எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

NNK66 எஞ்சாய் எஞ்சாமி story thread

Status
Not open for further replies.

NNK 66

Moderator
ஹாய் மக்களே

நான் உங்கள் nnk 66 என்ஜாய் என்ஜாமி..

இதோ உங்களுக்கான டீசர் படிச்சுட்டு எப்படி இருக்குனு கண்டிப்பா உங்க கருத்தை சொல்லுங்க

டீசர் :

அந்த கட்சி வாளாகத்தினுள் அனைவரும் பரபரப்பாக அன்றைக்குரிய மீட்டிங்கிற்கான வேலையை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

" யோவ் அந்த பொம்பளை கிட்ட எல்லாம் பேசமுடியாதுயா... அது என்ன நெனைக்குதோ அதை thaan பண்ணும்... " என்று ஒருவன் சொல்ல " நம்ம தலைவர் சொல்லுறதை கேட்டு தானே ஆகணும் " என்று மற்றொருவர் சொல்ல " வாய்ப்பே இல்ல... அவங்க சுயட்சியா நின்னு ஜெயிச்சவங்க அவங்களுக்கு கீழ அந்த மாவட்டமே இருக்கு... தலைவர் தான் அதை இதைனு பேசி நம்ம கட்சிக்கு கொண்டு வந்து இருக்காரு.. இப்பவும் அவங்களுக்கு தோன்றதை தான் செய்வாங்க... குடும்பம் வேற இல்ல அதனால எவனுக்கும் பயப்பட மாட்டேங்கிறாங்க... " என்றான்.

" ஏண்ணே அவங்களுக்கு யாரு கூடயோ தொடர்புனு வதந்தி வந்துச்சு... " என்று கேட்க " இல்ல டா இரும்பு மனுஷி டா... கட்சிக்கு வந்த புதுசுல நம்ம ஆதிஷேஷன் ஐயாவை கல்யாணம் பண்ணிக்க விருப்பப்பட்டு கேட்டாங்க அப்போ அவருக்கு பொண்ணு பார்த்து நிச்சயம் பண்ணிட்டதுனால வேணாம் சொல்லிட்டதா ஒரு பேச்சு இருந்துச்சு என்ன விவரம்னு யாருக்கு தெரியும் ... " என்றான்.

மற்றொருவனோ " அதனால தான் ரெண்டு பேருக்கும் அப்போ அப்போ முட்டிக்குதா " என்று கேட்க " ம்ம்ம் இருக்கலாம் நமக்கு எதுக்கு பெரிய இடத்து சமாச்சாரம் வா நம்ப வந்த வேலையை பாப்போம் " என்று முழுதாக புரளி பேசிவிட்டு கடைசியில் நமக்கென்ன என்பது போல் பேசினார்கள்.

************

பரபரப்பாக இருந்த அந்த மீட்டிங் ஹாலிற்குள் உதாவண்ண சேலையில் நிமிர்ந்த நடையுடன் அனைவரும் எட்டி நிற்க வைக்கும் தீர்க்கமான பார்வையுடன் உள்ளே நுழைந்தாள் தேவசேனா.

அவளை பார்த்து ஒரு சிலர் எழுந்து நின்னு வணக்கம் சொல்ல பதிலுக்கு சொல்லியவள் தனது பெயர் பொறிக்கப்பட்ட நாற்காலியில் அமர்ந்தாள்.

அங்கே பேச்சு வார்த்தை தொடங்க. ஒரு கையை கை பிடியில் ஊன்றி கன்னத்தில் வைத்த வண்ணம் சாய்ந்து அங்கு நடக்கும் பேச்சு வார்த்தையை ஏதோ படம் போல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ஒரு வார்த்தை பேசவில்லை அனைத்திலும் பார்வையாளர் மட்டுமே.

சி எம் கடுப்பாகி " இப்போ என்ன தான்யா பண்ண சொல்லுறீங்க " என்று கத்த " ஐயா உங்களுக்கு தெரியாது இல்லை இளைஞர்களுக்கு எதுவும் செஞ்சா தான் நம்ம மக்கள் மனசுல இடம் பிடிக்க முடியும் அதனால அந்த பேக்ட்ரீக்கு அப்ரூவ் கொடுக்குறது தான் நல்லது " என்றான்.

சி. எம் " நீ என்னப்பா சொல்லுற " என்று தனது மகனும் இளைஞர் நலன் பாட்டு துறை அமைச்சரும் ஆன ஆதிஷேஷனை கேட்க " ம்ம் இவங்க எல்லாம் சொல்லுறது உண்மை தான் இளைஞர்களுக்கு அரசு சார்பில் வேலை கிடைக்கவும் உதவியா இருக்கும்... பால் அவசியமான ஒன்னு... யாரும் வேணாம் சொல்ல போறது இல்ல " என்றான்.

" இதுல யாருக்கும் மாற்று கருத்து இருக்கா " என்று சி. எம் கேட்க அதுவரை அங்கே நடக்கும் விவாதத்தை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்த தேவசேனா " அப்போ அங்க இருக்க மக்களை என்ன பண்ணலாம் சார் " என்று கேட்டாள். அவள் இந்த கட்சியில் சேர்ந்ததில் இருந்தே அவரை ஐயா என்று அழைத்தது இல்லை.

" அவங்களுக்கு அரசுக்கு உரிமையான இடத்தில் போதுமான அவகாசமும் நிதி உதவியும் கொடுத்து மாத்திக்கலாம் " என்றார்.

" சரி சார்... இதை அதிகார பூர்வமான அறிவிப்பா அறிவிச்சுரலாமா " என்று கேட்க " ம்ம்ம் செஞ்சுறலாம்மா " என்று முகம் முழுவதும் புன்னகையுடன் சொன்னார்.

அவள் இவ்வாறு உடனடியாக ஒப்புக்கொண்டவுடன் ஆதிசேஷன் கண்கள் சந்தேகமாக பார்த்தது.

ஆனால் சில மணி நேரத்தில் அவள் சேர்த்து வைத்து சொருகிய ஆபில் கட்சி தலைமையகமே ஆட்டம் கண்டது.

" என்னய்யா அந்த பொம்பள இப்படி செஞ்சு புடிச்சு " என்று அனைவரும் பதற " தேவசேனா உடனே வர சொல்லுங்க " என்று மாண்புமிகு முதல்வர் வைத்தியநாதன் உத்தரவிட கொஞ்ச நேரத்தில் மீண்டும் அங்கு வந்தாள் தேவசேனா.

" என்னம்மா இப்படி பண்ணியிருக்க " என்று கேட்க " என்ன சார் பண்ணேன் " என்று கேட்க " அந்த மக்களுக்கு இடம் கொடுத்து அதற்கான உரிமத்துடன் அப்பார்ட்மெண்ட் கட்டி கொடுக்க போறதா... நா சொன்னதா சொல்லிருக்க " என்று கோபமாகவே கேட்டார்.

" நீங்க அப்படி தானே சார் சொன்னீங்க இடம் கொடுத்து நிதி உதவி கொடுக்குறது எதுக்கு வீடு கட்ட தானே அதை நாமளே கட்டி கொடுத்துரலாம் அவங்க கிட்ட கொடுத்தா அதை வச்சு அவங்க என்ன பண்றாங்க இடையில எங்க போகுதுனு தெரியாம போயிரும்... " என்றாள்.

அதுவரை பொறுமையாக இருந்த ஆதிஷேஷன் " உங்களுக்கு கொஞ்சமாச்சும் அரசியல் தெரியுமா இல்லையா... என்ன பண்ணவச்சிருக்கீங்க..." கோபமாக கேட்டான்.

" நானா ஒன்னும் செய்யல... சார் சொன்னதை நா செஞ்சேன் அவ்வளவு தான்..." என்று கையை விரிக்க 'இந்த புள்ள தெரிஞ்சு பேசுதா தெரியாம பேசுதா ' என்று நொந்து போய் அமர்ந்திருந்தார் வைத்தியநாதன்.

ஆதிஷேஷன் அவளை முறைக்க அதனை அலட்சியம் செய்தப்படி நின்றாள் பிற்படுத்தப்பட்டோர் நலத்துறை அமைச்சர் தேவசேனா.
 

NNK 66

Moderator
என்ஜாய் என்ஜாமி


Picsart_24-01-05_19-19-13-999.jpg

அத்தியாயம் 1 :

அந்த மிக பெரிய ஸ்தலத்தில் கருப்பு பூனை படை சூழ அந்த தங்க விக்ரஹத்தை அம்மன் காலடியில் வேண்டுதலாக வைக்க வந்திருந்தார்கள் மாண்புமிகு முதல்வர் வைத்தியநாதனும் அவருடைய குடும்பமும்.

தமிழ்நாடு கடைசியிலும் ஆந்திரா பார்டரிலும் இருக்கும் இந்த பழமை வாய்ந்த ஸ்தலம் தான் அவர்களின் பூர்விகம் இங்கு உள்ள காளி அம்மன் தான் அவர்கள் குலதெய்வம் அதற்கு காணிக்கை கொடுக்க வேண்டி குடும்பமாக புறப்பட்டு வந்திருந்தார்கள்.

போன இரண்டு முறையும் அவர் காணிக்கை செலுத்த இதோ பத்து வருடமாக ஆட்சியில் முதலமைச்சராக இருக்கிறார் . அவருடைய மிக பெரிய நம்பிக்கை இந்த அம்மன். அவருடைய மிக பெரிய பலவீனம் ஜோதிடமும் குடும்பமும் தான்.

இதோ தனது மூத்த மகனை தனது அரசியல் வாரிசாக முடிவு செய்து கடந்த முறை தேர்தலில் நிற்க வைத்து வெற்றியும் பெற செய்து அமைச்சராகவும் ஆக்கிவிட்டார்.

அவருடைய மூத்த மகன் ஆதிசேஷன் சிவில் இன்ஜினியரிங் முடித்து இருந்தான். தந்தையின் வற்புறுத்தலால் இப்போது அரசியலுக்கு வந்து யூத் வெல்ஃபேர் அண்ட் ஸ்போர்ட்ஸ் டிபார்ட்மெண்ட் மினிஸ்ட்டராக இருக்கிறான்.

வைத்தியநாதன் இரண்டாவது மகன் அருண்மொழிவர்மன். அவனுக்கு அவன் தாய் என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். அவன் தாயின் குணநலத்தை கொண்டு பிறந்தவன். அந்த குடும்பத்திற்கு சற்றும் பொருத்தம் இல்லாதவன் தாய் ஒருவருக்காக மட்டுமே அவர்களோடு வசிக்கிறான்.

வைத்தியநாதனுக்கு ஒரே ஒரு தங்கை மட்டுமே உள்ளார். அவரை மிகப்பெரிய தொழில் சாம்ராஜ்யத்தின் உரிமையாளருக்கு கட்டிக் கொடுத்து இரண்டு வருடத்தில் அவர் இறந்து விட மீண்டும் மறுமணம் செய்து தங்களோடு வைத்துள்ளார்.

மூத்த கணவனின் தொழில் சாம்ராஜ்யத்தை வைத்தியநாதனின் தங்கை மைதிலி தான் எடுத்து நடத்துகிறார். அதற்கு வைத்தியநாதனின் அரசியல் செல்வாக்கும் பக்க பலமாக அமைந்தது. இரண்டாம் கணவனுக்கும் அவருக்கும் ஒரு மகள் மட்டுமே பெயர் ராதா.

வைத்தியநாதனின் மனைவி சத்தியபாமா மிகப்பெரிய ராஜ வம்சத்தை சேர்ந்தவர். வைத்தியநாதன் போக்கு பிடிக்காமல் சத்தியபாமா குடும்பத்தினர் விலகிக் கொண்டார்கள். ஆனால் வருடந்தோறும் தவறாமல் அவருக்கான சீர்வரிசை வைத்தியநாதன் வீட்டில் வந்து குவியும்.

சில வருடங்களுக்கு முன் சத்தியபாமா குடும்பத்தினர் ஒரு ஆக்சிடெண்டில் இறந்து விட்டார்கள்.

அப்போது சத்யபாமாவிற்கு உண்டான சொத்துக்களை அவருக்கு பிரித்துக் கொடுக்க அதில் வந்த சத்தியபாமா குலதெய்வத்தின் தங்க விக்ரகம் ஒன்றை தான் இன்று வைத்தியநாதன் தங்கள் குலதெய்வத்தில் சேர்க்க நினைத்து எடுத்து வந்தார்.

அந்த தங்க விக்ரகத்தோடு சேர்த்து அம்மனுக்கு காசி மாலை உட்டியானம் வைரம் பதிக்கப்பட்ட மகுடம் இவற்றையும் அம்மனுக்கு சாத்துவதற்காக எடுத்து வந்தார்.

அவர் இந்த கோவிலுக்கு செய்வதை விட பத்து மடங்கு அரசியலில் சேகரித்து விடுவார். அவருக்கு பதவி முக்கியம் என்பதால் மனமுகந்து வேண்டுதலுடன் செய்ய நினைத்தார்.

அவர்கள் கோயிலுக்குள் நுழையா தலைமை பூசாரி " வாங்கோ வாங்கோ " என்று வாசலுக்கே வந்து அழைத்து சென்றார்.

" பூஜை ஆரம்பிக்கலாமா ஐயா " என்று ஐயர் கேட்க " ஆரம்பிச்சுடுங்க " என வைத்தியநாதன் தன் கணீர் குரலில் சொன்னார்.

" ஆதி.... இதை நீயும் உன் மனைவியும் சேர்ந்து தொட்டுக் கொடுங்கப்பா " என்று அம்மன் நகைகளை மகனிடமும் மருமகளிடமும் கொடுத்தார்.

அதனை வாங்கிய ஆதிஷேஷன் தன் மனைவி சக்தியுடன் இணைந்து கொடுத்தான்.

இவர்கள் இவ்வாறு பூஜையில் இருக்கும் போது அந்த கோவிலில் உள்ள மடப்பள்ளியில் " டேய் இப்போ விட்டா அதை தூக்க முடியாது டா... " என்று ஒருவன் குரல் கொடுக்க " டேய் இன்னைக்கு அந்த சி எம் க்கு பாதுகாப்பு அதிகமா இருக்கு.... சிஎம் வரதுனால கூட்டம் கூட விடல... இப்போ என்ன பண்றது" என்று மற்றொருவன் கேட்டான்.

" நமக்கு வேற வழியில்ல இதை செஞ்சுதான் ஆகணும் " என்று சொல்லிகொண்டிருக்கும் போதே அந்த இடத்திற்கு ஒரு ஆள் வர " ஹே நீ என்ன இங்க... உன் வீட்டுல தெரிஞ்சா பெரிய பிரச்சனையாயிரும் முதல இங்கிருந்து போ... " என்று சொல்ல அவர்கள் கையில் ஒரு பையை திணித்த அந்த உருவம் " வேலைய சீக்கிரம் முடிச்சிடுங்க " என்று எச்சரித்து விட்டு அங்கிருந்து மறைந்தது.

" என்னடா இது " என்று மற்றொருவன் கேட்க அதை கையில் வைத்திருந்தவன் திறந்து பார்த்து அதிர்ச்சியானான்.

" இப்ப யோசிக்க நேரம் இல்ல இதை யூஸ் பண்ணி தான் ஆகணும் வா... " என்று கையோடு இழுத்து செல்ல அதிர்ச்சியில் இருந்து வெளிவந்தவன் " டேய் நான் ஒரு மினிஸ்டரோட பிஏ டா... இது வெளில தெரிஞ்சுச்சு அந்த ஆதிசேஷன் என்ன சும்மா விட மாட்டான் டா " என்று புலம்பினான் ஆதிசேசனின் பி ஏ வாசு.

" நான் மட்டும் என்னவாம் நானும் மினிஸ்டர் ஓட பிஏ தான்... உனக்கு ஆச்சும் பரவால்ல எங்க மோடமுக்கு தெரிய வந்துச்சு என்ன கிரில் சிக்கன்ன வறுக்கிற மாதிரி வறுத்து எடுத்துரும்... " என்றான் சாய்.

" என்னதான் படிச்சாலும் உன்னோட இந்த லோக்கல் பாஷை மட்டும் போக மாட்டேங்குது டா " என்று வாசு சொல்ல " இப்ப ரொம்ப முக்கியம் வந்து வேலையை பாரு அண்ணாத்த " என்றவன் வைத்தியநாதன் குடும்பம் இருக்கும் இடத்திற்கு இழுத்து சென்றான்.

இவர்கள் இருவரும் முகமூடி போட்டு இருக்க கருப்பு பூனை படை உஷாராகும் முன் தங்கள் கைகளில் இருந்த புகை வெடிகுண்டையும் கண்ணீர் வெடிகுண்டையும் அங்கு போட்டு வெடிக்க வைத்தனர்.

சற்று நேரத்தில் அந்த இடம் புகைமண்டலமாக காணப்பட்டது. ஆதிசேஷன் தன்னுடைய லைசன்ஸ் துப்பாக்கியை பாதுகாப்பிற்காக முதுகில் சொருகி இருக்க அதை எடுக்கும் போது அவன் மனைவி அவன் மேலே வந்து விழுந்தாள்.

" சாரிங்க சாரிங்க எனக்கு இந்த புகை ஏதோ பண்ணுதுங்க மயக்கமா வருது... " என்று சொல்லி முடிக்கும் முன் அவன் கைகளிலே மயங்கி சரிந்தாள்.

" சக்தி... இங்க பாரு... என்ன பாரு... " என்று கன்னம் தட்டி எழுப்ப அவளிடம் எந்த அசைவும் இல்லை.

அந்தப் புகை மண்டலத்திற்குள் செல்வதற்காக வாசுவும் சாயும் தங்கள் கண்களில் லேசர் கிளாஸ்களை போட்டுக் கொண்டார்கள்.

ஒருவழியாக அவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை எடுத்துக் கொண்டு கருப்பு பூனை படை கண்களில் மண்ணைத் தூவி விட்டு அங்கிருந்து மறைந்து சென்றார்கள்.

வாக்கி டாக்கி மூலியமாக எச்சரித்தும் அவர்களை போலீசால் பிடிக்க முடியவில்லை.

இருவரும் கிட்டத்தட்ட ஐந்து வருடங்கள் அனைத்து பயிற்சிகளும் பயின்றவர்கள். அவ்வளவு எளிதில் அவர்களை எதிலும் வெல்ல முடியாது.

சற்று நேரத்தில் நிலைமை கட்டுக்குள் வர அம்மனுக்கு சாத்த வேண்டிய ஆபரணங்கள், தங்க விக்ரகம், வைர பதித்த மகுடம் அனைத்தும் அப்படியே இருந்தது.

ஆனால் இதை அணிவித்துப் பார்க்க வேண்டிய மரகதத்தினால் ஆன அம்மன் சிலை லேசர் மூலமாக பெயர்த்து எடுக்கப்பட்டு இருந்தது.

" அடப்பாவிங்களா இதை அள்ளிட்டு போவீங்கனு நினைச்சா... இப்படி என் அடி மடியிலே கைய வச்சிட்டீங்களே டா " என்று வைத்தியநாதன் வாய்விட்டு புலம்பினார்.

வைத்தியநாதன் இந்த கோவிலுக்கு வருவதனால் இன்று யாரையும் இங்கு அனுமதிக்க வேண்டாம் என்று உத்தரவு பிறப்பித்திருந்தார்.

அதற்கான காரணம் அவர் கைகளில் கொண்டு வந்த விலைமிக்க தங்க ஆபரணங்கள். ஆனால் இன்று ஒரு முதலமைச்சர் இத்தனை படை போலீஸ் அனைவரும் இருக்கும் போது அம்மன் சிலையை திருடிவிட்டார்கள் என்று சொன்னால் பிரச்சனை எப்படி வெடிக்கும் என்றே தெரியாது.

அந்த ஊரை விட்டு வெளியில் காட்டு பகுதியில் இருப்பதனால் வாசு, சாய் இருவருக்கும் தப்பிக்க ஏதுவாக இருந்தது. கரணம் தப்பினால் மரணம் என்ற நிலையில் தான் சென்று கொண்டிருந்தார்கள்.

அதிலும் இருமுறை போலீஸ் இவர்களை சுட முயற்சி செய்ய வாசு " டேய் எனக்கு இன்னும் கல்யாணம் கூட ஆகல டா சீக்கிரம் போ... உன் சேஷிங், ரேஸிங் எல்லாம் பார்க்க எனக்கு தெம்பு இல்ல டா... சீக்கிரம் போ " என்று பின்னால் அமர்ந்து அவனை விரட்டினான்.

இருவரும் விலை உயர்ந்த ரேஸ் பைக்கில் பறந்தார்கள்.

" கவலைப்படாத அண்ணாத்த... உன்ன உசுரோட இத்துனு போக வேண்டியது என்னோட பொறுப்பு... சும்மா என்ஜாய் பண்ணு சாமி " என்று அவன் குல பாஷையில் பேசினான்.

" டேய் இந்நேரம் உன் அண்ணே இருந்திருந்தார் உன்னை உண்டு இல்லனு பண்ணியிருப்பார் நீ இப்படி பேசுனதுக்கு " என்று வாசு சொல்ல " நா என்ன பண்ண ஒரு ப்லொவ்ல வந்துருது ப்ளேட்லே ஊறி போனது அம்புட்டு சீக்கிரம் மாத்த முடியாது " என்றான் சாய்.

" சரி சீக்கிரம் போடா " என்று மீண்டும் விரட்ட ஆரம்பிக்க " ஐய ஆரம்பிச்சுட்டியா " என்று அக்சலேட்டரை முறுக்கி வேகத்தை இன்னும் அதிகபடுத்தினான்.

காட்டு பகுதிக்குள் புகுந்து அங்கு அவர்கள் ஏற்கனவே பார்த்து வைத்திருந்த இடத்தில் சிலையை மறைத்து வைத்து விட்டு கால் மணி நேரம் அந்த காட்டில் உள்ள எல்லா இடத்திலும் சுற்ற " இப்போ ஏன்டா எனக்கு இந்த காட்டை சுத்தி காண்பிக்குற... போலீஸ் வந்து கோத்தா அள்ளிட்டு போக போகுது... நாளைக்கு நியூஸ்ல முத பக்கத்துல அமைச்சர்களின் பிஏ இருவரும் பார்த்த வேலைனு போட போறான்... " என்று வாசு புலம்பி தள்ளினான்.

" ஐய இப்போ நீ சொன்ன மாதிரி போனா தான் மாட்டுவோம் நம்ப மாட்டுறோமோ இல்லையோ சிலையை கண்டுபிடிச்சுருவாங்க மோப்ப நாய் வச்சு... " என்று சொல்ல " ஆமால அப்படி ஒன்னு இருக்குல்ல " என்று கேட்டவன் " இப்போ என்ன டா பண்றது " என்றான்.

" என்ன அண்ணாத்த இம்புட்டு தத்தியா இருக்க... அது தெரிய கூடாதுனு தான் இங்க முழுக்க சுத்துறேன்... " என்றவன் தனக்குத் தெரிந்த குறுக்குப் பாதை வழியாக வெளியில் சென்றவன் அங்குள்ள ஒரு வீட்டில் தங்கள் கொண்டு வந்த பைக் மற்றும் உடைகளை கலைந்து வைத்து விட்டு வேருடை மாற்றிக் கொண்டு இருவரும் சென்றார்கள்.

