எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

காதல் கனிரசமே - கதை திரி

Status
Not open for further replies.

NNK-52

Moderator
அத்தியாயம் 1.,


பொள்ளாச்சியில் இருந்து பதினைந்து கிலோ மீட்டர் அளவிற்கு உள்ளே சென்றால் , நம் கண்களுக்கு விருந்து அளிப்பது போலதொரு பச்சை உலகம்...
எங்கு பார்த்தாலும் தென்னை மரத் தோப்புகளும் , வீசி எறிந்ததில் வளர்ந்து நிற்கும் பயிர் வகைகளும்... வரவேற்கும் வளைவு போன்ற புளியமரங்கள் அதன் கீழே மஞ்சள் நிற பலகையில் "நெஞ்சனூர்" என ஊரின் பேரை எடுத்துக் காட்ட. அந்த ஊரின் அழகைக் கண்டு மனமும் கண்களும் நிறைந்து போகும்...

ஊரின் புகழ்பெற்ற மண்டபம்... மக்கள் கூட்டத்தில் நிறைந்து வழிந்தது...

அவ்வூரின் செல்லப் பிள்ளைக்கு அன்று திருமணம்... ஊரே அங்கு தான் டேரா.. ஒருவர் வீட்டிலும் உணவு செய்யப்படவில்லை... அனைவருக்கும் மண்டபத்திலேயே மூணு நேரத்திற்கு பதிலாக ஐந்து நேரம் உணவு பரிமாறப்பட்டது..


திருமணத்திற்கு வரும் மக்கள் கூட்டம் ஆரவாரமாக இருக்க , திருமண வீட்டில் உள்ளோரோ கடும் வாக்கு வாதத்தில் இருந்தனர்..

" யாரைக் கேட்டு இந்த கல்யாணத்தை முடிவு பண்ணீங்க... நான் அவளை கட்டிக்கனுமா... மனுஷன் எவனாச்சும் அவளை கல்யாணம் பண்ணுவான்னா ", என்று வெற்றி மண்டபம் அதிரும் அளவிற்கு கத்தினான்..

" இப்போ மட்டும் நீ கல்யாணம் பண்ண சரின்னு சொல்லல.. இங்கேயே கழுத்தை அறுத்துட்டு செத்து போயிருவேன்.. அப்புறம் உன் இஷ்டதுக்கு சுத்து.. ", என பிளேக் மெயில் செய்யும் அன்னையை எரிச்சலுடன் பார்த்தான் வெற்றி வேந்தன்..

வெற்றியின் தந்தை இறந்த பின், அவனுக்காகவே வாழ்ந்தவர் அவர்... வெற்றியின் தந்தை இருந்த வரை அவரின் சொல்லை மீறி நடக்காதவர் அன்னக்கொடி.. இப்போது அவராக எடுக்கும் முதல் முடிவு இந்த திருமணம் தான்..

" இதுக்குத் தான் நான் வெளியூர் போறேன்னு சொன்ன உடனே அனுப்பி வச்சியாம்மா நீ.. இது எல்லாம் அந்த கருவாச்சி சொல்லி தந்தாளா ", கோவமாக அன்னத்திடம் அவன் சண்டையிட..

" சொந்த மாமன் பொண்ணை கட்டிக்க உனக்கு என்ன டா.. அவ்வளவு திமிரு... ஒழுங்கு மரியாதையா அவளுக்கு தாலிய கட்டு.. இல்ல எனக்கு பாடைய கட்டு.. முடிவு உன் கையில தான் ", என அன்னம் சேரில் ஓய்ந்து போய் அமர்ந்து விட்டார்..


" இதுல எனக்கு முடிவு பண்ண வாய்ப்பே இல்லை... என்னமோ பத்து பண்ணெண்டு வழி வச்சிருக்க மாதிரி பேசிட்டு இருக்க நீ.. உனக்கு ஊர்ல வேற பொண்ணே கிடைக்கலையா .. ", அவனுக்கு ஆத்திரம் தீர மறுத்தது...

" ஏம்ப்பா வெற்றி.. ஊர்ல செல்வாக்கு இருக்கிற ஆளு நீயி.. நீயே இப்படி பேசுனா ... மத்த பயலுக எல்லாம் ஆத்தா அப்பணை மதிக்காம போயிரும்.. அம்மா சொல்றதை கேட்டு நல்ல படியா வாழுற வழியைப் பாரு.. ", அன்னம் வயதில் உள்ள அத்தனை பூமர் தாத்தாக்களும் ஒன்றாக சேர்ந்து வெற்றியின் வாழ்க்கைக்கு வழி சொல்கிறேன் என்ற பெயரில் , அவனுக்கு சூனியம் வைக்க வழி செய்தனர் ( வெற்றியின் பாய்ண்ட் ஆஃப் யூ வில் )

" சரி சரி...... கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்.. ", என வேண்டா வெறுப்பாக சொன்னவன் பட்டு வேட்டி பட்டு சட்டை.. தோளில் பட்டு துண்டு என ஆணழகன் நம்பர் ஒன் அளவிற்கு மண மேடையில் அமர்ந்து இருந்தான்..


" முக்கியமான விஷயம்... என் முத பொண்டாட்டி விஷயத்துல யாரும் தலையிடக் கூடாது... இப்போ எவ்வளவு முக்கியமா நினைக்கிறேனோ எப்பவும் அப்படித்தான்.. அப்புறம் வந்து முதல ஒதுக்கீட்டு இவளை தூக்கி வச்சுட்டு ஆடுன்னு சொன்னா நான் மனுஷனாவே இருக்க மாட்டேன்.. ", என்று இறுதியாக சொல்லிவிட்டு கிளம்பி மணமேடையில் அமர்ந்தவன் தான்... எரியும் அக்னி குண்டத்தை தவிர அவன் பார்வை , அதை வளர்க்கும் அய்யரின் முகத்தைத் கூட பார்க்காமல் உள்ளம் தாங்கா வெம்மையுடன் மந்திரம் சொல்லிக் கொண்டு இருந்தான் வெற்றி..


அதே நேரம் .,

மணமகள் அறையில்...

" என்னடி வாய் நீளுது.. கொஞ்சம் அதிகமா படிச்சா நீ சொல்றதுக்கு நாங்க தலை ஆட்டனுமா ", என மணிமேகலை திட்டும் திட்டுக்களை வாங்கியபடி கோவமாக அமர்ந்து இருந்தாள் பிரவாகினி...

" அவன்லாம் ஒரு ஆளு அவனை போய் நான் கட்டிக்கனுமா... சரியான பொறுக்கி மா அவன் ", என்றவளை அடிக்க கையை ஓங்கி இருந்தார் மணிமேகலை...


" ஏய் மணி.. என்ன பழக்கம் இது... என் தங்கத்த அடிக்க கை ஓங்குற... கையை உடைச்சு அடுப்புல வைச்சுடுவேன்... புள்ளை மேல கை பட்டுச்சு.. ", என்ற திருமூர்த்தி... பிரவாவின் அருகில் அமர்ந்தார்..

" தங்கப் பொண்ணுக்கு அப்பா நல்லது தான பண்ணுவேன்... உன்னை மாதிரி தங்கமான பையன் தான் டா.. வெற்றியும்... என் தங்கச்சி பையன்... உன்னை பிரத்தில கொடுத்துட்டு என்னவோ ஏதோன்னு கலங்காம , நிம்மதியா இருப்போம் ல.. அதுவும் இல்லாம உங்க ரெண்டு பேர் ஜாதகமும் ஒன்னுக்கு ஒன்னு சொல்லி வச்சு பிறந்ததுன்னு ஜோசியர் சொன்னாரு .. அப்பவே மனசு நிறைஞ்சு போச்சு... அதுனால தான் உனக்கு லீவ் இருக்கப்பா கல்யாணம் பண்ணிறலாம்னு நீ ஊருக்கு வர முன்னே எல்லாம் தயார் பண்ணிட்டோம்... ", என்றவர் கொஞ்சியதில் மனம் இறங்கிய பிரவா வேண்டா வெறுப்பாக வெற்றியை திருமணம் செய்ய ஒப்புக் கொண்டாள்...

பின் மெரூன் நிற பூவில் தங்க ஜரி கொண்டு மெருகேற்றி மின்னிய புடவையை அணிந்து கொண்டு மின்னினாள் பிரவா...

மண மேடை வரும் வரை பொருத்தம் இருக்கிறது என்ற சொன்ன ஜோசியரை, இதுவரை அவள் பேசிடாத வார்த்தைகளை கூட தேடி எடுத்து அவரை திட்டினாள்..


அவனருகில் வந்த உடன் , அடுத்த டியூட்டி அவனை திட்ட ஆரம்பம் ஆனது...

அவளை மனுஷன் கட்டுவானா என்று கேட்டவனும்... அவன் ஒரு பொறுக்கி என்று சொன்னவளும் தங்களின் பெற்றோர்களுக்கு வேண்டி இந்த திருமணத்தில் இணைய மனதார ஒப்புக் கொண்டனர்..

" ஹேய் கருவாச்சி... கல்யாணம் வேண்டாம்னு சொல்ல உனக்கு என்னடி கேடு ", அவள் அமர்ந்த அரவம் கேட்டவுடன் தலை திருப்பாமல் , பார்வை மாற்றாமல் கேட்டான் வெற்றி..

" உனக்கு என்ன கேடோ அதே கேடு தான் எனக்கும்... தீயில பூவை போடுற வேலைய பாரு .. ஊருக்குள்ள பெரிய சண்டியரு.. ஒரு கல்யாணத்தை நிறுத்த துப்பில்ல, இந்த 'டி' சொல்ற வேலை எல்லாம் என்கிட்ட வச்சுக்காத ", என உள்ளுக்குள் கனன்றும் எரிச்சலை வெளிப்படையாக அவனிடம் கொட்டினாள் பிரவா..

" இந்த வாய் மட்டும் இல்லேன்னு வைய்யு... கரு நாய் உன்னை கடத்திட்டு போயிரும்.. என் பொண்டாட்டி க்கு இவ்வளவு வாய் இருக்க கூடாது. ஒழுங்கு மரியாதையா வாயாடுறதை நிறுத்து ", இன்னும் கூட அவளிடம் திரும்பாமல் கட்டளை மட்டும் தூள் பறக்க போட்டுக்கொண்டு இருந்தவனை , உதட்டு சுழிப்புடன் ஏளனமாக பார்த்த பிரவா ," உனக்கு எது பிடிக்கதோ , அதை செய்யுறது தான் என் பழக்கம்... ", என்று சொன்னவளை , பார்த்து வேகமாக திரும்பியவன் .
என்னவோ சொல்ல வர.


" நீங்க நிறுத்துறேலா இல்லை நான் நிறுத்தவா... பேசிண்டே இருந்தேள்.. எனக்கு மந்திரம் மறந்து போகும் ", என்றவரை ," என்ன ???? " என இருவரும் ஒரே போல அதிர்ச்சி அடைந்த இருவரையும் பார்த்து..

" வாயை மூடும் ", என்றவர் மந்திரம் சொல்வதை தொடர்ந்தார்... அவர்களுக்கு பழக்கமான அய்யர் தான் என்பதால் இவ்வளவு அதிகாரம் அவரிடம்..

அதன் பின் இருவரும் தப்பித் தவறி கூட ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்க்கவில்லை...

மாங்கல்யம் தட்டில் வைத்து உற்றார் உறவினர்கள் அனைவரும் தொட்டு , அட்சதை தூவி ஆசீர்வதிக்க , அனைத்து மக்களின் ஆசிர்வாதம் ஒன்று சேர அய்யர் எடுத்து கொடுத்து மங்கள நாணை பிரவாவின் கழுத்தில் கட்டினான் வெற்றி..


பிரவாவும் எந்த எதிர் மறையான எண்ணங்களும் இல்லாமல் முழு மனதுடன் மாங்கல்யத்தை ஏற்றுக் கொண்டாள்... ஏனோ அதை அணிவித்த வெற்றியை மட்டும் ஏற்றுக் கொள்ள மனமில்லை..
சுற்றி இருந்த மக்கள் எல்லாம் ஆர்பரிக்க பெற்றவர்களின் மனமோ குளிர்ந்து போனது...

அன்னக்கொடி கண்ணீர் மல்க மகனின் திருமணத்தை மனதார கண்டு மகிழ்ந்தார்...

பிரவாவின் தந்தைக்கு மகளுக்கான சரியான ஜோடியுடன் சேர்த்து வைத்த நிம்மதி... மணிமேகலை, இனி அவள் தன் வீட்டுப் பிள்ளை இல்லை என்பது உணர கண்களில் கண்ணீர் தானாக ஊற்றெடுத்தது ..
மனதார இந்த திருமணத்தை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியவர்களோ அடுத்த வாய்க்கா தகராறை ஆரம்பித்தனர்..
 
Last edited:

NNK-52

Moderator
அத்தியாயம் 2.,
திருமணம் நல்ல படியாக முடிந்து , மணமக்கள் இருவருக்குமான சடங்குகள் ஆரம்பம் ஆகியது.. குங்குமம் வைப்பது முதல் உணவு ஊட்டிக் கொள்வது வரை முட்டிக்கொண்டும் முறைத்துக் கொண்டுமே இருந்தனர்...
மூன்று நாட்களாக களை கட்டிய மண்டபம் , மக்கள் அனைவரும் விழா முடிந்து செல்ல, வெறுச்சோடி போனது..
பின் மணமக்கள் வீட்டினரும் மண்டபத்தை காலி செய்து வீட்டிற்கு கிளம்பினர்...

மணமக்கள் ஒரு காரிலும் ,பெரியவர்கள் ஒரு காரிலும் செல்வதாக முடிவு செய்யப்பட்டு...
வெற்றியின் தோழன் அருள் அவனுக்கு துணையாகவும்.. பிரவா வின் தோழி கவிதா அவளுக்கு துணையாகவும் வந்தனர்...

இன்னோவா காரின் பின் புற இருக்கையில் அருள் மற்றும் கவிதா ஏறிக் கொள்ள... ஓட்டுநர் பக்கத்து இருக்கையில் வெற்றியின் மாமா ஏறிக் கொண்டார்...

நடுவில் இருக்கும் இருக்கைகளில் இவர்களை ஏறச் சொல்ல ,
" இவ பக்கத்துல எல்லாம் என்னால உட்கார முடியாது... நீ இங்க வா மாமா.. நான் முன்னால போறேன் ", என வெற்றி எரிச்சலுடன் பிரவாவை பாராமல் அடிக்குரலில் பேச..

" ரொம்பத்தான்.. பெரிய மைனரு .. ச்சீ தள்ளிப் போ.. ", அவனை தள்ளி விட்டு உள்ளே அமர்ந்து விட்டாள் பிரவா...

" பொண்ணா டி நீ.... பஜாரி... அடக்கம்னா என்னன்னு தெரியலை.. உனக்கு கல்யாணம் எல்லாம் இப்போ முக்கியமா... ", என்றவனை லூசா இவன் என்பது போல பார்த்த பிரவா...

" சித்தப்பு... இப்போ வண்டிய எடுப்பீங்களா... இல்லை நான் நடந்தே போகவா ", என்று சுந்தரிடம் கடுப்பாக சொன்னாள்...

