்றி. அப்புறம் கதையை படிச்சிட்டு கருத்து சொல்லுங்க... திட்டவும் செய்யலாம் எல்லாமே எனக்கு பூமழைதான். கதை கொஞ்சம் அப்படி இப்படி இருக்கும்;);). அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க ஃபிரண்ட்ஸ். 31ம்தேதி டீஸருடன் வரேன். Bye for now:):)
 

NNK-41

Moderator
வணக்கம் நட்பூக்களே:love::love:

டீஸரை படிச்சிட்டு உங்களோட அன்பான கருத்துக்களை தெரிவிக்கவும்.

டீஸர் 1

TEASER



“ஓ.. எதுக்குண்ணா கோவிலுக்கு போறோமா?” முதல் கேள்வி புரிந்து பதில் சொன்னவள் பின்னதை விட்டு விட்டாள். மனைவியின் பார்வை தன்னை துளைப்பதை உணர்ந்தவன் பார்வையை திருப்பினான் இல்லை. அவன் கவனம் முழுதும் தங்கையின் மீதே.



“ஆமாம்டா கோவிலுக்குதான். பரவாயில்லை நீ இப்படியே கிளம்பு. இதுலயே நீ அழகாதான் இருக்க” என்றவன் சொகுசாக தங்கையின் இடுப்பில் அமர்ந்திருந்த வருணை தூக்கி கொஞ்சிவிட்டு மனைவியிடம் தந்தவன் பார்வையால் அவளை கண்டித்துவிட்டு கிளம்பினான்.



*******************



“ஆதான் சொன்னேனே ம்மா… அண்ணனுக்கு அவ தங்கம் நான்தான் தகரமா போய்ட்டேன்” பூமிகா மூக்கை சிந்த



“அடச்சீ வாய மூடு!!! தங்கமாம் தகரமாம். உனக்கு என்ன குறை வச்சேன்னு இப்படி பேசுற… காதலிச்சவனை கூட்டி வந்து இவனைதான் கட்டிக்க போறேன்னு சொன்னதும் சரினு சொன்னதுமில்லாம அவங்க குடும்பம் கேட்ட காரும் பணமும் கொடுக்காமலா இருக்கோம்?”



இத்தனை நாட்களாக அமைதியாக இருந்த அண்ணன் இன்று சாட்டையடியாய் நாக்கை சுழட்டுவான் என்று எதிர்பாராதவள் சுதாகரித்தாள்.



“அதெல்லாம் நான் வளமா வாழ நீ கொடுக்கிறத நான் மறப்பேனா ண்ணே… ஆனா நான் அங்கே சந்தோஷமா வாழ வேண்டாமா?? சித்ராவை அவங்க சித்தப்பா பையனுக்கு கட்டி கொடுத்தாதான் என்ன?”



*****************



சாப்பிட்டு முடித்ததும் வாய் துடைக்க டிஷு கேட்டேன். அவனிடம் இல்லையாம் பாவம். பரவாயில்லை அவனே துடைத்து விடுகிறேன் என்றான். குனிந்தவன் அவன் உதட்டால் என் வாயை துடைத்தான்.



எனக்கு பிடிக்க வில்லை. துடைக்கிறேன் என்று என் வாயை எச்சில் செய்து விட்டான். நான் முகம் சுளித்தேன். அசிங்கமா உவ்வேக்காக இருக்கு என்றேன். உடனே என் சட்டையை தூக்கி துடைத்து விட்டவன் அவன் வாயையும் சேர்த்து துடைக்க என் சட்டையில் அவன் உதடை வைத்து அழுத்தினான்.



உவ்வேக் அவன் எச்சில் என் கழுத்தில் எல்லாம் பட்டுச்சு. அவனை தள்ளிவிட்டேன். பேலன்ஸ் இல்லாமல் என் மேலேயே விழுந்துட்டான். அடிப்பட்ட கால் சுர்ரென ரொம்ப வலிக்க ஆரம்பிச்சிருச்சு. முதல் தடவை கத்தி அழுதேன்.