கொஞ்ச நேரத்தில் ஒரு கார் இவர்களை பிக்கப் செய்ய வந்தது.

அங்கு வைத்தியநாதனோ " என்ன பண்ணுவீங்களோ ஏது பண்ணுவீங்களோ உடனே அந்த ரெண்டு பேரையும் புடிச்ச சிலையை மீட்டெடுத்தே ஆகணும்... இது மட்டும் வெளியில் தெரிஞ்சா என்ன ஆகும் தெரியுமா... " என்று போலீசிடம் சொல்ல " கண்டிப்பா பிடிச்சிரலாம் சார்... " என்றான்.

" இங்க நின்னு என்னைய பாத்துட்டு இருந்தா புடிச்சிர முடியாது போய் ஏதாச்சும் பண்ணியா " என்று விரட்டினார்.

அவருடைய பதவிக்கு மதிப்பு கொடுத்து அந்த போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டரும் அமைதியாக சென்றார்.


" அப்பா நீங்க முதல்ல அமைதியா இருங்க பாத்துக்கலாம்... முதல்ல இந்த தண்ணி குடிங்க " இன்று தண்ணீர் பொத்தலை அவர் கையில் திணித்தான்.

" எப்படிடா அமைதியா இருக்க சொல்ற " என்று கோபப்பட்டவர் " இந்த விஷயம் மட்டும் வெளியில் தெரிஞ்சுச்சு... இதுக்கு நானும் கூட்டுனு எதிர்க்கட்சிக்காரன் பேசிப்பேசியே நார் அடிச்சுருவான்... இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல எலக்சன் வேற வருது... என்ன பண்றதுன்னு புரியலையே " என்று வைத்தியநாதன் தன்னை மீறி புலம்ப " அப்பா பாத்துக்கலாம் விடுங்க " என்று அவரை தேற்றினான்.

சிறிது நேரத்தில் வைத்தியநாதனின் பிரஷர் அதிகமாகி அவருக்கு உடல் எல்லாம் சல்லென்று வேர்க்க ஆதிசேஷன் " அப்பா என்ன ஆச்சு " என்று பதற மைதிலி " அண்ணா என்ன பண்ணுது " என்று பதற " அவரை ஹாஸ்பிட்டலுக்கு கூட்டிட்டு போலாம் " என்று சத்யபாமா பதட்டத்துடன்னு சொன்னார்.

அதன் பின் வைத்தியநாதனை ஹாஸ்பிட்டலில் சேர்க்க ஆதிசேஷன் முழு பொறுப்பையும் தன் கையில் எடுத்துக் கொண்டான்.

" சார் இப்ப என்ன செய்றது " என்று மேலதிகாரி ஆதிசேசனிடம் கேட்க " இப்போதைக்கு இந்த விஷயம் யாருக்கும் தெரிய வேண்டாம்... " என்றவன் மூத்த கட்சி உறுப்பினரும் தந்தையின் பி. ஏ வும் ஆன தாஸிடம் " கோவிலை புதுப்பிக்கப் போறோம் சொல்லி நடைய சாத்துங்க... கோயிலோட வெளியிடங்கள் எல்லாத்தையும் கட்சி நிதியிலிருந்து பணம் ஒதுக்கி சுத்தம் செய்ங்க... " என்றான்.

" தம்பி இதை மறைச்சா பெரிய பிரச்சினையாக வாய்ப்புண்டு " என்று சொல்ல " இப்போதைக்கு தானே தாஸண்ணா... அப்பா சரியான பிறகு வெளியில சொல்லிக்கலாம்... " என்று சொல்ல " சரி தம்பி நீங்க சொல்றபடி செஞ்சிரலாம் " என்று சொல்லிவிட்டு உடனே அதற்குரிய வேலைகளில் இறங்கினார்.


ஆதிசேஷன் தன் பிஏ வாசுவிற்கு அழைத்து " எங்க இருக்க மேன் நீ " என்று ஆளுமையுடன் கேட்க ' அச்சச்சோ மாட்டிட்டேன் போலவே... இன்னைக்கு செத்தோம் ' என்று மனதிற்குள் அலறியவன் " சார் இங்க இங்க பக்கத்துல தான் வந்து இருக்கேன் " என்று தடுமாற்றதுடன் பதில் சொன்னான்.

" இப்ப நீ எங்க இருந்தாலும் இன்னும் அரை மணி நேரத்துல சிட்டி ஹாஸ்பிட்டல் வர " என்று சொல்ல " அச்சச்சோ யாருக்கு ? என்ன ஆச்சு? சார் " என்று கேட்க " எல்லாத்தையும் போன்ல கேக்க போறியா மேன் நீ... ஆமா சரி சொல்லு நான் உனக்கு பாஸ்ஸா இல்ல நீ எனக்கு பாஸ்ஸா " என்று கேள்வி கேக்க " சாரி சார் சாரி இந்த வந்துட்டேன் சார் " என்று சொல்ல போனை வைத்தான்.

வாசு போனை வைத்துவிட்டு பெருமூச்சு விட அவன் எதிரே இருந்த மெத்தையில் விழுந்து புரண்டு சிரித்துக் கொண்டிருந்தான் சாய்.

" என்ன பாத்தா உனக்கு சிரிப்பா இருக்கா நாயே! " என்று கையில் கிடைத்ததை எடுத்து அவனை அடிக்க பாய இம்முறை சாயுடைய போன் அலறியது.

" சிக்குனான்டா சிங்கத்து கிட்ட " என்று சாயுடைய போனை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டான் வாசு.

அடுத்த கணமே அதை அட்டென்ட் செய்து " ஹலோ மேம் சொல்லுங்க மேம் " என்று சொல்ல " உடனே சி எம் -மை பார்க்க போகணும்... " என்று அந்த பக்கம் சொல்லப்பட " ஓகே மேம் இதோ வரேன் " என்றான்.

" இட்ஸ் வெரி எமர்ஜென்சி அவருக்கு உடம்பு சரியில்லையாம்... சோ சீக்கிரம் வா " என்று கட்டளை இட " ஓகே மேம் " என்று வைத்து விட்டான்.

உடனே சாய் வாசு இருவரும் தனித்தனியாக கிளம்பி சென்றார்கள்.

நேராக ஹாஸ்பிட்டல் சென்ற வாசு ஆதிஷேஷன் முன்பு சென்று நின்றான்.

" சார் என்னாச்சு " என்று கேட்க அங்கு நடந்தவற்றை எல்லாம் சொன்னவன் " அந்த சைடுல உள்ள சிசிடிவி கேமரா எல்லாத்தையும் தரவா செக் பண்றீங்க... எனக்கு தெரிஞ்சு அந்த காட்டுப் பகுதிக்குள்ள போக தான் அதிக வாய்ப்பு இருக்கு " என்று ஆதிசேஷன் சொல்ல இங்கு வாசுவிற்கோ வியர்க்க ஆரம்பித்தது.

வாசு மண்டை மண்டைய ஆட்ட "என்ன மேன் சும்மா மண்டைய மண்டைய ஆட்டிட்டு இருக்க " என்று கேட்க " ஒண்ணுமில்ல சார் " என்றான்.

" நான் சொன்னதை உடனே செய் " என்றவன் " இன்னைக்கு நீ சரியில்ல மேன்... போ போ என்னனு அப்புறம் வந்து தெரிஞ்சுகிறேன்... " என்று சொல்ல ' நம்ம மூஞ்சுல அந்த அளவுக்கா தெரியுது... ஒரே ஒரு திருட்டு பண்ணதுக்கே இப்படினா இதே தொடர்ந்து பண்ணா ' என்று மனதுக்குள் நினைக்க அப்போது அவன் மொபைலில் ஒரு சாயிடம் இருந்து மெசேஜ் வந்த குறியீடு காண்பிக்க அதனை எடுத்து பார்த்தான்.

அதில் ' அதுக்கு நீங்க சரிப்பட்டு வரமாட்டிங்க ஏட்டையா ' என்று ஸ்டிக்கர் வந்திருக்க அவனோ ' ஆத்தி நம்ம மனசுல நெனச்சது இவனுக்கு எப்படி தெரிஞ்சது ' என்று நினைத்து சுற்றி முற்றி பார்க்க அந்த காரிடாரில் கிரே கலர் காட்டன் சேலையில் கம்பீரமான நடையில் மினிஸ்டர் தேவசேனா உள்ளே வந்து கொண்டிருந்தாள்.

அவள் பின் கொடுப்புக்குள் அடக்கிய புன்னகையுடன் அவனை பார்த்தப்படி வந்து கொண்டிருந்தான் சாய்.

வரேன் சாமி...







 

NNK 66

Moderator
அத்தியாயம் 2 :

ஹாஸ்பிட்டல் காரிடாரில் தன் கம்பீர நடையுடன் நடந்து வந்தாள் தேவசேனா.


இந்த 35 வயதில் அவள் வகிக்கும் பதவியும் பொறுப்புகளும் அசாத்தியமானது. தன்னுடைய 27 ஆவது வயதில் சுயேட்ச்சியாக நின்று வெற்றி பெற்று இன்று ஆளும் கட்சியில் முக்கிய பொறுப்பில் இருக்கிறாள். அதற்கு முக்கிய காரணம் அவள் ராஜவம்சத்தை சேர்ந்தவள் என்பதும் த சொத்துக்களை எடுத்து அவள் செய்த தான தர்மமும் கூட இருக்கலாம்.


அவளைப் பார்த்த ஆதிசேஷன் வாங்க என்று அழைத்து தலை அசைத்தான்.


" சார்க்கு எப்படி இருக்கு " என்று தேவசேனா கேட்க " ஒன்னும் இல்ல கொஞ்சம் பிரஷர் ஜாஸ்தி ஆயிடுச்சு " என்றான் ஆதிஷேஷன்.


" ரெஸ்ட் எடுத்தா சரியாயிடும்னு டாக்டர் சொல்லிட்டாங்க " என்று ஆதியின் பக்கத்தில் இருந்த சக்தி சொல்ல அவளை ஒரு முறை அழுத்தமாக பார்த்து " ம்ம் " என்று தலையாட்டி ஆதிஷேஷனிடம் " இப்போ சார பாக்கலாமா " என்று கேட்க " இப்ப மயக்கத்துல தான் இருக்காரு " என்று சொன்னவன் " சரி வாங்க" என்று அழைத்து சென்றான்.



வைத்தியநாதனுக்கு குளுக்கோஸ் ஏறிக் கொண்டிருக்க அவரை ஒரு முறை பார்த்து விட்டு வெளியில் வந்தாள்.


" சரி நான் போயிட்டு வரேன்... சார் கண் முழிச்ச பிறகு சொல்லுங்க " என்று திரும்ப அப்போதுதான் ரெஸ்ட் ரூம் சென்று விட்டு வந்த சத்தியபாமா " எப்படி மா இருக்க " என்று தேவசேனாவை பார்த்து கேட்க " நல்லா இருக்கேன் " என்று பொத்தாம் பொதுவாக பதில் சொல்லிவிட்டு நகர்ந்தாள்.


அவளின் விலகல் சத்தியபாமாவிற்கு மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது. தனது சொந்த அண்ணனின் மகள் இவ்வாறு தனித்து நிற்பதை பார்த்து உள்ளுக்குள் வேதனை அடைந்தார்.


அருண்மொழி டாக்டரிடம் பேசி விட்டு வர அவனைப் பார்த்த தேவசேனா புன்னகையோடு கூடிய தலையசைப்புடன் கடந்து சென்றாள்.


அருண் " அப்பாவை பார்க்க வந்தாங்களா " என்று கேட்க " ம்ம்ம் ஆமா பார்த்துட்டு போறா... இவ இப்படி தனியா நிக்கறதை பார்த்து மனசுக்கு கஷ்டமா இருக்கு... எங்க வம்சத்தோட நேரடி கடைசி வாரிசு இவளுக்கு ஒரு நல்லது நடக்காதா... இவளுக்குனு இனி முதல் குழந்தை பொறந்தா மட்டும் தான் எங்க வம்சம் தலைக்கும் இல்லாட்டி... " என்று கலங்கி அழுதார்.


அது அவர் அருகில் நின்ற ஆதிஷேஷன் மனதில் பெரும் குற்றவுணர்வை உண்டு செய்தது.


அவள் முதன் முதலில் அவனிடம் காதல் சொல்லிய காட்சி அவன் நினைவில் ஆடி அவனை கொல்லாமல் கொன்றது.


ஆதிஷேஷன் அரசியலில் நுழைந்த மறுவருடத்தில் அவனுக்கு பெண் பார்க்கும் படலத்தை ஆரம்பித்து விட்டார் வைத்தியநாதன்.


அரசியலில் நற்பெயர் எடுக்க நல்ல குடும்பஸ்தனாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று அவர் அவனுக்கு திருமணம் செய்து வைக்க முடிவு செய்தார்.


ஆனால் ஆதிஷேஷனோ தந்தையின் குணம் அறிந்து தாய் பார்க்கும் பெண்ணை தான் திருமணம் செய்வேன் என்று சொல்லிவிட்டான்.


அதில் சத்யபாமாவிற்கு சந்தோஷமும் நிம்மதியும் சொல்ல வார்த்தைகள் இல்லை.


அப்படி அவர் பார்த்த பெண் தான் சக்தி தினமும் கோவிலில் பார்த்து பிடித்தவுடன் திருமணத்திற்கு கேட்க யாருமில்லாமல் தாய் வழி தந்தையான தாத்தாவுடன் இருக்கிறாள் என்று தெரிய வந்து பேசி கல்யாணத்தை முடிவு செய்தார்கள்.


அப்போது தேவசேனா காலேஜ் முடித்து ஒரு வருடம் மட்டுமே ஆகியிருந்தது.


ஒரு நாள் அவனை தேடி வந்த தேவசேனா " நா உங்க கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும் " என்று சொல்ல " ம்ம்ம் சொல்லுங்க.. " என்றான்.


" நீங்க என்னை தப்பா நினைக்க கூடாது எனக்கு இதை எப்படி சொல்லனு தெரியல... எனக்கு உங்களை ரொம்ப பிடிச்சு இருக்கு... உங்களை.. " என்று தயக்கத்துடன் அவன் முகம் பார்த்து " என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிறீங்களா " என்று கேட்க அவள் இவ்வாறு கேட்பாள் என்பதை அறியாமல் ஒரு நிமிடம் அதிர்ச்சியில் உறைந்து நின்றான் ஆதிஷேஷன்.


அவள் தன் பதிலுக்காக காத்திருப்பதை உணர்ந்து " சாரி தேவசேனா... என்னை மன்னிச்சுரு... எனக்கு மேரேஜ் பிக்ஸ் ஆகிருச்சு.. அதோட நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் செட் ஆகும்னு தோணலை... உனக்கு என் மேல இப்படி ஒரு தாட் எப்போ எப்படினு எனக்கு தெரியல ஆனா கண்டிப்பா நமக்குள்ள செட் ஆகாது... அதுலயும் நீ இருக்க சினி பீல்ட் எனக்கு சுத்தமா செட் ஆகாதுமா... எனக்கு இப்போ பார்த்திருக்க பொண்ணை நா விரும்ப ஆரம்பிச்சுட்டேன் " என்று தன் மனதை அவளை புண்படுத்தாத வகையில் சொன்னான்.


அவன் மறுப்பில் அவள் முகத்தில் எந்த ஒரு பிரதிபலிப்பும் இன்றி திரும்பி சென்றாள்.


ஆம் தேவசேனா அரசியலிற்கு வரும் முன் ஐந்து வருடங்கள் முன்னணி கதாநாயகியாக இருந்தாள்.


அதனை தொட்டு வந்த பேர் புகழ் அவளால் மக்கள் மனதில் ஒரு இடத்தை சுலபமாக பிடிக்க முடிந்தது.


ஆதிஷேஷன் காதலை மறுத்த போது நாகரிகமாக அவனை விலகி சென்ற தேவசேனா அதன் பின் இரண்டு வருடங்கள் மட்டுமே படத்தில் நடித்தால். காரணங்கள் இன்றி ஒரு வருடம் வெளிநாட்டு பயணம் மேற்கொண்டு மீண்டும் இந்தியா வந்தவளின் நோக்கம் முழுவதும் அரசியல் பக்கம் திரும்பியது.


அதன் பின் பல தடைகள் தாண்டி இதோ இன்று ஜெயித்து நிற்கிறாள் ஆனால் இன்னும் அவள் வாழ்க்கை துணையை தேர்ந்தெடுக்க தயாராக இல்லை.


அது அவள் மனதில் உள்ள காதலினாலோ?


அவளுடைய தனிமை இங்கு ஒருவனை வதைத்து கொண்டிருந்தது.


அவளின் தனிமை போக்கி இணை செருவானா?


*********


முதலமைச்சரை பார்த்து விட்டு தன் அலுவலகத்திற்கு சென்ற தேவசேனா " இன்னைக்கு முக்கியமான மீட்டிங் இருக்குல " என்று கேட்க சாய் " ஆமா மேம் அந்த பழங்குடி மக்கள் தங்கியிருந்த இடத்துல ரிசார்ட் கட்ட முடிவு பண்ணி கவர்மெண்ட் அப்ரொவல் கூட வாங்கிட்டாங்க இப்போ அவங்கள அங்க இருந்து காலி பண்ணி தரணும்னு அந்த இண்டஸ்ட்ரியலிஸ்ட் கேக்குறாரு ஆனா அந்த மக்கள் அங்க இருந்து அவங்கள விரட்ட பார்த்தா தங்களை அழிச்சுக்குவோம்னு மிரட்டுறாங்க... அவங்களுக்கு மறைமுகமா கலெக்டர் சப்போர்ட் இருக்கு... " என்றான்.


" கவர்மெண்ட் அப்ரொவல் வாங்க தெரிஞ்சவருக்கு... அவங்களை விரட்டுறதா கஷ்டம் " என்று நக்கலாக கேட்க " மேம் மீடியா போக்கஸ் அங்க இருக்கு எப்போ வேணா வெடிக்கும் போராட்டம் பண்ண கூட வாய்ப்பு இருக்கு அதனால அடக்கி வாசிக்கிறாங்க " என்று சாய் தனக்கு தெரிந்ததை சொன்னான்.


" அந்த கலெக்டர் கிட்ட பேசி அவங்க கிட்ட பேச சொல்ல வேண்டியது. தானே " என்று தேவசேனா கேட்க " அவர் இந்த மாதிரி விஷயத்துல தலையிட மாட்டாராம் மேம்... அவங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்ண முடிஞ்சா தலையீடுவாராம் இல்லாட்டி ஒதுங்கி நின்னு வேடிக்கை மட்டும் தானா " என்று சாய் நக்கலாக சொன்னான்.


" ரொம்ப விவரம் தான் " என்று அதே நக்கலுடன் சொன்னவள் " இதுக்கு இப்போதைக்கு ரியாக்ட் பண்ண வேணாம் " என்று சொல்ல " மேம் " என்று அதிர்ச்சியாகி அழைத்தான்.


" இப்போ நாம பேசலாட்டி அவங்களுக்கு கொடைச்சல் கொடுத்துட்டே இருப்பாங்க... " என்று சாய் சொல்ல " கொடுக்கட்டும் " என்றவள் " குழந்தைகளுக்காக நடத்துன முகாம் வீடியோ புட்டேஜ் போஸ்டர்ஸ் அப்புறம் மீம் கிறியேட்டர்ஸ் வச்சு சோசியல் மீடியால ஸ்ப்ரட் பண்ண சொல்லு " என்று ஆணை பிறப்பித்து விட்டு உள்ளே சென்றாள்.


" இவங்க நல்லவங்களா கெட்டவங்களா ஒன்னும் புரிய மாட்டேங்கிதே " என்று வாய்விட்டு புலம்பியவன் வெளியில் செல்ல எத்தனிக்க " சாய் " என்று தேவசேனா அழைக்க வேகமாக அவள் முன் சென்று நின்றான்.


" எஸ் மேம் " என்று சொல்ல " இன்னைக்கு நா சி. எம் போய் பார்த்த நியூஸ் டேட் அண்ட் டைம் ஓட நியூஸ்ல வரணும் நம்ம ஆளுங்க கிட்ட பிக்ஸர் கலக்ட் பண்ணி பிரஸ்ஸுக்கு கொடுத்துரு... இப்போ போய் வேலை பாரு " என்று வெளியில் தள்ளாத குறையாக அனுப்பினாள்.


" ம்ம் ஏதோ முடிவு பண்ணிட்டாங்க... " என்று புலம்பியவன் போன் அலறியது.


" யாருடா அது வேலைல இருக்கும் போது நம்ம வேலைய கெடுக்குற மாதிரி " என்று எடுத்து பார்க்க வாசு அழைத்தான்.


" என்ன அண்ணாத்த ரொம்ப ஜாலியா இருக்கீங்க போல... வந்தப்ப என்னை கண்டுக்கவே இல்ல உசுரு மேல அம்புட்டு பயம்... " என்று கிண்டல் செய்ய " டேய் நாதாரி நாயே நீ பண்ணி வச்ச வேலையில என் ஜோலி முடிச்சுரும் போல டா.. போனை பாரு கோவில்ல நம்ம ஆட்டே போட்ட காட்சி எவனோ போட்டோ புடிச்சு போட்டுருக்கான் " என்று அலற " என்னது " என்று கத்தினான் சாய்.


அவனுக்கும் லேசாக படபடப்பாக தான் இருந்தது வாசுவை பயப்படுத்த விரும்பாமல் வேகமாக தன் மொபைலை என்ன எதுவென்று பார்த்தான்.


அது ஒரு பேக் ஐடியில் இருந்து பேஸ்புக்கில் போடப்பட்டு அப்படியே மாறி மாறி இப்போது பரபரப்பாகியது.


உடனே அந்த அக்கௌன்ட்டை ஹாக் செய்ய தனது டெக்கினிக்கல் டீமிடம் கொடுத்தான்.


" இப்போ என்ன டா பண்றது " என்று இந்த பக்கம் வாசு போனில் அலற " பயந்து பயந்து நீயே போய் அந்த ஆதிஷேஷன் கிட்ட வாக்குமூலம் கொடுத்துருவ போல... பேசாம இரு அண்ணாத்த நா பார்த்துக்கறேன் முதல்ல எந்த நாதாரி பார்த்த வேலை இதுனு கண்டுபிடிக்கணும்... " என்று சொல்ல இந்த பக்கம் வாசுவோ " டேய் எனக்கு இன்னும் கல்யாணம் கூட ஆகலை டா அதுக்குள்ள களி திங்க வச்சுருவ போலையே " என்று புலம்ப " அட என்னாத்துக்கு நொய் நொய்ங்குற... எனக்கு கூட தான் கண்ணாலம் ஆகல " என்றான் சாய்.


" அடேய் போன வருஷம் காலேஜ் விட்டு பாஸ் அவுட் ஆன நீ கல்யாணத்தை பத்தி பேசலாமா டா... உனக்கு 22 தான் நாயே ஆகுது ஆனா எனக்கு 29 டா " என்று சொல்ல " உங்களுக்கு கொஞ்சம் ஜாஸ்தி வயசு ஆகிருச்சு ஒத்துக்குறேன் உங்க கவலை எனக்கு புரிது இனி இந்த வயசு மேல எவன் பொண்ணு கொடுத்து கண்ணாலம் பண்ணி புள்ள குட்டிய பாக்குறது... ம்ம்ம் பாவம் தான் அண்ணாத்த நீயு " என்றான் சாய்.