" டேய் கூறு கேட்டவனே.. ஏறித் தொலை... பைத்தியக்கார பயலே... ", சுந்தரும் வெற்றியின் செயலில் கோவம் கொண்டு திட்ட..

" தலை எழுத்து... இந்த கருவாச்சி கூட எல்லாம் உட்காரனும்னு... ஏய் தள்ளி உட்காரு டி ", அத்தனை ஒதுக்கமாக ஜன்னல் அருகே அவள் ஒட்டி அமர்ந்து இருக்க...

இன்னும் தள்ளி அமர சொன்னதில் பிரஸர் தலைக்கு ஏற..
" இந்த இடம் பத்தலனா... மேல இடம் ஃப்ரீ யா தான் இருக்கு... ஏறி போய் படுத்து உருளு ", என இருவரும் வாய் பேசியே சண்டையை உருவாக்க... அவர்களை ஓய்ந்து போய் பார்த்தனர் நண்பர்கள் இருவரும்... சுந்தர் இரண்டு பேரின் பேச்சில் தலை வலி வந்து டிரைவரிடம் "அமிர்தாஞ்சன் ரோல் ஆன் இருக்கா தம்பி", என தைலம் விசாரணையில் இறங்கினார்..

" இல்லங்க அண்ணே.... ரெண்டு ருவா இராவணன் தைலம் தான் இருக்கு ", என்ற டிரைவரின் கூற்றில் சண்டையை மறந்து... ," அது என்ன ராவண தைலம் ", என்ற வெற்றியின் கேள்வியில் மற்ற நால்வரும் டிரைவரின் முகத்தைப் பார்க்க..

" அதான் வெற்றி பத்து தலை இராவணன் க்கு கூட இந்த தைலம் போட்ட பின்ன வலி எல்லாம் இல்லாம போகுமே... அந்த தைலம் தான்.. அவருக்கு பத்து தலை. எனக்கு ஒரே தலை.. ஆனா என் பொண்டாட்டி குடுக்குறது பத்து தலை வலி.. அதுக்கு தான் இது ", என்றவரின் கூற்றில் எச்சில் கூட்டி விழுங்கினான் வெற்றி வேந்தன்...

" அண்ணே ஓவரா பேசாதீங்க.. நான் அக்கா கிட்ட சொல்லிடுவேன் " பிரவா மிரட்டவும் தான் டிரைவர் புலம்பலை விட்டு காரைக் கிளப்பினார்.. அதன் பின் வெற்றி வாயே திறக்கவில்லை...
யோசனை முழுதும் பொண்டாட்டி கொடுமை என்ற வார்த்தையை மனத்தில் நினைத்து அதையே சுற்றி வந்தது அவன் எண்ணங்கள்..

இவ்வாறு இருவரும் எலியும் பூனையுமாக சண்டையிட்டுக் கொண்டே வீடு வந்து சேர்ந்தனர்...

இருவருக்கும் ஆரத்தி எடுத்து வீட்டிற்குள் நுழையும் நேரம் ," வெற்றி அண்ணா .", என்றபடி ஒருவன் ஓடி வர..

" டேய்... பாண்டி... ஏன்டா இப்படி ஓடி வர ", என வெற்றி விசாரிக்க..

" அண்ணா.... நம்ம சிங்காரம் நிலத்துல யார் யாரோ வந்து பேசிட்டு இருக்காங்க... சிங்காரம் அழுதுட்டு இருக்காரு.... அவங்க எல்லாம் பெரிய பணக்காரங்க போல இருக்காங்கண்ணா ", பாண்டி என்பவன் சொல்லவும்..

" அவரு பையன் தான வெளியூருல படிக்கிறான்... ", எனக் கேட்டபடி... பட்டு வேட்டியை மடித்துக் கட்டியவன் , மீசையை முறுக்கிக் கொண்டு தனது புல்லட்டை சிங்கமென கிளப்பி பாண்டியை யும் அழைத்துக் கொண்டு அந்த இடம் நோக்கி சென்றான்... இங்கு அனைவரையும் வாசலில் விட்டு விட்டு..
இதை எதையும் கண்டு கொள்ளாமல் வீட்டிற்குள் நுழைந்தாள் பிரவா...
அருளும் தன் பைக்கில் வெற்றி சென்ற இடத்திற்கு விரைந்தான்..

" தப்பா நினைக்காத பிரவா... அவன் ", என சுந்தர் எதோ சொல்ல வர..

" எனக்கு எல்லாம் தெரியும் சித்தப்பு... இதுக்கு எல்லாம் நீ எதுக்கு தயங்கி தயங்கி விளக்கம் சொல்லிட்டு இருக்க... அவனை என்ன விட புரிஞ்சவ யாரு... நைட் ல இருந்து நல்லா சாப்பிடல... பசிக்குது ", என்றவள் சமையலறை சென்று இரு தட்டுக்களில் உணவு எடுத்து வந்தாள் சுந்தருக்கும் சேர்த்து. பின் இருவரும் சாப்பிட்டு முடித்து சுந்தர் வெளியில் செல்ல...

உடை மாற்றி கட்டிலில் சாய்ந்தாள் பிரவா..
பிரவாவின் முகத்தில் தீவிர சிந்தனையும் இதழ்களில் வில்லப் புன்னகையும் தவழ்ந்து நின்றது..


வெளியில் சென்றவன் , சிங்காரம் என்பவரின் நிலம் இருக்கும் பக்கம் சென்று புல்லட்டை நிறுத்தி கண்களில் அனல் தெறிக்க இறங்கியவன் மீண்டும் ஒரு முறை மீசையை முறுக்கிய படி அந்த நிலத்தில் பயிர் செடிகள் மீது கவனம் இன்றி நடந்தவர்களை பார்த்துக் கொண்டே சிங்காரம் அருகில் சென்றான்...

" என்ன ஆச்சு .... அவங்க யாரு ", என்றவனின் கண்கள் பயிர் செடிகளை மிதிக்கும் அவர்களின் கால்களையே நோட்டம் விட்டது..

" என் பையன் எதோ கடன் வாங்கி இருக்கானாமா வெற்றி... இந்த நிலம் என் அப்பா சொத்து ... அவன் பேர்ல எழுதி வச்சு இருந்தாரு .. இதை அடமானம் வச்சு கடன் வாங்கி இருக்கானாம்... கடனை கொடுக்கல... அதனால இந்த நிலத்தை இவங்க எடுத்துக்க போறாங்களாம்... ", என்றவரின் குரல் தேம்பலுடன் வெளி வர...

கை முஸ்டிகள் இறுக...
"உங்க பையனை இங்க வர சொல்லுங்க", என சொல்லிவிட்டு வயலுக்குள் நடப்பவர்களின் அருகில் சென்றான்...

அவன் வேட்டி சட்டையில் இருக்கவும்.. ," ஹேய் வில்லேஜ் மேன் ... ", என ஒருவன் பதறினான்..

வெற்றி செய்த வேலை அப்படி... செம்மண்ணை எடுத்து வீசி இருந்தான் அவன் மீது... அதில் பதறி போய் சத்தமிட்டான் அந்த கோட் சூட் காரன்..

" லேசா மண்ணு பட்டதுக்கே சும்மா பதறுற.. இத்தனை நாள் கஷ்டபட்டு வேர்வை சிந்தி விதைச்சு, நேரம் காலம் பாக்காம வேலை செஞ்சு வளர்த்துன செடி மேல எருமை மாதிரி ஏறி நிக்கிற.. வெளில போடா முதல்ல... ", கணீர் குரலில் வெற்றி மிரட்ட...

அந்த ஆள் பயந்து வயலில் இருந்து வரப்பிற்கு வந்தான்...
" ஹேய் யூ... ஹவ் டேர்... ", என்று அந்த கோட் சூட் காரன் கோவம் கொண்டு பேச வராமல் தடுமாறவும்..

" டேர்... ", என்று அந்த ஆளைப் பார்த்து உதடு வளைத்து சிரித்த வெற்றி ," இட் வாஸ் பார்ன் வித் மீ ", என சொல்லவும்... அந்த ஆள் பேவென நின்று இருந்தான்...

" உனக்கு English தெரியுமா ", என்றவனுக்கு ," ஏன் அதென்ன புடிக்க முடியாத கொம்பா.. போடா ", என்ற வெற்றி.. " இப்போ நீங்க எல்லாரும் இங்க இருந்து போகனும்... இல்லை நான் போக வைப்பேன்... எப்படி வசதி ", அழுத்தமான குரலில் மிரட்டினான்..

ஆனால் அவனோ,
" Are you educated ", என வெற்றியைப் பார்த்து கேட்கவும்...
" Yeah..! he is a lawyer ", என்று பதிலுரைத்தான் பாண்டி என்பவன்...


" வாட்.., யூ டூ", மீண்டும் மீண்டும் அவன் அதிர்ச்சியை காட்ட..

" பாண்டி அவனை போக சொல்லு.. சும்மா சும்மா ஷாக் ஆகிட்டு இருக்கான்.. மக்கு மண்டையன் ", பாண்டியிடம் சொல்லி விட்டு சிங்காரத்தின் அருகே செல்ல..


" வெற்றி.. அவன் குதிரை பந்தயத்துல காசு கட்டி நஸ்டம் ஆயிருச்சாம் ப்பா... லட்ச கணக்குல கடன் வாங்கி இருக்கானாம்... கடன் கட்ட முடியாம தலைமறைவாகி இருக்கானாம்", ஒவ்வொன்றாக அவர் சொல்லவும் யோசனையாக நின்றான் வெற்றி.
 
Last edited:

NNK-61

Moderator
அத்தியாயம் 2.,
திருமணம் நல்ல படியாக முடிந்து , மணமக்கள் இருவருக்குமான சடங்குகள் ஆரம்பம் ஆகியது.. குங்குமம் வைப்பது முதல் உணவு ஊட்டிக் கொள்வது வரை முட்டிக்கொண்டும் முறைத்துக் கொண்டுமே இருந்தனர்...
மூன்று நாட்களாக களை கட்டிய மண்டபம் , மக்கள் அனைவரும் விழா முடிந்து செல்ல, வெறுச்சோடி போனது..
பின் மணமக்கள் வீட்டினரும் மண்டபத்தை காலி செய்து வீட்டிற்கு கிளம்பினர்...
மணமக்கள் ஒரு காரிலும் ,பெரியவர்கள் ஒரு காரிலும் செல்வதாக முடிவு செய்யப்பட்டு...
வெற்றியின் தோழன் அருள் அவனுக்கு துணையாகவும்.. பிரவா வின் தோழி கவிதா அவளுக்கு துணையாகவும் வந்தனர்...
இன்னோவா காரின் பின் புற இருக்கையில் அருள் மற்றும் கவிதா ஏறிக் கொள்ள... ஓட்டுநர் பக்கத்து இருக்கையில் வெற்றியின் மாமா ஏறிக் கொண்டார்...
நடுவில் இருக்கும் இருக்கைகளில் இவர்களை ஏறச் சொல்ல ,
" இவ பக்கத்துல எல்லாம் என்னால உட்கார முடியாது... நீ இங்க வா மாமா.. நான் முன்னால போறேன் ", என வெற்றி எரிச்சலுடன் பிரவாவை பாராமல் அடிக்குரலில் பேச..
" ரொம்பத்தான்.. பெரிய மைனரு .. ச்சீ தள்ளிப் போ.. ", அவனை தள்ளி விட்டு உள்ளே அமர்ந்து விட்டாள் பிரவா...
" பொண்ணா டி நீ.... பஜாரி... அடக்கம்னா என்னன்னு தெரியலை.. உனக்கு கல்யாணம் எல்லாம் இப்போ முக்கியமா... ", என்றவனை லூசா இவன் என்பது போல பார்த்த பிரவா...
" சித்தப்பு... இப்போ வண்டிய எடுப்பீங்களா... இல்லை நான் நடந்தே போகவா ", என்று சுந்தரிடம் கடுப்பாக சொன்னாள்...
" டேய் கூறு கேட்டவனே.. ஏறித் தொலை... பைத்தியக்கார பயலே... ", சுந்தரும் வெற்றியின் செயலில் கோவம் கொண்டு திட்ட..
" தலை எழுத்து... இந்த கருவாச்சி கூட எல்லாம் உட்காரனும்னு... ஏய் தள்ளி உட்காரு டி ", அத்தனை ஒதுக்கமாக ஜன்னல் அருகே அவள் ஒட்டி அமர்ந்து இருக்க... இன்னும் தள்ளி அமர சொன்னதில் பிரஸர் தலைக்கு ஏற..
" இந்த இடம் பத்தலனா... மேல இடம் ஃப்ரீ யா தான் இருக்கு... ஏறி போய் படுத்து உருளு ", என இருவரும் வாய் பேசியே சண்டையை உருவாக்க... அவர்களை ஓய்ந்து போய் பார்த்தனர் நண்பர்கள் இருவரும்... சுந்தர் இரண்டு பேரின் பேச்சில் தலை வலி வந்து டிரைவரிடம் "அமிர்தாஞ்சன் ரோல் ஆன் இருக்கா தம்பி", என தைலம் விசாரணையில் இறங்கினார்..
" இல்லங்க அண்ணே.... ரெண்டு ருவா இராவணன் தைலம் தான் இருக்கு ", என்ற டிரைவரின் கூற்றில் சண்டையை மறந்து... ," அது என்ன ராவண தைலம் ", என்ற வெற்றியின் கேள்வியில் மற்ற நால்வரும் டிரைவரின் முகத்தைப் பார்க்க..
" அதான் வெற்றி பத்து தலை இராவணன் க்கு கூட இந்த தைலம் போட்ட பின்ன வலி எல்லாம் இல்லாம போகுமே... அந்த தைலம் தான்.. அவருக்கு பத்து தலை. எனக்கு ஒரே தலை.. ஆனா என் பொண்டாட்டி குடுக்குறது பத்து தலை வலி.. அதுக்கு தான் இது ", என்றவரின் கூற்றில் எச்சில் கூட்டி விழுங்கினான் வெற்றி வேந்தன்...
" அண்ணே ஓவரா பேசாதீங்க.. நான் அக்கா கிட்ட சொல்லிடுவேன் " பிரவா மிரட்டவும் தான் டிரைவர் புலம்பலை விட்டு காரைக் கிளப்பினார்.. அதன் பின் வெற்றி வாயே திறக்கவில்லை...
யோசனை முழுதும் பொண்டாட்டி கொடுமை என்ற வார்த்தையை மனத்தில் நினைத்து அதையே சுற்றி வந்தது அவன் எண்ணங்கள்..
இவ்வாறு இருவரும் எலியும் பூனையுமாக சண்டையிட்டுக் கொண்டே வீடு வந்து சேர்ந்தனர்...
இருவருக்கும் ஆரத்தி எடுத்து வீட்டிற்குள் நுழையும் நேரம் ," வெற்றி அண்ணா .", என்றபடி ஒருவன் ஓடி வர..
" டேய்... பாண்டி... ஏன்டா இப்படி ஓடி வர ", என வெற்றி விசாரிக்க..
" அண்ணா.... நம்ம சிங்காரம் நிலத்துல யார் யாரோ வந்து பேசிட்டு இருக்காங்க... சிங்காரம் அழுதுட்டு இருக்காரு.... அவங்க எல்லாம் பெரிய பணக்காரங்க போல இருக்காங்கண்ணா ", பாண்டி என்பவன் சொல்லவும்..
" அவரு பையன் தான வெளியூருல படிக்கிறான்... ", எனக் கேட்டபடி... பட்டு வேட்டியை மடித்துக் கட்டியவன் , மீசையை முறுக்கிக் கொண்டு தனது புல்லட்டை சிங்கமென கிளப்பி பாண்டியை யும் அழைத்துக் கொண்டு அந்த இடம் நோக்கி சென்றான்... இங்கு அனைவரையும் வாசலில் விட்டு விட்டு..
இதை எதையும் கண்டு கொள்ளாமல் வீட்டிற்குள் நுழைந்தாள் பிரவா... அருளும் தன் பைக்கில் வெற்றி சென்ற இடத்திற்கு விரைந்தான்..
" தப்பா நினைக்காத பிரவா... அவன் ", என சுந்தர் எதோ சொல்ல வர..
" எனக்கு எல்லாம் தெரியும் சித்தப்பு... இதுக்கு எல்லாம் நீ எதுக்கு தயங்கி தயங்கி விளக்கம் சொல்லிட்டு இருக்க... அவனை என்ன விட புரிஞ்சவ யாரு... நைட் ல இருந்து நல்லா சாப்பிடல... பசிக்குது ", என்றவள் சமையலறை சென்று இரு தட்டுக்களில் உணவு எடுத்து வந்தாள் சுந்தருக்கும் சேர்த்து. பின் இருவரும் சாப்பிட்டு முடித்து சுந்தர் வெளியில் செல்ல...
உடை மாற்றி கட்டிலில் சாய்ந்தாள் பிரவா..
பிரவாவின் முகத்தில் தீவிர சிந்தனையும் இதழ்களில் வில்லப் புன்னகையும் தவழ்ந்து நின்றது..
வெளியில் சென்றவன் , சிங்காரம் என்பவரின் நிலம் இருக்கும் பக்கம் சென்று புல்லட்டை நிறுத்தி கண்களில் அனல் தெறிக்க இறங்கியவன் மீண்டும் ஒரு முறை மீசையை முறுக்கிய படி அந்த நிலத்தில் பயிர் செடிகள் மீது கவனம் இன்றி நடந்தவர்களை பார்த்துக் கொண்டே சிங்காரம் அருகில் சென்றான்...
" என்ன ஆச்சு .... அவங்க யாரு ", என்றவனின் கண்கள் பயிர் செடிகளை மிதிக்கும் அவர்களின் கால்களையே நோட்டம் விட்டது..
" என் பையன் எதோ கடன் வாங்கி இருக்கானாமா வெற்றி... இந்த நிலம் என் அப்பா சொத்து ... அவன் பேர்ல எழுதி வச்சு இருந்தாரு .. இதை அடமானம் வச்சு கடன் வாங்கி இருக்கானாம்... கடனை கொடுக்கல... அதனால இந்த நிலத்தை இவங்க எடுத்துக்க போறாங்களாம்... ", என்றவரின் குரல் தேம்பலுடன் வெளி வர... கை முஸ்டிகள் இறுக...
"உங்க பையனை இங்க வர சொல்லுங்க", என சொல்லிவிட்டு வயலுக்குள் நடப்பவர்களின் அருகில் சென்றான்...
அவன் வேட்டி சட்டையில் இருக்கவும்.. ," ஹேய் வில்லேஜ் மேன் ... ", என ஒருவன் பதறினான்..
வெற்றி செய்த வேலை அப்படி... செம்மண்ணை எடுத்து வீசி இருந்தான் அவன் மீது... அதில் பதறி போய் சத்தமிட்டான் அந்த கோட் சூட் காரன்..
" லேசா மண்ணு பட்டதுக்கே சும்மா பதறுற.. இத்தனை நாள் கஷ்டபட்டு வேர்வை சிந்தி விதைச்சு, நேரம் காலம் பாக்காம வேலை செஞ்சு வளர்த்துன செடி மேல எருமை மாதிரி ஏறி நிக்கிற.. வெளில போடா முதல்ல... ", கணீர் குரலில் வெற்றி மிரட்ட... அந்த ஆள் பயந்து வயலில் இருந்து வரப்பிற்கு வந்தான்...
" ஹேய் யூ... ஹவ் டேர்... ", என்று அந்த கோட் சூட் காரன் கோவம் கொண்டு பேச வராமல் தடுமாறவும்..
" டேர்... ", என்று அந்த ஆளைப் பார்த்து உதடு வளைத்து சிரித்த வெற்றி ," இட் வாஸ் பார்ன் வித் மீ ", என சொல்லவும்... அந்த ஆள் பேவென நின்று இருந்தான்...
" உனக்கு English தெரியுமா ", என்றவனுக்கு ," ஏன் அதென்ன புடிக்க முடியாத கொம்பா.. போடா ", என்ற வெற்றி.. " இப்போ நீங்க எல்லாரும் இங்க இருந்து போகனும்... இல்லை நான் போக வைப்பேன்... எப்படி வசதி ", அழுத்தமான குரலில் மிரட்டினான்..
ஆனால் அவனோ,
" Are you educated ", என வெற்றியைப் பார்த்து கேட்கவும்...
" Yeah..! he is a lawyer ", என்று பதிலுரைத்தான் பாண்டி என்பவன்...


" வாட்.., யூ டூ", மீண்டும் மீண்டும் அவன் அதிர்ச்சியை காட்ட..
" பாண்டி அவனை போக சொல்லு.. சும்மா சும்மா ஷாக் ஆகிட்டு இருக்கான்.. மக்கு மண்டையன் ", பாண்டியிடம் சொல்லி விட்டு சிங்காரத்தின் அருகே செல்ல..

" வெற்றி.. அவன் குதிரை பந்தயத்துல காசு கட்டி நஸ்டம் ஆயிருச்சாம் ப்பா... லட்ச கணக்குல கடன் வாங்கி இருக்கானாம்... கடன் கட்ட முடியாம தலைமறைவாகி இருக்கானாம்", ஒவ்வொன்றாக அவர் சொல்லவும் யோசனையாக நின்றான் வெற்றி.
Enna vetri lawyer ah pudhu pudhu twista kudukariye ma super
 

NNK-52

Moderator




அத்தியாயம் 3.,


கட்டிலில் சாய்ந்தவாறு தூங்கி இருந்தாள் பிரவா... எந்த எதிர்மறை எண்ணங்கள் துளியும் இல்லை அவளிடம்.. நிம்மதியான உறக்கம்...


லேசாக தூக்கம் தெளிய கதவு தட்டும் சத்தம் எங்கோ கேட்பது போல இருக்க மெதுவாக அதை கவனித்து எழுந்து பார்த்தாள் ," பிரவா... எந்திருச்சு வா டி... அவன் வந்தா நாய் மாதிரி கத்தித் தொலைப்பான்... " என அன்னக்கொடி புலம்பியபடியே கதவைத் தட்டினார்..


" உன் மகனுக்கு நீயே பயந்தா எப்படி அத்தை... ", என்று கதவைத் திறந்து கேட்டாள் பிரவா..


" உனக்கும் அவனுக்கும் தான் டி.. பேசுனா வாய்யே வலிக்காது... உங்கள மாதிரி பேச என்னால முடியாது... அவனுக்கு பேசுறதே பொழப்பு... நீ பேசுறக்காகவே ஒரு வேலை தேடுனவ.. மனுஷன் பேசுவானா உங்க கூட ", என்றவர் அறைக்குள் வராமல் வெளியிலேயே நின்றார்...


" பேச மாட்டேன்னனு சொல்லி. உன் மகனை விட அதிகமா பேசுற அத்தை.. சரி உள்ள வா", என்றழைக்க...


" இல்ல... நான் வரது இருக்கட்டும்.. நீ போய் குளிச்சு.. சிக்குனு சிட்டு மாதிரி பட்டு சேலை கட்டி அலங்காரம் பண்ணிட்டு வந்து சேரு.. ", என்று விட்டு சென்றார் அன்னக்கொடி..


" அவனுக்கு இன்னைக்கு இருக்கு ", என்றவள் அழகோவியமாக தயாராகி வர, அன்னக்கொடி , மணிமேகலை இருவரும் அவளை கண்டு அதிசயித்து போயினர்.. முகம் நிறைய சந்தோசம் மின்ன... பளிச்சென இருந்தவள் இரு அன்னையர்களிடமும் ஆசிர்வாதம் வாங்கி விட்டு... அறைக்குள் சென்று விட்டாள்.. மருமகளின் அழகில் தானாக கர்வம் ஒட்டிக் கொண்டது அன்னக்கொடிக்கு...


" நம்ம பிரவா இம்புட்டு அழகா... இத்தன நாள் இவ்வளவு அழகை எங்க வச்சு இருந்தாலோ ", என அன்னக்கொடியின் எண்ணம் எல்லாம் பிரவாவின் அழகிய உருவம் மட்டுமே..


" என் புள்ள எப்பவும் அழகு தான் அண்ணி.. இன்னைக்கு கூடுதல் அழகு ", என்றவர் அருகிலுள்ள தன் வீட்டிற்கு சென்று விட...


அன்னக்கொடி வெற்றிக்கு அழைத்தார்..


அவன் அழைப்பை ஏற்காமல் இருக்க அருளுக்கு அழைத்தார்...


" எங்க டா இருக்கீங்க.. அவன் எங்க ", என அன்னம் சத்தமிட...


" நான் கவிதா புள்ளையா வீட்டுல விட்டுட்டு இப்பத்தான் அவன் இருக்க பக்கம் போக போறேன்.. போய்ட்டு நிலைமை சொல்றேன் சித்தி ", என்றவன் அழைப்பை அணைத்து விட.. எதிர் பக்கம் கோவம் கொப்பளிக்க நின்று இருந்தார் அன்னம்..


பிரவா கண்ணாடி முன் அமர்ந்து நெற்றியின் முன் விழும் முடியை மெதுவாக ஒதுக்கிக் கொண்டே வெற்றியின் நினைவில் மயங்கினாள்..


வயலில்..


சிங்காரம் தன் பிரச்சனையை சொல்லி முடிக்க , யோசனை வயப்பட்டு இருந்தான் வெற்றி..


" குதிரை பந்தயமா... ", என்றவனுக்கு தெரியும்.. அதில் மூழ்கியவர் தெளிந்து வந்ததாக சரித்திரம் இல்லை என..


" என் மகன கண்டு பிடிக்கணும் வெற்றி... அவன் என்ன பன்றானோ... ", என தந்தையாக கலங்கியவரைப் பார்த்தவன் ....


மீண்டும் அந்த கோட் சூட் காரர்களை அழைத்து பேசினான்..


அவன் விசாரித்த வரை இந்த நிலம் , வீடு ஏன் சிங்காரத்தையே அடமானம் வைத்தாலும் அவன் வாங்கி வைத்த கடன் தீர வாய்ப்பில்லை..


அவர்களிடம் பேசி அனுப்பி வைத்தவன்..


சிங்காரத்திடம் வந்து ," வீடு, நிலம்னு எல்லாம் வித்தாலும் பத்தாது.. கொஞ்சம் நாள் அவங்க வர மாட்டாங்க.. அதுக்குள்ள உங்க பையனை கண்டு பிடிக்க முயற்சி பண்ணுங்க ." , என்றவன் வயலில் இருந்து வெளியில் வரவும் , அருள் அங்கு வரவும் சரியாக இருந்தது...

" ஏன் டா.. நீ கல்யாண மாப்பிள்ளை தான. இன்னும் ஒரு நாள் கூட முழுசா முடியல.. அதுக்குள்ள உன் வேலைய தொடங்கியாச்சா... ", என அருண் கேட்க..

" என் பின்னாடியே கிளம்பின, இப்போ இம்புட்டு நேரம் கழிச்சு வர... என்ன விவகாரம் ", என்று அருளுக்கு செக் வைக்க..

" கவிதா புள்ளைய வீட்ல விட போனேன் டா.. நான் என்ன உன்னை மாதிரியா கட்டுன பொண்டாட்டிய ரோட்டுல விட்டுட்டு வர ", என குத்தலாக அருள் பேசவும்..

" அய்யோ.. மறந்தே போச்சு டா.. என்ன கத்து கத்துவாளோ... ", என்றபடி அவசரமாக பைக்கை எடுத்துக் கொண்டு வீட்டை நோக்கிச் சென்றான் வெற்றி..

அவனை பார்த்து சிரித்த அருண் , பேவென நின்ற பாண்டியை வண்டியில் ஏற்றிக் கொண்டு வீட்டிற்கு சென்றான்..
பாண்டி யோசனையாக வர ," உனக்கு என்னடா ஆச்சு... மூளை மழுங்கினவ மாதிரி வர ", என்றான் அருள்..

" ஒன்னு இல்ல அண்ணே... வெற்றி அண்ணாக்கு இந்த கல்யாணம் பிடிக்கல தான ", என பாண்டி கேட்டான்..

" உனக்கு யாரு டா சொன்னா.. அவனுக்கு கல்யாணம் பிடிக்கலனு ", எதிராய் அருள் கேட்க... புரியாமல் விழித்தான் பாண்டி..

" அதான் ஊருக்கே தெரியுமே... அண்ணனுக்கு பிரவா அக்காவ பிடிக்கலனு ", மீண்டும் பாண்டி ஆரம்பிக்க..


" அவங்களே ஒரு புரியாத புதிர்.. இன்னும் கொஞ்ச நாளிலேயே புள்ளைய பெத்து போடுவாங்க.. அது வரை அமைதியா இரு ", என்ற அருள், வண்டியை நிறுத்தி பாண்டியை இறக்கி விட்டான்..


இறங்கிய பாண்டி ," அதுக்கு அப்புறம் காரணம் தெரியுமா அண்ணா ", என பாண்டி ஆர்வமாக கேட்டான்..


" இல்லை.. அவங்களோட புரியாத புதிர் உனக்கு பழகிரும்.. அடுத்த புள்ளையும் ரெடி ஆயிரும் ", என்றவன் கிளம்ப.. மொத்தமாக குழம்பி நின்றவன் பாண்டி தான்...

வெற்றியின் வீட்டில்,

வெற்றி வாசலில் பைக்கை நிறுத்தி விட்டு வீட்டினுள் செல்ல அன்னக்கொடியின் அர்ச்சனை ஆரம்பம் ஆனது..
" ஒன்னே ஒன்னு .. கண்ணே கண்ணுண்ணு ஒரு புள்ளைய பெத்து படிக்க வச்சு நல்லது கெட்டதை செஞ்சு என்ன பலன்... அது ஊருக்கு இல்ல உழைக்குது ", என தன் பாட்டிற்கு புலம்பிக் கொண்டு இருந்தார் அன்னம்..