தூரத்திலிருந்து அண்ணன் வருவது தெரிஞ்சது. இன்னும் சத்தம் போட்டு அழுதேன். அண்ணன் ஓடி வந்தான். சுதீஷ் காலில் விழுந்து விட்டான் என்று சொல்லி அழுதேன். ஆனால் அண்ணன் சந்தோஷப்பட்டான். நான் கண்ணீர் விட்டுட்டேனாம். ஆம் என் கண்களீல் இருந்து கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது. முதல் முறையாக எனக்கு அந்த சுரப்பி வேலை செய்ய ஆரம்பித்திருந்தது. அண்ணன் சுதீஷுக்கு நன்றி சொன்னான்.



சுதீஷின் மேல் இருந்த அருவெறுப்பு காணாமல் போனது. ஹேய்.. நான் அழுதுவிட்டேன் என்று எனக்குள் குதூகலம் உண்டானது. எனக்கு கண்ணீரை வர வழைத்த சுதீஷை பார்த்து புன்னகைத்தேன்.



*****************



அவனின் பழுப்பு விழிகளை வெகு ரசனையாக பார்த்தாள். அவள் ரசிப்பதை அவனும் உணர்ந்தே இருந்தான். உதட்டோரம் கள்ள புன்னகை எட்டி பார்த்த்து. உதட்டை துடைப்பதுபோல் நாசூக்காய் மறைத்துக்கொண்டான்.



“டீச்சருக்கு எங்க ஊரு சாப்பாடு பிடிக்கலையோ?” அலைபேசியை பார்த்துக்கொண்டே அவன் கேட்க… புரையேறியது அவளுக்கு. மல்லிகை மொட்டு விழிகள் படபடத்தன. பச்சரிசி பற்கள் ஆரஞ்சு சுளை உதடுகளை கடித்துக்கொண்டன. அடிக்கண்ணால் பார்வையிட்டு கொண்டிருந்தவனின் நெஞ்சம் விம்மி நின்றது. உணர்வுகள் தாறுமாறாய் ஆட்டம் போட… அடக்க வழியின்றி நீரை பருகி அடக்க முயன்றான்.



முயற்சி முயற்சியாக மட்டும் நின்றுக்கொண்டன. குளிரினால் சிவந்த அவள் கன்னங்கள் என்று என்னைக்கண்டு சிவக்கும்? என்னுள் வந்த தீ உனக்குள் என்று வரும் பெண்ணே… என் காலம் இப்படியே கழிந்து முடிந்து விடுமா?? என்னை எப்பொழுது உணர்வாய் நட்சரத்திரா!!! இருவருக்கு நடுவில் இருக்கும் இந்த மதிலை என்று தகர்ப்பாய்?? அவன் மனம் ஏங்கி தவித்தது.
 

NNK-41

Moderator

அகம் 1​

திரையின் பின் நிற்கின்றாய் கண்ணா​

உன்னை மறையோதும் ஞானியர் மட்டுமே காண்பார்​

என்றாலும் குறையொன்றும் எனக்கில்லை கண்ணா​

குன்றின்மேல் கல்லாகி நிற்கின்ற வரதா​

குறையொன்றுமில்லை மறைமூர்த்தி கண்ணா​

மணிவண்ணா மலையப்பா கோவிந்தா கோவிந்தா​

பாடல் முடிந்த பின்னும் கண்களை திறக்க மனமின்றி அமர்ந்திருந்தாள். இமைகள் திறக்காவிடிலும் மனக்கண்கள் திறந்தே இருந்தன. ஆயல்பாடியில் துயில் கொண்டிருந்த மாதவன் எழுந்து தன் அருகே வந்து புன்னகைத்துவிட்டு கையிலிருக்கும் மயிலிறகால் தன் முகத்தை வருடுவதை போல் உணர்ந்தவளின் முகம் மலர்ந்தது. சிப்பி பிளந்து ஒளிரும் முத்தை ஒத்திருந்தது அவளின் பற்வரிசை.​

“த்தை.. த்தை… முத்தா கொக்கேன்.. எந்திலி?” என்ற மழலையின் குரலில் கண் மலர்ந்தாள் மலரினியாழ்.​