" டேய் போதும் போதும் உன்னோட பீலிங் எல்லாம் எனக்கு கோபம் வந்துச்சு உன்னை பேட் வர்ட்ல திட்டுவேன் ஒழுங்கா ஓடி போயிரு " என்று சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தான்.


அதற்குள் அவனுடைய டெக்கினிகல் டீம் அழைத்து " இல்ல சார் இதை யாரு ரிலீஸ் பண்ணான்னு கண்டுபிடிக்க முடியல... இப்போ தான் ஆதிஷேஷன் சார் டெக்கினிக்கல் டீம்ல இருந்து கால் பண்ணி இதே டீடெயில்ஸ் கேட்டாங்க " என்று சொல்லிவிட்டு வைத்தான்.


" இப்போ என்ன பண்றது " என்று சிறிது நேரம் வாய்விட்டு புலம்பியவன் இதனை கிடப்பில் போட்டுவிட்டு தேவசேனா சொன்ன வேலைகளை முடிக்க கிளம்பினான்.


சிறிது நேரத்தில் வாசு கால் செய்ய தேவசேனா சொன்னது போல சில வேலைகள் பார்த்து கொண்டே போனை அட்டென்ட் செய்து " என்ன அண்ணாத்த " என்று கேட்க " டேய் இங்க அந்த ஆதிஷேஷனும் அவன் அப்பனும் கொலவெறில சுத்துறாங்க டா.... " என்று சொல்ல இந்த பக்கம் முக்கியமான மெயில் அனுப்பி கொண்டிருந்த சாய் " என்னது காமவெறியா " என்று கேட்க " அடேய் கிராதகா நா கொலவெறினு சொன்னேன் டா " என்று சொல்ல " சாரி அண்ணாத்த கொஞ்சம் நான் சிங் ஆகிருச்சு... ம்ம் சொல்லு எதுக்கு வெறியா " என்று கேட்க வாசு " ஐயோ இந்த பயலோட கூட்டு வச்சுக்கிட்டதுக்கு என் உசுர வாங்குறானே... " என்று தன்னை நொந்து கொண்டிருக்க அவனுக்கு இன்னொரு கால் வந்தது.


" டேய் சர்தாஜி கால் பண்றான் டா " என்று சொல்ல " ஜோதில ஐக்கியமாக்குங்க அண்ணாத்த " என்றான்.


" ஹலோ மிஸ்டர்ஸ் " என்று ஆண் குரல் கேட்க " எங்க கிட்டயுமா நீ திருந்த மாட்ட " என்று புலம்பிய வாசு " சொல்லு டா என்ன விஷயம்... " என்று கேட்க " டேய் உங்க கட்சில இருந்து வந்து எங்க கலெக்டர மிரட்டுறாங்க டா... " என்று கத்த " யாரு அனுப்புனா என்னனு விசாரி " என்று சாய் கத்த " கேட்டேன் டா சொல்லல " என்று அந்த பக்கம் சொன்னான்.


" யார் அனுப்புனதாம் " என்று வாசு கேட்க " சொல்ல மாட்டேங்கிறாங்க டா " என்று அப்பக்கம் உள்ளவன் சொல்ல " நீ போனை கொடு " என்று சாய் சொல்ல போன் கை மாற பட்டது.


" ஹே யாரு டா நீங்க யாரு சொல்லி போனீங்க " என்று சாய் கேட்க " முதல்ல நீ ஆரு தம்பி " என்று ஒருவன் கேட்க " நா மினிஸ்டர் தேவசேனா பி. ஏ பேசுறேன் " என்று சொல்ல " தம்பி நீங்களா நா மருதமுத்து நம்ம மோடம் அனுப்புனாக இந்த கலெக்டர்ரை ஒரு கிழி கிழிக்க சொல்லி " என்றான்.


" மோடமா அனுப்புனாக " என்று சாய் கேட்க இங்கு வாசுவோ " ஆமாண்டா மேடைமை மோடம் சொல்லுங்க வைப்ப வைப்பை சொல்லுங்க டிஜிட்டல் இந்தியாவை நல்ல வளக்குறீங்க டா " என்று ஒரு பக்கம். புலம்பினான்.


" ஏய் சர்தாஜி அவனுங்களை உள்ள விடு இது என்ன மேட்டருன்னு தெரியல எப்படியா இருந்தாலும் கத்திரிக்கா முத்துனா கடத்தெருவுக்கு வந்து தான் ஆகணும்... பார்த்துக்கலாம் விடு உங்க ஆளு விடுவாரான்னு தெரியல கேட்டுட்டு அனுமதிச்சா விடு " என்று போனை வைக்க போனவன் " ஏய் சர்தாஜி " என்று அழைக்க " என்ன டா சில்வண்டு " என்று கேட்க " ஏய் சில்வண்டு கில்வண்டுன பல்லை உடைச்சுருவேன் " என்று சாய் எகிறினான்.


" என்னனு சொல்லு நா ஒன்னும் உங்கள மாதிரி மினிஸ்டர்ஸ்க்கு சாமரம் வீசிட்டு சும்மா இல்ல " என்று சொல்ல " இந்த சர்தாஜிக்கு இருக்க கொழுப்பை பாரு டா சாய்யு நாம சும்மா இருக்கமாதிரி பேசுறத " என்றான் வாசு.


" விடு அண்ணாத்த எத்தனை நாளைக்கு கலெக்டர் புண்ணியத்துல தப்பிக்க முடியும் ஒரு நாள் மினிஸ்டர் கிட்ட மாட்டி தான் ஆகணும்.. அப்போ இருக்கு சர்தாஜிக்கு " என்று கிண்டல் செய்தவன் " ஓய் சர்தாஜி காலைல ஒரு போட்டோ நெட்ல ட்ரெண்ட் ஆகுது அது என்ன ஐடி னு ட்ராக் பண்ணி சொல்லு " என்றான்.


" அதெல்லாம் ட்ராக் பண்ணாமே சொல்லலாம் அதை செஞ்சது அடியேன் தான் உங்க உடன்பிறப்பு சொல்லி தான் செஞ்சேன் ... யூ க்நொவ் அந்த பிக்ச்சர் அடியேன் தான் எடுத்தேன் " என்று சொல்ல " எடுடா அந்த அருவாள இன்னைக்கு இவனை வெட்டாம விட மாட்டேன் " என்று வாசு கொந்தளிக்க சாய் பொறுமையாக " ச்சே சேஷிங் ரேஷிங் எல்லாம் மிஸ் பண்ணிட்டியா சர்தாஜி... " என்று வைத்தான்.


" டேய் இந்த கலெக்டர் நம்மள உள்ள தள்ள பாக்குறாரு டா இது சரிப்பட்டு வராது... நா போறேன் டா இந்த நாட்டை விட்டு " என்று வாசு சொல்ல " என்ன அண்ணாத்த ஹனிமூன் போக முடியலன்னு தனிமூன் போறீங்களா " என்று கேட்க " டேய் வேணாம் என் வயத்தெரிசலை கிளப்பாதே... அப்புறம் பேட் வர்ட்ல திட்டிருவேன் மரியாதையா ஓடிரு " என்று போனை கட் செய்தான்.


சாய் சிரித்து விட்டு போனை வைத்தவன் மனதில் அவர்கள் ஆடும் ஆட்டம் முடிவுக்கு வர போகிறது என்றே தோன்றியது.


பலரின் உயிரை பணயம் வைத்து பலரின் வாழ்க்கையை பணயம் வைத்து நடந்து கொண்டிருக்கும் இந்த தர்ம விளையாட்டில் தர்மமே மறைத்து இருப்பது தான் வேதனைக்கு உரிய விஷயம்.


இதனை விட்டால் ஒரு விடியலை அவர்கள் மக்கள் சந்திக்க முடியாது என்பதை சாய் உணர்ந்தே இருந்தேன். ஒரு சந்ததி நன்றாக இருக்க அவர்கள் உயிரை பணயம் வைத்து போராடி கொண்டு இருந்தார்கள்.


தன் யோசனையில் இருந்து வெளியில் வந்தவன் தேவசேனாவின் உத்தரவுகளை நிறைவேற்ற சென்றான்.


அவளின் முரண்பாடான குணங்கள் இன்றும் அவனுக்கு புரிவதில்லை. கிட்ட தட்ட ஒரு வருடமாக அவளுடன் இருக்கிறான்.


அவன் படிப்பு முடிந்து நேராக வந்தது தேவசேனாவிடம் தான். இன்று வரை பல நல்லதுகளை செய்யும் தேவசேனா அதனை அனைவரின் முன்பும் தெரியப்படுத்துப்படி அவளே ஏதாவது செய்து விடுவாள்.


தேவசேனாவின் போஸ்டர், மீம்ஸ், சோசியல் மீடியாவில் அவளுடைய ரெட்டிங்கை ஏற்ற ஒரு கூட்டம் வேலை செய்து கொண்டிருந்தது. அவர்களை பாரபட்சம் இன்றி கவனித்து அவர்களுக்கு தேவையான அனைத்தையும் செய்து கொடுத்து விடுவாள்.



சொல்லப்போனால் இவ்வளவு சிறிய வயதில் பெரும் பதவியை எந்தவித அச்சுறுத்தலுமின்றி வகிப்பதற்கு காரணம் அவள் தனக்கென அமைத்துக் கொண்ட கூட்டமும் பெரும் புகழும் தான்.


வரேன் சாமி...
 

NNK 66

Moderator
பொங்கல் வேலைகள் இழுத்துக்கொண்டதால் தாமதம் ஆகிவிட்டது இனி கண்டிப்பாக அத்தியாயம் வரும்... அடுத்த அத்தியாயம் செவ்வாய்
 

NNK 66

Moderator

அத்தியாயம் மூன்று :




FB_IMG_1706016171257.jpg

1.கலெக்டர் வீடு

அந்த இரவு வேளையில் வெண்ணிலவாய் மின்னியது மிகப்பெரிய பலிங்கி மாளிகை.

அதனை பங்களா என்று சொல்வதைக் காட்டிலும் பலிங்கி மாளிகை என்று சொல்வதே சரியாக இருக்கும்.

அந்த மாளிகையின் கட்டமைப்பே அதனை கடந்து செல்பவர்களை திரும்பிப் பார்க்கச் செய்யும்.

வட்ட வடிவிலான கட்டமைப்பை கொண்ட அந்த மாளிகையில் பிறை நிலவு போல் சிறிய பால்கனி அங்கிருந்து பார்த்தால் சுற்றியுள்ள அனைத்து இடங்களும் கண்ணுக்குத் தெரியும்.

அந்த மாளிகையின் தோட்டத்தில் உள்ள கல் மேடையின் அருகே தலையில் துண்டைக் கட்டிக் கொண்டு நின்றிருந்தார் கருப்பையன்.

இந்த 55 வயதிலும் திடாதிகரமான உடலுடனும் பத்து பேரை பந்தாடும் தெம்புடனும் இருந்தார்.

அந்த கல் மேடையில் கேஸ் ஸ்டவ் வைத்திருக்க அதில் பேன் வைத்து மீனை வறுத்து கொண்டு இருந்தார் கருப்பையன்.

" என் பேரு படையப்பா
இளவட்ட நடையப்பா
என்னோட உள்ளதெல்லாம்
இளஞ்சிங்க படையப்பா

நெஞ்சில் ஆறு படையப்பா
பின்னால் நூறு படையப்பா
யுத்தம் ஒன்னு வருகையில்
பத்து விரல் படையப்பா
படையப்பா படையப்பா படையப்பா " என்று பாடிக்கொண்டிருக்க அவர் அருகில் வந்த ஐந்து வயது சிறுமி பவ்யா " தாத்தா உங்க பேரு ஒன்னும் படையப்பா இல்லை... எங்க அப்பா பேரு தான் படையப்பா... " என்று ஒரு கையை தன் இடுப்பில் வைத்து மற்றொன்றை அவரை நோக்கி நீட்டி மிரட்டுவது போல் சொல்ல " அட போ பவ்வு சிட்டு உங்க அப்பனுக்கு அந்த பேர் வச்சதே நா தான்... அது என் தலைவர் நடிச்ச சூப்பர் ஹிட் படம் " என்றார்.

அவர் மீண்டும் அப்பாடலை பாட தொடங்க அவரை முறைத்த பவ்யா " இருங்க நா உங்களை பாட்டி கிட்ட சொல்றேன் " என்று அங்கிருந்து ஓடினாள்.

சற்று நேரத்தில் பவ்யா தன் தமையன் பவித்ரன் உடன் தாத்தாவை தேடி சண்டை பிடிக்க வந்தாள்.

" அண்ணா இங்க பாரு தாத்தா அப்பா பேரு அவரோடதுனு பாடுறான் நா எங்க அப்பா பேருனு சொன்னா... நா தான் வச்சேன் சொல்லுறாங்க... நீ சொல்லு தாத்தா பேரு கப்புயன் தானே அப்பா பேரு தானே படையப்பா " என்று மழலையில் மிலற்ற " ஆமாண்டா இது தாத்தா கிட்ட நான் கேட்கிறேன்... " என்று சொன்னான் பதிமூன்று வயது பவித்ரன்.

" தாத்தா பாப்பா சொன்னா கேளுங்க பாப்பா கூட வம்பு செஞ்சா அப்பாக்கு பிடிக்காது... அப்பாக்கு கோவம் வரும் " என்று பவித்ரன் சொல்ல " சரி டா பெரிய மனுஷா நா உன் தங்கச்சியை ஏதும் சொல்லல " என்றார் கருப்பையன்.

" தாத்தா சித்துக்கு போன் பண்ணு " என்று பவ்யா சொல்ல " இரு வரேன் " என்று தன் ஜோபில் இருந்து பட்டன் மாடல் போனை எடுத்தவர் ஒவ்வொரு எண்ணாக அழுத்தி தன் இரண்டாம் மகனுக்கு அழைத்தார்.

அந்த பக்கம் போன் எடுத்தவுடன் " சொல்லு நைனா " என்று குரல் கேட்க " பவ்வு குட்டி உன் கிட்ட பேசணுமா டா " என்று சொல்ல " கொடு கொடு " என்றான்.

" ஹலோ சித்து " என்று தன்னுடைய கீச் குரலில் கத்த " சொல்லுடா சக்கரக்கட்டி " என்று உற்சாகமாக சொல்ல " தாத்தா " என்று ஆரம்பித்து மீண்டும் அதே பேர் புகாரை வாசிக்க " ஆரம்பிச்சுட்டாடா இனி அல்லார் கிட்டயும் பஞ்சாயத்து கூட்டிட்டு தான் ஓய்வா " என்று கருப்பையன் குறை பட்டு கொள்ள இங்கு நம் குட்டி இளவரசியோ " சித்து நீ சொல்லு அப்பா நேம் தானே படையப்பா தாத்தா நேம் கப்புஐயன் தானே " என்று கேட்க,

" ஆமாண்டா சக்கரக்கட்டி அவரு பேரு கப்பு அய்யன் தான் பக்கத்துல மனுஷன் நிக்க முடியாது... " என்று கிண்டல் செய்ய " டேய் யார் பார்த்துடா கிண்டல் பண்ற... நான் யார் தெரியுமா " என்று கேட்க " நீ யாரு " என்று ஏகத்தாளமாக கேட்டான்.

" ஏய் நான் கலெக்டர் அப்பாடா... " என்று கருப்பையன் மீசைய முறுக்க " நானும் தான் கலெக்டர் தம்பி அதோட மினிஸ்டர் பி. ஏ வேற பார்த்து பேசுங்க பெருசு அப்புறம் உள்ள தூக்கி வச்சுற போறாக " என்று வாய்ஸ் சவடால் பேசினான் சாய்.

" யாரா வேணாலும் இருந்துட்டு போ... நான் வச்ச பேரு என் தலைவர் பேர நான் பாட தான் செய்வேன்... " என்று வம்பு பேசியவர் " டேய் உனக்கு கூட என் தலைவர் பேர் தாண்டா வச்சிருக்கேன் ஏதோ உன் அம்மா ஆசைப்பட்டாலேன்னு என் தலைவர் பேரோட முன்னாடி சாமி பேர் சேர்த்து வச்சுருக்கேன்... " என்றார்.

" அதனால்தான் உங்க தலைவர் பேர யாரும் சொல்லி கூப்பிடவிடாம வச்சிருக்கேன் " என்றான் சாய் என்கிற சாய் பாபா.

கருப்பையன் சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்தின் தீவிர விசிறி, ரஜினிகாந்திற்காக உயிரையே கொடுக்கும் அளவிற்கு மிகத் தீவிர விசிறி என்று கூட சொல்லலாம்.

அவர்களுக்கு படம் பார்க்க அனுமதி இல்லாத காலத்திலும் ஒவ்வொரு ஊரில் நடக்கும் திருவிழாவிற்கு செல்லும் போதும் மக்களோடு மக்களாக நின்று கொண்டே பார்ப்பார்.

இவர்களை கண்டாலே அனைத்து இடத்திலும் அடித்து துரத்தினாலும் அதனை பற்றி கவலை கொள்ளாது மீண்டும் மீண்டும் குடும்பத்தை இழுத்து கொண்டு போய் மரத்தில் அமர்ந்தோ கூட்டத்தை விட்டு ஒதுங்கியோ பார்ப்பார்.

பல ரஜினி படங்களில் அவர் படிக்கலாட்டியும் தம்பி தங்கையை கஷ்டப்பட்டு படிக்க வைப்பதை பார்த்து பேரும் முயற்சி செய்து அவர் மகனை முதன் முதலில் பள்ளி கூடம் அனுப்பி வைத்தார்.

அங்கு ஏற்படாத அவமானங்கள் இல்லை அசிங்கம் இல்லை என்றாலும் அத்தனையும் தாண்டி அவர்களை இன்று ஒரு நல்ல இடத்தில் நிற்க வைத்துவிட்டார்.

அவர்கள் இனத்திற்கே மிக பெரிய பெருமை மகன் கலெக்டர் ஆனது.

ஐயா சாமி என்று ஊர் ஊராக வீடு வீடாக திரிந்த அவர்களையும் அவர்களை சார்ந்தவர்களையும் இன்று ஒரு இருப்பிடம் அமைத்து கொடுத்து வாழ வைப்பது அவருடைய மகன் தான். அதிலும் அவர்கள் வாழும் இந்த ஏகபோக வாழ்வு நிச்சயம் மகனால் என்பதனால் பல நேரம் அவனை சாமியாக தான் பார்ப்பார்கள்.

ஆம் அவர்கள் யாவரும் மூத்த குடி மக்களான குறவர் குறத்தி இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். அவரை உயர வைத்தது தலைவர் மீது கொண்ட விசுவாசம் அதாவது ரஜினி படத்தின் மீது கொண்ட பற்றாகும்.

படையப்பா படத்தை பார்த்து மகனின் பெயர் முத்தையனை படையப்பா என்று மாற்றினார்.

அதேபோல் சின்ன மகனுக்கு பாபா படம் பார்த்து பாபா என்று பெயர் வைத்தார்.

இன்று வரை தலைவர் மீது தீவிர விசிறி தான் கருப்பையன்.

" டேய் என் தலைவர் பேரு வைக்க கொடுத்து வச்சிருக்கணும் டா நீயு கொடுத்து வச்சிருக்கணும்... இப்போ சொல்றேன் கேட்டுக்கோ உனக்கு மகன் பொறந்தாலும் அவனுக்கும் என் தலைவர் பேரு தான் எழுதி வச்சுக்கோ " என்று கருப்பையன் சொல்ல அவ்வளவு தான் சாய் அவரை பிடி பிடி என பிடித்து விட்டான்.

தந்தைக்கு மகனுக்கும் குட்டி போர் முழக்கமே நடக்க அதனைப் பார்த்து தலையில் அடித்துக் கொண்டு உள்ளே சென்ற பவித்ரன் நேராக தந்தையின் அறைக்கு சென்றான்.

அவனுக்கு தெரியும் தாத்தாவிற்கும் சித்தப்பாவிற்கும் நடக்கும் சண்டையை அவன் தந்தை ஒருவரால் மட்டுமே தீர்த்து வைக்க முடியும் என்பது.

" மே கம் இன் ப்பா " என்று கேட்க " எஸ் மை சன் " என்று உள்ளே இருந்து குரல் கேட்டது.

83de4c38201e27157430291f92a63379.jpg

படையப்பா IAS

ஆறடி உயரத்தில் அழகிய நிறத்தில் ஆளை அசரடிக்கும் வண்ணம் இருந்தான்.

இந்த 37 வயதிலும் ஸ்டில் 27 என்பது போல் இருந்தான். அவனுக்கு திருமணம் ஆகி 13 வயதில் குழந்தை இருக்கிறது என்று சத்தியம் செய்து சொன்னாலும் யாரும் நம்ப மாட்டார்கள் அப்படி ஒரு ஹேண்ட்ஸம் லுக்கிங்கில் இருந்தான்.

" என்னாச்சு பவி " என்று கேட்க "அப்பா தாத்தாவும், சித்தப்பாவும் பைட்டிங்... வாங்க வந்து அந்த பிரச்சனையை சால்வ் பண்ணுங்க " என்றான்.

" பாப்பா சாப்பிட்டாளா பவி... வேர் இஸ் பாட்டி? " என்று கேட்க " பாட்டி கோயிலுக்கு போய் இருக்காங்கப்பா... பாப்பாக்கு சாப்பாடு கொடுத்துட்டு தான் போனாங்க பாட்டி " என்று சொல்ல அவனை பார்க்க,

" நீ போ சின்ன வொர்க் 15 மினிட்ஸ்ல முடிச்சிட்டு அப்பா வரேன் " என்று படையப்பா சொல்ல " ம்ம்ம் சரிப்பா " என்று இறங்கி சென்றான்.

கதவு வரை சென்றவன் " அப்பா ஐ மிஸ் மை மாம் வெரி பேட்லி ஐ வாண்ட் டு சீ ஹேர் " என்று சொல்ல அவனை பார்த்து ஒரு மூச்சு விட்ட படையப்பா " இந்த வெக்கேஷன் பாரின் போய் மம்மிய பாத்துட்டு வரலாம்... டோன்ட் ஒர்ரி மை பாய் " என்றான்.

" ம்ம்ம் சரி " என்பது போல் தலையாட்டி விட்டு வெளியில் சென்று விட்டான்.

படையப்பாவிற்கும் மனைவி நியாபகம் வந்தது. வேலைக்காக வேறு வேறு இடத்தில் இருப்பதை நினைத்து வருத்தமாக இருந்தது.

" இந்த வெக்கஷன் கண்டிப்பா பசங்களை அழைச்சுட்டு போகணும் " என்று வாய்விட்டு சொன்னவன் மனைவிக்கு " ஐ மிஸ் யூ வள்ளியம்மை " என்று அனுப்பினான்.

அதனை பார்த்துவிட்ட குறியீடு காண்பிக்க " உன் பையனும் மிஸ் பண்றாணாம் " என்று சொல்லிவிட்டு ஆப்லைன் வந்துவிட்டான்.