" இப்போ என்ன ஆகிப் போச்சுன்னு இப்போ கல்யாண வீட்டுல ஒப்பாரி வைக்கிற நீ... ", என அன்னத்தின் அம்மா திட்ட..

" என்னைய என்னம்மா பண்ண சொல்ற... அவன் கல்யாணம் ஆனத கூட மறந்துட்டு வயலு விவசாயம்னு போயிட்டான்... அந்த புள்ளைக்கு நான் என்ன பதில் சொல்லுவேன் ", என்றார் முந்தானையில் கண்களை துடைத்தபடி..


" எல்லாம் தெரிஞ்சி தான கல்யாணம் பண்ணுனா அவ பாத்துப்பா.. நீ அமைதியா சாப்டுட்டு போய் படு ", என்றார் அன்னத்தின் அம்மா...


உள்ளே வந்தவன் அன்னையின் திட்டுக்கள் வாங்காமல் தப்பிக்க சத்தமில்லாமல் தன் அறைக்குள் நுழைந்தான்..


அழகு பதுமையாக பிரவா கண்ணாடி முன் அமர்ந்து இருக்க.. இவன் அவளின் அழகைக் கண்டு சிலையாக சமைந்தான்..


" வா மாமா.. உனக்காக தான் வெயிட்டிங்.. எப்படி இருக்கேன் நானு ", என்று கண்ணாடியில் அவன் பிம்பம் கண்டு எழுந்து நின்றாள் பிரவா..


" இப்படி எல்லாம் மேக் அப் பண்ணி என்னை மயக்க பாக்கிறியா டி ", என்றவன் அடி மீது அடி வைத்து அவளை நெருங்கி இருந்தான்..


" உன்னை கவுக்க நான் மேக் அப் வேற போடணுமா மாமா... நான் லேசா கண்ணடுச்சா , மயங்கி என் மடில சாய்ஞ்சுட மாட்ட", என்றபடி கண்களை சிமிட்டினாள் பிரவா..


" என்னடி.. நீ பெரிய காந்தக் கண்ணழகியா.. இவ கண்ணைப் பார்த்து மயங்க வேற செய்யனுமோ ", என்றவன் அவளருகில் நின்றான் மூச்சு படும் தூரத்தில்..


" ஆமான்ற.. ", என்றவள் கண்ணடிக்க..


" இல்லையே நான் மயங்கலயே... இதுக்கு எல்லாம் மயங்க நான் என்ன சாதாரண ஆளா... வேந்தன்.. வெற்றி வேந்தன்... ", என மீசையை ஒரு கை முறுக்க . மற்றொரு கை பிரவாவின் இடையை இறுக்கி இருந்தது..


" மாமா இந்த பக்கமும் முறுக்கி விடேன் " , என பிரவா சொல்ல..


காற்றைப் போல மறுகையில் அவளை மாற்றியவன் மற்றொரு புற மேசையையும் முறுக்கி விட்டு ," நீ சொன்னதால எல்லாம் பண்ணல.. என் பழக்கம் இது ", என்றவன் உதட்டை சுழிக்க...


" ஆனா இதுக்கு உனக்காக தான் மாமா ", என்றவள் சுழித்த இதழை சுவைத்தாள் இடை விடாது...


ஆணவனும் முத்தத்தில் கரைய , அவனின் கைகள் இரண்டும் அவளை அவனோடு இறுக்கி இருந்தது..


" ச்சீ.. போதும் போடி ", என வாய் சொல்ல... நெருக்கம் குறைந்த பாடில்லை.. முத்தம் முடிந்தும் அவளை விடாமல் இறுக்கி வைத்து இருந்தவனை இதழில் உறைந்த புன்னகையுடன் பார்த்து இருந்தாள் பிரவா..


" என்ன சிரிப்பு... ", என அவன் கேட்க...


" நீ என்னை விட்டா களைஞ்சு போன மேக் அப்பை சரி பண்ணிக்குவேன் மாமா ", என பிரவா சொல்லவும்..


" நான் என்னமோ உன்னை பிடிச்சி வச்சு இருக்குற மாதிரி பேசுற... போடி கருவாச்சி ", என்றவனின் தோளில் கைகளை மாலையாக போட்டுக் கொண்டு..


" ஏன் மாமா உன் முத பொண்டாட்டி யாரு... என்கிட்ட மட்டும் சொல்லேன்... ", என அவன் மயங்கி இருக்கும் நேரம் அதை கேட்டாள் பிரவா..


மேலும் அவளை தன்னோடு இருக்கியவன் ," உன்கிட்ட சொல்லுற அளவு.. நீ எனக்கு நெருங்கியவ இல்ல ", என்றவன் சடாரென அவளை தன்னிடம் இருந்து பிரித்து கட்டிலில் தள்ளி விட்டு குளியலறைக்குள் நுழைந்தான்..


ஏளனமாக புன்னகைத்த பிரவா ," உன் வாயாலேயே சொல்ல வைக்கிறேன் மாமா... இது இந்த பிரவாவின் சபதம் ", என்றவள் மீண்டும் கண்ணாடி முன் அமர்ந்து சிகையை சரி செய்ய..

குளிக்க சென்றவன்...
அடைத்த கதவில் சாய்ந்து நின்று பிரவாவுடன் இருந்த நெருக்கத்தை நினைத்து , தன்னவள் உடனான இறந்த காலத்தில் மூழ்கினான்..

அவனுக்கான முதல் காதல் அவள்... மறக்க முயலும் காயம் நிறைந்த காலம் அது...
 

santhinagaraj

Well-known member
ரொம்ப அருமையா போகுது கதை செம்ம 😍😍
வெற்றி, பிரவா ரெண்டு பேரு வாய் மட்டும்தான் சண்டை போடுது கை கண்ணு வேற வேலைய பாக்குது.

உண்மையிலேயே வெற்றிக்கு முதல் பொண்டாட்டி இருக்கா 🙄🙄🙄
 

Saranyakumar

Active member
அருமை இரண்டு பேரும் சண்டைபோட்டுட்டே அருமையான வேலை பண்ணறாங்க 🤣🤣🤣
 

admin

Administrator
Staff member
அத்தியாயம் 3.,


கட்டிலில் சாய்ந்தவாறு தூங்கி இருந்தாள் பிரவா... எந்த எதிர்மறை எண்ணங்கள் துளியும் இல்லை அவளிடம்.. நிம்மதியான உறக்கம்...


லேசாக தூக்கம் தெளிய கதவு தட்டும் சத்தம் எங்கோ கேட்பது போல இருக்க மெதுவாக அதை கவனித்து எழுந்து பார்த்தாள் ," பிரவா... எந்திருச்சு வா டி... அவன் வந்தா நாய் மாதிரி கத்தித் தொலைப்பான்... " என அன்னக்கொடி புலம்பியபடியே கதவைத் தட்டினார்..


" உன் மகனுக்கு நீயே பயந்தா எப்படி அத்தை... ", என்று கதவைத் திறந்து கேட்டாள் பிரவா..


" உனக்கும் அவனுக்கும் தான் டி.. பேசுனா வாய்யே வலிக்காது... உங்கள மாதிரி பேச என்னால முடியாது... அவனுக்கு பேசுறதே பொழப்பு... நீ பேசுறக்காகவே ஒரு வேலை தேடுனவ.. மனுஷன் பேசுவானா உங்க கூட ", என்றவர் அறைக்குள் வராமல் வெளியிலேயே நின்றார்...


" பேச மாட்டேன்னனு சொல்லி. உன் மகனை விட அதிகமா பேசுற அத்தை.. சரி உள்ள வா", என்றழைக்க...


" இல்ல... நான் வரது இருக்கட்டும்.. நீ போய் குளிச்சு.. சிக்குனு சிட்டு மாதிரி பட்டு சேலை கட்டி அலங்காரம் பண்ணிட்டு வந்து சேரு.. ", என்று விட்டு சென்றார் அன்னக்கொடி..


" அவனுக்கு இன்னைக்கு இருக்கு ", என்றவள் அழகோவியமாக தயாராகி வர, அன்னக்கொடி , மணிமேகலை இருவரும் அவளை கண்டு அதிசயித்து போயினர்.. முகம் நிறைய சந்தோசம் மின்ன... பளிச்சென இருந்தவள் இரு அன்னையர்களிடமும் ஆசிர்வாதம் வாங்கி விட்டு... அறைக்குள் சென்று விட்டாள்.. மருமகளின் அழகில் தானாக கர்வம் ஒட்டிக் கொண்டது அன்னக்கொடிக்கு...


" நம்ம பிரவா இம்புட்டு அழகா... இத்தன நாள் இவ்வளவு அழகை எங்க வச்சு இருந்தாலோ ", என அன்னக்கொடியின் எண்ணம் எல்லாம் பிரவாவின் அழகிய உருவம் மட்டுமே..


" என் புள்ள எப்பவும் அழகு தான் அண்ணி.. இன்னைக்கு கூடுதல் அழகு ", என்றவர் அருகிலுள்ள தன் வீட்டிற்கு சென்று விட...


அன்னக்கொடி வெற்றிக்கு அழைத்தார்..


அவன் அழைப்பை ஏற்காமல் இருக்க அருளுக்கு அழைத்தார்...


" எங்க டா இருக்கீங்க.. அவன் எங்க ", என அன்னம் சத்தமிட...


" நான் கவிதா புள்ளையா வீட்டுல விட்டுட்டு இப்பத்தான் அவன் இருக்க பக்கம் போக போறேன்.. போய்ட்டு நிலைமை சொல்றேன் சித்தி ", என்றவன் அழைப்பை அணைத்து விட.. எதிர் பக்கம் கோவம் கொப்பளிக்க நின்று இருந்தார் அன்னம்..


பிரவா கண்ணாடி முன் அமர்ந்து நெற்றியின் முன் விழும் முடியை மெதுவாக ஒதுக்கிக் கொண்டே வெற்றியின் நினைவில் மயங்கினாள்..


வயலில்..


சிங்காரம் தன் பிரச்சனையை சொல்லி முடிக்க , யோசனை வயப்பட்டு இருந்தான் வெற்றி..


" குதிரை பந்தயமா... ", என்றவனுக்கு தெரியும்.. அதில் மூழ்கியவர் தெளிந்து வந்ததாக சரித்திரம் இல்லை என..


" என் மகன கண்டு பிடிக்கணும் வெற்றி... அவன் என்ன பன்றானோ... ", என தந்தையாக கலங்கியவரைப் பார்த்தவன் ....


மீண்டும் அந்த கோட் சூட் காரர்களை அழைத்து பேசினான்..


அவன் விசாரித்த வரை இந்த நிலம் , வீடு ஏன் சிங்காரத்தையே அடமானம் வைத்தாலும் அவன் வாங்கி வைத்த கடன் தீர வாய்ப்பில்லை..


அவர்களிடம் பேசி அனுப்பி வைத்தவன்..


சிங்காரத்திடம் வந்து ," வீடு, நிலம்னு எல்லாம் வித்தாலும் பத்தாது.. கொஞ்சம் நாள் அவங்க வர மாட்டாங்க.. அதுக்குள்ள உங்க பையனை கண்டு பிடிக்க முயற்சி பண்ணுங்க ." , என்றவன் வயலில் இருந்து வெளியில் வரவும் , அருள் அங்கு வரவும் சரியாக இருந்தது...

" ஏன் டா.. நீ கல்யாண மாப்பிள்ளை தான. இன்னும் ஒரு நாள் கூட முழுசா முடியல.. அதுக்குள்ள உன் வேலைய தொடங்கியாச்சா... ", என அருண் கேட்க..

" என் பின்னாடியே கிளம்பின, இப்போ இம்புட்டு நேரம் கழிச்சு வர... என்ன விவகாரம் ", என்று அருளுக்கு செக் வைக்க..

" கவிதா புள்ளைய வீட்ல விட போனேன் டா.. நான் என்ன உன்னை மாதிரியா கட்டுன பொண்டாட்டிய ரோட்டுல விட்டுட்டு வர ", என குத்தலாக அருள் பேசவும்..

" அய்யோ.. மறந்தே போச்சு டா.. என்ன கத்து கத்துவாளோ... ", என்றபடி அவசரமாக பைக்கை எடுத்துக் கொண்டு வீட்டை நோக்கிச் சென்றான் வெற்றி..

அவனை பார்த்து சிரித்த அருண் , பேவென நின்ற பாண்டியை வண்டியில் ஏற்றிக் கொண்டு வீட்டிற்கு சென்றான்..
பாண்டி யோசனையாக வர ," உனக்கு என்னடா ஆச்சு... மூளை மழுங்கினவ மாதிரி வர ", என்றான் அருள்..

" ஒன்னு இல்ல அண்ணே... வெற்றி அண்ணாக்கு இந்த கல்யாணம் பிடிக்கல தான ", என பாண்டி கேட்டான்..

" உனக்கு யாரு டா சொன்னா.. அவனுக்கு கல்யாணம் பிடிக்கலனு ", எதிராய் அருள் கேட்க... புரியாமல் விழித்தான் பாண்டி..

" அதான் ஊருக்கே தெரியுமே... அண்ணனுக்கு பிரவா அக்காவ பிடிக்கலனு ", மீண்டும் பாண்டி ஆரம்பிக்க..


" அவங்களே ஒரு புரியாத புதிர்.. இன்னும் கொஞ்ச நாளிலேயே புள்ளைய பெத்து போடுவாங்க.. அது வரை அமைதியா இரு ", என்ற அருள், வண்டியை நிறுத்தி பாண்டியை இறக்கி விட்டான்..


இறங்கிய பாண்டி ," அதுக்கு அப்புறம் காரணம் தெரியுமா அண்ணா ", என பாண்டி ஆர்வமாக கேட்டான்..


" இல்லை.. அவங்களோட புரியாத புதிர் உனக்கு பழகிரும்.. அடுத்த புள்ளையும் ரெடி ஆயிரும் ", என்றவன் கிளம்ப.. மொத்தமாக குழம்பி நின்றவன் பாண்டி தான்...

வெற்றியின் வீட்டில்,

வெற்றி வாசலில் பைக்கை நிறுத்தி விட்டு வீட்டினுள் செல்ல அன்னக்கொடியின் அர்ச்சனை ஆரம்பம் ஆனது..
" ஒன்னே ஒன்னு .. கண்ணே கண்ணுண்ணு ஒரு புள்ளைய பெத்து படிக்க வச்சு நல்லது கெட்டதை செஞ்சு என்ன பலன்... அது ஊருக்கு இல்ல உழைக்குது ", என தன் பாட்டிற்கு புலம்பிக் கொண்டு இருந்தார் அன்னம்..

" இப்போ என்ன ஆகிப் போச்சுன்னு இப்போ கல்யாண வீட்டுல ஒப்பாரி வைக்கிற நீ... ", என அன்னத்தின் அம்மா திட்ட..

" என்னைய என்னம்மா பண்ண சொல்ற... அவன் கல்யாணம் ஆனத கூட மறந்துட்டு வயலு விவசாயம்னு போயிட்டான்... அந்த புள்ளைக்கு நான் என்ன பதில் சொல்லுவேன் ", என்றார் முந்தானையில் கண்களை துடைத்தபடி..