“என் கண்ணனுக்கு என்ன வேணுமாம். முத்தா கொடுத்து அத்தையை தாஜா பன்றார்..” குழந்தையை மடியில் அமரவைத்து கேட்க… கிளுக்கென சிரித்தான் இரண்டு வயது நிரம்பிய அண்ணன் மகன் வருண்.​

“த்தை கீழ கம் அப்பா கூப்பு” மழலை மொழி தேனருவியாய் காதில் விழ… ரசித்தவள் மருமகனின் பஞ்சு கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள். பின்புதான் அவன் சொன்ன விஷயம் நினைவில் வர… அவனை தூக்கிக்கொண்டு கீழே சென்றாள்.​

“ப்ச்!!” என்ற அதிருப்தி சத்தங்கள் கேட்டாலும் அதனை பொருட்படுத்தாதவாறு அண்ணன் நிலவன்முன் வந்து நின்றவள்​

“கூப்பிட்டியாண்ணா?” என்று கேட்க​

“புடவை கட்டி வரச்சொன்னேனே? அண்ணி சொல்லலையா?” ஹாலில் இருந்தவர்களை பார்த்துக்கொண்டே சொல்ல​

“ஓ.. புடவையா… எதுக்குண்ணா கோவிலுக்கு போறோமா?” முதல் கேள்வி புரிந்து பதில் சொன்னவள் பின்னதை விட்டு விட்டாள். மனைவியின் பார்வை தன்னை துளைப்பதை உணர்ந்தவன் பார்வையை திருப்பினான் இல்லை. அவன் கவனம் முழுதும் தங்கையின் மீதே.​

அவளும் அறிவாள் இன்று அவளை பெண் பார்க்க வருகிறார்கள் என்று. அதுவும் அக்காவின் திருமணத்தை முன்னிருத்தி இந்த பெண் பார்க்கும் படலம் நடக்கவிருப்பதும் தெரியும். தெரிந்தும் தெரியாமலிருப்பது போல் பாசாங்கு செய்வது மறுப்பின் அறிகுறி என்பதை வீட்டினர் அறிவார்களா? ஏதும் அறியாதவளாக அண்ணன் முகத்தை நோக்கினாள்.​

“ஆமாம்டா கோவிலுக்குதான். பரவாயில்லை நீ இப்படியே கிளம்பு. இதுலயே நீ அழகாதான் இருக்க” என்றவன் சொகுசாக தங்கையின் இடுப்பில் அமர்ந்திருந்த வருணை தூக்கி கொஞ்சிவிட்டு மனைவியிடம் தந்தவன் பார்வையால் அவளை கண்டித்துவிட்டு கிளம்பினான்.​

நீலகண்டன் சாவித்திரி தம்பதிக்கு மூன்று பிள்ளைகள். மூத்தவன் நிலவன் அவனுக்கடுத்தவள் பூமிகா. கடைகுட்டி மலரினியாழ். நிலவன் மஞ்சரியை காதலித்து திருமணம் செய்துக்கொண்டான். இப்பொழுது அவர்கள் கையில் காதலின் சாட்சியாக இரண்டு வயது வருண்.​

மஞ்சரி நிலவன்மேல் அதீத காதல் கொண்டவள். புகுந்த வீட்டினரை அனுசரித்து நடப்பவள்தான் ஆனால் கணவனின் அன்பு தன்னைவிட மற்றவர்மேல் ஒருபடிமேல் சென்றுவிட்டால் சுனங்கி போவாள். அதுவும் புரியாத புதிராக இருக்கும் மலரின்மேல் கணவன் காட்டும் பாசம் சற்று அதிகப்படியே என்பது அவளது கனிப்பு. அதுக்கு இன்னொரு காரணமும் இருக்கிறது. அது கணவனை தவிர்த்து மற்றவர்கள் மலர்மேல் காட்டும் ஒதுக்கமும் வெறுப்பும்.​