அதன் பின் மனைவியின் வருத்தத்தையோ திட்டயோ அவனால் கேட்க முடியாது.

கீழே சென்று தந்தைக்கும் தம்பிக்கும் நடக்கும் சண்டையை தீர்த்து வைத்தவன் தந்தை செய்து வைத்திருந்த மீன் வருவலை மகனுக்கும் மகளுக்கும் முள் இல்லாமல் எடுத்து ஊட்டி விட்டான்.

பவித்திரனையும் சரி பவ்யாவையும் சரி சிறு வயதிலிருந்து வளர்ப்பது கருப்பையனும் அவர் மனைவி முத்துமாரியும் தான்.

பல நேரங்கள் மகன் மகளோடு படையப்பன் செலவிட்டாலும் பணி நிமித்தம் சில நேரங்கள் அவர்களை கவனிக்க முடியாமல் போய் விடுகிறது.

இந்த சில நாட்கள் மகனும் மகளும் தாயை அதிகம் தேடுவது போல் இருந்தது. அதிலும் சாய் வேலைக்கு சென்ற நாட்களில் இருந்து அவர்கள் அதிகம் தனிமை உணர்ந்தார்கள்.

எப்போதும் சாய் அவர்களுடன் கலகலப்பாக விளையாடி கொண்டு எந்நேரமும் எதனையும் யோசிக்காமல் வைத்து இருப்பான் ஆனால் இப்போதெல்லாம் அவனையுமே அவர்கள் அதிகம் மிஸ் செய்கின்றார்கள்.

அதிலும் அந்த மினிஸ்டரிடம் வேலைக்கு சென்றதில் இருந்து அவன் அங்கையே தங்கி கொண்டான். விடுமுறை நாட்களில் மட்டுமே வீட்டிற்கு வருவான்.

அதன் பின் மகளை தன் கைகளில் ஏந்தி கொண்டு அந்த மாளிகை உள்ளே சென்றான்.

" அப்பா என் ஸ்கூல்ல அம்மா அப்பா பேபிஸ் எல்லாரும் ஒன்னா தான் இருக்காங்க... நாம கூட மட்டும் அம்மா ஏன் இல்ல " என்று கேட்க " உங்க அம்மா வேற நாட்டுல வேலை செய்யுற அந்த நாட்டுக்கு போக நமக்கு அனுமதி இல்லை டா... இது தான் நம்ம நாடு சோ நாம இங்க தான் இருக்கணும்... இன்னும் கொஞ்ச நாளுக்கு அப்புறம் நாமும் அம்மா கூட போயிரலாம்... இப்போ சமத்து குட்டியா என் பவ்யா குட்டி தூங்குவாங்களாம் " என்றான்.


" ம்ம்ம் ம்ம்ம் " என்று பெரிதாக தலையை ஆட்டி விட்டு படுத்துக்கொண்டாள் அந்த சின்ன சிட்டு.

அப்போது படையப்பாவின் போன் அடிக்க போய் எடுத்து பார்க்க ஏதோ புது நம்பரில் இருந்து வந்தது.

அதனை எடுக்க " சாரே கலெக்டர் வீடா... " என்று நாராசமாய் குரல் ஒலிக்க " ம்ம்ம் ஆமா நீங்க " என்று படையப்பா கேட்க " நா ஆரா இருந்தா என்ன சாரே... நா சொல்லுற மேட்டர் தான் முக்கியோம்... நல்லா தெரிஞ்சுக்க இனி நீ அந்த பரதேசி பயலுகளுக்கு ஆதரவா நிக்க கூடாது... அதையும் மீறி நின்னா உன் வீட்ல உன் பொண்ணு புள்ளைக இருக்காது... என்ன நா சொல்லுறது... " என்று கேட்க போனை ஒருகணம் உத்து பார்த்தவன் பின் அலட்சியமாக இதழ்கள் வளைய பதில் ஏதும் சொல்லாமல் அழைப்பை துண்டித்தான்.

அந்த போன் கால் கட் ஆகி சில மணி நேரங்கள் கூட ஆகாத நிலையில் எம். எல். ஏ ஒருவர் அவனை பார்க்க வந்திருப்பதாக செக்யூரிட்டி சொல்ல " ஆபிஸ் ரூம்ல உக்கார வை... அப்புறம் சாப்பிட எதுவும் கொடுக்க வேணாம் " என்றான்.

" சரி சார் " என்று வெளியில் சென்றான். அந்த வீட்டிற்கு வெளியே ஓரத்தில் அவுட் ஹவுஸ் உள்ளது அதில் ஒரு அறையை தான் ஆபிஸ் ரூமாக மாற்றி வைத்திருக்கிறான்.

இந்த வீடு அவன் மனைவி அவனுக்காக பார்த்து பார்த்து கட்டியது அவளின் சொந்த சாம்பாதியத்தில். எனவே இவ்வீட்டுனுள் வர கூட சிலருக்கு மட்டும் தான் அனுமதி.

ட்ராக் ஷூட், டிஷிர்ட் சகிதம் அங்கே சென்றவன் மரியாதை நிமித்தம் " வாங்க சார் " என்றான்.

எதிரில் இருந்த வைத்தியநாதன் கட்சியை சேர்ந்த எம். எல். ஏ முகத்தில் எள்ளும் கொள்ளும் வெடித்தது.

" சாருக்கு ரொம்ப தைரியம் போல எங்க ஐயா கிட்ட இந்த விஷயத்தை கொண்டு போனா என்ன ஆகும்னு தெரியுமா சார்... " என்று கேட்க " யுவர் விஷ் " என்றான்.

" சார் நீங்க எல்லை மீறி போறீங்க " என்று டேபிளில் தட்ட " நா ஒரு கலெக்டர் அதை மறந்துட்டு பேச வேணாம் " என்று நிதானமாக சொன்னான். அந்த நிதானம் கூட தன் வேட்டையை பதுங்கி பாய துடிக்கும் புலியை ஒத்து இருந்தது.

" இப்போ என்ன தான் முடிவா சொல்லுறீங்க... அந்த அன்னாடாம் காட்சிக்கு சப்போர்ட் பண்ணா சாருக்கு நல்லது இல்ல " என்று எம். எல். ஏ பொறுமை இழந்து சொல்ல " நா அவங்களுக்கு சப்போர்ட் பண்ணல... ஜஸ்ட் அவங்களுக்கு பாதுகாப்பு மட்டும் தான் கொடுக்குறேன்... " என்றான்.

" ஏய் அந்த பாதுகாப்பு தான் வேணாம்னு சொல்லுறோம் அவங்களை எப்படி அடிச்சு துரத்துறது எங்களுக்கு தெரியும் நீ இதுல தலையிடாத கலெக்டர் " என்று கத்த " மரியாதை ரொம்ப முக்கியம் மிஸ்டர் எம். எல். ஏ மருதமுத்து... " என்று எச்சரித்தான்.

" உனக்கு என்னயா மரியாதை ரோட்டுல திரியுற குறவன் மவன் தானே நீ... இன்னைக்கு கோட்டு சூட்டுனு போட்டு இந்த பதவில உக்கார்ந்துட்டா உனக்கு மரியாதை கொடுத்துறணுமா... " என்று கத்த படையப்பாவின் பார்வை அவரின் மீது தீவிரமாக படிந்தது.

" செக்யூரிட்டி " என்று படையப்பா குரல் கொடுக்க உடனே இருவர் உள்ளே வந்தார்கள்.

" சார் " என்று அழைக்க " கெட் ஹிம் அவுட் " என்று சொல்ல " சார் அவர் எம். எல். ஏ " என்று தடுமாற " யூ ஜஸ்ட் டூ வாட் ஐ செ " என்று அழுத்தமாக சொன்னான்.

அவர்கள் ஒருவித பயத்துடன் முன்னேற எம். எல். ஏ அவர்களை முறைத்து பார்த்து " என்னடா அம்புட்டு தைரியம் வந்துருச்சா " என்று எகிற அப்போது தான் பவ்யாவின் ஞாபகமாக இருந்ததனால் விடுமுறை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டிற்குள் நுழைந்த சாய் ஆபீஸ் ரூமில் ஏதோ சத்தமாக இருப்பதை உணர்ந்து அங்கே சென்றான்.

" டேய் கலெக்டர் என்னையே வெளியே தள்ள சொல்லுறியா உன்னை சும்மா விட மாட்டேன் " என்று எகிற உள்ளே நுழைந்த சாய் சூழ்நிலையை உணர்ந்து " சார் " என்று படையப்பாவை நோக்கி சென்ற எம். எல். ஏ வை தடுத்து நிறுத்தினான்.

படையப்பா " சாய் கெட் ஹிம் அவுட் " என்று சொல்ல எதற்காக தெரியாவிட்டாலும் தமையன் சொன்னதை நிறைவேற்றினான்.

" சார் வெளில வாங்க பேசிக்கலாம் " என்று சாய் சொல்ல " என்ன டா திமிரா போச்சா நா யாருனு தெரியாம பண்ணிட்டு இருக்கீங்க " என்று கத்த அதனை காதினில் வாங்காமல் அவரை கை பிடித்து வெளியே அழைத்து வந்தான்.

" சார் இதுக்கு மேல நீங்களா போனா நல்லது " என்று சாய் அமைதியாக சொல்ல " டேய் இருடா பார்த்துக்கறேன் உன்னை என்ன பண்றேன் பாரு " என்று எகிற " பார்ப்போம் பார்ப்போம் " என்றான்.


அப்போது வாசு அழைக்க " என்ன அண்ணாத்த " என்று சாய் கேட்க இங்கு எம். எல். ஏ வோ " டேய் என்னோட பவர் என்னனு தெரியாம ஆடுறிங்கள அண்ணனும் தம்பியும் " என்று மிரட்ட சாய் " யோவ் எங்க அண்ணாத்த பவர் என்னனு தெரியுமா உனக்கு... அவர் நினைச்சா அடுத்த நிமிஷம் உன்னை பறக்க விடுவாரு... பார்க்க தான் சாதாரணமா இருப்பாரு அவர் கிட்ட மோதுனா நீ காலிடா... என்ன அண்ணாத்த நா சொல்லுறது சரி தானே " என்று வாசுவிடம் கேட்க " டேய் படுபாவி யாரு கிட்ட டா கோர்த்து விடுற... நாசமா போனவனே உன்னை வந்தேன் கொல்லாம விட மாட்டேன் டா " என்று திட்ட " கேட்டியாடா என் அண்ணாத்த வந்தா உன்னை கொல்லாம போக மாட்டாராம்... " என்றான்.

" ஐயோ நா அபப்டி சொல்லல " என்று வாசு அலற இந்த பக்கம் எம். எல். ஏ வோ " யாரு டா உங்க அண்ணாத்த அவனை கூட்டிட்டு வா டா நானா அவனானு பார்க்கிறேன் " என்று திட்டியப்படி அங்கிருந்து சென்றான்.

" ஐயோ என்னை கோர்த்து விட்டு இந்த நாய் நேக்கா தப்பிக்குதே... இனி அவனுக்கு போன் பண்ணுவ பண்ணுவ " என்று தன் விரலை தன் மூஞ்சிற்கு முன் நீட்டி பேசினான்.

வாசு போனை வைத்து விட சாய் மீண்டும் அழைக்க அதனை எடுத்த வாசு " நீங்க தொடர்பு கொள்ளும் எண் தவறானது " என்று பேசி வைக்க அந்த பக்கம் சாய் " அண்ணாத்த உன்னோட " என்று சிரித்துக்கொண்டே சாய் போனை வைத்து விட்டு உள்ளே சென்றான்.

தொடரும்….




 

Attachments

  • FB_IMG_1706016171257.jpg
    FB_IMG_1706016171257.jpg
    115.7 KB · Views: 1

NNK 66

Moderator
அத்தியாயம் 4 :


ஒரு நாள் ஓய்வுக்கு பின் வைத்தியநாதனை வீட்டிற்கு அழைத்து வந்துவிட்டார்கள்.

அவர் வீட்டிற்கு வரும் முன் இந்த விஷயம் மக்கள் மத்தியில் கசிய ஆரம்பித்து விட்டது. அதனோடு மீடியா ஆட்கள் முழுவதும் வைத்தியநாதன் வீட்டை குழுமி நின்றனர்.

அவரை பார்த்தவுடன் அவர் கார் பின்னாடியே ஓடி சென்ற மீடியா மக்கள் " சார் உங்களுக்கு என்னாச்சு மினிஸ்டர் வந்து உங்களை பார்த்துட்டு போயிருக்காங்களே... நீங்க ஹாஸ்பிட்டல்ல இருக்கதை எதுக்கு வெளில தெரியாம வச்சிருந்தாங்க... என்ன நடந்துச்சு சார்... " என்று மொயிக்க " ப்ளீஸ் அவர் உடம்பு சரியில்ல நா வந்து பதில் சொல்றேன் கொஞ்சம் வெய்ட் பண்ணுங்க... " என்ற ஆதிஷேஷன் வீட்டிற்குள் உள்ளே தந்தையை அழைத்து சென்றான்.

" நான் ஹாஸ்பிடல்ல இருந்த விஷயம் எப்படிப்பா தெரிஞ்சுச்சு " என்ற வைத்தியநாதன் ஆதிசேஷனிடம் கேட்க " அது வந்து நியூஸ் லீக் ஆகி தேவசேனா உங்கள பாக்க வந்தாங்க... அவங்கள ஹாஸ்பிடல்ல பார்த்த யாரோ போட்டோ எடுத்து லீக் பண்ணி இருக்காங்க " என்று சொல்ல " இப்போ அவ என்னை பார்க்கலனு யார் அழுதா " என்று கோபமாக முணுமுணுத்தார்.

" அப்பா விடுங்க இப்போ அந்த கோவில்ல வேலை நடக்குதுன்னு சொல்லி நடையை சாத்த வச்சுட்டேன் இப்போ என்னனா இந்த விஷயத்தை வெளிய லீக் ஆகாம டிடெக்டிவ் வச்சு யார் இந்த வேலையை பார்த்ததுனு கண்டுபிடிச்சு சிலையை மீட்க முடியுதான்னு பாப்போம்... அப்படி முடியலாட்டி நம்மகிட்ட வேற வழி இல்ல நம்ம ஒரு டூப்ளிகேட் செய்ய வச்சு அங்க வச்சிரலாம் அப்புறம் எலக்சன் முடிஞ்ச பிறகு அதை எடுத்துட்டு திருடுப்போச்சுனு சொல்லி வெளில தேடவைக்கலாம்... " என்று தனது யோசனையை சொல்ல வைத்தியநாதனிற்கு மகனின் புத்திசாலித்தனத்தை நினைத்து பெருமையாக இருந்தது.

" சரிப்பா அப்படியே செஞ்சிரலாம் " என்று இவ்வளவு மணி நேரம் இருந்த பயம் குறைந்து சற்று நிம்மதியாக தலையசைத்தார்.

" உங்கள பாக்க எம்எல்ஏ மினிஸ்டர்ஸ் நிறைய பேர் வந்திருக்காங்க... அவங்க எல்லாரையும் பார்த்து பேசுங்க " என்றான்.

" வர சொல்லுப்பா " என்று சொல்ல " நா போய் பிரஸ்மீட் கொடுத்துட்டு வரேன் " என்று நகர போக உள்ளே வரும் தேவசேனாவை பார்த்து அங்கேயே நின்றான்.

" வாங்க " என்று தலையசைத்து அழைத்தான் ஆதிஷேஷன்.

அவனை தொடர்ந்து வைத்தியநாதன் " அடடே வா மா வா பாமா இங்க பாரு யாரு வந்துருக்கானு உன்னோட மருமக " என்று வைத்தியநாதன் சொல்லியவர் அங்கிருக்கும் வேலையாளிடம் " அருணை அழைச்சுட்டு வா " என்று சொன்னார்.


தேவசேனா வைத்தியநாதனை அழுத்தமாக பார்த்தவள் ஒன்றும் சொல்லாமல் தன் பி. ஏ சாயிடம் இருந்த போக்கேவை வாங்கி வைத்தியநாதானிடம் நீட்டி " இப்போ எப்படி இருக்கீங்க சார் " என்று கேட்டாள்.

" எனக்கென்னமா நா நல்லா இருக்கேன் லேசான மயக்கம் அவ்வளவு தான்... என்னப்பா ஆதி " என்று ஆதிஷேஷனிடம் கேட்க அவன் அங்கிருந்து நகராமல் தந்தையின் பக்கத்தில் சென்று அமர்ந்தான்.


அவனுக்கு தந்தையின் நோக்கம் புரிந்து தான் இருந்தது. இதே தேவசேனாவை தான் அவனுக்கு திருமணம் செய்து வைக்க ஆசைப்பட்டார். ஆனால் அப்போது தேவசேனா வெளிநாட்டில் இருந்ததினால் அத்தோடு நடிப்புலகத்திலும் பெயர் சொல்லும்படி இருந்ததினால் அந்த எண்ணத்தை கைவிட்டார்.

இப்போது அவள் வகிக்கும் பதவி அவளை தங்கள் வீட்டு மருமகளாக ஆக்க வேண்டுமென்று ஆசை வந்தது. தங்கள் வீட்டில் அனைவரிடமும் தள்ளி நின்று பழகும் தேவசேனா அருண்மொழியிடம் மட்டும் இயல்பாக பேசுவாள். அதனால் அவர்கள் இருவரையும் சேர்க்க நினைத்தார்.

ஆதிசேஷனுக்கு தந்தையின் எண்ணம் சுத்தமாக பிடிக்கவில்லை. தேவசேனாவை அவ்வப்போது வெளியில் சந்திக்கும் போதே தன்னால் தான் இவ்வாறு தனியாக நிற்கிறாளோ என்ற குற்றவுணர்ச்சி குறுக செய்யும். இருவராலும் அதனால இயல்பாக பேசிக்கொள்ள முடியவில்லை. அவர்கள் இருவரும் காலேஜ் படிக்கும் போது கூட இவ்வாறு இல்லை. அவனிடம் இயல்பாக பேச கூடியவள் தான் ஆனால் இப்போ சற்று தள்ளி நிற்கிறாள்.

அண்ணனை காதலித்தவளை தம்பியை மணக்க சொல்வது மிக பெரிய பாவம் அதனை செய்ய ஆதிஷேஷன் தயாராக இல்லை. அவனுக்கு காலேஜ் படிக்கும் போது எதை பற்றியும் கவலையின்றி சந்தோஷமாக பகட்டாக சுற்றி திரிந்த தேவசேனாவை பார்க்க வேண்டும். அவளுக்கு அவன் இரண்டு வருட சீனியர். அங்கே தான் அவன் மேற்படிப்பும் படித்ததினால் மொத்தமாக அவள் யூஜி காலம் முழுவதும் அங்கே தான் இருந்தான்.

சில மணி நேரங்கள் வைத்தியநாதனிடம் பேசிவிட்டு கிளம்பி விட்டாள் தேவசேனா.

ஆதிசேஷனும் பிரஸ் ரிப்போர்ட்டர்ஸ்க்கு நியூஸ் கொடுக்க சென்று விட வைத்தியநாதனை எம்எல்ஏ மருதமுத்து பார்க்க வந்தான்.

" வா முத்து " என்று வைத்தியநாதன் அழைக்க " ஐயா உடம்புக்கு எப்படிங்க ஐயா இருக்கு" என்று கேட்க " ம்ம்ம் பரவால்ல விஷயம் என்னாச்சு சிலை தேடி ஆளுங்க போய்ட்டு தானே இருக்காங்க " என்று வைத்தியநாதன் கேட்க " ஆமாங்க ஐயா ஒரு 30 40 பேரு அந்த காட்டுக்குள்ள தேடிட்டு தாங்க ஐயா இருக்காங்க " என்றான்.


வைத்தியநாதன் " முத்து நீ என்ன செய்வியோ ஏது செய்வியோ நமக்கு அந்த சிலை கிடைச்சே ஆகணும்... " என்றவர் முகம் ஆக்ரோஷமாக மாற " இதை செஞ்சவன் வம்சமே இருக்க கூடாது... குடும்பத்தோட கொளுத்த சொல்லு... என்ன தைரியம் இருந்தா என்னோட ஆட்சியை கலைக்க பார்ப்பானுங்க இந்த வைத்தியநாதன் யாருனு தெரியாம போச்சு... " என்று கர்ஜித்தார்.

" எனக்கு என்னமோ இது அந்த பரதேசி பயல்களை வச்சு கலெக்டர் செஞ்சுருப்பாருன்னு தோணுது... " என்று மருதமுத்து சன்ன குரலில் சொல்ல " என்ன சொல்லுற முத்து எதுக்கு இதை செய்யணும்... " என்று கேட்க " அந்த ரிசார்ட் கட்டுறதுக்கு நம்ம பங்கும் உண்டுன்னு தெரிஞ்சுருக்குமா இருக்கும் ஐயா " என்றான்.


அவங்களுக்கு அவ்ளோ திமிர் ஆயிருச்சா... சிஎம் கிட்டே மோதி பாக்குற தைரியம் வந்துருச்சா... அவனுங்கள சும்மா விட கூடாது... அந்த கலெக்டரும் அங்க இருந்து தான வந்தான் அதான் ரொம்ப பாசம் கொட்டுது.. நாம அவங்களுக்கு ஏதாச்சும் செய்ய வேண்டாம் பார்த்து செஞ்சிடு முத்து... என்று வைத்தியநாதன் சொல்ல கோணலாக சிரித்த மருதமுத்து சரி ஐயா என்றான்.

மருதமுத்து வெளியே செல்ல எத்தனிக்க " முத்து இனி அங்க அந்த கூட்டம் இருக்கக் கூடாது... என்ன பண்ணுவியோ ஏது பண்ணுவியோ இனி அவங்க அங்க குடிசை போட யோசிக்கணும்... அப்படி ஒரு அடி அவங்கள அடிக்கணும் " என்றார்.

" நீங்க சொல்லிட்டீங்கள தலைவரே இனி நான் பாத்துக்குறேன்... கவலையை விடுங்க " என்று வெளியில் சொன்னவன் ' மவனே அந்த கலெக்டருக்கும் இருக்கு... கீழ் சாதி பைய என்னயே அசிங்கப்படுத்துறானா அவனை சும்மா விடமாட்டேன் ' என்று மனதோடு நினைத்துக் கொண்டான்.

**************


இன்று கலெக்டர் ஆபீஸில் அங்கு உள்ளவர்களுக்கு மட்டும் வேலையை குறித்து ஒரு மீட்டிங் அரேஞ்ச் செய்யப்பட்டு இருந்தது.

வைத்தியநாதனை பார்த்துவிட்டு திரும்பி கொண்டிருந்த தேவசேனா பக்கத்தில் உள்ள பூஞ்சான் காட்டு பகுதி மக்களை பற்றி கலெக்டரிடம் பேச நினைக்க " சாய் அப்படியே கலெக்டர் ஆபீஸ் போங்க... " என்று சொல்ல " மேம் ஸ்கூல் விசிட் பண்ணனும்னு சொல்லயிருந்தீங்க... நீங்க சேர்த்து விட்ட அந்த பசங்களுக்கு எதுவும் தொந்தரவு இருக்கான்னு நேர்ல விசாரிக்கணும்னு சொல்லி இருந்தீங்க மேடம்... " என்று சொல்ல " ஓ அப்போ சரி அந்த ப்ரோக்ராம் முடிஞ்சு கலெக்டர் மீட் பண்ணலாம் " என்றாள்.