" எல்லாம் தெரிஞ்சி தான கல்யாணம் பண்ணுனா அவ பாத்துப்பா.. நீ அமைதியா சாப்டுட்டு போய் படு ", என்றார் அன்னத்தின் அம்மா...


உள்ளே வந்தவன் அன்னையின் திட்டுக்கள் வாங்காமல் தப்பிக்க சத்தமில்லாமல் தன் அறைக்குள் நுழைந்தான்..


அழகு பதுமையாக பிரவா கண்ணாடி முன் அமர்ந்து இருக்க.. இவன் அவளின் அழகைக் கண்டு சிலையாக சமைந்தான்..


" வா மாமா.. உனக்காக தான் வெயிட்டிங்.. எப்படி இருக்கேன் நானு ", என்று கண்ணாடியில் அவன் பிம்பம் கண்டு எழுந்து நின்றாள் பிரவா..


" இப்படி எல்லாம் மேக் அப் பண்ணி என்னை மயக்க பாக்கிறியா டி ", என்றவன் அடி மீது அடி வைத்து அவளை நெருங்கி இருந்தான்..


" உன்னை கவுக்க நான் மேக் அப் வேற போடணுமா மாமா... நான் லேசா கண்ணடுச்சா , மயங்கி என் மடில சாய்ஞ்சுட மாட்ட", என்றபடி கண்களை சிமிட்டினாள் பிரவா..


" என்னடி.. நீ பெரிய காந்தக் கண்ணழகியா.. இவ கண்ணைப் பார்த்து மயங்க வேற செய்யனுமோ ", என்றவன் அவளருகில் நின்றான் மூச்சு படும் தூரத்தில்..


" ஆமான்ற.. ", என்றவள் கண்ணடிக்க..


" இல்லையே நான் மயங்கலயே... இதுக்கு எல்லாம் மயங்க நான் என்ன சாதாரண ஆளா... வேந்தன்.. வெற்றி வேந்தன்... ", என மீசையை ஒரு கை முறுக்க . மற்றொரு கை பிரவாவின் இடையை இறுக்கி இருந்தது..


" மாமா இந்த பக்கமும் முறுக்கி விடேன் " , என பிரவா சொல்ல..


காற்றைப் போல மறுகையில் அவளை மாற்றியவன் மற்றொரு புற மேசையையும் முறுக்கி விட்டு ," நீ சொன்னதால எல்லாம் பண்ணல.. என் பழக்கம் இது ", என்றவன் உதட்டை சுழிக்க...


" ஆனா இதுக்கு உனக்காக தான் மாமா ", என்றவள் சுழித்த இதழை சுவைத்தாள் இடை விடாது...


ஆணவனும் முத்தத்தில் கரைய , அவனின் கைகள் இரண்டும் அவளை அவனோடு இறுக்கி இருந்தது..


" ச்சீ.. போதும் போடி ", என வாய் சொல்ல... நெருக்கம் குறைந்த பாடில்லை.. முத்தம் முடிந்தும் அவளை விடாமல் இறுக்கி வைத்து இருந்தவனை இதழில் உறைந்த புன்னகையுடன் பார்த்து இருந்தாள் பிரவா..


" என்ன சிரிப்பு... ", என அவன் கேட்க...


" நீ என்னை விட்டா களைஞ்சு போன மேக் அப்பை சரி பண்ணிக்குவேன் மாமா ", என பிரவா சொல்லவும்..


" நான் என்னமோ உன்னை பிடிச்சி வச்சு இருக்குற மாதிரி பேசுற... போடி கருவாச்சி ", என்றவனின் தோளில் கைகளை மாலையாக போட்டுக் கொண்டு..


" ஏன் மாமா உன் முத பொண்டாட்டி யாரு... என்கிட்ட மட்டும் சொல்லேன்... ", என அவன் மயங்கி இருக்கும் நேரம் அதை கேட்டாள் பிரவா..


மேலும் அவளை தன்னோடு இருக்கியவன் ," உன்கிட்ட சொல்லுற அளவு.. நீ எனக்கு நெருங்கியவ இல்ல ", என்றவன் சடாரென அவளை தன்னிடம் இருந்து பிரித்து கட்டிலில் தள்ளி விட்டு குளியலறைக்குள் நுழைந்தான்..


ஏளனமாக புன்னகைத்த பிரவா ," உன் வாயாலேயே சொல்ல வைக்கிறேன் மாமா... இது இந்த பிரவாவின் சபதம் ", என்றவள் மீண்டும் கண்ணாடி முன் அமர்ந்து சிகையை சரி செய்ய..

குளிக்க சென்றவன்...
அடைத்த கதவில் சாய்ந்து நின்று பிரவாவுடன் இருந்த நெருக்கத்தை நினைத்து , தன்னவள் உடனான இறந்த காலத்தில் மூழ்கினான்..


அவனுக்கான முதல் காதல் அவள்... மறக்க முயலும் காயம் நிறைந்த காலம் அது...
சூப்பர் டியர்..
 
அவனுக்கு நிஜமாவே முதல் பொன்டாட்டி இருக்கா???... நம்ப முடியலையே!!... உண்மையாவே இவங்க புரியாத புதிர் தான் பா🤷‍♀️
 

Mathykarthy

Well-known member
நல்லா போடுறீங்க டா சண்டை 😳😳😳🤪🤪🤪🤪

இதுல முதல் பொண்டாட்டி வேறயா... 🤨

Nice start ❤️🥰
 

NNK-52

Moderator
ரொம்ப அருமையா போகுது கதை செம்ம 😍😍
வெற்றி, பிரவா ரெண்டு பேரு வாய் மட்டும்தான் சண்டை போடுது கை கண்ணு வேற வேலைய பாக்குது.

உண்மையிலேயே வெற்றிக்கு முதல் பொண்டாட்டி இருக்கா 🙄🙄🙄
Thank you sis... சீக்கிரம் உண்மை தெரியும்.. 🤣🤣
 

NNK-52

Moderator
அருமை இரண்டு பேரும் சண்டைபோட்டுட்டே அருமையான வேலை பண்ணறாங்க 🤣🤣🤣
காதல் சண்டை சகி.. அப்படி இப்படி தான் இருக்கும்.. 😁😁
 

Advi

Well-known member
வாவ் ஒரு ஒரு எபியும் அசத்தல்🥰🥰🥰🥰🥰

என்னடா ரெண்டு பேரும் இவளோ சண்ட போடறாங்க அப்படினு நானும் பாண்டி போலவே குழம்பி போய்ட்டேன்.....

ஆன அருள் சொல்றதை பார்த்தா, ரெண்டு பேரும் காதலர்கள் அப்படினு தோணுது.....

மே பீ, அவனோட முதல் மனைவியும் காதலி ஆன இவளா தான் இருக்கும்....

காதலிக்கும் போது பிரிஞ்சிட்டாங்களோ????

வெற்றி வக்கிலா🤩🤩🤩🤩

அப்ப பேசரதுக்காக ஒரு வேலை அப்படினா....

பிரவா, rj போலவா?????

Interesting எபிஸ் ரைட்டர் ஜி👏👏👏👏👏👏
 

Advi

Well-known member
அருள் அருண் எந்த பேரு வெற்றி ப்ரெண்ட் ஓடது ரைட்டர் ஜி, ரெண்டும் மாறி மாறி இடத்தில் இருக்கு பா
 

NNK-52

Moderator
வாவ் ஒரு ஒரு எபியும் அசத்தல்🥰🥰🥰🥰🥰

என்னடா ரெண்டு பேரும் இவளோ சண்ட போடறாங்க அப்படினு நானும் பாண்டி போலவே குழம்பி போய்ட்டேன்.....

ஆன அருள் சொல்றதை பார்த்தா, ரெண்டு பேரும் காதலர்கள் அப்படினு தோணுது.....

மே பீ, அவனோட முதல் மனைவியும் காதலி ஆன இவளா தான் இருக்கும்....

காதலிக்கும் போது பிரிஞ்சிட்டாங்களோ????

வெற்றி வக்கிலா🤩🤩🤩🤩

அப்ப பேசரதுக்காக ஒரு வேலை அப்படினா....

பிரவா, rj போலவா?????

Interesting எபிஸ் ரைட்டர் ஜி👏👏👏👏👏👏
Thank you Dr.. ஆனா பிரவா rj இல்லை..
 

NNK-52

Moderator
அருள் அருண் எந்த பேரு வெற்றி ப்ரெண்ட் ஓடது ரைட்டர் ஜி, ரெண்டும் மாறி மாறி இடத்தில் இருக்கு பா
சாரி ப்பா.. கொஞ்சம் auto correct ஆயிருச்சு
 

NNK-52

Moderator
அத்தியாயம் 4 ,


குட்டி சைக்கிளை ஓட்டத் தெரியாமல் ஓட்டி, கீழே விழப்போக அவளை விழ விடாமல் சைக்கிளையும் அவளையும் பிடித்தான் வெற்றி...


" பாத்து ஓட்டு... கீழ விழுந்தா அடி பட்டிடும்..."என்று சொல்லி விட்டு அவன் தன் பெரிய சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு ஊர் சுற்ற கிளம்பினான்..


" மாமா மாமா.. நானும் வரேன்... ", என அடம் பிடித்தவவளை அவளின் அம்மா வீட்டினுள் இழுத்துச் சென்றார்..


" அம்மா விடும்மா... நான் மாமா கூட போறேன்... விடு ", என அழுதவளை


" அவனுக்குனு ஒருத்தி இருக்கா.. அவங்களுக்கு இடைல நீ போகாத பிரவா... நீ சின்ன புள்ளையா இருந்தாலும் இந்த பாசம் எல்லாம் பெருசான பின்ன பிரச்சனையை தரும்.", என மூன்றாவது படிக்கும் பிரவாவிற்கு மணிமேகலை சொல்லிக் கொடுத்தது.. அன்று முதல் அவனை தூரத்தில் இருந்து மட்டுமே பார்ப்பாள்... பிரவா மொத்தமாக வெற்றியின் பிரவாவாக தனக்குள் வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தாள்..


ஏனோ வெற்றியைக் கண்டால் மட்டும் அவளுக்கு தானாக இதழ்களில் புன்னகை மலரும்...


மற்றொரு புறம் வெற்றி அப்பாவின் அக்கா , நாக ரத்தினம்.. வாயும் பேச்சும் நாகத்தின் விஷத்திற்கு சமம்...


அவருக்கு ஒரே ஒரு மகள், பெயர் மந்தாகினி... வெற்றிக்காக வளர்த்து வைத்து இருக்கிறாராம்.


வெற்றி பிரவாவை விட எட்டு வயது சிறியவள்... அவன் பதினொன்றாம் வகுப்பும்... மந்தாகினி எட்டாம் வகுப்பும் படிக்க... மந்தாகினி தான் வெற்றிக்கு ஜோடி என நாகரத்தினம் அப்போதே நிச்சயமாக சொல்லி விட.. வெற்றியின் வீட்டிலும் அதை ஏற்றுக் கொண்டனர். வெற்றியைத் தவிர...


வெற்றி எப்போதும் தன்னை பற்றியும் தன்னை சுற்றி உள்ளவர்கள் பற்றியும் கவனத்தில் வைப்பான்... அவனுக்கு மந்தாகினி மீது எந்த எண்ணமும் இல்லை.. அதுவும் பள்ளிப் பருவத்தில் இதை பேசும் அத்தை மீது எரிச்சல் தான் மூண்டது..


நாகரத்தினம் பேச்சுக்கு வெற்றியின் அப்பா எதிராக பேசமாட்டார்.. அவருக்கு அக்கா பாசம் அதிகம்.. அன்னக்கொடிக்கு பிரவாவை மருமகளாக்க ஆசை.. அது அப்படியே மூடி வைக்கப்பட்டது.. நாகரத்தினம் முந்திக் கொண்டதால்..


பிரவாவும் வெற்றியும் பக்கத்து பக்கத்து வீடு , மந்தாகினி வேறு ஊர்.. வெற்றிக்கு படித்து பெரிய வேலைக்கு செல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம்... அதற்காகவே நன்றாக படித்து நல்ல மதிப்பெண்களைப் பெற்று பெரிய லா காலேஜில் இடமும் கிடைத்தது... அவன் மாதம் ஒரு முறை ஊருக்கு வருவான்.. பிரவா வளர வளர அவன் மீதான காதலும் பிரவாகம் போல அதிகரித்தது...


அதை வெளிக்காட்ட முடியாத நிலையில் இருந்தாள் பிரவா... மற்றொரு புறம் வெற்றிக்காக பார்த்து வைத்து இருந்த மந்தாகினி வெற்றியை துளி அளவு கூட நினைக்காமல் தனக்கென ஒரு ஜோடியைத் தேடிக் கொண்டாள்..


ஐந்து வருடம் கழித்து வெளியூரில் இருந்து வந்து விட.. அவனை தினமும் பார்க்கப் போகிறோம் என்ற எண்ணத்தால் சந்தோச மிகுதியில் பூப்பெய்தினாள்...


வயதிற்கு உண்டான மாற்றமும் ஏற்கனவே அவன் மீதான ஆசையும் சேர்ந்து அவளை காதல் பள்ளத்தில் தள்ளியது...


பிரவாவிற்கு மாமன் என்ற முறையில் இருப்பது வெற்றி மட்டுமே.. எனவே அவனே அவளுக்கு சடங்குகளை செய்தான்..


கட்டிக்கொள்ளும் முறை வேறு கூடுதல் ஆப்ஷன் ஆகிவிட.. பிரவா மனம் மகிழ்ந்து இருந்தாள்..


நாட்கள் செல்ல வெற்றியும் பிரவாவும் நண்பர்களாக மாறினர்... மணிமேகலை மீண்டும் அறிவுரை சொல்ல ஆரம்பிக்க...


" அம்மா செத்தாலும் நான் மாமா மேல இருக்க ஆசையை சொல்ல மாட்டேன் மா.. அவரு மந்தா அக்காவை கல்யாணம் பண்ணிட்டு நல்லா இருக்கட்டும் ", என்ற பிரவாவை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்தார் மணிமேகலை..


" அப்போ நீ வெற்றியை விரும்புறியா பாப்பா ", என்றவருக்கு ," அவர் மட்டும் தான் மா... என் மனசு முழுக்க இருக்காரு ", என்றாள் பதிலாக...


எங்கு சென்றாலும் பிரவா வெற்றி தான் . பிரிந்து இருப்பது என்றால் அவன் வேலைக்கு செல்லும் நேரமும் அவள் பள்ளிக்கு செல்லும் நேரமும் தான்... இந்நிலையில் பிரவாவை கல்லூரி படிப்பிற்காக வெளியூர் அனுப்பி வைத்தார் மணிமேகலை.. முக்கியமாக இருவரையும் தள்ளி வைக்க.. தன் மகள் படும் வேதனை காணும் திடம் இல்லாததால்..


அவளும் அந்த காரணம் புரிந்து சென்று விட்டாள் மருத்துவ படிப்பிற்கு..


அவளும் ஐந்து வருட படிப்பில் தன்னை மூழிக்கிக் கொண்டாள்..