நிலவன் கிளம்பிய மறுநிமிடம் பெண்பார்க்க வந்தவர்கள் அதிருப்தியுடன் கிளம்பிவிட ஒப்பாரி வைக்க ஆரம்பித்து விட்டாள் பூமிகா.​

“இந்த பீடை எப்போ ஒழியும்னு தெரியலமா!! சின்ன வயசிலிருந்து என் நிம்மதியை நாசமாக்குனா. இப்போ நம்ம குடும்பத்துக்கு சுமையா மட்டுமில்லாம அவமான சின்னம்மா இருக்கா!! இப்போ.. இப்போ.. என் கல்யாணத்துக்கு முட்டுக்கட்டையா இருக்கா!!”​

மகளின் கதறலும் துக்கமும் சாவித்திரியால் தாங்க முடியவில்லை. நீலகண்டனை பார்த்து கத்த ஆரம்பித்துவிட்டார்​

“அப்போவே சொன்னேன் அவளை தலைமுழுக சொல்லி!! கேட்டீங்களா??”​

“என்ன சாவி அவ நம்ம மகடி”​

“மக இல்லைங்க நம்ம குடும்பத்தை பிடிச்ச பீடை!!”​

“சும்மா இருமா… அப்பாக்கு அவதான் வெல்லக்கட்டி நான் எல்லாம் கண்ணை உருத்தும் தூசுதானே!!” மறுபடியும் பூமிகா ஆரம்பிக்க​

“இப்போ எதுக்கு அம்மாவும் பிள்ளையும் ஒப்பாரி வைக்கிறீங்க அதான் நிலவன் பேச போயிருக்கான் ல!!” நீலகண்டன் குரல் உயர்த்தியதும் சற்று அடங்கி போயினர் தாயும் மகளும்.​

இவை அனைத்தையும் அறையினுள் அமர்ந்திருந்த மஞ்சரியும் கேட்டுக்கொண்டுதான் இருந்தாள். இவர்கள் குமுறும் அளவுக்கு அப்படி என்ன நடந்திருக்கும் மலர் வாழ்வில்? அவளுண்டு அவள் வேலை உண்டு என்று இருக்கும் மலர் இதுவரை தன்னிடம் எத்தனை வார்த்தைகள் பேசியிருக்காள் என்பதை எண்ணிவிடலாம்.​

தன்னிடம் கணக்கிலிட்ட வார்த்தைகள்கூட வீட்டாரிடம் இல்லை. இந்த கணக்கீடலில் வருண் சேர்த்தி இல்லை. ஒரு வேளை மகன் அத்தைமேல் அன்பை பொழிவதாலோ? இருக்கலாம்… ஆனால்…​

*****************​

“மலர்… ”​

“ஆங்.. ண்ணா..”​

“சாமி கும்பிட்டியாமா?”​

“ஆச்சுணா”​

“உன் கிட்ட ஒரு விஷயம் சொல்லனும்.. அதுவும் யாரோட தடங்கல் இல்லாம பேசனும். ஏன்னா… இது நீயா சிந்திச்சு முடிவெடுக்க போற விஷயம்”​

நிலவன் சொன்னதை எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக கிரகித்துக்கொள்ள சில நிமிடங்கள் பிடித்தன அவளுக்கு. உணர்ந்தபின் வேர்த்தது அவளுக்கு. கலக்கத்துடன் நிலவனை பார்த்து என்னவென பார்வையால் அவள் கேட்க… எங்கேயோ பார்த்துக்கொண்டிருந்தவன் தங்கை தன் முகம் பார்த்ததும் சட்டென கவனத்தை அவள் புறம் திருப்பியவன்​

“உனக்கு ஒரு ஜாப் ஆஃபர் வந்திருக்கு” என்றவன் சற்று நிதானித்தான். அவள் புரிந்துக்கொள்வதற்கு அவகாசம் கொடுத்தவன் அவளை அவதனிக்க… கலக்கம் சற்று குறைந்தாற்போல் தோன்றினாள்​