" ம்ம்ம் சரி மேடம் " என்று சாய் சொல்ல " அந்த பசங்களுக்கு ஸ்போர்ட்ஸ் சம்மந்தமா பயிற்சி கொடுக்க சொல்லியிருந்தேனே... அது ஆரம்பிச்சாச்சா " என்று கேட்க " இல்ல மேடம் ஸ்கூல்ல அந்த ரூல்ஸ் இல்லையாம் அவங்க யாரு பெஸ்ட்டா பிளே பண்றாங்களோ அவங்களை தான் ட்ரெயின் பண்ணுவோம்னு சொல்லிட்டாங்க... மத்தபடி ஸ்போர்ட்ஸ்க்குன்னு பி டீ இருக்கு அப்போ சொல்லி கொடுப்பாங்கனு சொல்லிட்டாங்க... " என்றான்.

" ஓ " என்றவள் " இவங்களுக்கான கோச்சிங் அண்ட் ஆக்சஸரீஸ் எல்லாமே நம்மளே ப்ரோவைட் பண்ற மாதிரி ஏற்பாடு பண்ணுங்க... அது அங்க உள்ள பசங்களுக்கு மட்டும் இல்லாம எல்லா பசங்களுக்கும் உள்ள மாதிரி... ஐ மீன் இப்படி முன்னேற முடியாம கஷ்டப்படற எல்லா பசங்களும் தெரிஞ்சுகிட்டு டோர்னமெண்ட்ல பார்ட்டிசிபேட் பண்ற மாதிரி ஏற்பாடு பண்ணுங்க... ஒரு விஷயம் தெரியாம அது அவங்களுக்கு வருமா வராதா நம்ம சொல்ல முடியாது... சோ பஸ்ட் எல்லாருக்குமே கோச் பண்ணி அதுல பெஸ்ட்டா வரவங்களுக்கு தமிழ்நாடு லெவல்ல நடக்கிற டோர்மென்ட்ல பார்ட்டிசிப்பேட் பண்ண வைங்க... அதுக்கான ஸ்காலர்ஷிப் எல்லாமே நம்மளே பண்ற மாதிரி பாருங்க.. " என்று தேவசேனா சொல்ல " மேம் இதுக்கு முறையா ஸ்போர்ட்ஸ் மினிஸ்டர் கிட்ட நம்ம பர்மிஷன் வாங்கணும் " என்றான் சாய்.

" அப்போ ஸ்போர்ட்ஸ் மினிஸ்டர் மீட் பண்ண நாளைக்கு அப்பாயின்மென்ட் வாங்குங்க " என்று தேவசேனா சொல்ல " சரி மேடம் பண்ணிரலாம் " என்றான்.

" மேடம் நான் ஒன்னு கேட்டா தப்பா நினைச்சுக்க மாட்டீங்களே " என்று சாய் கேட்க " என்ன விஷயம் சாய் சொல்லு " என்றாள்.

" மேடம் அந்த பசங்கள ஏன் கவர்மெண்ட் ஸ்கூல்ல சேர்க்காம பிரைவேட் ஸ்கூல்ல சேர்த்தீங்க... ஏன் நானும் கவர்மெண்ட் ஸ்கூல்ல தான் படிச்சேன்... " என்று சாய் கேட்டவன்,

" இரண்டு இடத்திலையும் ப்ரீ தான்.. அப்போ நீங்களும் கவர்மெண்ட் ஸ்கூல்ல கம்மியா நினைக்கிறீங்களா மேடம் " என்று கேட்க " இல்ல சாய் நிஜமா இல்லை... நான் நினைக்கல ஆனா இன்னும் இந்த சமுதாயத்துல அப்படி ஒரு தாட் ஒரு எழுபது சதவீத மக்களுக்கு இருக்க தான் செய்து... அவங்க இப்பதான் முன்னேறி வராங்க அவங்களுக்கு எப்படியா இருந்தாலும் அவங்க கடந்து வர வழி கஷ்டமானது தான்... இப்போ நான் அவங்கள கவர்மெண்ட்ல படிக்க வச்சா அதுல எத்தனை பேருக்கு நம்மால ஜெயிக்க முடியும் என்கிற கான்ஃபிடன்ஸ் இருக்கும்னு தெரியாது... இதோட சேர்த்து அவங்க இங்கிலீஷ் தமிழ் காண வேரியேஷன்ஸ்சையும் பேஸ் பண்ண வேண்டியது வரும்... இது சாதாரணமா கவர்மெண்ட் ஸ்கூல்ல படிக்கிற பசங்களுக்கே இருக்கு... அப்படிங்கும் போது இவங்களுக்கு இன்னும் இருக்கும்... இது எதுனாலயும் அவங்க இந்த வழி விட்டு மாறக்கூடாது... இவங்க ஜெயிச்சா தான் வரப்போற இவங்களோட ஜெனரேஷன் மேல வருவாங்க... நான் இவங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்ணல ஒரு ஜெனரேஷன்க்கு ஹெல்ப் பண்ணிட்டு இருக்கேன்... ஒரு ஜென்ரேஷனே வாழ வைத்த திருப்தி ரொம்ப பெருசு சாய்... அதுக்காக தான் போராடிட்டு இருக்கேன்... " என்றாள்.

' வேற ஒரு விஷயத்துக்காகவும் போராடுறேன் அதை உன் கிட்ட சொல்ல முடியாது ' என்று மனதோடு நினைத்து கொண்டாள்.

அவனுக்கு அவள் மேல் மிக பெரிய மரியாதை உருவானது. அவனும் பல இன்னல்களை தாண்டி தானே வந்தான். பள்ளி படிப்பில் கூட ஒன்றும் தெரியவில்லை கல்லூரியில் எவ்வளவு அவமானங்கள் சக மாணவ மாணவியர்களிடம் ஆசிரியர்களிடம் ஏன் கல்லூரி ஹச் ஓ டி யே ஒரு முறை ' நீங்கலாம் படிக்கலைனு யாரு அழுதா ' என்று திட்டியிருக்கிறார்.

அதை நினைத்து இப்போதும் அவனுக்கு வருத்தமாக இருந்தது.

" சாய் " என்று அழைக்க திரும்பி பார்த்தவன் " என்ன மேடம் " என்று கேட்க " நல்லதை செய்யுறோம் அதை நல்லதாவே செஞ்சுட்டு போவோமே... அதையும் எதுக்கு குறையோட செய்யணும் " என்று சொல்லவும் பள்ளி வளாகம் வரவும் சரியாக இருந்தது.

' அந்த மனசு தான் சார் கடவுள் ' என்று தனக்குள் மனதோடு நினைத்தான்.


அந்த வளாகதினுள் நுழைய அவள் சேர்த்து விட்ட பசங்களை மட்டும் ஒரு வகுப்பறையில் கூடியிருக்க வைத்திருக்க " என்ன சார் பண்றீங்க " என்று கேட்க " இல்ல மேடம் நீங்க இவங்கள தானே பார்க்க வந்துருக்கீங்க ஒரே இடத்துல இருந்தா உங்களுக்கு வசதியா இருக்கும்ல அதான் மேம் " என்று அந்த பள்ளியில் முக்கிய பிரிவில் இருக்கும் ஆசிரியர் சொல்ல " ஸ்டாப் திஸ்... " என்று தன்னை மீறி சொல்ல வந்தவள் " சாய் " என்றாள்.

அவன் முன் வந்து நின்று " மேடம் " என்று அழைக்க " அவங்க அவங்க கிளாஸ் போக சொல்லுங்க இவங்க டீடெயில்ஸ் மட்டும் வாங்கி வாங்க நாம போகலாம் " என்றாள்.

" சரி மேடம் " என்று சொல்ல " வேற யாரும் வர வேணாம் " அந்த ஆசிரியரை ஒரு பார்வை பார்த்து சொன்னவள் வெளியில் நடந்து விட்டாள்.

"சார் அவங்க எல்லாரையும் கிளாஸ்க்கு அனுப்பிட்டு டீடெயில்ஸ் மட்டும் கொடுங்க " என்று மூஞ்சை தொங்க போட்டு " சரி சார் " என்று அனைத்து விவரங்களையும் தந்தார்.

அதன் படி அனைத்து வகுப்புகளுக்கும் போனவள் பெரிய வகுப்பு பசங்களுக்கு என்று தனி பில்டிங் இருக்க அதனை நோக்கி சென்றார்கள்.

தேவசேனா " சாய் இனி ஸ்கூலுக்கு இன்போர்ம் பண்ண வேண்டியது இல்ல நம்ம வரப்போ " என்று சொல்ல " சரி மேம் " என்றான்.

அங்கு சென்று உள்ளவர்களை பார்த்து நேரடியாக எதுவும் பிரச்சனை உள்ளதா என்று விசாரிக்க " இல்ல மேம் " என்று அங்குள்ளவர்கள் சொன்னார்கள்.

" மேம் எங்களுக்கு பிரச்சனை இருந்தாலும் சொல்லலாமா " என்று ஒரு மாணவன் கேட்க " சந்தோஷ் " என்று பள்ளி ஆசிரியர் அதட்ட " ஸ்டாப் ஸ்டாப் " என்று அந்த ஆசிரியரை தடுத்து நிறுத்தியவள் " உனக்கு என்ன ப்பா பிரச்சனை " என்று தேவசேனா கேட்க " இவங்களுக்கு மட்டும் எதுக்கு நீங்க இவ்வளவு சலுகை கொடுக்குறீங்க... " என்று கேட்டான்.

அவன் குரலில் ஒரு அழுத்தம் இருந்தது " ஏன்னா அவங்க படிக்க முடியாம கஷ்டப்படறதுனால அடிப்படை வசதி இல்லாதுனால " என்று சொல்ல " மேடம் இவனோட அப்பா தான் எங்க ஊர் vao... அவருக்குனு சொந்தமா நிலம் காணி எல்லாம் கிடக்கு... ஆனா எங்கப்பா வெறும் பொட்டி கடை தான் வச்சிருக்காரு... எங்களுக்குனு இருக்கது ஒரு குட்டி வீடு தான் டென்த்ல அவன் 93 மார்க் அவனுக்கு படிக்கிறதுக்கு காசு கம்மி ஸ்காலர்ஷிப் உண்டு ஆனா நா 98 மார்க் எடுத்தும் எனக்கு இல்ல கேட்டா உங்களோட கேஸ்ட் வேற அவங்க கேஸ்ட் வேறன்னு சொல்லுறாங்க... அப்போ நாங்களும் படிப்பை தூக்கி போட்டு போனா எங்களுக்கு அவங்களை மாதிரி சலுகை கொடுத்து படிக்க வைப்பிங்களா... இல்லாட்டி நா அவன் கேஸ்ட்க்கு மாறலாமா என்னை மாத்தி விடுங்க என்னோட படிப்புக்காக என் தங்கச்சியை கவர்மெண்ட் ஸ்கூல் அனுப்புறாக " என்று சொல்ல " உன் பேரு என்ன " என்று தேவசேனா கேட்க " சந்தோஷ் மேடம் " என்றான்.

" இனி உனக்கு ஸ்கூல் பீஸ் இல்ல உனக்கு மட்டும் இல்ல உன்னை மாதிரி மார்க் எடுத்த எல்லாருக்கும்... " என்று சொல்ல அங்க உள்ள சில மாணவர்கள் கரகொஷ ஒலி அந்த நிசப்தமான இடத்தில் அதிக சத்தத்துடன் ஒலித்தது.

" மேடம் " என்று அந்த ஆசிரியரை அழைக்க " அந்த பையனை எதுவும் திட்ட கூடாது " என்று சொல்ல " இல்ல மேம் அப்படி பண்ணமாட்டோம் " என்றார்.

" ம்ம்ம் " என்று அங்கிருந்து நகர " தேங்க்ஸ் மேடம் " என்று சந்தோஷ் சொல்ல சிரித்து கொண்டே சென்றாள்.

" சாய் மேனேஜ்மெண்ட்ல பேசு கேஸ்ட் பார்க்காம எந்த மாணவர்கள் 95%மேல எடுத்து இருந்தாலும் அவங்களுக்கு புல் பீஸ் இல்லனு சொல்ல சொல்லு... அதை நம்ம ட்ரஸ்ட்ல இருந்து கொடுக்க சொல்லு டொனேஷன் மாதிரி பில்ஸ் பக்காவா ரெடி பண்ணனும் சொல்லிரு எந்த பிரச்சனையும் வர கூடாது ஐடி பில்ஸ் க்லீயர் பண்ண ஈஸியா இருக்கும் " என்று சொல்ல " சரி மேடம் சரி " என்று சொன்னவன் ' செம திட்டம் தான் ' மனதிற்குள் மெச்சி கொண்டான்.

" அப்புறம் நா பேச சொன்னேனே மினிஸ்டர் ஆதிஷேஷன் கிட்ட அப்பாயிண்ட்மெண்ட் என்னாச்சு " என்று கேட்க " இதோ பேசுறேன் மேடம் " என்று அவளை காரில் முன்னால் கலெக்டர் ஆபிஸ் அனுப்பி விட்டு ஸ்கூலில் அவள் சொல்லியவற்றை செயல் படுத்த சென்றான்.

ஆதிஷேஷன் அப்பாயின்மெண்ட்டிற்கு வாசுவிற்கு அழைக்க அங்கு வாசுவோ ஆதிஷேஷன் ஷேடுல்ஸ் சரி பார்த்து கொண்டிருந்தவன் " இந்த தீய சக்தி எதுக்கு அழைக்குது... " என்று வாய்விட்டு புலம்பியவன் அழைப்பை எடுத்து " இன்னைக்கு தாண்டா நிம்மதியா போச்சேன்னு நெனச்சேன் அதுக்குள்ள போன போட்ட பார்த்தியா... என்னே பவர் என்னே பவர்... " என்று சொல்ல " அண்ணாத்த " என்று கத்த " உசுரோட தான் டா இருக்கேன் என்னனு சொல்லி தொலை " என்று வாசு சொல்ல " போ அண்ணாத்த என் மேல உனக்கு பாசமே இல்ல... இப்படி நீ பண்ணவன்னு தெரிஞ்சு இருந்தா நேத்து அய்யாவை உனக்கு பொண்ணு பார்க்க சொல்லிருக்கவே மாட்டேன் " என்று சொல்ல " என்னது எனக்கு பொண்ணு பாக்குறாங்களா.. " என்று குழைவலாக கேட்டவன் " இதை ஏண்டா என் கிட்ட முன்னாடியே சொல்லல சகோதரா... " என்றான்.

" அதுக்குள்ள தான் என்னென்னமோ பேசிட்டியே போ இன்னையோட உனக்கு எனக்கு உறவு இல்ல... நா உன்னோட கா... " என்று சொல்ல ' அப்பாடா அவனே கழட்டி விட்டுட்டான் ' என்று வாசு மனதோடு சந்தோஷிக்க " நா அந்த பொண்ணு வீட்டுக்காரங்க கிட்டயும் சொல்லிறேன் நீங்க அதுக்கெல்லாம் சரிப்பட்டு வர மாட்டிங்கன்னு " என்று சொல்ல " டேய் டேய் " என்று இங்கு வாசு கத்தும் போதே அழைப்பை துண்டித்து இருந்தான்.


தொடரும்…
 
Last edited:

NNK 66

Moderator
அத்தியாயம் 5 :

தேவசேனா மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் வந்து சேர்ந்தாள். அங்கிருந்த அனைவரும் அவளுக்கு மரியாதை நிமித்தம் எழுந்து நின்று வணக்கம் வைத்தனர்.

கலெக்டரின் பிஏ ஆதி " குட் மார்னிங் மேம் " என்று வந்து நின்றான். பார்ப்பதற்கு நீள தாடி தலையில் தலைபாகை போல் கட்டி சர்தாஜி போல் இருந்தான்.

" குட் மார்னிங்... நா கலெக்டர் சாரை மீட் பண்ணனும் " என்று தேவசேனா சொல்ல " ஒரு நிமிஷம் மேம் நா சார் கிட்ட கேட்டு வரேன் " என்று உள்ளே சென்ற ஆதி சற்று நேரத்தில் திரும்பி வந்தவன் " மேம் அது வந்து சாருக்கு இன்னைக்கு மீட்டிங் இருக்கு அதனால யாரையும் பார்க்க முடியாதுனு சொல்லிட்டாங்க " என்று ஒரு வித பயத்துடன் சொல்ல " யூ க்நொவ் ஹூ ஐ அம்? " என்று கேட்க " எஸ் மேம் பட் சார் ஸ்செடுல் டிஸ்டர்ப் ஆகும் மேம்... எக்ஸ்ட்ரீம்லி சாரி மேம் " என்று மன்னிப்பு கேட்க மாவட்ட ஆட்சியர் அறையை ஒரு பார்வை பார்க்க கண்ணாடியால் ஆன அறையில் இருந்து இங்கு நடப்பதற்கும் தனக்கும் சம்மந்தம் இல்லை என்பது போல் தன் வேலையை செய்து கொண்டிருந்தான் மாவட்ட ஆட்சியர் ஆன படையப்பா.

அவனை பார்த்துக் கொண்டே சாய்க்கு அழைத்தவள் " நாளைக்கு கலெக்டரை வந்து என்னை மீட் பண்ண சொல்லு... ஷார்ப் 10 ஒ கிளாக் " என்று சொல்ல " ம்ம்ம் சரி மேடம் " என்று சொன்னவன் மனதில் ' இந்த அண்ணே என்ன ஏழரைய இழுத்து வச்சானோ ' என்று புலம்பினான்.


தேவசேனா அங்கிருந்து சென்று விட செல்லும் அவள் முதுகை கூர்ந்து பார்த்தான் படையப்பா.

" காரை எடு மேன் " என்று டிரைவரிடம் சொன்னவள் ' நாளைக்கு இருக்கு கலெக்டர் சார் இதுக்கான பதிலடி ' என்று மனதோடு கருவி கொண்டாள்.

அதேநேரம் சாய்க்கு அழைத்து " மினிஸ்டர் ஆதிஷேஷன் அப்பாயிண்ட்மெண்ட் வாங்கியாச்சா " என்று கேட்க " எஸ் மேடம் " என்றான்.

அப்படியே சீட்டில் சாய்ந்து கண் மூடியவளின் எண்ணம் முழுவதும் தனது கல்லூரி காலத்தை நோக்கி பயணித்தது.

பார்த்தவுடன் காதல் கொண்டது, கட்டுக்குள் அடங்காத காதலை தானே முன் நின்று சொன்னது அதற்கு அவள் மனதில் நிறைந்தவன் மறுப்பு தெரிவித்தது என்று எல்லாம் நினைத்து கொண்டே வந்தவள் மனதில் இன்றும் நிறைவு பெறாத காதலை எண்ணி அவள் மனம் வேதனையில் துடித்தது.

அங்கு அவள் காதலுக்கு உரியவனோ தன் மனைவியை எவ்வாறு சமாளிப்பது என்ற யோசனையில் மூழ்கி இருந்தான்.

ஆதிஷேஷன் ஆபிஸ் வந்த தேவசேனா அங்கு தனக்கு முன் வந்து காத்திருக்கும் சாயைப் பார்த்து தலையை ஆட்டியவள் " உள்ளே போகலாம் " என்றாள்.

" எஸ் மேம் " என்று சாய் பின் தொடர அவர்கள் உள்ளே சென்று கொண்டிருக்கும் போதே ஆதிஷேஷன் வீட்டிற்கு செல்ல வெளியில் வந்தான்.

தேவசேனா " சாரை பார்க்கணும் " என்று வாசுவிடம் சொல்ல " மேம் சார் வீட்டுக்கு கிளம்பிட்டாங்க லன்ச் டைம் " என்று சொல்ல சுர்ரென்று கோபம் வந்தது தேவசேனாவிற்கு அவள் முகத்தை பார்த்தே அங்கே விரைந்த ஆதிஷேஷன் " வாங்க... " என்று அழைத்தான்.

" என்ன எதுவும் பிரச்சனையா சேனா " என்று ஆதிஷேஷன் கேட்க " இல்ல உங்கள பார்க்க அப்பாயின்மென்ட் வாங்கி இருந்தோம்... இவர் நீங்க கிளம்புறதா சொல்லுறாரு " என்று வாசுவை முறைத்துக் கொண்டே கேட்க " என்ன வாசு அப்பாயிண்ட்மெண்ட் என் கிட்ட கேட்காம நீ எப்படி கொடுத்த... அதோட ஒரு மினிஸ்டர் அப்பாயின்மென்ட் கொடுத்துட்டு இப்படி தான் பிஹேவ் பண்ணுவியா " என்ற ஆதிசேஷன் கண்டிப்புடன் கேட்டான்.

" சார் நா வந்து இந்த அப்பாயிண்ட்மெண்ட்டும் கொடுக்கல " என்று வாசு சொல்ல தேவசேனா சாயிடம் " என்ன சாய் அப்பாயின்மென்ட் வாங்கியாச்சுன்னு சொன்ன " என்று கேட்க " நான் அப்பவே வாசு சார் கிட்ட போன் பண்ணி வாங்கிட்டேன் " என்று சமத்து பிள்ளையாக சொன்னான்.

' அடேய் கிராதகா என்னைய ஏன்டா கோர்த்து விடுற ' என்று மனதோடு புலம்பியவன் ஆதிஷேசனை பார்த்து " இல்ல சார் " என்று வேகமாக சொல்ல " இங்க பாருங்க மேம் வாசு சார் கிட்ட நா போன் பேசுன டைமிங் " என்று தன் மொபைலை எடுத்து காட்ட ' ஐயோ இந்த வேதாலம் என் தோளை விட்டு இறங்காது போலவே... ஐயோ இந்த ரெண்டு டெரர் பீஸ் கிட்ட போய் என்ன மாட்டி விடுறானே.. ' என்று மனதோடு மட்டுமே புலம்பினான்.

" என்ன வாசு இது " என்று ஆதிஷேஷன் கேட்க அவன் முகத்தை பாவமாக பார்த்த " தெரியல சார்.. சாரி சார்... இனி இப்படி நடக்காது சார்... " என்று ஆயிரம் சார் போட தேவசேனா முன்பு தன்னிடம் வேலை செய்பவனை கடிய மனமில்லாமல் " இட்ஸ் ஓகே லீவ் இட்... இனி இது மாதிரி தப்பு நடக்க கூடாது... இட்ஸ் மை லாஸ்ட் வார்னிங் " என்று சொன்னவன் " வாங்க சேனா உள்ள போய் பேசலாம் " என்று அவளை அழைத்து கொண்டு முன்னே சென்று விட்டான்.

" என்ன அண்ணாத்த நா இப்போ தான் உன் ஆபிசுக்கு முத முத வந்துருக்கேன் தம்பிக்கு நன்னாரி சர்பத் போட்டு தரது " என்று சாய் சொல்ல " அடேய் நாதாரி நீ செஞ்ச காரியத்துக்கு வா உனக்கு காஸ்ட்லி விஷம் வாங்கி தரேன் ஒரே மடக்குல குடிச்சுட்டு செத்துரு " என்று அவன் வயிற்றில் ஒரு குத்து குத்த " ச்சே போ அண்ணாத்த உனக்கு தம்பி மேல பாசம் நேகி... " என்று வயிற்றை பிடித்து கொண்டு சொன்னான்.