மாதம் ஒரு முறை கூட வருவதில்லை... ஆறு மாதத்திற்கு ஒரு முறை வருவாள் இரண்டு நாளில் சென்று விடுவாள்..


அவள் சென்றது முதல் முற்றும் முழுதாக பிரவா பைத்தியம் பிடித்து இருந்தது வெற்றிக்கு..


அவள் இல்லாமல் தான் இப்படி இருக்கிறது என மனதை மாற்ற முயன்றவனுக்கு மனம் சொன்ன பதில் பிரவாவின் மீதான காதல்..


பிரவா வந்திருக்கும் செய்தி தெரிந்து அவளை பார்க்க விரைந்தான் வெற்றி.. அவளோ தான் அவனை பார்த்தால் இனி திரும்ப முடியாது என்ற எண்ணத்தில் கிளம்பி இருந்தாள் ஊருக்கு..


அவளைப் பார்க்க வந்தவனுக்கு ஏமாற்றமாக போய் விட.. தன் காதலை சொல்லியே ஆக வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பிரவாவைப் பார்க்க ஊருக்கு கிளம்ப ஆயத்தம் ஆக...


சரியாக அந்நேரம் மந்தாவை இழுத்துக் கொண்டு வெற்றியின் வீட்டின் முன் நின்று இப்போதே திருமணம் நடக்க வேண்டும் என அவசரமாக்கினார் நாகரத்தினம்...


###


" யோவ்.. மாமா.. பாத்ரூம் ல என்ன யா பண்ற... போய் அரை மணி நேரம் ஆச்சு... உங்க அம்மா வேற உன்னை காணோம்னு தேடிக்கிட்டு இருக்கு ", என பிரவா சத்தமிட...


" எனக்கு தெரியும்.. நீ வெளிய போடி முதல்ல... வந்துட்டா ", என்றவனுக்கு இப்போது எல்லாம் பிரவாவை பார்த்தால் கோவம் தான் வருகிறது ..


" எனக்கென்ன ச்சீ ப்போ ", என்று அவளும் சென்று விட்டாள்...கொஞ்ச நேரம் முன் இருவரும் நிகழ்த்திய சண்டையின் நினைவு கொஞ்சமும் இல்லாமல்..


" வந்துட்டா அக்கறையா தூக்கிட்டு... இவளை நினைச்சாலே எரிச்சல் தான் வருது ", என அவன் திட்டிக் கொண்டு இருக்க.. ' அதுனால தான் கட்டிப் பிடிச்சு நின்னு இருந்தியா வெற்றி ' என மனம் கேள்வி கேட்க.. " நீ உன் வேலையை பாரு" என அதையும் அடித்து அனுப்பியவன் குளித்து உடை மாற்றி வெளியில் சென்றான்..


அவன் அறையில் இருந்து பிரவாவை தொடர்ந்து வெற்றி வெளியில் வர , அதைப் பார்த்த பாட்டி ," ஆரியக் கூத்தாடினாலும் காரியத்தில் கண்ணாயிரு... ஏய் அன்னம் உன் மகன் உசாரு தான் டி... தாலி கட்டங்குள்ள என்ன ஆட்டம் ஆடினா இப்போ பாரு பொண்டாட்டி பின்னாடி பொட்டிப் பாம்பா வரான் ", என்று அவர் சிரிக்க. பிரவாவும் சிரித்தாள்..


" ஏய் எதுக்கு டி இப்போ பல்லைக் காட்டிட்டு இருக்க... அவங்க சொன்னா அதை உண்மைனு சொல்லுற மாதிரி சிரிக்கிற... ", என அவளிடம் கத்தியவன்.


பாட்டி புறம் திரும்பி ," ரொம்ப கனவு காணாத பாட்டி... என்னை பத்தி உனக்கு தெரியல.. அம்மா பசிக்குது ", என்றவன் பாட்டியிடம் ஆரம்பித்து அன்னத்திடம் முடித்து சேரில் அமர்ந்து விட.. பிரவா கிச்சனுக்குள் நுழைந்தாள்..


" தப்பா நினைக்காத பிரவா அவன் ", என அன்னம் பேச்சை எடுக்க.


" அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை அத்தை.. நான் பாத்துக்கிறேன்... நீ கவலை படாத...", என்று தோசை ஊற்ற...
"அவனுக்கு நான் ஊத்துன தோசைக்கு வித்தியாசம் தெரியும் பிரவா... இதை குடுத்தா தூக்கி வீசுவான் ", என மந்தாகினி சுட்ட தோசை பறக்கும் தட்டாக மாறியது நினைவில் வந்து போனது..
" நீ கொண்டு போய் குடு அத்தை... ஒன்னும் ஆகாது ", என பிரவா சொன்னாலும் மனதில் பீதியுடன் அவனுக்கு தோசை வைத்தார் அன்னம்..
அவன் எதையும் கண்டு கொள்ளாமல் தோசை பிட்டு உண்ண ," ஹான் ", என வாயில் ஈ போவது தெரியாமல் அதிர்ந்து பார்த்தார் அன்னம்..

" வெற்றி ", என அவர் அழைத்தும் தோசை உண்ணுவதில் பிரவாவின் நினைப்பே நிறைந்து இருக்க... அவரை எங்கே அவன் கவனிப்பான்.. எத்தனை கால ஆசை.. அவள் கையால் உணவு உண்ண... இன்று அது நடந்தும் முழுதாக மகிழ்ச்சி கொள்ளும் எண்ணமில்லை இருவரிடமும்..

" அம்மா இன்னொரு தோசை ", என்று அவன் கேட்க... அன்னமும் எடுத்து வந்து கொடுத்தார்... தோசை சுடுபவளையும் அதை ரசித்து உண்பவனையும் பார்த்தவருக்கு தோன்றியது.. இவர்களா திருமணம் வேண்டாம் என ஆர்ப்பாட்டம் செய்தது என்று தான்.. அத்தனை இணக்கமான புரிதல் அவருக்குத் தான் அது புரியவில்லை..


வெற்றியின் முகம் இறுக்கம் தளர்ந்து பழைய வெற்றியாக தெரிந்தான் அன்னத்திற்கு...


" வெற்றி... இன்னைக்கு ", என அவர் தயங்க...


" நான் சொல்லிக்கிறேன் அத்தை... ", என்று அவசரமாக பதில் கொடுத்தால் பிரவா..


" சரி நீ உங்க வீட்டுக்கு போ பிரவா.. ", என அன்னம் சொல்லி விட்டு கிச்சன் செல்ல...


" சரி அத்தை ", என கொலுசொலி சலசலக்க தன் வீட்டிற்கு செல்ல போன பிரவாவை வெற்றியின் ஏக்கம் நிறைந்த கண்கள் பின் தொடர்ந்தது..
அதைப் பார்த்த பாட்டி தா ன் பயங்கரமாக குழம்பி போனார்...
" என்னடா நடக்குது இங்க ",என்ற ரியாக்ஷன் அவரிடம்...
வெற்றியோ பாலை பறி கொடுத்த பூனையாக விழித்தான்... அன்னம் மனம் குழம்பி தவித்தது.. மகனின் இதற்கு முன்னான வாழ்வில் தாம் எதோ தவறு இழைத்து விட்டோம் என மனம் வெதும்பி நின்று இருக்க.. அவர் பின்னே வந்து அவரை அணைத்துக் கொண்ட வெற்றி...
" எதையும் நினைக்காத ம்மா... நீ எந்த தப்பும் பண்ணல", என்றவன் பல நாள் கழித்து பாசமாக நெற்றியில் முத்தமிட...
நெடுநாள் கழித்து கிடைத்த மகனின் பாசத்தில் குழப்பங்கள் மறந்து தெளிவான மனதுடன் உணவு உண்டு விட்டு, முகத்தில் சிறிது வெளிச்சத்துடன் வேலை செய்தார்..
பிரவாவின் வீட்டில் ," உன் மனசுல என்ன இருக்குன்னு என்னால கண்டு பிடிக்க முடியல பிரவா... ஆனா வெற்றியை வேதனைப் படுத்தாத... ", என்று மணிமேகலை சொல்ல...
" அம்மா இனி வெற்றி மாமா.. என்னோட மாமா ", என்று சிரித்துக் கொண்டே சொல்ல மனம் குளிர்ந்து போனார் மணிமேகலை..
 

Mathykarthy

Well-known member
நிஜமாவே வெற்றிக்கு ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆகிடுச்சா.... 😲😲😲😲 மந்தா தான் முதல் மனைவியா... அவ எங்க இப்போ 🤔 ஒரே குழப்பமா இருக்கு... 😵🥴 நாகா 😡😡😡

ரெண்டு பேருக்குமே லவ் இருந்தும் சொல்லிக்காம பிரிஞ்சுட்டாங்க போல...😞😞😞
 

NNK-52

Moderator
நிஜமாவே வெற்றிக்கு ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆகிடுச்சா.... 😲😲😲😲 மந்தா தான் முதல் மனைவியா... அவ எங்க இப்போ 🤔 ஒரே குழப்பமா இருக்கு... 😵🥴 நாகா 😡😡😡

ரெண்டு பேருக்குமே லவ் இருந்தும் சொல்லிக்காம பிரிஞ்சுட்டாங்க போல...😞😞😞
வெற்றி பண்ணின வேலையே வேற sis.. தெரிஞ்சா நான் செத்தேன் 🤣🤣
 

Eswari

Active member
Arumaiyana pathivu.
Vettrikku 2nd marriage ah...
Yenndaa nadakkuthu enga orey idiyappa sikkalla erukku...aanaa story flow nallaarukku 👍👍👍👍
 

santhinagaraj

Well-known member
வெற்றி பிரவா ரெண்டு பேரும் மனசுக்குள்ள காதல வச்சுக்கிட்டு ஏன் ரெண்டு பேரும் கோவமா இருக்காங்க?

அந்த நாகரத்தினம் பண்ண அலப்பறைல தான் வெற்றி முதல் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டனா யாரு அந்த பொண்ணு கண்டிப்பா பிரவாவ மனசுல வச்சிக்கிட்டு மந்தாகனிய கல்யாணம் பண்ணி இருக்க மாட்டான்
 

Advi

Well-known member
தட் நாக பாம்பு விஷத்தை கக்கிருச்சி போலவே.....

அது பெத்த குந்தா தோசை சுட்டுச்சினா அப்ப கண்டிப்பா கல்யாணம் ஆகி இருக்கும்.....

அப்ப அவளை வம்பு இழுக்க தான் சொல்லி இருக்கான் முதல் பொண்டாட்டி பத்தி.....

இப்ப அவ எங்க?????

பிரவா காதல்👏👏👏👏👏👏

அச்சோ அந்த குந்தா இப்ப ஏதுவும் பிராப்ளம் பண்ணுமா😳😳😳😳😳
 

NNK-52

Moderator
Arumaiyana pathivu.
Vettrikku 2nd marriage ah...
Yenndaa nadakkuthu enga orey idiyappa sikkalla erukku...aanaa story flow nallaarukku 👍👍👍👍
Thank you sis... சீக்கிரம் சிக்கலை தீர்த்துடுவோம்.. ❤️❤️
 

NNK-52

Moderator
வெற்றி பிரவா ரெண்டு பேரும் மனசுக்குள்ள காதல வச்சுக்கிட்டு ஏன் ரெண்டு பேரும் கோவமா இருக்காங்க?

அந்த நாகரத்தினம் பண்ண அலப்பறைல தான் வெற்றி முதல் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டனா யாரு அந்த பொண்ணு கண்டிப்பா பிரவாவ மனசுல வச்சிக்கிட்டு மந்தாகனிய கல்யாணம் பண்ணி இருக்க மாட்டான்
Point ah pidichchutteenga kkov ❤️❤️❤️
 

NNK-52

Moderator
தட் நாக பாம்பு விஷத்தை கக்கிருச்சி போலவே.....

அது பெத்த குந்தா தோசை சுட்டுச்சினா அப்ப கண்டிப்பா கல்யாணம் ஆகி இருக்கும்.....

அப்ப அவளை வம்பு இழுக்க தான் சொல்லி இருக்கான் முதல் பொண்டாட்டி பத்தி.....

இப்ப அவ எங்க?????

பிரவா காதல்👏👏👏👏👏👏

அச்சோ அந்த குந்தா இப்ப ஏதுவும் பிராப்ளம் பண்ணுமா😳😳😳😳😳
குந்தா இல்ல dr.. அது மந்தா🤣🤣🤣🤣🤣
 

NNK-52

Moderator
அத்தியாயம் 5.,


அன்னம் மகனின் மாற்றம் கண்டு முகம் விகசிக்க தன் கணவரின் புகைப்படம் முன் நின்றார்.


" நம்ம பையன் கிட்ட மாற்றம் தெரியுதுங்க.. ஆனா அவனுக்கு எதோ பிரச்சனை இருக்கு.. அதை சொல்லாம மறைக்கிறான்... என்னனு சரியா தெரியல.. நம்ம மேல தப்பு இருக்கிற போல என் மனசு சொல்லுது ", என்றவர் விளக்கேற்றி கும்பிட்டு விட்டு , நகரும் நேரம் திருமண பத்திரிக்கை ஒன்று கீழே விழுந்தது. அதில் வெற்றி வேந்தன் மற்றும் மந்தாகினியின் பெயர் போட்டிருக்க... அதை எடுத்து குப்பையில் போட்டவர்... பிரவாவின் வீட்டிற்கு சென்றார்.


" பிரவா குட்டி ", என உள்ளே நுழையும் போதே அவளை கொஞ்சியபடி இருந்தார் அன்னம்....


" அத்தை வாங்க ", என பிரவாவும்...

" வாங்க அண்ணி ", என மணிமேகலையும் வரவேற்க..

" வரேன் அண்ணி ", என்று அவரும் உள்ளே வந்தார்...


" வாம்மா அன்னம்.. வெற்றி வந்தாச்சா... என்ன பண்றான்", என கேட்டுக் கொண்டே சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்தார் மூர்த்தி..


" அண்ணா.. என் மனசு என்னமோ ரொம்ப குழப்பமா இருக்கு.. நம்ம குல தெய்வ கோயிலுக்கு போய் வருசக் கணக்காச்சு... ", என அன்னம் சோகமாக சொல்ல..


" அதுக்கு என்னம்மா போய்ட்டு வரலாம்..


நாங்களும் வரோம்... வெற்றியும் பிரவாவும் கூட பொங்கல் வைக்கணும்ல.. எல்லாரும் போய்ட்டு வந்துருவோம்", என மூர்த்தி சொல்லவும்...


" சரிண்ணா", என்ற அன்னம் பிரவாவிடம் திரும்பி," பிரவா குட்டி.. இன்னைக்கு நீங்க அந்த வீட்ல இருங்க... நாங்க இங்க தூங்கிக்கிறோம்... ", என அவளை அழைத்துச் சென்றார்...


" அத்தை மாமா கிட்ட நீங்க எதுவும் சொல்லல தானே.. எதாச்சும் சொல்லி உங்களை கத்தப் போகுது.. ", என பிரவா கேட்க.