“என் பாஸ்ஸுக்கு தெரிஞ்சவங்க வீட்டில் வேலை இருக்கு…” என்றவன் அவள் முகம் பார்க்க​

“பாஸ்ஸுக்கு தெரிஞ்சவங்க வீட்டுல வேலை… ம்ம்… சமைப்பேன் ஆனா நிறைய பேருக்கு சமைக்க எனக்கு வருமா தெரியலயே ண்ணா? ஆனா என்னால… உனக்குதான் தெரியுமே… ண்ணா... என் நிலைமை...” தங்கையின் குழந்தை முகத்தில் வந்த கலக்கத்தை கண்டவன் மனதில் பெரும் வலி. வீட்டு வேலைக்கு அனுப்புகிறேன் என்று அர்த்தம் கொண்டு விட்டாளா? தான் தெளிவாக சொல்லாததை அப்பொழுதுதான் உணர்ந்தவனாக மானசீகமாக தலையில் கொட்டு வைத்துக்கொண்டு​

“இல்லடா மலர்… வீட்டு வேலை எல்லாம் நீ செய்ய தேவையில்ல. பசங்களுக்கு பாடம் சொல்லி கொடுக்கனுமாம்” என்றதும் தங்க்கையின் முகம் பூவாய் மலர்ந்ததை பார்த்தவனின் மனம் குற்ற உணர்வில் தவித்தது.​

கேட்ட செய்தியில் மலர் மனதினில் சந்தோஷ பூச்சாரல் தூற… கூடவே சிறு நடுக்கமும் உருவானது. அது எதனால் என்று தெரியவில்லை. மெதுவாக நெஞ்சை அழுத்தி கொடுத்தவள் ஏதோ ஒன்று உந்த திரும்பி பார்த்தாள்.​

அர்ச்சகர் அவர்களை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார். ஆனால் அவளை உந்தியது வேறு எதுவோ ஒன்று. அர்ச்சருகருக்கு பின்னால் அவள் கண்கள் துழாவ… ஏதும் தென்படாததால் குழப்பத்துடன் தமையனை பார்த்தவள்.​

“இது… இந்த வேலை பூமி கல்யாணம் வரைக்குமா இல்ல அதற்கு மேலேயும் தொடருமா? ஏன்னா… ஏன்னா மாமா வீட்டுல என்ன..” சொல்ல வந்தவள் வார்த்தைகளை விழுங்கிக்கொண்டு தலையை தாழ்த்திக்கொண்டாள். மனதில் ஏதோ ஒன்று பெண்டுலமாக இங்குமங்கும் ஆடும் உணர்வு அவளுக்குள். கண்கள் கலங்க ஆரம்பித்தன.​

“உன் விருப்பம் எதுவோ அது மட்டும்தான் நடக்கும் மலர்… எப்பொழுதோ இதை நான் செஞ்சிருக்கனும். கொஞ்சம் லேட்… இல்ல.. இல்ல… ரொம்பவே லேட்” என்றவனை பார்த்து மலங்க மலங்க விழித்தவள்​

“அப்போ பூமி கல்யாணம்??”​

“நான் பார்த்துக்கிறேன் நீ கவலைப்பட வேண்டாம். வேலைக்கு தேவையானதை எடுத்து வச்சிரு. நாம நாளைக்கே கொடைக்கானல் கிளம்புறோம்”​

“கொடைக்கானலா!! ண்ணா வீட்டுல… எப்படி?” இன்னும் தெளியா முகத்துடன் இருந்தவளின் தலை கோதியவன்​

“அண்ணேன் இருக்கேன்டா. எல்லாத்தையும் சால்வ் பண்ணிடுறேன். நீ நிம்மதியா இருடா… போதும் நீ அனுபவிச்சதெல்லாம். இனிமேல் நீ நல்லா இருப்ப. எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு” என்ற தமயனை விழிவிரிய பார்த்தாள்.​

*****************​

“என்னடா சொல்லுற… அவளை கூட்டிட்டு போய் கல்யாணத்துக்கு சம்மதிக்க வைப்பனு பார்த்தா…” சாவித்திரி அங்கலாய்க்க​