" எதுக்கு டா இப்படி ஒரு வேலையை பார்த்த " என்று வாசு கேட்க " சும்மா ஒரு ஃபன்னுக்கு பண்ணது... " என்று சாய் சொல்ல " ஓஹோ சார் ஃபன் பண்ண நா தான் கிடைச்சேனா " என்று அவனை மொத்த அப்போது தான் ஒரு வேலை விஷயமா ஆதிஷேஷனை பார்க்க வந்த ஏ சி இவர்களின் அலப்பறையை பார்த்து முறைத்தார்.

" இப்போ என்னத்துக்கு இந்த ஆளு நம்மள பார்த்து முறைக்கிறான் " என்று சாய் முனங்க " வாய மூடுடா குரங்கு... அவர் ஏசி " என்று அதட்ட " அப்படியா குளு குளுனே இல்ல " என்று சாய் கேட்க " ஐயோ இன்னைக்கு போலீஸ் கையாள அடிவாங்க வைக்காம விட மாட்டான் போலவே " என்று புலம்பியவன் " வாங்க சார் " என்றான்.

" சாரை பார்க்கணும் " என்று சொல்ல " சார் மினிஸ்டர் சார் ஒரு மீட்டிங்ல இருக்காங்க " என்று வாசு சொல்ல " ஓகே நான் வெயிட் பண்றேன் " என்றார்.

" இன்னைக்கு லன்ச்க்கு போன மாதிரி தான் " என்று நினைத்தவன் ஆதிஷேஷன் அறையின் வெளியே நின்று கதவை தட்டிவிட்டு அவன் அனுமதிக்காக காத்திருக்க பெல் சவுண்ட் கேட்டவுடன் உள்ளே சென்றான்.

" சாரி சார் " என்று வாசு சொல்ல " இட்ஸ் ஓகே.. என்ன விஷயம் " என்று கேட்க " ஏசி சார் வந்திருக்காங்க சார் உங்கள பாக்க வெயிட் பண்றாங்க " என்றான்.

" ஓகே ஓகே அவங்களை கவனி நா இந்த மீட்டிங் முடிஞ்சு மீட் பண்றேன் " என்றான் ஆதிஷேஷன்.

" ஓகே சார் " என்று வெளியே வந்த வாசு " சார் உங்களுக்கு குடிக்க ஹாட் ஆர் கோல்டு " என்று கேட்க " ஒன் ஜூஸ் " என்றார்.

" ஓகே சார் " என்று நாகர்ந்தவன் உள்ளே தேவசேனாவிற்கும் ஒரு ஜூஸ் சொல்லிவிட்டு தன் இருக்கையில் அமர்ந்தான்.


இதில் அவனையே உத்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த சாயை முறைத்து விட்டு தன் வேலையை பார்த்தான்.

மீட்டிங் முடிந்து தேவசேனா ஆதிஷேஷனுடன் வெளியில் வர " ஓகே அண்ணாத்த இன்னொரு நாள் பார்க்கலாம் " என்று ஒரு பறக்கும் முத்தத்தை கொடுக்க வாசு அவசரமாக ஆதிஷேஷனை திரும்பி பார்த்தான். அவன் தேவசேனாவிடம் பேசிக் கொண்டிருப்பதை பார்த்து நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டான்.

' குரங்கு பய சத்த நேரம் சும்மா இருக்கானா பாரு... ' என்று மனதுக்குள் நினைத்தவன் வெளியில் சாயை முறைத்து பார்த்தான்.

அதன் பின் அன்றைய நாள் அலுவலகம் சென்று அங்கேயே கழிய வீடு வந்த தேவசேனா மனம் அமைதி இல்லாமல் தவித்தது.

அதனை எப்போதும் போல் ஒதுக்கி தள்ளிவிட்டு சிறிது நேரம் ஆளுயற இருந்த முருகன் படம் முன் நின்று தியானம் செய்தாள்.

இரவு தான் வீடு வந்து சேர்ந்த ஆதிஷேஷனும் சாப்பிட்டு விட்டு சிறிது நேரம் தன் ஐந்து வயது மகள் அனன்யாவை கொஞ்சியவன் அவளை தூங்க வைத்து அருகில் படுத்தான்.

அப்போது தான் இரவு குளியல் போட்டு வெளியில் வந்த சக்தி " என்ன அதுக்குள்ள உங்க பொண்ணை தூங்கிட்டாளா உங்க கிட்ட மட்டும் சமத்தா எல்லாம் பண்ணிக்கிறா என்னைனா ஏமாத்துறா வாண்டு குட்டி " என்று சொல்ல " சரி விடு சக்தி... இன்னைக்கு உன் கேஸ் விஷயம் எப்படி போச்சு... " என்று கேட்க " ம்ம்ம் நல்லா போச்சுங்க " என்றாள்.

சக்தி ஒரு பேமஸ் லாயரிடம் வேலை செய்கிறாள் அவளுக்கு தனியாக ஆபிஸ் வைத்து தருகிறேன் என்று ஆதிஷேஷன் சொன்னாலும் அதில் விருப்பமில்லாமல் நான் முதலில் கற்றுக்கொள்கிறேன் என்று சொல்லி வேலை செய்து கொண்டு இருக்கிறாள்.

சக்தி ஆதிஷேஷனிடம் " நான் உங்ககிட்ட ஒரு விஷயம் சொல்லணும் " என்று சொல்ல " என்ன விஷயம்.. " என்று கேட்டான்.

" நம்ம கோவில் போயிருந்த போது நடந்த அட்டாக் எனக்கு என்னமோ சாதாரணமா நடந்த மாதிரி தெரியல... அவ்வளவு செக்யூரிட்டிஸ் இருந்த இடத்துல எப்படி அவ்வளவு ஈஸியா அந்த பாம் ரெண்டை கொண்டு வந்திருக்க முடியும்... எனக்கு என்னமோ நம் வீட்டில் இருக்கிற யாரோ தான் இதுக்கு ஹெல்ப் பண்ணாங்களோனு தோணுது " என்றாள்.


அவள் சொன்ன பிறகு அதை யோசித்தவன் மனமும் முரண்டியது.

" சரி நா ஆள் வச்சு பார்க்க சொல்லுறேன் " என்று ஆதிஷேஷன் சொல்ல " இங்க மட்டும் பார்த்த பத்தாதுங்க அவங்க வொர்க் பண்ற இடத்துலயும் பார்க்கணும்... " என்றாள்.

" ம்ம்ம் சரி " என்று யோசனையோடு தலையாட்டினான்.


அவன் அருகில் அமர்ந்து அவன் நெஞ்சில் தலை வைத்து படுத்தவள் " அவ்வளவு தானா மினிஸ்டர் சார் " என்று கேட்க அவளை பார்த்து சிரித்தவன் லைட்டை அணைத்து அவளையும் அணைத்தான்.

" ஆதி " என்று சக்தி முனங்க அந்த வார்த்தைக்கு உரியவனோ அவன் மஞ்சள் பாவையை சிவக்க வைத்தான்.

அந்த நாளின் நள்ளிரவில் மருதமுத்து ஏற்பாடு பண்ண ஆட்கள் அந்த மலைஜாதி மக்கள் வசிக்கும் இடத்தில் புகுந்து அவர்களை குடிலை எரித்து அங்குள்ள மக்களை அடித்து துன்புறுத்தி அந்த இடமே ரத்த வெள்ளமாக காட்சியளித்தது.


படையப்பா ஏற்பாடு செய்திருந்த பாதுகாப்பிற்கேன இருந்த போலீஸ்காரர்களையும் அடித்து போட்டு விட்டார்கள்.

அங்குள்ள மக்களை அடித்து குத்துயீரும் குல உயிருமாக போட்டு விட விஷயம் கேள்வி பட்டு அந்த நள்ளிரவு வேலையில் படையப்பா அந்த இடம் நோக்கி விரைந்தான்.

கடைசியாக அநியாயத்தின் உச்சமாக வெறி கொண்ட சிறுத்தைகளை வண்டியில் கொண்டு வந்து இறக்கி விட்டு சென்று விட அது ரத்தவாடை உணர்ந்து அங்குள்ள மக்களை தங்களின் வெறிக்கு வேட்டையாடியது.


சிறு குழந்தைகள் இருக்கும் என்றும் பாராமல் அந்த மனித மிருகங்கள் காட்டு மிருகங்களை விட்டு சென்று விட அங்குள்ள குழந்தைகளை குதறி எடுத்துவிட்டது. படையப்பா அங்கு செல்லும் போது பற்றி எரியும் தீயில் ஓலமாக கேட்ட அவன் இனத்து மக்களின் நிலையை பார்த்து கண்கள் கலங்கி போய் நின்றான்.

சிறு குழந்தையை ஒரு சிறுத்தை தன் நகங்களால் கீறி அந்த குழந்தையின் காலை பிடித்து கடித்து ஆட்ட பாவம் அந்த பிஞ்சு குழந்தையின் உயிர் ரத்தம் சிந்தி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பிரித்து கொண்டு இருந்தது.

அதனைப் பார்த்த படையப்பா வேகமாக ஒரு கல்லை எடுத்து அந்த சிறுத்தை மீது எரிய அது கோபம் கொண்டு இவனை பார்த்து உறுமியது.

தன் ரத்தம் சொட்டும் கோர பற்களால் அவனை பார்த்து கத்திய சிறுத்தை ஒரே தாவில் அவன் மீது பாய அங்கிருந்த கட்டையை எடுத்து அதன் வாய்க்கு இடையில் வைத்தான்.

கீழே கிடந்த ஈட்டியை எடுத்து அதனை தன்னை நெருங்க விடாமல் செய்ய அவன் மேல் பாய்ந்த சிறுத்தை பல கீறல்களை அவன் மேல் போட்டது.

அவன் உடம்பில் ரத்தமாக வழிய தன்னை மீறி கண்கள் சொருக கீழே தடுமாறி விழுந்தான். கீழே விழுந்தவன் மீது ஏறிய சிறுத்தை அவன் நெஞ்சில் தன் நக கீறல்களை அழுத்தமாக போட்ட சிறுத்தை அவனை கடிக்க பாய அந்த மலைஜாதி மக்களை சேர்ந்த இளைஞன் ஒருவன் " அண்ணே ஓடிருங்க " என்று சொல்லி அந்த சிறுத்தை மீது கல் எரிந்தான். அங்குள்ள மக்கள் அனைவருக்கும் எண்ணில் அடங்காத உதவிகளை செய்து வருபவன் படையப்பா அதிலும் அவன் தங்கள் இனத்தை சேர்ந்தவன் என்பதனால் அவன் மீது தனி பிரியம் உள்ளது அந்த மக்களுக்கு. உடனே சிறுத்தை தன் மீது கல் எரிந்தவன் நோக்கி ஓட ஆரம்பிக்க அவன் அங்கிருந்த குடில் உள்ளே சென்று அந்த பரண் மேல் ஏறி அமர்ந்து கொண்டான். சிறுத்தை அவன் பின்னே சென்று சிறுது நேரம் அங்கேயே சுற்றியது அந்த பரண் மேல் ஏற முயற்சி செய்ய அதனால் முடியவில்லை.

அதன் பின் அங்கிருந்து நகர்ந்து கூட்டத்தில் உள்ள மக்களை வேட்டை ஆடியது.

படையப்பா கஷ்டப்பட்டு எழுந்தவன் அருகில் இருந்த குழந்தையை ஒரு மரத்தின் மறைவில் வைத்தவன் அங்கிருந்த சிலரை இரண்டு சிறுத்தைகள் வதைத்து கொண்டிருப்பதை பார்த்து மலைஜாதி மக்கள் அவ்வப்போது வரும் காட்டு விலங்குகளை விரட்ட வீட்டிற்கு வெயில் மேல் சொருகி இருக்கும் ஈட்டியில் மயக்க மூலிகை தேய்த்து வைத்திருப்பார்கள்.

இரண்டு குடில்கள் சென்று அங்கு ஏதும் ஈட்டிகள் இருந்தால் எடுத்து கொண்டவன் அந்த சிறுத்தையை நோக்கி ரத்தம் சொட்டும் கைகளுடன் சென்றான்.

அவன் கண்கள் வேறு சொருக ஒரு மரத்திற்கு மறைவில் நின்று சரியாக குறி பார்த்து ஒரு ஈட்டியை அங்குள்ள சிறுத்தை மேல் எய்தான்.

நேருக்கு நேர் சிறுத்தை முன் நின்று அதனை எதிர்த்து சண்டை போட்டு ஜெயிக்க அவன் ஒன்றும் படத்தில் வரும் நடிகன் அல்லவே அதுவும் நடிப்பிற்கு என்று இருக்கும் சிறுத்தை அல்ல.

ஒரு குறி தவறி எரிந்தாலும் மறுநொடி சிறுத்தை அவன் உயிரை எடுத்துவிடும்.

அந்த இடத்தை சுற்றி உறுமிய சிறுத்தை சிறிது நேரத்தில் மயங்கி விழுந்தது.

அடுத்து ஒரு பெண்ணை கடித்து குதறி கொண்டிருந்த சிறுத்தையை குறி பார்த்து தாக்கியவன் அதும் சிறிது நேரத்தில் மயங்கி விட அங்கிருந்த மக்களை காக்க ஆம்புலன்ஸ் உதவிக்கு அழைத்தான்.


ஃபாரஸ்ட் டிபார்ட்மென்ட்டிருக்கு அழைத்து சொன்னவன் விரைவாக செயல் பட உத்தரவிட்டு வைத்தான்.

அப்போது மருதமுத்துவிடம் இருந்து அவனுக்கு போன் வர " ஹலோ என்ன கலெக்டரே ரொம்ப சேதாரம் போல... தகவல் சொன்னவன் எங்க ஆளுங்க அடிக்கிறான்னு தகவல் சொல்லிட்டானோ சரியா சொல்லலையோ... அச்சோ இப்படி வந்து சிறுத்தைங்க கிட்ட சிதைஞ்சு போய் நிக்குறியே ச்சு ச்சு பாவம்யா நீ சின்ன வயசுல இருந்து கஷ்டப்பட்டு இந்த இடத்துக்கு வந்துருக்க அதை அனுபவிக்க முடியாம போய் சேர போறியே... இப்போ போன் பண்ணியே ஆம்புலன்ஸ் அங்க வரும்னு நினைக்கிற... இல்ல அந்த பாரஸ்ட் அதிகாரிங்க வருவாங்கனு நெனைக்கிறியா... எதுவும் நடக்காது... நீயும் அந்த மக்களும் இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல எழுந்திரிக்க போற சிறுத்தைக்கு பலியாக போறீங்க... " என்று சொன்னவன் " நல்ல படியா போய் சேறு " என்று சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தான்.

அவன் கண்கள் சொருக அவன் மனைவியும் மக்களும் கண்கள் முன் வந்து சென்றார்கள்.

" மிஸ் யூ டி " என்று சொன்னவன் அங்கேயே பலம் இழக்க கீழே விழுந்தான்.

" ஆண்டவா இந்த மக்களை எப்படியாச்சும் காப்பாத்து... " என்று சொல்லி மயங்கி விட இங்கு நடக்கும் அனைத்தையும் மருதமுத்து வீடியோவில் பார்த்து கொண்டிருந்தான்.

அதனை வைத்தியநாதனுக்கு அனுப்பி விட " நல்ல வேலை செஞ்ச முத்து... இது ஆதிஷேஷன் காதுக்கு போகாம பார்த்துக்க ஏற்கனவே அந்த குப்பத்தை காலி பண்ண நான் தான் சொன்னேன் தெரிஞ்சு ரொம்ப கோபப்பட்டான்... அதனால இது தெரிய வேணா " என்று சொல்லிவிட்டு வைத்தார்.

" ஏன் அண்ணே உங்க அரசியல் வாரிசு ஆதிஷேஷன் சொல்லுறீங்க இப்படி தொட்டதுக்கு எல்லாம் அவனுக்கு பயந்தா ஆச்சா... " என்று அப்போது அவனை பார்க்க வந்த மைதிலி கேட்க " அவன் உடம்புல என் ரத்தம் மட்டும் ஓடல அவனோட அம்மா ரத்தமும் ஓடுது... அதனால இந்த ஏழை பாழைகளுக்கு அவன் செய்யுறதை தடுக்க முடியாது... அதே போல எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு இரக்கம் உள்ளவனோ என்னை விட மோசமா பலி கொடுப்பான் அவன் சொன்னதை கேட்கலாட்டி.. " என்று மகனை புரிந்தவறாக சொன்னார்.

மருதமுத்து மறுபடியும் போன் பண்ணி " ஐயா அந்த கலெக்டர் அங்க போய் சிறுத்தை கிட்ட கடி வாங்குறான்... " என்று சொல்ல " விடுயா அவன் விதி செத்து தொலையட்டும்... அந்த மக்களுக்கு அதை செய்யுறேன் இதை செய்யுறேன்னு அலையுறான் போய் தொலையட்டும் " என்றார்.

அவர் சொன்னதை போல் அங்கு படையப்பாவின் உயிர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக போய் கொண்டு இருந்தது.


கண்களை எரிக்கலாம்
கனவு எரியும்மோ
தலைமுறை கனவுகள்
உனக்கு புரியும்மோ


குடிசை விளக்கில்
வளரும் நான் ஒரு
ஞான சூரியன்

எனை ஆளும் தேசமே

என்ஜாய் என்ஜாமி…
 
Last edited:

NNK 66

Moderator
அத்தியாயம் 6:

காட்டுக்குள் சிக்கி தவிக்கும் மக்களின் ஓலம் கடவுளுக்கு கேட்டதோ என்னவோ அந்த காட்டு பகுதியின் வெளியே டீ கடை வைத்திருக்கும் ஒருவன் அங்கு நடக்கும் அவலங்களை எப்போதும் அந்த மக்களுக்கு பாடம் சொல்லி தர வரும் வாத்தியார் சந்தானாத்திடம் தகவலை சொல்ல அவரோ விரைந்து அவ்விடம் சென்றார்.

அவர் கவர்மெண்ட் ஸ்கூலில் ஹெட் மாஸ்டராக இருந்தவர் வாசுவின் தந்தை. அவர் உதவி கொண்டு தான் படையப்பா, சாய் அனைவரும் படித்தது. ரிட்டயர்ட் ஆகி வீட்டில் இருந்தவர் இப்போது படையப்பாவின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க இங்கு உள்ள பிள்ளைகளுக்கு பாடம் சொல்லி தருகிறார். அந்த வழியில் வரும் போது தினமும் டீ குடிப்பதினால் அந்த டீ கடைக்காரருடன் நல்ல பழக்கம்.

" சொல்லு ராஜா என்ன இந்நேரத்துல போன் பண்ணிருக்க " என்று கேட்க " ஐயா இங்க காடே பத்தி எரியுதுயா உள்ளே போக முடியல... கொஞ்சம் தூரம் மக்கமனுஷ கதறுற சத்தம் கேட்குதுயா... கலெக்டர் ஐயா உள்ள போனாரு அவரையும் ஆள காணோம்... அவர் கூட வந்த போலீஸ்காரங்க அடிபட்டு கிடைக்குறாங்க சிறுத்தை ஒன்னு எல்லாரையும் கொன்னு குவிச்சுட்டு இருந்து எனக்கு ஈரக்குழயே நடுங்கி போச்சு தகவல் சொல்ல சத்தகாட்டாம ஓடியாந்துட்டேன் ஐயா " என்று சொல்லி கதறி அழுதான்.

" நீ இரு ராஜா... நா உடனே ஆளுங்களை கூட்டிட்டு வரேன் " என்று போனை வைத்தவர் வாசுவிற்கு அழைத்து பார்த்தார்.

அவன் அழைப்பை எடுக்கவில்லை என்றவுடன் சாய்க்கு அழைக்க ஒரு சில நிமிடத்தில் எடுத்தவன் " சொல்லுங்க ஐயா என்ன இந்நேரத்துக்கு போன் போட்டு இருக்கீங்க " என்று கேட்க " சாய் பாபா அந்த மலைஜாதி மக்கள் இருக்க இடத்துல சிறுத்தை புகுந்துருச்சாம் எல்லாரையும் அடிச்சு கொல்லுதாம்... அவங்க குடிசைலாம் வேற எரியுதுனு டீ கடை ராஜா போன் பண்ணி சொன்னான்... உங்க அண்ணாவும் அங்க போயிருக்கதா சொல்லுறான்... " என்று சொல்ல " என்ன என்ன சொல்லுறீங்க " என்று பதறினான் சாய்.

" சீக்கிரம் பாரஸ்ட் டிபார்ட்மென்ட்க்கு போன் பண்ணி சொல்லுப்பா... அப்படியே பயர் சர்விஸ், ஆம்புலன்ஸ்க்கு போன் பண்ணி சொல்லு " என்று சொல்ல " சரிய்யா நா சொல்லுறேன் " என்றான்.

" நா அங்க தான் போய்கிட்டு இருக்கேன் போய்ட்டு தகவல் சொல்லுறேன் " என்று சொல்ல " சரிய்யா " என்று சாய் போனை வைத்தவன் வேகமாக தேவசேனா அறை நோக்கி சென்றான்.

" மேடம் " என்று கத்தி அவள் அறையை தட்டினான்.

சாய் ஒரு போதும் இவ்வாறு செய்ததில்லை என்பதனால் வேகமாக கதவை திறந்த தேவசேனா " என்ன மேன் என்னாச்சு... " என்று பதட்டமாக கேட்க " மேடம் பூஞ்சவனம் காட்டுக்குள்ள சிறுத்தை புகுந்துருச்சாம் அங்க உள்ள மக்களை எல்லாம் கொன்னுட்டு இருக்காம்... " என்று படபடப்புடன் சொல்ல " ஓ மை காட்... பாரஸ்ட் டிபார்ட்மென்ட், ஆம்புலன்ஸ்க்கு இன்பார்ம் பண்ணு மேன்.. " என்று தேவசேனா சொல்ல " அவங்க யாரும் அந்த பகுதி போக மாட்டேங்கிறாங்க மேம் தகவல் வந்தும் " என்றான் சாய்.

" பட் வொய்? " என்று தேவசேனா கேட்க " கட்சி ஆட்கள் வேலை மேம் " என்றான்.

தேவசேனாவிற்கு புரிந்து விட்டது சிறுத்தை தன்னால் வரவில்லை வரவைக்க பட்டிருக்கிறது என்று.

" சாய் நா இப்போ பேசுறதை என்னோட சோசியல் மீடியா பக்கத்துல போடு அதுக்கு முன்னாடி மீடியாக்கு அந்த இடத்துல நடக்கிறதை சொல்லு " என்றாள்.

" ஓகே மேம் " என்று சொல்லியவன் " மேடம் ஆதிஷேஷன் சார் கிட்ட ஹெல்ப் கேட்கலாமா " என்று கேட்க " இல்ல சாய் கிடைக்க வாய்ப்பில்லை.. அதோட இந்நேரம் அவரை அழைச்சு ஹெல்ப் கேக்குறது நல்லதா தோணலை... " என்றாள்.