" நான் எதுவும் சொல்லல பிரவா... இனி நீயாச்சு.. அவனாச்சு... ", என்றவர் தன் அன்னையை அழைத்துக் கொண்டு அண்ணனின் வீட்டிற்கு சென்று விட... வெற்றியும் பிரவாவும் மட்டும் இந்த வீட்டில் தனித்து விடப்பட்டனர்..


இன்னமும் புதிதாய் பூத்த மலராக பொலிவு குறையாத முகத்துடன் வீட்டின் கதைவை அடைத்து விட்டு தங்களின் அறைக்குள் நுழைந்தாள் பிரவா..


" எங்க டி போன... என்னைக் கேட்காம எங்க ஊர் சுத்த போன.. ", என அவள் அறைக்குள் நுழையும் போதே அவன் வார்த்தைகளால் கொட்ட ஆரம்பிக்க..


" நீ யாரு உன்கிட்ட எழுதிட்டு போக... நீயே ஒரு ஊர் சுத்தி... என்னை சொல்ல வந்துட்டான்.. ", என்றவள் மெத்தையில் ஏறிப் படுக்க..


" ஏய் கருவாச்சி.. மரியாதையா கீழ படு.. இது என்னோட பெட்... ஜங்கு ஜங்குண்ணு ஆடாத", என்றவனை ஏளனப் புன்னகையுடன் பார்த்தவள்,
" அப்படி இல்லயே மாமா... இந்த பெட்டும் என் மாமாவும் எனக்காகத் தான் காத்துட்டு இருக்கிறதா கேள்வி பட்டேனே", என்றவள் நன்றாக படுத்து விட , " திமிரு பிடிச்சவ... எனக்கு இடம் விடுடி.. ", என அவளை தள்ளி விட்டு இவனும் படுத்து விட..


" ஏன்டி என்னை சாவடிக்கிற... ", என்றவனின் குரலில் இருந்த வேதனை அவளையும் தாக்கியதோ என்னவோ அவனை திரும்பிப் பார்த்தாள்..


" என்னைப் பாக்காத.. ", என்று அவன் சொல்லவும்... " ஹ்ம்ம்", என லேசாக புன்னகை முகிழ, விட்டம் பார்த்து படுத்தாள் பிரவா..


" உனக்கு என்ன டி பிரச்சனை...நான் வேண்டானு சொல்லியும்... எதுக்கு என்னை கல்யாணம் பண்ணின", என கேட்டவனின் கண்களில் அத்தனை வலி..


" எனக்கு நீ வேணும்னு தான் மாமா... ", என வேகமாக திரும்பி அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள் பிரவா...


" ஹேய் மென்டல்... எதுக்கு டி டாக்டர் வேலையை விட்டுட்டு இங்க வந்த... அங்கேயே போய் தொலைக்க வேண்டியது தான", என அவன் பேச பேச வார்த்தை தழுதழுத்தது...


" மாமா ", என்றவள் எழுந்து பார்க்க..


" என்னால முடியல டி... ", என்றவனை இழுத்து அணைத்துக் கொண்டாள் பிரவா..


பிரவாவின் வெற்றியாக அவள் அன்பில் கரைந்து, பல நாட்கள் கழித்து நிம்மதியான உறக்கம் கண்டதில் கண்கள் பிரவாவிற்கு நன்றி சொல்ல.. நன்றி சொன்ன கண்களின் இமைகள் மீது பிரவாவின் இதழ்கள் பதிந்து முத்தமிட... உறங்கிப்போனான் வெற்றி வேந்தன்..


இருவரின் மனமும் பல நாட்கள் கழித்து அமைதி அடைந்து உறக்கம் கொண்டது ..


###

" சனியனே... சனியனே... உன்னை நம்பி ஒரு காரியத்தை செய்ய முடியுதா... சொத்தும் அழகும் அறிவும் சேர்ந்த பையன் வெற்றி... அவனை உன்னால வளைக்க முடில... நீ எல்லாம் திங்கத்தான் லாய்க்கு... போய்த் தொலை... அவன் ஜம்முனு அந்த பிரவாவை கட்டிக்கிட்டான் ", போனில் மந்தாகினியிடம் வெற்றி பிரவாவின் திருமணத்தை உச்ச கட்ட வெறுப்பில் கொட்டிக் கொண்டு இருந்தார் நாக ரத்தினம்..

" அதுக்கு நான் என்னமா பண்ண முடியும்... எனக்கு பிடிச்ச வாழக்கைனு போனேன்... அவன் என்கிட்ட இருந்த பணம் , நகை எல்லாம் பிடிங்கிட்டு ஓடிட்டான்... நானே பிச்சை எடுக்காத குறையா காசு சேத்தி... இங்கு ஃபோன் பண்ணுனா.. இந்த திட்டு திட்டுற... ", என மானம் கெட்ட மந்தாகினி புலம்பினாள்..

" என்ன பண்ண முடியுமா?? .. அவனுக்கு பிடிக்காமத் தான் கல்யாணம் பண்ணிருக்கான்... ஒழுங்கா இங்க வந்து அவனை மயக்குற வழியைப் பாரு.. ", நாக ரத்தினத்தின் கெடு பிடியும் , வெற்றியின் அழகும் பணமும் மந்தாகினியின் கண்களில் மிளிர , " வரேன் மா.. வெற்றி மாமாவை என் பக்கம் வர வச்சு காட்டுறேன் மா ", என முற்றிலும் பித்தாய் மாறிய மந்தாகினி உறுதிமொழி வேறு எடுத்தாள்...


இருவரும் பேசி முடித்து அழைப்பை அணைக்கவும் ," நீ எல்லாம் ஒரு அம்மாவா... உனக்கு எதுக்கு டி.. இந்த கேடு கெட்ட எண்ணம்... அவனே இப்போதான் கொஞ்சம் மனசு மாறி கல்யாணம் பன்னிருக்கான்... அது தெரிஞ்சும் அந்த பணப் பேயை வர சொல்லிட்டு இருக்க ", என மந்தாகினியின் அப்பா நாக ரத்தினத்தை திட்ட..


" ஏங்க நம்ம பொண்ணை பேய்னு சொல்றீங்க... ", என முகத்தில் அதிர்வை காட்டி நாகம் கேட்டிட..


" அவளை பேய் கூட சேர்த்து வச்சு பேசுனா. பேய் தூக்கு போட்டுக்கும்... பொண்ணா டி அவ.. என்ன ஜென்மாமோ எனக்கு வந்து பொறந்து இருக்கு.. அவ இங்க வந்தானு வை.. அவ கூட உன்னையும் சேர்த்து ஒரே வெட்டா வெட்டிட்டு ஜெயிலுக்கு போயிடுவேன்.... ", என மிரட்டி சென்றார் மந்தாவின் தந்தை..

மகள் செய்தது துரோகம் தான்.. ஆனாலும் தான் பெற்றவள் ஆயிற்றே.. அத்தனை எளிதில் அவளை எப்படியோ போ என விட மனமில்லை..

ஆனாலும் இன்னொரு பெண்ணின் வாழ்வை அழித்து தன் மகள் வாழ வேண்டும் என நினைக்கும் அம்மாவை என்ன செய்வது..


" இந்த பிரவா.. என் பொண்ணோட வாழ்க்கைல நுழைஞ்சு பெரிய தப்பு பண்ணிட்டா... இந்த நாக ரத்தினம் யாருன்னு இனி தெரியும் ", என ஒன்றும் அறியாத இரு உயிர்களின் மீது தன் வஞ்சத்தைக் கொட்டித் தீர்க்க காத்திருந்தார் நாகம்..


####


" அப்போ நாளைக்கு காலைல நம்ம கோவிலுக்கு போலாமா அண்ணா.. அண்ணி உங்களுக்கு எப்படி சம்மதமா ", என அன்னம் கேட்கவும்..


" அதான் குழப்பமா இருக்கேன்னு சொல்றியே அன்னம்.. போய்ட்டு வந்திடலாம்... ", என மூர்த்தி சொல்ல..


" கோயிலுக்குப் போக , நான் தடை சொல்வேனா அண்ணி... போகலாம் ", என அனைவரும் முடிவு செய்து விடியலுக்காக காத்திருந்தனர்..

" என்ன குழப்பமுனு சொன்னா .. உனக்கும் மனசு பாரம் குறையும்... ", மூர்த்தி தங்கையின் சோகம் தாங்காமல் கேட்டார்..

" வெற்றிக்கு பண்ணின முதல் கல்யாண ஏற்பாடே.. என் மனசுல பாரமா இருக்குண்ணா... அங்க தான் எதோ தப்பு நடந்து இருக்கு... அம்மாவா நான் அவனுக்கு நல்லது பண்ணி இருக்கணும்... ஆனா நான் அவனை கவனிக்காம விட்டுட்டேன்... வெற்றி இப்படி மாறிப் போக நானும் ஒரு காரணம்னு என் மனசு வலிக்கிதுண்ணா..", என்றவர் வருத்தம் தாளாமல் கண்ணீர் விட.


" என்னடி இவ இன்னைக்கித் தான் என் பேரன் முகம் ஜொலி ஜொலிக்கிது.. இப்போ போய் கண்ணீர் விட்டுட்டு இருக்கவ... அதெல்லாம் என் பேத்தி அவனை தங்கமா தாங்குவா ", என பாட்டி சொல்லவும்... ஆனந்த கண்ணீரில் மிதந்தார் மணிமேகலை..


பாட்டி என்ன நேரத்தில் சொன்னாரோ..
வெற்றியும் பிரவாவும் வேறு நிலையில் இருந்தனர்..


திடீரென தூக்கம் களைய கண்களை திறந்து பார்த்த வெற்றியின் முகத்திற்கு நேராக பிரவாவின் முகம் இருக்க... அவளின் கைகளோ அவனை இரும்பென அணைத்து இருந்தது..


அதனை உணர்ந்த வெற்றிக்கு அவளை நினைத்து சிரிப்பு வர.. உதடுகளோ அதை வெளிக் கொண்டு வர விடவில்லை.. அவனின் சிரிப்பு மறைந்து வருடங்கள் ஆகி இருக்க... உதடுகள் சிரிப்பிற்கான அர்த்தத்தை மறந்து இருந்தது.


" என் பாலை வன மனதில்...
கானல் நீராய்...
மாறினாள்... ",

ஒரு நாள் அவன் அவளுக்காக எழுதிய வரிகள் இன்று இவ்வளவு நெருக்கத்தில் அவளை கண்டதும்..


" தேவ அமிர்தமாய்
என்னவள்...
இனி அமிர்தம் கூட..
கசக்கும்..
என்னவள் இதழின் சுவையில்... ",

இவ்வாறு தன் மனம் போன போக்கில் அவளை ரசித்தவன்... இன்னும் இறுக்கமாக அவளுடன் ஒட்டிக் கொண்டு தூக்கத்தைத் தொடர்ந்தான்..

" இனியொரு பிரிவை தாங்கும் எண்ணம் இல்லையடி பெண்ணே....
அப்படி ஒரு பிரிவு வருமாயின்...
என்னுயிர் இவ்வுலகை விட்டு பறந்த பின்னே ",

அவனால் அவள் தன் அருகில் இருக்கிறாள் என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளவே நாட்கள் தேவைப் படும் போல.. அத்தனை தவிப்பை அல்லவா அவனுக்கு அவள் கொடுத்து இருக்கிறாள்..

நினைத்தது எதுவும் நடக்குமாக இருந்தால் தெய்வம் என்பது எதற்கு.. அதற்கு ஏற்றார் போல அவர்களுக்கான அக்னி பரிட்சை தான் மந்தாவின் வருகை..
 

Mathykarthy

Well-known member
அப்போ கல்யாண ஏற்பாடு தான் நடந்துருக்கு கல்யாணம் நடக்கலை..... 😒
மந்தா கையில கிடைச்சதை சுருட்டிட்டு எஸ்கேப் ஆகியிருக்கா 😂🤭

வெற்றியும் பிரவாவும் இவ்வளவு லவ் பண்ணியும் ஏன் சண்டை போட்டுட்டு இருக்காங்க 🙄

அம்மாவும் பொண்ணும் திரும்பவும் வெற்றி வாழ்க்கையில சதி பண்ணப் பார்க்குதுங்க... 😈😈😈
 

NNK-52

Moderator
அவங்க வந்து நாலு செருப்படி வாங்கினா ஓடிருவாங்க sis 🤣🤣
 

Advi

Well-known member
எடு அந்த உருட்டு கட்டையை, ஆத்தா மக ரெண்டு பேருக்கும், நாலு போடலாம்😤😤😤😤😤😤😤

அடியே குந்தா வாடி வா, உனக்கும் அந்த பாம்புக்கும் இருக்கு எங்க பிரவா கிட்ட😏😏😏😏😏😏
 

NNK-52

Moderator
எடு அந்த உருட்டு கட்டையை, ஆத்தா மக ரெண்டு பேருக்கும், நாலு போடலாம்😤😤😤😤😤😤😤

அடியே குந்தா வாடி வா, உனக்கும் அந்த பாம்புக்கும் இருக்கு எங்க பிரவா கிட்ட😏😏😏😏😏😏
Thank you Dr... குந்தா 🤣🤣🤣🤣🤣
 

santhinagaraj

Well-known member
இந்த நாகப்பாம்பு எதுக்கு இப்ப அந்த பேயை வரச்சொல்லிட்டு இருக்கு.

அந்த பேய் வந்து என்ன ஆட்டம் எல்லாம் ஆடப்போகுதோ 🙄🙄
 

NNK-52

Moderator
இந்த நாகப்பாம்பு எதுக்கு இப்ப அந்த பேயை வரச்சொல்லிட்டு இருக்கு.

அந்த பேய் வந்து என்ன ஆட்டம் எல்லாம் ஆடப்போகுதோ 🙄🙄
Thank you kkaa... ❤️❤️❤️❤️
 

NNK-61

Moderator
கனி 5 எபிதானா சூப்பரோ சூப்பர்...
வெற்றி பிரவா வேற லெவல்...
நல்லா கொண்டு போற டா கதைய...
நான் எதிர் பார்க்கும் அத்தனையும் இருக்கு....
வாழ்த்துக்கள் 🥳🥳
 

NNK-52

Moderator
கனி 5 எபிதானா சூப்பரோ சூப்பர்...
வெற்றி பிரவா வேற லெவல்...
நல்லா கொண்டு போற டா கதைய...
நான் எதிர் பார்க்கும் அத்தனையும் இருக்கு....
வாழ்த்துக்கள் 🥳🥳
Thank you kaaa❤️❤️❤️❤️
 

NNK-52

Moderator
அத்தியாயம் 6.,

பெற்றவர்களின் மனமும், மணமக்களின் மனமும் பல நாட்கள் கழித்து நிம்மதி அடைந்து ஆழ்ந்த உறக்கத்தை ஏற்று உறங்கியது...

அதிகாலையிலேயே அன்னமும் மணிமேகலையும் எழுந்து கோவிலுக்கு செல்லத் தேவையான பொருட்களை எல்லாம் எடுத்து வைத்துக் கொண்டு இருந்தனர்.. பாட்டியும் எழுந்து சுவரோடு சாய்ந்தவர்.. " அவங்க ரெண்டு பேரையும் எழுப்புங்க ", என்க..