“அதான் சொன்னேனே ம்மா… அண்ணனுக்கு அவ தங்கம் நான்தான் தகரமா போய்ட்டேன்” பூமிகா மூக்கை சிந்த​

“அடச்சீ வாய மூடு!!! தங்கமாம் தகரமாம். உனக்கு என்ன குறை வச்சேன்னு இப்படி பேசுற… காதலிச்சவனை கூட்டி வந்து இவனைதான் கட்டிக்க போறேன்னு சொன்னதும் சரினு சொன்னதுமில்லாம அவங்க குடும்பம் கேட்ட காரும் பணமும் கொடுக்காமலா இருக்கோம்?”​

இத்தனை நாட்களாக அமைதியாக இருந்த அண்ணன் இன்று சாட்டையடியாய் நாக்கை சுழட்டுவான் என்று எதிர்பாராதவள் சுதாகரித்தாள்.​

“அதெல்லாம் நான் வளமா வாழ நீ கொடுக்கிறத நான் மறப்பேனா ண்ணே… ஆனா நான் அங்கே சந்தோஷமா வாழ வேண்டாமா?? மலரை அவங்க சித்தப்பா பையனுக்கு கட்டி கொடுத்தாதான் என்ன?”​

“அதானே கட்டி கொடுத்தாதான் என்ன நிலவா?” தாயும் இணைந்துக்கொண்டு சொல்ல… பொறுமையின் விளிம்பில் இருந்தவன் எரிமலையாக வெடித்தான்.​

“உங்களுக்கு எல்லாம் மனசாட்சி எங்கிறதே இல்லையா?? அவன் ஒரு டிரக் அடிக்ட். இதுல போதையில விபத்துல மாட்டி சொத்தையா கிடக்குறான்!! இதெல்லாம் உங்க கண்ணுல படலையா??”​

“இதெல்லாம் ஒரு குறையா?? ஏன் இவ மட்டும் குறையில்லாமலா இருக்கா? குறைக்கு குறை சரியா ஒத்து போகும்டா” சாவித்திரி எகத்தாளமாக சொல்ல பொறுமையிழந்தான் நிலவன்​

“குறை குறைனு சொல்லாதீங்கம்மா!! அவ அப்படி செய்ததற்கு நாமதான் காரணம். ஏன் பூமி செய்யாத திருட்டு வேலையா? இவளைவிட மலர் எவ்வளவோ மேல். சரி ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன் இப்பட்டிப்பட்டவனை பூமிகாக்கு கட்டி கொடுப்பீங்களா? இவளும் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு போனவதானே!!” என்றதும் பூமிகா தமையனை முறைக்க… வரிந்துக்கட்டிக்கொண்டு வந்தார் சாவித்திரி​

“வாயை மூடு நிலவா!! யாருக்கு யாரை இணை கூட்டுற!! இவளும் மலரும் ஒன்னா?? குடும்ப மானத்தை கப்பலேத்தி விட்டாளே அவள்… அந்த பீடை… அவளையும் இவளையும் ஒப்பிட்டு பேசாதே!!”​

“சாவி அப்படி சொல்லாத!! அது அவ அறிஞ்சு செய்யல!!” இடையில் புகுந்த நீலகண்டன் விளக்கம் கொடுக்க… சட்டென அவரை பார்த்து தீயாய் முறைத்தார் சாவித்திரி.​

அறையினுள் வருணை உறங்க வைத்துக்கொண்டிருந்த மஞ்சரிக்கு ஏதும் புரியாவிட்டாலும் மாமியார் மற்றும் பூமிகாவின் பேச்சு எரிச்சல் தந்தது. என்ன இருந்தாலும் அவளும் ஒரு பெண்தானே. ஒரு பெண்ணாக மலருக்காக வருந்தினாள்.​

நல்ல வேளை இதையெல்லாம் கேட்க மலர் அங்கில்லை. ரெடிமேட் ரவிக்கை எடுக்க கடைக்கு போயிருந்தாள். நிலவன்தான் அவளை வெளியே அனுப்பிவிட்டு விஷயத்தை குடும்பத்தாரிடம் பகிர்ந்தான். அவர்களின் எதிர்ப்பு அவன் எதிர்பார்த்துதான் ஆனால் பெத்த தாயே இழிவாக பேசியதை அவனால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.​