அவள் சொன்னது புரியவில்லை என்றாலும் இந்த விடயத்தை வாசுவிடம் மெசேஜ் மூலியமாக சொல்ல தான் செய்தான்.

மீடியாவிற்கு தகவல் சொல்லியவன் " வணக்கம்... நா இப்போ ஒரு உதவி கேட்டு வந்திருக்கேன்... பூஞ்சவனம் என்கிற காட்டுபகுதிக்குள் உள்ள மலை கிராமத்தில் சிறுத்தைகள் புகுந்து அங்கு நிறைய உயிர் சேதம் ஆகியிருக்கு... உங்களால முடிஞ்சா வெளியில இருந்தே கூட அவங்களை ரெஸ்க்யூவ் பண்ண உதவி பண்ணுங்க... " என்று கோரிக்கை வைத்தாள்.

அவளின் வீடியோ சில மணி நேரங்களில் பரவ தொடங்கியது ஒரு காலத்தில் பேர் சொல்லும் நடிகை அல்லவா தேவசேனா.

" சாய் நாம இப்போ நேரா அங்க போகலாம் " என்று சொல்ல " ஓகே மேம் " என்று உடனே அந்த இடத்தை நோக்கி காரை செலுத்தினான்.

வழி நெடுவிலும் படையப்பாவிற்கு அழைத்து கொண்டே வர அவனிடம் இருந்து எந்த ஒரு பதிலும் வராமல் மனதில் பயம் கவ்வியது.

சந்தானத்திற்கு அழைக்க " ஹலோ சாய்.. படையப்பாவை பார்த்துட்டேன் அவனை ஹாஸ்பிட்டல் கூப்பிட்டு போய்ட்டு இருக்கேன்.. " என்றவர் படையப்பாவின் கட்டாயத்தின் பெயரில் " அவனுக்கு ஒண்ணுமில்ல லேசான அடி தான் அங்க எல்லாரையும் கவனிக்க சொல்றான் " என்று தடுமாறி சொன்னார்.

சாய் பதட்டமாக இருந்ததினால் அவரின் தடுமாற்றத்தை உணரவில்லை " ரொம்ப நன்றி சார்... நா இப்போ அந்த இடத்துக்கு தான் சார் போய்ட்டு சூழ்நிலை சரியானோன வரேன் சார் " என்று வைத்தான்.

" என்னாச்சு சாய் " என்று தேவசேனா கேட்க இப்போது சொல்ல வேண்டாம் என்று நினைத்து " ஒண்ணுமில்ல மேம் " என்றான்.

" தென் கோ பாஸ்ட் " என்று தேவசேனா சொல்ல வேகமாக அந்த இடத்தை அடைய தேவசேனா கொடுத்த பெட்டியை பார்த்து நிறைய இளைஞர்கள் அவர்களுக்கு உதவி செய்ய வந்திருந்தார்கள்.

மயக்கத்தில் இருந்த இரண்டு சிறுத்தையையும் மிக பெரிய இரும்பு சங்கிலியால் பிணைத்து ஒரு ட்ரக்கிற்குள் அடைத்து வைத்திருந்தார்கள்.

" ஹலோ மேம்... உங்களோட வீடியோ பார்த்துட்டு உதவி செய்ய வந்தோம் மேம்... " என்று ஒருவன் தலைமை ஏற்று வந்து சொல்ல " ரொம்ப நன்றி அந்த சிறுத்தைகள் எங்க... எல்லாரும் சேப் தானே " என்று கேட்க " சிறுத்தையை அந்த ட்ரெக்ல அடைச்சுட்டோம் மேம் இப்போதைக்கு மயக்கத்துல இருக்கதுனால பிரச்சனை இல்லை பாரஸ்ட் டிபார்ட்மென்ட் வந்துட்டா பயமில்லாம இருக்கலாம் " என்றான்.

" சாய் பாரஸ்ட் டிபார்ட்மென்ட் என்னாச்சு... கேளுங்க உடனடியாக இங்க வர சொல்லுங்க... " என்று சொல்ல " மேம் இன்பார்ம் பண்ணிட்டாங்க வெஹிக்கல் ப்ரோப்லேம் சொல்லுறாங்க " என்று சொல்ல " ஹோ " என்றாள்.

" உங்கள்ள நல்லா டிரைவிங் தெரிஞ்ச யாரும் இருக்கீங்களா " என்று கேட்க " மேம் நா ஓட்டுவேன் " என்று ஒருவன் முன் வர " இந்த ட்ரெக் ஓட்டுவீங்களா " என்று கேட்க " எஸ் மேம் " என்றான்.

" மிஸ்டர் சோமு " என்று தன்னுடைய இன்னொரு உதவியாளனை கூப்பிட்டு " இவர் கூட பார்ஸ்ட் ஆபிஸ் வரை போய்ட்டு வாங்க " என்று சொன்னவள் " இந்த ட்ரெக்கை நல்லா லாக் பண்ணி பார்ஸ்ட் ஆபிஸ் முன்னாடி நிறுத்திட்டு வாங்க " என்றாள்.

" என்ன ஏதுன்னு விவரம் கேட்டா... இது என்னனு சொல்லி மினிஸ்டர் தேவசேனா உங்க கிட்ட பிடிச்சு கொடுக்க சொன்னாங்கனு சொல்லுங்க... நாங்க தான் பிடிச்சோம்னு நெஞ்சை நிமிர்த்தி சொல்லிட்டு வாங்க... " என்று சொன்னாள்.

எந்த துறையாக இருந்தாலும் எவ்வளவு பெரிய துறையாக இருந்தாலும் மக்களுக்காக என்பதை அவர்கள் உணர வேண்டும்.

மக்கள் தீர்ப்பே மகேஷன் தீர்ப்பு என்று சும்மாவா சொன்னார்கள். ஆனால் பல நிமிடம் பல பதவியில் இருப்போர்கள் மறந்துவிடுகிறார்கள்.

" தென் பாஸ்ட் நம்ம பேக்ட்ரீல இருக்க எல்லா வெஹிக்கல்ஸ்ஸும் அரை மணி நேரத்துல இங்க இருக்கணும் பாஸ்ட் பாஸ்ட் சாய் " என்று கத்தியவள் தானே இறங்கி அங்குள்ள ஒவ்வொரு மக்களையும் தூக்கி உதவி செய்து மருந்திட்டாள்.

கிட்ட தட்ட இருபது பேருக்கு மேல் பலியனாலும் சிலரை உயிருக்கு போராடும் நிலையில் ஹாஸ்பிட்டலில் அனுமதித்தாலும் ஏனைய மக்களை காப்பாற்றி விட்டனர்.

அந்த இளைஞர்கள் செய்த உதவி எண்ணில் அடங்காதவை. சிறு குழந்தைகளை எல்லாம் தங்கள் கைகளில் ஏந்தி கொண்டே மெயின் ரொட்டிற்கு நடந்து சென்று அங்குள்ள வண்டியில் ஏற்றி அனுப்பினார்கள்.


தமிழ் சொல்லி தந்தது மனிதத்தை மனிதத்தை மனிதத்தை
இனம் என பிரிந்தது போதும்
மதம் என பிரிந்தது போதும்
மனிதம் ஒன்றே தீர்வாகும்
உயிர்களை இழந்தது போதும்
உறவுகள் அழிந்தது போதும்
அன்பே என்றும் தீர்வாகும்
காலம் அது கண்முன் கண்ணீரை போலே கரைந்தாலும்
ஞாலம் அது ஞாயிறு மேலே
நம்பிக்கை இழந்தாலும்
நண்பா நண்பா
ஒரு நாள் விடியும்
இருளும் விலகும்
அந்த நாள் வரையில்

அன்பினால் இணைவாய்

ராஜ பரம்பரை என்பதை பாமர மக்களுக்கு உதவி செய்து காட்டினாள். கை கால்களில் சிராய்ப்பு ஏற்படும் போது அவர்களின் ரத்தத்தை துடைத்து உதவி செய்துக் கொண்டிருந்தாள் தேவசேனா.

அந்த மக்களின் ரத்தம் அவர்களின் கதறல்கள் அனைத்தும் அவள் மனதில் எரியும் ஜூவாலையில் எண்ணெய் ஊற்றி வார்த்தது.

இங்கு வைத்தியநாதனோ " இவளுக்கு எப்படிடா விஷயம் போச்சு... ஆதிஷேஷனை யாரும் பார்க்க கூடாது உத்தரவு போட்டு தடுத்தாச்சு இவளை எப்படி தடுக்க " என்று மருதமுத்துவிடம் கத்த மைதிலி " அண்ணே இவ என்ன பெரியாளா இவளை எதுவும் பண்ண விடாம தடுங்க ஆம்புலென்ஸ் போக கூடாதுனு சொல்லுங்க... "என்று சொல்ல " முட்டாள் மாதிரி பேசாத மைதிலி... இவ என்ன என் பையன் மாதிரி நம்ம கைக்குள்ள இருப்பானு நெனச்சியா தகவல் கிடைக்க விடாம செய்ய... இல்ல அந்த கலெக்டர் மாதிரி ஒண்ணுமில்லதாவனு நெனச்சியா... " என்று எகிறினார்.

" என்ன அண்ணே சொல்லற " என்று மைதிலி கேட்க " இவ யாரையும் எதிர்பார்க்க மாட்டா சொந்தமா ஏர் லைன்ஸ் இருக்கு தம்மாதுண்டு வண்டி ஏற்பாடு பண்ண முடியாதா... அவளோட சொந்த ஹாஸ்பிட்டலே வச்சு வசதியா வைத்தியம் பார்ப்பா... அவளை என்னனு சொல்லி கண்ட்ரோல் பண்ண முடியும்னு நினைக்கிற என் காசு நா செய்யுறேன் டா சொல்லுவா யாரும் கேள்வி கேட்டாலும்... அப்பன் தாத்தன் பாட்டேன் பூட்டேன் சம்பாரிச்சு வச்சது அதுவும் சும்மா இல்ல அந்த காலத்துல நாட்டையே ஆண்டு சம்பாரிச்சது... அதை இப்போ புத்தி கெட்ட தனமா இந்த அன்னாடம் காட்சிக்கு வாரி இறைச்சுட்டு இருக்கா... " என்றார் கோபமாக.

" இப்போ என்ன அண்ணே பண்றது " என்று பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே அங்கே வந்த ஆதிசேஷன் " அப்பா என்ன காரியம் பண்ணி வச்சிருக்கீங்க " என்று கோபமாக கத்தினான்.

" நீங்க பண்ண வேலை தெரிய கூடாதுன்னு.. வேலையாட்களை விட்டு என்னோட போன் எடுத்து வச்சுட்டு என்னை யாரும் தொந்தரவு செய்ய கூடாதுனும் சொல்லி வச்சிருக்கீங்க " என்று வெறுப்பாக சொல்ல அதேநேரம் சத்யபாமாவும் அந்த அறைக்குள் நுழைந்தார்.

' எல்லா ஏழரையும் ஒன்னு கூடுதே... ' என்று மனதோடு புலம்ப " என்னங்க இதெல்லாம் அந்த மக்களுக்கு உதவி செய்ய சொல்லி ஆள் அனுப்புங்க., " என்றார்.

" ப்ச் இப்போ என்ன நடந்து போச்சு அந்த இடத்துல ரிசார்ட் கட்டணும் கிளம்பி போங்கடானா போக மாட்டேன்னு அங்க இருந்து யாரு சாக சொன்னது.. அதான் ரிசார்ட் கட்ட முடிவு பண்ண வெளிநாட்டு கம்பெனி கைக்கூலி யாரையோ புடிச்சு செஞ்சுட்டாங்க, நாம என்ன பண்ண முடியம்..." என்று சொல்ல " இந்த ரிசார்ட் உங்க தங்கச்சி கட்ட போறது யாரோ வெளிநாட்டு கம்பெனி இல்ல அதுல உங்களுக்கும் பங்கு இருக்குனு எனக்கு தெரியாதுனு நெனச்சீங்களா... " என்று ஆதிஷேஷன் கேட்க,


வைத்தியநாதன், மைதிலி இருவரும் ஒருவருக்கொருவரை அதிர்ச்சியாக பார்த்துக் கொண்டனர். அது இவர்கள் கம்பெனி தான் என்பது இவர்களுக்காக வேலை செய்யும் மருதமுத்துவிற்கு கூட தெரியாது ஆனால் அதனை மகன் சரியாக கண்டுபிடித்து விட இருவருக்கும் பெரும் அதிர்ச்சி தான்.

இந்த ரெசார்ட்டிற்காக வெளிநாட்டில் உள்ள சில கம்பெனியுடன் இணைந்து பெரும் அளவில் செய்யும் ப்ராஜெக்ட்.

இதற்கு இவர்கள் இருவரும் வாங்கிய தொகையே எண்ணில் அடங்காதவை.


வைத்தியநாதன் தன்னை சமாளித்துக் கொண்டு " என்ன உலற இதுக்கு எனக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை " என்று சொன்னார்.

அப்போது பிரேக்கிங் நியூஸ் என்ற தலைப்பில் தேவசேனாவின் பேட்டி லைவில் ஒளிபரப்பாகி கொண்டு இருந்தது.

" மேடம் இந்த மக்கள் போராட்டம் பண்ண இந்த டைம்ல இது மாதிரி இன்சிடென்ட் நடந்துருக்கு இதை பற்றி என்ன நெனைக்கிறீங்க " என்று ஒரு பத்திரிகையாளர் கேட்க " இது முழுக்க முழுக்க தற்செயலா நடந்த சம்பவம் " என்று சொல்ல சாய் முதற்கொண்டு அவளின் பேட்டியை கண்டு அதிர்ந்தார்கள்.

" என்ன மேடம் சொல்லுறீங்க... ஆனா இது அந்த ரிசார்ட் கட்டுற நிறுவனத்தோட செயல்னு எல்லாரும் சொல்லுறாங்களே... அதுக்கு இப்போ ஆட்சியில இருக்க உங்க கட்சியும் துணைனு சொல்லுறாங்க... ஒருவேளை உங்க கட்சியை காப்பாத்த இப்படி பேசுறீங்களா " என்றார் மற்றொரு பத்திரிக்கையாளர் குரலில் சீற்றத்துடன்.

" இல்ல நிச்சயமா இல்ல... நீங்களே இங்க நடந்ததை பார்த்திருப்பீங்க இது வன விலங்குகள் வசிக்குற பகுதி... முன்னாடி காட்டின் எல்லை பரப்பு நீண்டு இருந்தது அதனால மக்களும் சரி விலங்குகளும் சரி ஒரே இடத்துல இருக்க முடிஞ்சது... ஆனா இப்போ அதற்கான இடத்தை குறைச்சுட்டு வரும் போது இது நடக்குறது இயல்பு தான்... " என்றாள்.

அவளின் வார்த்தைகள் அங்கிருந்த அத்தனை பேருக்கும் வேதனையை அளித்தது. அவளும் விலை போய்விட்டதாக அவளுக்காக உதவ வந்த இளைஞர் கூட்டம் கூட நம்பிவிட்டார்கள்.

" நா சொல்லவரது ஒண்ணே ஒன்னு தான்... இந்த இடம் மக்கள் வாழ தகுதியற்ற இடம் ஐ மீன் இங்கயும் மக்கள் வர அனுமதி இல்லனு கோர்ட்ல உத்தரவு போடணும்... இதை உச்ச நீதி மன்றத்துக்கு பரிந்துரை செய்கிறேன். இவ்வளவு உயிர்கள் பலியாண பிறகு இதை பாரஸ்ட் டிபார்ட்மெண்ட் கண்ட்ரோலில் எடுக்கணும்... இங்க ரிசார்ட் கட்ட கொடுக்க பட்டிருக்க அனுமதியை கேன்சல் செய்ய வேண்டும் இவ்வளவு உயிர் போன இடத்துல இனி அது மாதிரி ரிசார்ட் வரது மக்களுக்கு பாதுகாப்பு இல்ல " என்று சொன்னாள்.

இவ்வளவு நேரம் அவள் பேசியதை கேட்டு சிரித்து கொண்டிருந்த வைத்தியநாதன் முகம் பேய் அறைந்ததைப் போல் மாறியது.

அப்போது அங்கிருந்த அனைவருடைய முகமும் தெளிவடைந்தது.

" வச்சாளா ஆப்பு " என்று ஆதிஷேஷன் சிரிக்க " டேய் " என்று கத்தினார் வைத்தியநாதன்.

"அப்புறம் இங்க இருக்க மக்களோட நிலைமை " என்று ஒருவர் கேட்க " அவங்களும் வெளில வர வேண்டிய நேரம் வந்துருச்சு... அவங்களுக்கான எல்லா வசதியையும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் நலத்துறை அமைச்சரா செய்து தர சொல்லி அரசாங்கத்திடம் கோரிக்கை வைக்கிறேன்.. அதுவரை அவங்க எல்லாரும் ஒரு மண்டபத்துல தங்க வச்சு அவங்களுக்கான வசதி செய்து தரப்படும்... அவங்க எல்லாருக்கும் அரசாங்கம் வீடு கட்டி தரலாட்டி இன்னும் ஆறு மாசத்துல என் சொந்த செலவில் எல்லாருக்குமான அனைத்து வசதிகள் கொண்ட வீடு அமைத்து தரேன்... " என்று வாக்குறுதி அளித்தாள்.


அங்குள்ள மக்கள் அனைவரும் அவள் பெயர் சொல்லி வாழ்க கோஷமிட்டனர்.

" குயின் அல்வேஸ் குயின் தான்... " என்று சொன்ன சாய் " ஒரு நிமிஷம் நம்மளையே பதட்ட பட வச்சுட்டாங்க... " என்றான்.

அதன் பின் தான் படையப்பாவின் நினைப்பு வேற வேகமாக அந்த இடம் விட்டு நகர்ந்தான்.

" ஹலோ சந்தானம் சார்... அண்ணே எப்படி இருக்காரு அவர் கிட்ட கொடுங்க பேசணும்... " என்று சாய் சொல்ல " இல்ல சாய் நா இங்க கொண்டு வரும் போது படையப்பா மயக்கமாகிட்டான்... இப்போ அவனுக்கு ட்ரீட்மென்ட் போய்ட்டு இருக்கு.. ஹி இஸ் க்ரிடிக்கல் நவ்... " என்றார்.

" என்ன சார் சொல்லுறீங்க " என்று பதட்டமாக கத்தியவன் " ஒன்னும் பெரிய அடி இல்லனு தானே சொன்னீங்க " என்று கேட்டவன் குரல் கலங்கி ஒலித்தது.

" படையப்பா தான் அப்படி சொல்ல சொன்னான் சாய் " என்று சொல்ல கண்களில் இருந்து கண்ணீர் அவனை மீறி வழிந்தது.

" இப்போ எப்படி ஐயா இருக்காரு என் அண்ணன் " என்று கலங்கி கண்ணீர் விட்டு கேட்க " நீ முதல்ல டி. எஸ் ஹாஸ்பிட்டலுக்கு வா " என்று சொல்லிவிட்டு வைத்தார்.

வேகமாக தேவசேனாவிடம் விரைந்தவன் " மேடம் " என்று அழைக்க அவன் முகத்தை பார்த்து ஏதோ என்று உணர்ந்தவள் " என்ன என்னாச்சு சாய் " என்றாள்.

" மேடம் நா அவசரமா போகணும் " என்று சொல்ல அவனை அதற்கு மேல் வற்புறுத்த விருப்பமில்லாமல் " வாங்க நம்ம கார்லே போகலாம் " என்று அவனை காருக்கு அழைத்து வந்தாள்.

காரில் முன் சீட்டில் அவன் அமர பின் சீட்டில் இருந்த தேவசேனா " சுவாமி அண்ணா சாய் சொல்லுற இடத்துக்கு சீக்கிரம் போங்க " என்றாள்.

" சரிம்மா " என்றவர் " எங்க தம்பி போக டி. எஸ் ஹாஸ்பிட்டல் போங்க அண்ணா " என்றான்.

அவன் சொன்னதை கேட்ட தேவசேனா " யாருக்கு என்னாச்சு சாய் " என்று கேட்க " மேடம் " என்று அவள் முகம் பார்க்க முடியாமல் திணறினான்.

அவனின் திணறல் அவளின் பயத்தை அதிகரிக்க " என்னாச்சு சொல்லு சாய் யாருக்கு என்ன... " என்று கேட்டவளின் புத்தியில் படையப்பா இத்தனை கலவரத்திலும் இல்லாதது நினைவு வர " உன் அண்ணன் எங்க " என்று இறுகிய குரலில் கேட்க " மேடம் " என்று சொன்னானே தவிர அவன் வாயில் வார்த்தை வரவில்லை.

" இப்போ என்ன நடந்துச்சுனு சொல்ல போறியா இல்லையா " என்று தேவசேனா தன்னை மீறி கத்த " அண்ணனை சிறுத்தை அட்டாக் பண்ணிருச்சாம் இப்போ சீரியஸா இருக்காராம் மேடம் " என்று சொல்ல " என்ன இன்னொரு முறை அப்படி சொன்ன உன்னை கொன்றுவேன் ராஸ்கல் " என்று கத்தியவள் தன்னை மீறி கலங்க " அண்ணி " என்றான் பல வருடங்கள் கழித்து.

சுவாமியும் தேவசேனாவின் சிறு வயதிலிருந்து கூடவே இருப்பவர் என்பதால் அவள் வாழ்க்கையில் நடப்பது அனைத்தும் அவருக்கு தெரியும். எப்போதுமே அவளுடைய சாரதி அவர் மட்டுமே. சில வேலையாட்கள் காலம் காலமாக அவர்கள் ராஜவம்சத்திற்கு என இருப்பவர்கள் அவர்கள் உயிரே போனாலும் ராஜ குடும்பத்திற்கு துரோகம் செய்ய மாட்டார்கள்.

பின்னே தலை சாய்த்து கண்களை மூடி கொண்டாள் கண்களில் இருந்து ஒரு துளி நீர் சரலென்று இறங்க இந்த பதினைந்து வருட தவமும் அவன் காதலுக்காக தானே.

அதிலும் பெற்ற பிள்ளைகளை பிரிந்து உற்றவனை பிரிந்து அவள் மேற்கொண்ட தவம் அனைத்தும் அவனின் காதலுக்காக தானே.

என்ஜாய் என்ஜாமி...
 
Last edited:

NNK 66

Moderator
அத்தியாயம் 7 :

கார் சீட்டில் தலைசாய்த்து இருந்த தேவசேனாவின் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது. அவள் நினைவுகளோ அவள் மன்னவனை தேடி ஓடியது.

கன்னத்தில் முத்தத்தின் ஈரம்…

அது காயவில்லையே…
கண்களில் ஏன் அந்த கண்ணீர்…
அது யாராலே…

கன்னியின் கழுத்தை பார்த்தால்…
மணமாகவில்லையே…
காதலன் மடியில் பூத்தாள்…
ஒரு பூ போலே…

மன்னவனே உன் விழியால்…
பெண் விழியை மூடு…
ஆதரவாய் சாய்ந்து விட்டால்…
ஆரிராரோ பாடு…
ஆரிராரோ இவர் யார் எவரோ…

பதில் சொல்வார் யாரோ…

என்ற பாடல் அந்த அதிரத்தை நிசப்தம் ஆக்கியது. அந்த குரலின் இனிமை அங்குள்ளவரை கட்டி போட்டது. அது ஒரு காலேஜ் கல்ச்சுரல்ஸ் பங்ஷன் அங்குள்ள மாணவ மாணவியர் அனைவரும் தங்கள் திறமைகளை மேடையில் வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தனர்.