" இப்பவே எழுப்பி என்ன பண்றது அத்தை... கொஞ்ச நேரம் ஆகட்டும்.. இன்னும் நல்லா கூட விடியலை... நம்ம போக நேரம் இருக்கு ", என மணிமேகலை சொல்லவும்... மருமகள் சொல் கேட்கும் நல்ல மாமியாராக அமைதியாகி விட்டார் பாட்டி...

பொங்கல் வைக்க , உணவு சமைக்க என பை பையாக தனித்து பிரித்து தயார் செய்து வைத்தனர் இருவரும்...

" ஏன் அண்ணி... கல்யாணம் ஆன உடனே கோவிலுக்கு போகனும்னு உங்க சொந்தக்காரங்க சொல்லுவாங்களே... அதுக்காக இப்போ போகலையா", என மணிமேகலை கேட்க...


" அதைப் பத்தி நான் நினைக்கவே இல்ல மணி... என் மனசுல கொஞ்சம் பாரம்.. அதை அந்த அம்மன் கிட்ட கொட்டி காவிரி ஆத்துல கரைச்சா தான் நிம்மதி ஆகும் ", என அன்னம் சொல்ல... மணியும் அவருக்காக வேண்டிக் கொண்டு கோவிலுக்கு செல்ல ஆயத்தம் ஆனார்...

####

இங்கு இருவரும்.. இரவில் எப்படி படுத்து இருந்தனரோ... ஒரு சிறு அசைவும் இல்லாமல் அப்படியே இருந்தனர்...

கிராம வீடுகளில் ஒவ்வொரு அறையின் ஓட்டு வரிசைகளில் கண்ணாடி பதித்த ஓடு நிச்சயம் இடம் பெற்றிருக்கும்.. அந்த ஓட்டின் வழியே தெரிந்த சிறு வெளிச்சத்தில் கண் விழித்த பிரவா...

தன் அருகில் தன்னை இறுக்கி அணைத்து இருக்கும் வெற்றியைக் கண்டு புன்னகையுடன் அவன் நெற்றியில் முத்தமிட நெருங்கும் வேலை...

" என்னடி எப்போ பாத்தாலும்... தள்ளி தள்ளி போற... கிட்ட வாடி அருவி", என்றானே வெற்றி... உறைந்து போனாள் பிரவா..

" மா... மா... ", என்ற வார்த்தையை இடைவெளி விட்டு சொல்லி முடிக்க... லேசாக கண்களை திறந்த உடனேயே பதறி ," ஏய் எதுக்கு டி.. கிட்ட வந்த... உன்னோட லிமிட்ல இரு... பக்கத்துல வர்ர வேலை எல்லாம் வேண்டாம்", என அவன் கத்த... எவ்வித உணர்வும் இன்றி அங்கிருந்து எழுந்து சென்றவளை ஏக்கமாக பார்த்தான் வெற்றி வேந்தன்.



அவளுக்காக அவன் ஆசையாக பதித்த ஷவரின் கீழே நின்றவள் அதிகாலை மார்கழி குளிரில் ஐஸ்கட்டி போன்ற ஜில்லென்ற நீரில் நனைய அந்த குளிரும் கூட உணராத அளவில் உணர்ச்சிகள் வற்றிப் போய் நின்று இருந்தாள்..


முதல் மனைவி என விளையாட்டாக சொல்லிக் கொண்டு இருக்கிறான் என நம்பிய காதல் உள்ளம் ஏமாற்றப்பட்டு, தன் அருகில் இன்னொருவளின் நினைவுடனும் கனவிலும் அவளை அருகில் இருப்பதாக எண்ணி பெயர் சொல்லி அழைத்ததும் வெகுவாக பாதித்தது நிரம்பி வழியும் காதல் கொண்ட பிரவாவின் மயிலிறகு மனதை...

நினைக்க நினைக்க மனம் ஆறவே இல்லை... எத்தனை காதல் அவன் மீது.. கணக்கில் சொல்லி விட முடியாத அளவு நேசம் அல்லவா அவள் அவனின் மீது வைத்திருந்தது... மொத்தமாக அதை நெருப்பு வைத்து கொளுத்தியது போல அவனின் ஆழ்மன அழைப்பு...


" ஹேய் அருவி... ", என மீண்டும் அந்த பெயரே வாயில் வர.

" சாரி... பிரவா சீக்கிரம் வா.. எவ்வளவு நேரம்... உன் கருப்பு கலரை கல் வச்சு தேய்ச்சாலும்.. நீ வெள்ளை ஆக மாட்ட... சீக்கிரம் வா டி.. ", என அவன் கத்தி மாய்ந்தான் வெற்றி....

உள்ளே இருந்தவளுக்கோ காதில் விழுந்தது மீண்டும் அவன் வாய் தவறி அழைத்த அருவி தான்... மேலும் உலைக் கலனாக உள்ளம் கொதிக்க...
முற்றிலுமாக நனைந்து வெளியில் வந்தாள்..

" எவ்வளவு நேரம்... தள்ளிப் போடி கருவாச்சி.. ", என அவள் அதே உடையில் வந்ததை கூட கவனிக்காமல் குளியல் அறைக்குள் நுழைந்தான் வெற்றி..

அவளின் இதழ்கள் விரக்தியாக புன்னகைத்துக் கொண்டது அவளின் காதல் தோல்வியை எண்ணி..

" என்னைக்கும் உன் காதல் நிறைவேறாத காதல் தான் பிரவா ", என தனக்குத் தானே கண்ணாடியில் பேசிக் கொண்டவள் தன் முக அழகை அளந்தாள்..

அவனை விட ஒரே ஒரு துளி நிறம் குறைவு... அவன் பால்கோவா நிறம்.. இவள் கோதுமை நிறம்... இருவரும் கிராமத்தில் பிறவந்தவர்கள் என்றாள்.. புதிதாக பார்ப்பவர்கள் நம்ப நாட்களாகும்.

அவளுக்கு அழுகை முட்டிக் கொண்டு வந்தது... " உன்னோட ஆசை உன்னோட எண்ணங்கள் மட்டும் தான் எப்பவும் முக்கியமா மாமா.. என் மனச பத்தி கொஞ்சமும் உனக்கு கவலை இல்லையா.. இல்ல உன் வாழ்க்கைல என்னை ஏத்துகிற அளவுக்கு எனக்கு தகுதி இல்லையா ", கம்மிய குரலில் தன்னிலையை கண்ணாடி முன் வாய் விட்டு பேசி அழுதவளின் கண்ணீரும் வேதனையும் அவன் கதவு திறக்கும் சத்தத்தில் சட்டென நின்று போனது..


" எங்க போனாலும் அங்கேயே டேரா போடுறது தான் உன் வேலையா.. சீக்கிரம் கிளம்பு ... அம்மா அந்த வீட்ல இருந்து போன் பண்ணினாங்க.. கரூர் கோவிலுக்கு போகனுமாம்..", என செய்தியாக சொன்னவன்... சடசடவென ஈரத் தலையை துண்டால் உலர்த்த, தண்ணீர்த் துளிகள் சில அவளின் கண்ணீர்த் துளிகளோடு கலந்து கண்ணீருக்கு ஆறுதலாக அதுவும் வழிந்து ஓடியது...


" எதுக்கு ", என்றால் விளையாட்டு வற்றிப் போன குரலில்..

" என்னைக் கேட்டா... எனக்கும் விவரம் சொல்லலை .. கிளம்ப மட்டும் தான் சொன்னாங்க.... உனக்கு பதில் சொல்லி எனக்கு எரிச்சல் வருது... தள்ளிப் போ...", என அவளிடம் எரிந்து விழுந்தவன் உடை மாற்றி வந்து கண்ணாடி பார்த்து தலை சீவிவிட்டு... ," என் அருவி குட்டி.. இன்னைக்கு உன்னைப் பாக்க வரேன் ", என கண்ணாடியைப் பாத்து தன்னையே ரசித்து பேசியபடி வீட்டை விட்டு வெளியேறினான்....


மீண்டும் மீண்டும் அவனின் அருவி என்ற பெயரில் அலையாக அடித்துச் செல்வது என்னவோ பிரவாவின் மனம் தான்..

சிந்தையே இல்லாமல் நேற்றைய இரவின் இனிமை தொலைந்து இருக்க வண்ணங்கள் கலைந்த ஓவியமாக நிலை இல்லாமல் தவித்தாள் பிரவாகினி..

மங்கிய நிற காட்டன் புடவையில் வந்தவளை அளவிட்டது மணிமேகலையின் விழிகள்..

" ஏன் பாப்பா... இப்படி லேசான கலர் சேலை கட்டிருக்க.. நல்ல பட்டுச் சேலை ஒன்னு கட்டிட்டு வா ", என் மனதின் எண்ணங்களை மறைந்து அம்மாவாக மணிமேகலை சொல்ல...

" பரவால்ல மா... எனக்கு இது தான்... ஈஸி ஆ இருக்கு ", என்றிட., அவரும் எதுவும் சொல்லவில்லை.. கண்கள் மட்டும் அவளையே சுற்றி வந்தது. தாய் அறியாத சூது உண்டோ.. என்ற வகையில் அவள் வெளியில் சிரித்தாலும் மனம் கதறும் ஓசை அன்னை அவருக்கு கேட்டிருக்கும் போல...


" என்னாச்சு பிரவா.... ", என பட்டென கேட்டார்.

" ஒன்னும் இல்லம்மா.. கொஞ்சம் தலை வலி.... " என்றவளை ஆராய்ச்சியாகப் பார்த்தார் மணி..

வெள்ளை நிற சர்ட்டில் இருந்த வெற்றி திடீரென அவளின் புடவை நிறத்திற்கு ஏற்ற சந்தன நிறத்தில் சட்டை அணிந்து வேட்டி கட்டிக் கொண்டு அவன் அங்கும் இங்கும் நடக்கும் நேரம் பிரவாவின் மனம் நூலறுந்த பட்டம் போல தள்ளாடியது..

காதல் தோல்வி தான் என்றாலும் அவனை ரசிப்பதில். எந்த குறையும் இல்லை பிரவாவிற்கு..

அவனைக் கண்டு சிலையாகிப் போனவளின் அருகே வந்து ," பிரவா", என சத்தமிட்டாள் கவிதா..

அந்த சத்தத்தில் நிஜம் வந்தவள் ," ஹேய் கவி... நீயுமா ", என ஆச்சரியத்தில் விழிவிரிக்க.

" நானும் தான்... டாக்டரான டீச்சர் மேடம்", என கேலி செய்தவளைப் பார்த்து .

" எப்படி உங்க வீட்ல விட்டாங்க. அதிசயம் தான் ", என மனதின் காயம் மறைத்து முகத்தில் இயல்பைக் கொண்டு வந்து கேட்டாள் பிரவா..

" வெற்றி அண்ணன்.. எதுக்கு இருக்காரு... உன்னை பாக்கணும்னு சொன்னேன்... அடுத்த நாளே கோவிலுக்கு போக அனுமதி வாங்கி தந்துட்டார் ", என கவிதா சொல்லவும்.


" எதுக்கு டி என்னைப் பாக்கணும்... என்னமோ வேலை ஆகனும் போலேயே ", என பிரவா கேலி செய்யவும்... கூச்சத்தில் நெளிந்த கவிதா....

" லவ் வந்தா என்னா ஆகும் பிரவா ", என்று கேட்க... ஒரு நொடி அதிர்ந்தவள்
" லவ்னா லவ் தான்... இதுல ஆக என்னடி இருக்கு ", என பிரவா கேட்டாள்.

" உனக்கு லவ் பத்தியே தெரில பிரவா... அது ஒரு கனவு மாதிரி இருக்கும் தெரியுமா ", என்றவளைப் பார்த்து.

" கனவு தான் கவி", என பெரு மூச்சுடன் வேனில் ஏறிக் கொள்ள... அவளருகில் வெற்றி அமர்ந்தான்...

வேன் என்பதால் ஜன்னலோரம் பிரவா அவளருகில் வெற்றி அமர்ந்தான்...

அவர்களின் பின் இருக்கையில் கவிதா... அவளுக்கு பின் நீண்ட ஐந்து இருக்கைகள்...
அதில் சுந்தரம் படுத்து விட முன்னால் இருக்கும் இருக்கைகளில் அனைவரும் பிரிந்து அமர்ந்தனர்.. வலது புறம் மூன்று இடது புறம் இரண்டு என மொத்தம் ஐந்து இருவர் அமரும் இருக்கைகள்.. அதை தவிர சுந்தரம் உருளும் நீள்விருக்கை ஒன்று..

பாட்டிக்கு கால் நீட்ட, குறுக்க சிரமம் என முன் இருக்கை மொத்தமும் அவருக்கே..

அதன் பின் மணியும், அன்னமும்..

அவர்களுக்கு பின், காட்டுக் கோவில் என்பதால் பூஜை செய்ய அய்யர் இருவர்.. அவர்களுக்கு பின் மூர்த்தியும் கவிதாவின் தம்பி திவாகரும்...

இடது புறம்..

முதல் இருக்கையில் புது மண தம்பதிகள்... அவர்களுக்கு பின் கவிதா.. என அனைத்து இடங்களும் நிறைய வேன் புறப்பட, அவசரமாக ஓடி வந்தான் அருள்..

" எல்லாத்துலயும் லேட் தான் டா நீ... ", என வெற்றி திட்டவும்... "ஒரு முக்கியமான வேலை டா... ", என பேசிக் கொண்டே இடம் தேட கவிதா இருக்கும் இடம் மட்டும் காலி... அதைப் பார்த்து விட்டு டிரைவர் இருக்கையின் அருகில் இருக்கும் சிறிய இடத்தில் அமர்ந்து வெற்றியுடன் பேச, கவிதாவிற்கு சிறகடித்த மனம் சட்டென அடங்கிப் போனது...


பிரவாவின் நிலையோ போராட்டம்... வெற்றி ஒவ்வொரு முறை அசையும் போது ,அவன் கை, தோள் என்று
தன் மேல் உரசும் போது மொத்த மனமும் சில்லென்று இருக்க திடிரென நினைவில் வந்த அருவி என்ற பெயர் நெருப்பாக எரிந்தது மனதில்..
 

santhinagaraj

Well-known member
யார் அந்த அருவி?
ஒருவேளை அருவி என்ற பெயர் பிரவாக்கு வெற்றி வச்ச செல்ல பெயரா இருக்குமோ 🙄🙄
வெற்றி நீ பிரவாவ ரொம்ப டென்ஷன் பண்ற இதுக்கெல்லாம் சேர்த்து அவளிடம் வாங்க போற 😂
 

NNK-52

Moderator
யார் அந்த அருவி?
ஒருவேளை அருவி என்ற பெயர் பிரவாக்கு வெற்றி வச்ச செல்ல பெயரா இருக்குமோ 🙄🙄
வெற்றி நீ பிரவாவ ரொம்ப டென்ஷன் பண்ற இதுக்கெல்லாம் சேர்த்து அவளிடம் வாங்க போற 😂
Thank you kkaaa. அவனோட wife kkaa. அருவி
 
Status
Not open for further replies.
Top