தந்தையை நிமிர்ந்து பார்த்தான் நிலவன். அவரை நம்பி புரியோஜனம் இல்லை. அம்மாக்கு அடங்கிபோய் பழகிவிட்டார். முடிவெடுத்தவனாக பேச ஆரம்பித்தான். எதை சொன்னால் இவர்கள் அடங்குவார்கள் என்பதை நன்கு அறிந்தவன்… இறுதியாக அதையே சொன்னான்… பிரம்மஸ்திரமாக.​

“என் பேச்சுக்கு இங்கு மரியாதை இல்லல!! சரி எல்லாம் உங்க இஷ்டப்படியே செய்ங்க!! என்னை விட்டுடுங்க!! நான் என் பொண்டாட்டி பிள்ளையோடு தனிக்குடித்தனம் போய்க்கிறேன். நீங்களே எல்லாத்தையும் பார்த்துக்குங்க. குடும்பத்து மூத்த பிள்ளையா பூமிகா கல்யாணத்தன்னைக்கு வரேன்!! ” என்றவன் அறைக்குள் நுழைய போக…​

“டேய் என்னடா?” என்று நீலகண்டன் அதிர… “என்னது தனி குடித்தனமா??” என்ற சாவித்திரி நெஞ்சில் கை வைக்க… ‘கெட்டது குடி… இவன் இல்லாம பின்காலத்தில் தனக்கு யார் சீர் செய்வது?’ என்ற எண்ணம் வர சட்டென தமையனின் காலை பிடித்துவிட்டாள் பூமிகா.​

“அண்ணா அப்படியெல்லாம் செஞ்சிடாதே!! எப்படியாவது அந்த சம்பந்தத்தை நீயே ஏதாவது சொல்லி தட்டிவிட்டிரு!! ஆனா என் கல்யாணத்தை மட்டும் நடத்தி வச்சிடு!! அவர் இல்லனா நான் செத்திடுவேன் ண்ணா” நீலக்கண்ணீர் விட்டாள்.​

“டேய் தங்கச்சியை பாருடா!!” சாவித்திரி கதற​

“ப்ச்!! காலை விடு பூமி!! சரி நான் போகல. ஆனா உன் மாமனார் மாமியார்கிட்ட நீதான் பேசனும்! உன் கல்யாணத்துக்கு நீதான் போராடனும்! உன் வருங்கால புருஷன்கிட்ட என்ன சொல்லுவியோ தெரியாது… ஆனா அவங்க பார்வை மட்டுமல்ல சிந்தனைகூட மலர் மேல் விழுந்திடக்கூடாது. புரியுதா?” என்றவனை பார்த்து ஆட்டுமந்தைகள் தலையாட்டிக்கொண்டன.​

அறைக்குள் நுழைந்தவன் தொப்பென மெத்தையில் அமர்ந்துவிட்டான். அவனுக்கு ஆயாசமாக இருந்தது. என்ன மாதிரியான மனிதர்கள் இவர்கள்?​

மென்மையாக ஒரு கரம் அவன் தலை கோதவும்.. மனைவியின் முகத்தை அன்னாந்து பார்த்தான். மனபுழுக்கம் தாளாமல் சட்டென அவள் வயிற்றில் முகம் புதைத்துக்கொண்டான். கரமோ அவளின் இடையை இறுக கட்டிக்கொண்டது.​

தலையை பிடித்துக்கொண்டு அமர்ந்தவனை பார்த்ததும் மஞ்சரியால் தாளமுடியவில்லை. தலை கோதியவளை அணைத்தவனின் தவிப்பு அவளுக்கு புரிவதாய் அமைதியாக இருந்தாள். மறுபடியும் மனைவியை அன்னாந்து பார்த்தவன்​

“நாங்க பேசிட்டிருந்தது உனக்கு கேட்டிருக்கும்.. ப்ளீஸ் மலரைப்பற்றி ஏதும் கேட்காத…” என்றவனை பார்த்து மென்புன்னகை சிந்தியவள்​

“மூன்று வருஷமா ஏதும் கேட்காதவ இப்பொழுது கேட்டிறவா போறேன். என்னை பத்தி உங்களுக்கு தெரியும்தானே… ம்ம்”​

“தெரியும்டி… ஆனா மனசு ஆறலடி!! என்னை நினைச்சா எனக்கே அவமானமா இருக்கு!! இந்த குற்ற உணர்விலிருந்து மொத நான் வெளியாகனும். அப்புறம் உன்கிட்ட சொல்லிடுறேன்..” என்றவனின் புலம்பலை அவள் “ஷ்ஷ்..” என்று சொல்லி நிறுத்தபார்க்க.. அவனோ தன்நிலை கெட்டு புலம்பலை தொடர… தன் இதழ் கொண்டு அவன் புலம்பல்களை தனக்குள் விழுங்கிக்கொண்டாள் மஞ்சரி.​

திரை திறப்பாளோ…​


கருத்து திரி:-
 
Last edited:

Advi

Well-known member
சை என்ன குடும்பம் இது😤😤😤😤

பெத்த அம்மாவே இப்படி பேசலாமா?????

நீலகண்டன் வீட்டில் சாப்பிட மட்டும் தான் வாய் திறப்பிங்க போல....நல்லது....

மலர் ஏதோ அறியாமல் செய்துட்டா....அதுக்குன்னு இப்படியா😬😬😬😬

மஞ்சரி சூப்பர், இந்த possessiveness கூட இல்லைனா எப்படி????

பூமி & சாவி🤬🤬🤬🤬🤬🤬
 

NNK-41

Moderator
சை என்ன குடும்பம் இது😤😤😤😤

பெத்த அம்மாவே இப்படி பேசலாமா?????

நீலகண்டன் வீட்டில் சாப்பிட மட்டும் தான் வாய் திறப்பிங்க போல....நல்லது....

மலர் ஏதோ அறியாமல் செய்துட்டா....அதுக்குன்னு இப்படியா😬😬😬😬

மஞ்சரி சூப்பர், இந்த possessiveness கூட இல்லைனா எப்படி????

பூமி & சாவி🤬🤬🤬🤬🤬🤬
அவ நிலைமை புரியாம இதுங்க ஆடுற ஆட்டம் இருக்கே... என்ன செய்ய🤷‍♀️
🤷‍♀️🤷‍♀️
 
அப்படி என்ன செஞ்சிருப்பா மலர்???... பூமிகா எவ்வளவு சுயநலம்🤦🏻‍♀️!!... அவ அம்மாவும் கூட சேர்ந்துட்டு ஏன் பேசனும்!!... நிலவன், மஞ்சரி புரிதல் அழகு!!...
 

NNK-41

Moderator
அப்படி என்ன செஞ்சிருப்பா மலர்???... பூமிகா எவ்வளவு சுயநலம்🤦🏻‍♀️!!... அவ அம்மாவும் கூட சேர்ந்துட்டு ஏன் பேசனும்!!... நிலவன், மஞ்சரி புரிதல் அழகு!!...
அறியா வயதில் செய்தது... பூமிக அவ அம்மா சுயநலத்தோட உச்சம். மிக்க நன்றி டியர் மா:love:
 

kalai karthi

Well-known member
பூமி அம்மா சீ. அப்பா 👍. அண்ணி அண்ணா உணர்வு சூப்பர். மலர் என்ன செய்தால் . இவனுக்கு ஏன் குற்றவுணர்வு
 

NNK-41

Moderator
பூமி அம்மா சீ. அப்பா 👍. அண்ணி அண்ணா உணர்வு சூப்பர். மலர் என்ன செய்தால் . இவனுக்கு ஏன் குற்றவுணர்வு
நன்றி டியர். பூமி அவ அம்மா அப்பா எல்லாம் சுத்த வேஸ்ட். மலர் விஷயம் ஒன்னொன்னா தெரிய வரும் டியர்:)
 
Top