அப்போதுதான் முதலாம் ஆண்டில் இருந்த தேவசேனா அந்த அரங்கத்திற்குள் பிரவேசித்தாள். பாட்டின் இனிமையில் தன்னை மறந்து அங்கேயே நின்றவள் இதனை யார் பாடுவது என்று அறிய மேடையை பார்த்தாள்.


சாதாரண ஃபுல் ஸ்லீவ் ப்ளூ டி-ஷர்ட் மற்றும் டார்க் ப்ளூ ஜீன் அணிந்து பியர்ட் லுக்கில் ஆண் அழகனாக இருந்தான் மூன்றாம் ஆண்டு மாணவன் படையப்பா.

அவனைப் பற்றி அங்குள்ள அனைவருக்கும் தெரியும் என்பதால் யாரும் அவனுடன் அதிகம் பேச்சு வைத்து கொள்வதில்லை. ஆனால் அவனின் திறமையை எண்ணி வியப்பவர்கள் ஏராளம்.

முதன் முதலில் இப்போது தான் தேவசேனா அவனை பார்க்கிறாள். அவனை பற்றி தெரிந்து கொள்ள வேண்டி அவளின் தோழி வைஷ்ணவியிடம் " ஹே யார் டி அது? " என்று கேட்க " அவனா " என இளக்காரமாக கேட்டவள் " அவன் நம்ம டிபார்ட்மெண்ட்தான் தேர்ட் இயர் ஸ்டுடென்ட்... " என்றாள்.

" சீனியர்னு சொல்ற மரியாதை இல்லாம பேசுற " என்று சொல்ல " ஹே அவன் அப்பா அம்மா குறவன் குறத்தி டி... இந்த காலேஜ்ல ப்ரீ சீட்ல படிக்கிறான்... 12த் ல ஸ்டேட் ஃபர்ஸ்ட்டாம் அதனால இங்க இருக்க எல்லாருக்கும் தெரியும் அவன் யாருனு " என்றாள் வைஷ்ணவி.

" ம்ம்ம் " என்று மட்டும் சொன்னவள் மனமோ ' ஸ்கிலட் பெர்சன் (skilled person) ' என்று நினைத்துக் கொண்டாள்.

அந்தப் பாடல் முடிந்தவுடன் படையப்பா இறங்கி எக்ஸிட் வழியாக ஆடிட்டோரியத்தை விட்டு வெளியே சென்று விட்டான்.

தேவசேனாவிற்கு அவனிடம் பேசத் தோன்ற வேகமாக அவன் சென்ற வழியில் அவளும் சென்றாள்.

சாதாரணமாக முன்னே நடந்து சென்று கொண்டிருந்தவனை " எக்ஸ்கியூஸ் மீ " என்று கத்தி அழைக்க அவன் திரும்பவில்லை.

" ஹலோ " என்று மீண்டும் தேவசேனா கத்த ஒரு நொடி திரும்பி பார்த்தான் தன் பின்னால் யாரும் இல்லாததினால் முன்னால் பார்த்தான்.

அவன் முன்பின் யாரும் இல்லாமல் இருக்க அவள் அவனை தான் அழைக்கிறாள் என்று புரிய " எஸ் " என்றப்படி கேட்டான்.

படையப்பாவை பொறுத்தவரை அங்குள்ள சிலர் மட்டுமே அவனுடன் பேசுபவர்கள்.

கோவிலின் பக்கத்தில் குடிசை போல் அமைத்து அதில் வாழும் அவனையும் அவனை சார்ந்தவர்களையும் அங்குள்ள அனைவரும் தள்ளி தான் பார்ப்பார்கள். அவன் மக்களில் அவன் மட்டுமே சற்று நாகரிகமாக உடை உடுத்துவான்.

முன் போல் அவர்கள் உடை உடுத்தவில்லை என்றாலும் இப்போது உடுத்தும் உடையிலும் அவர்கள் தனித்து தான் தெரிவார்கள்.

படையப்பா மட்டும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சிறுவயதில் இருந்தே தன்னை மாற்றிக் கொண்டான். தன்னுடன் படிப்பவர்களை பார்த்து உடைநடை பாவனை பேச்சு வார்த்தை அனைத்தையும் மாற்றிக் கொண்டான்.

" உங்க வாய்ஸ் சூப்பரா இருந்துச்சு உங்க சாங் மெஸ்மரைசிங் " என சொல்ல அதை கேட்டு அவனுக்கு அதிர்ச்சியும் ஆச்சரியமும் கலந்து ஏற்பட்டது.

அவன் அவளை ஆச்சரியமாக பார்க்க " ஹலோ " என்று மீண்டும் தேவசேனா அழைக்க " ம்ம்ம் தேங்க்ஸ் " என்றான்.

அவளிடம் தலையசைத்து விட்டு நகர போக " ஹலோ ஐ அம் தேவசேனா " என்று கையை நீட்ட அவன் கண்ணை அவனாலே நம்ப முடியவில்லை.

" ஐ அம் தேவசேனா பர்ஸ்ட் இயர் " என்று அழுத்தி கூற அவள் கையை தயங்கியவாரு பிடித்து " ஐ அம் படையப்பா " என்றான்.

அந்த பக்கம் சென்ற சிலர் அவர்களையே பார்ப்பது போல் இருக்க " நா போகணும் " என்று சொல்லிவிட்டு வேகமாக சென்றுவிட்டான்.

அவனுடன் பேசும் ஒரு சிலரில் தினேஷ் " என்னடா நடக்குது இங்க " என்று கேட்க " ப்ச் ஒண்ணுமில்ல நா பாடுனது நல்லா இருக்குனு சொன்னாங்க... திடிர்னு அவங்க பெயரை சொல்லி இன்ட்ரொடியூஸ் பண்ணிக்கிட்டாங்க " என்று சொல்ல " அந்தப் பொண்ணா.... உன்கிட்டயா... " என்று ஆச்சரியமாக வினாவினான்.

" ஏன்டா என் கிட்ட பேசுறதுல என்ன " என்று கோபமாக கேட்க " டேய் லூசு நா அப்படி சொல்லலடா... உன் கிட்ட நா பேசுறதுக்கே எங்க வீட்டுல தினமும் திட்டு விழுகுது... எண்ணி பார்த்தா ஒரு நாலு பேர் தான் உன் கூட பேசுவாங்க... அப்படி இருக்கும் போது ராஜவம்சத்தை சேர்ந்த பொண்ணு உன் கிட்ட வந்து பேசுனா என்னமோ இருக்கு... " என்றான் சந்தேகமாக.

" என்ன ராஜவம்சமா " என்று படையப்பா ஆச்சர்யமாக கேட்க " ம்ம்ம் நம்பர் ஒன் பணக்காரங்க டா அந்த பொண்ணு... " என்று தேவசேனாவை பற்றி கூறினான்.

" அப்புறம் ஏன் அந்த பொண்ணு என்கிட்ட வந்து பேசுச்சு " என்று அவனே வாய்விட்டு கேட்டு கொள்ள " அதை தான் நானும் கேட்குறேன் " என்றான் தினேஷ்.

சிறு வயதிலிருந்தே ஒதுக்கத்தை மட்டுமே பார்த்து பழகியவன் பல வலிகலை கடந்து தான் இந்நிலையை அடைந்திருக்கிறான். அவன் இலக்கை அடைய உயிரை கூட கொடுக்க தயாராக உள்ளான்.

ஒதுக்கத்தை மட்டுமே காட்டிய மக்களிடையே மனிதத்தை சிலர் மட்டுமே காட்டியிருந்தார்கள். அவர்களில் தேவசேனா கொஞ்சம் உயர்வாகவே தெரிந்தாள். அவள் அவனுடன் பேசியதே ஒரு இனிமையான உணர்வாக இருந்தது. அவன் மனதில் அந்த உணர்வு அழியாத சுவடாக மாறியது.

அதன் பின் அவன் அவளை பார்க்கவில்லை. ஆனால் அவள் ஏற்படுத்திய அந்த இனிமையான உணர்வு அவன் மனதை விட்டு அகலவில்லை. யாரவது அவனை குறைவாக பார்த்து செல்லும் போது தானாக அவனை மதித்து பேசிய தேவசேனாவின் நியாபகம் வந்துவிடும்.

அவன் நாட்கள் பெரும்பாலும் படிப்பிலே கழிந்தது. மீண்டும் தேவசேனாவை காணும் வாய்ப்பு அதிகமாக கிடைக்கவில்லை.

பல நாட்கள் பிறகு கிரௌண்ட்டில் உள்ள ஸ்டோன் பெஞ்சில் அமர்ந்திருக்க அவள் பின் இரு தடியர்கள் கருப்பு நிற சட்டை பேண்ட் போட்டு காவலுக்கு நின்று இருந்தார்கள்.

தூரத்தில் இருந்து அவளை பார்த்தவன் அன்று தன்னிடம் நிமிர்ந்த நடையுடன் தைரியமாக வந்து பேசிய பெண் இன்று அதே நிமிர்வான தோற்றம் இருந்தாலும் ஏதோ ஒன்று குறைந்தது. அவள் கண்களில் இருந்த வேதனையை அவனால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

அவளிடம் பேச வேண்டுமென்று போல் இருக்க அவளை நோக்கி சென்றான்.

அவன் அவளை நெருங்கும்உன் அவன் முன் வந்து பவுன்சர்கள் நிற்க " நா அவங்க கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும் " என்று அவர்களை பார்த்து சொல்ல அவளும் அவனை தான் பார்த்தாள்.

பின் அந்த பவுன்சரை பார்த்து தலையை ஆட்ட அவர்கள் வழி விட அவன் அவள் முன் வந்து நின்றான்.

" என்ன பேசணும் " என்று தேவசேனா கேட்க " ஏன் உங்க முகம் சோகமா இருக்குனு எனக்கு தெரியல ஆனா உங்க கவலை உங்களோட ஆளுமையை குறைச்சுருச்சு... உங்க கவலைகள் உங்களை திங்குதுனு நெனைக்கிறேன்... அதற்கு வாய்ப்பளிக்காம உங்களை மீட்டெடுங்க.. வாழவே கஷ்டப்படுற மனிதர்கள் இந்த உலகத்துல இருக்க தான் செய்யுறாங்க அவங்களை பார்க்கும் போது உங்களுக்கு கிடைச்சுருக்க இந்த வாழ்க்கை வரமா தோணும்... அதை வாழ்ந்து அனுபவிக்கனும்னு தோணும் " என்று சொல்லிவிட்டு சென்றான்.

அவன் சொன்னதை நினைத்தவள் மனதில் அவனுடைய வார்த்தைகள் ஒரு ஆறுதலாக இருந்தது.

சில மாசங்களுக்கு முன் அவளுடைய தாய் தந்தை ஒரு ஆக்சிடென்ட்டில் இறந்துவிட்டார்கள்.

என்ன தான் சொத்து சுகம் இருந்தும் அவர்களை காப்பாற்ற முடியவில்லை. அவர்கள் பெற்ற ஒரே பெண் பிள்ளையின் திருமணத்தை கூட பார்க்க கொடுத்து வைக்கவில்லை.

அதிலிருந்து மீண்டு வரவே சில காலம் ஆனது. இப்போது மறுபடியும் காலேஜ் வர ஆரம்பித்து இருந்தாள்.

அதன் பின் வந்த நாட்கள் எப்போது லைப்ரரியில் தன் ப்ராஜெக்ட் செய்யும் படையப்பாவை பார்க்க நேரிடும். அவனை பார்க்கும் போதெல்லாம் ஏனோ அவனை கவனிக்க தோன்றி கொண்டே இருக்க அவளின் உள்ளுணர்வு அவளுள் சிறு ஈர்ப்பை விதைத்தது.

அவளுள் எழும் உணர்வுகள் எண்ணி பயந்தவள் கொஞ்ச நாட்கள் அவனை பார்க்காமல் இருந்தால் மறைந்து விடும் என்று நினைத்தாள்.

ஆனால் அப்போது தான் அவள் மனதில் உதித்து சிறு விதை விருட்சமாக வளர்ந்தது. ஒரு மாத காலம் அவனை தவிர்த்தவள் அதற்கு மேல் முடியாமல் அவளே அவனை தேடி சென்றாள்.

லைப்ரரியில் அமர்ந்திருந்தவன் முன்பு சென்ற அமர்ந்த தேவசேனா " ஹாய் " என்று சொல்ல புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருந்தவன் அவளை நிமிர்ந்து பார்த்து புன்னகைத்தான்.

" எப்படி இருக்கீங்க " என்று படையப்பா கேட்க " ம்ம்ம் நல்லா இருக்கேன் " என்று தேவசேனா " நா உங்க கிட்ட பேசணும்... " என்று சொல்ல " ம்ம்ம் சொல்லுங்க " என்றான்.

" இங்க வேணா வெளியில போகலாமா " என்று தேவசேனா கேட்க ' இந்த பொண்ணு எதுக்கு நம்மள வெளில கூப்புடுதுனு தெரியலையே ' என்று மனதோடு புலம்பியவன் " சரி வாங்க கிரௌண்ட்க்கு போகலாம்... " என்றான்.

" இல்ல இல்ல காலேஜ் வேணாம் ப்ளீஸ் கொஞ்சம் வெளில போய் பேசலாமா " என்று கேட்க அவளை சந்தேகமாக பார்த்தவன் அவளுக்கு ஏதோ பிரச்சனை இருக்குமோ என்று நினைத்து " சரி எங்க போகலாம் " என்று கேட்டான்.

" என் கூட வாங்க " என்று அழைத்து கொண்டு ஒரு உயர் ரக செவன் ஸ்டார் ஹோட்டல் சென்றாள்.

அந்த இடத்தின் வெளி அமைப்பை பார்த்தே பதட்டப்பட்டவன் அங்கு செல்லவே பயமாக இருந்தது.

வாழ்க்கையில் முதன் முறை இது போன்ற இடத்திற்கு வந்துருக்கிறான். அவன் மனதின் மகிழ்ச்சியை சொல்ல வார்த்தையில்லை. அதே போல் அந்த இடத்தில் இருக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடமும் இதயம் மத்தளம் வாசித்தது என்னவோ உண்மை தான்.

எந்தளவிற்கு சந்தோஷமாக இருந்ததோ அதேளவு பயமும் மனதில் இருந்தது.

இவன் மனதில் இவ்வாறு ஓடிக் கொண்டிருக்க தேவசேனாவோ அவனிடம் தன் காதலை எவ்வாறு சொல்வதென்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அவள் வாழ்க்கையில் இதுவரை அனுபவிக்காத ஒரு உணர்வு அவள் மனதை தாக்க அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

அங்குள்ள ஒவ்வொரு இடத்தையும் உன்னிப்பாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

" படையப்பா " என்று அழைக்க " சட்டென்று அவளை திரும்பி பார்த்தவன் " நா உனக்கு சீனியர் அதனால அண்... " என்று சொல்லி முடிக்கும் முன் " ஐ லவ் யூ " என்றாள்.

அவள் சொன்ன வார்த்தையில் அதிர்ச்சியின் உச்சத்திற்கே சென்றுவிட்டான் தான் கேட்டது சரிதானா என்று நம்ப முடியவில்லை அவளை அதிர்ச்சி விலகாமல் பார்க்க அவன் பார்வை உணர்ந்து " நா சும்மா எல்லாம் சொல்லல... உங்களை உண்மையிலே எனக்கு பிடிச்சுருக்கு " என்று சொல்ல இப்போது அதிர்ச்சியில் இருந்தவன் முகம் புன்னகையில் மலர்ந்தது.

படையப்பா சிரிக்க ஆரம்பிக்க " இப்போ எதுக்கு சிரிக்கிறீங்கனு தெரிஞ்சுக்கலாமா " என்று கோபமாக கேட்க " இல்ல நீங்க சொன்ன விஷயம் சிரிப்பு வந்துருச்சு... ஜோக்ஸ் அபார்ட்... என்ன எதுக்கு உங்களுக்கு பிடிச்சுருக்குனு தெரிஞ்சுக்கலாமா " இன்று படையப்பா கேட்க " பிடிச்சுருக்கு எதுக்கு ஏன் காரணம் எல்லாம் தெரியல... இப்போ சில டேஸ்ட் நமக்கு பிடிச்சுருக்கு அது ஏன் என்னனு நம்ம யோசிப்பமா அதெல்லாம் யோசிக்க மாட்டோம் நம்மோட சென்ஸ் அதை பிடிச்சுருக்குனு நம்ம மூளைல பதியவெச்சுரும் " என்றாள்.

" இது ஜஸ்ட் அட்ராக்சன் நான் சொல்ல மாட்டேன் ஏன்னா நீங்க அட்ராக்ட் ஆகற அளவு என்கிட்ட எதுவுமே இல்ல... இது ஜஸ்ட் மெர்சி அதாவது கருணை.. என் மேல வந்து பரிதாபத்த காதல்னு தப்பா புரிஞ்சுகிட்டு இருக்கீங்க... " என்று படையப்பா சொல்ல " ஓ மை காட் " என்று தன் கோபத்தை கட்டுப்படுத்த தண்ணீர் எடுத்து குடித்தாள்.

" நீ நினைக்கிற மாதிரி எதுவும் இல்ல... ஐ அம் டேம் ஷொர் இது லவ் தான்... உனக்கு என் மேல நம்பிக்கை இல்லாட்டி உனக்கு லவ் வர வரை நான் வெயிட் பண்றேன்... பட் ஒன் கண்டிஷன் உன்னோட லவ் நானா மட்டும் தான் இருக்கணும் " என்று தேவசேனா சொல்ல " ஒருவேளை நான் இதுக்கு முன்னாடி வேற யாரையும் லவ் பண்ணிட்டு இருந்தா " என்று படையப்பா கேட்க " நான் விசாரிச்ச வரை அப்படிலாம் இல்ல " என்றாள் தைரியமாக.

அவளின் உறுதி பார்த்து இறங்கி வந்து " நான் சொல்றத கொஞ்சம் புரிஞ்சுக்கோங்க.. என்னோட தகுதிக்கு இதோ இந்த ஹோட்டல்ல பாத்ரூம் கிளீன் பண்ற பொண்ண கூட எனக்கு கொடுக்க மாட்டாங்க... இதுதான் என்னோட தகுதி ஆனா நீங்க நினைச்சா இந்த ஹோட்டலே வாங்கலாம்... சத்தியமா சொல்றேன் நான் நினைச்சு பார்க்க முடியாத இடத்தில் நீ இருக்கீங்க... கோபுரத்து கிட்ட கூலாங்கல் இருக்க ஆசை படக்கூடாது... இது லவ்வாவே இருந்தாலும் கண்டிப்பா ஒத்து வராது விட்ருங்க என்னையும் சரி உங்க காதலையும் சரி... " என்றான்.

" உனக்கு ஏத்த பொண்ணு எப்படி இருக்கணும்னு நினைக்கிறே " என்று தேவசேனா கேட்க " எனக்கேத்த பொண்ணு " என்று யோசித்து தலையை இரு பக்கமும் ஆட்டி சிரித்தவன் " இந்த படையப்பாக்கு தேவசேனை வேணாம் வள்ளியம்மை போதும்... " என்றான்.

" யார் அந்த பொண்ணு " என்று தேவசேனா கோபமாக கேட்க " எங்க இனத்து பொண்ணு எல்லாமே அந்த முருக பெருமானோட வள்ளியம்மை தான்... நா வரேன் " என்று அவள் பதிலை எதிர்பாராமல் கிளம்பி சென்றான்.

அவள் அங்கேயே அமர்ந்திருக்க அருகே வந்த மேனேஜர் " மேடம் " என்று அழைக்க " ம்ம்ம் சொல்லுங்க... " என்றாள்.

" ஆபிஸ் ரூம்ல இன்டீரியர் டிசைனுக்காக ஆளுங்க வெய்ட் பண்றாங்க மேடம்... " என்று சொல்ல அந்த ஹோட்டலில் இருக்கும் அவள் ஆபிஸ் ரூமிற்கு சென்றாள். ஆம் அந்த செவன் ஸ்டார் ஹோட்டலும் அவளுடையதில் ஒன்று தான்.

அவர்களிடம் சிலவற்றை கூறியவள் தன்னுடைய மேனேஜரை அழைத்து " இவங்க பேமிலியை மொத்தமா தூக்கிட்டு வாங்க... " என்று சில காகிதங்களை கொடுத்து சொன்னாள்.

அடுத்த இருப்பது நிமிடத்தில் ஒரு பிரம்மாண்டாமான மாளிகை உள் படையப்பாவின் குடும்பம் இருந்தது.

அது தேவசேனாவின் கெஸ்ட் ஹவுஸ் என்று அங்குள்ள பெயர் பலகையை வைத்து அறிந்து கொண்டான் படையப்பா.

சாய் " அப்பா இன்னாத்துக்கு நம்மள இங்க இட்டுட்டு வந்துருக்காங்கே " என்று ஒரு வித அச்சத்துடன் கேட்க அவர்கள் அருகில் நின்ற சாயின் அக்கா பாப்பு " ஒரு வேலை இங்க யாருக்கும் கிட்னி தேவ படுமா அதுக்காக நம்மள கூட்டிட்டு வந்துருப்பாங்களா... " என்று தான் பார்த்த படங்களை வைத்து சொல்ல " அப்டினா இவளோட கிட்னியை கொடுத்துருவோம் நைனா " என்று சாய் சொல்ல அதுவரை தன் யோசனையில் இருந்த படையப்பா " உனக்கு எத்தன தடவ சொல்லுறது சாய் ஒழுங்கா பேச சொல்லி... " என்று அதட்டலாக கேட்க " சாரி அண்ணா " என்று மெல்லிய குரலில் முனங்க சத்தமாக சிரித்தாள் பாப்பு.

அப்போது தேவசேனா உள்ளே வர அனைவரும் எழுந்து நின்றார்கள். படையப்பாவின் தாய் கண்ணம்மா பயத்தில் கருப்பையன் கையை இறுக பற்றி கொண்டார்.

அனைவரையும் பார்த்தப்படி உள்ளே வந்த தேவசேனா " வணக்கம் " என்று கருப்பையன் பார்த்து சொல்ல " வணக்கமா " என்றார் பயத்துடன்.

" நா ஏன் இங்க உங்க எல்லாரையும் கூப்பிட்டு வந்தேன் தோணும்... " கேட்க " ஆமா " என்பது போல் படையப்பா தவிர மற்ற அனைவரும் தலையாட்டினார்கள்.

" அங்கிள் " என்று கருப்பையனை கூப்பிட அவரோ யாரையோ என்பது போல் நின்றிருக்க " உங்கள தான் அங்கிள் " என்றாள்.

" என்னது ம்மா " என்று அவள் தன்னைப் பார்த்து பேசவும் கருப்பையன் புரியாமல் பயந்து கொண்டே கூப்பிட அவள் கூப்பிட்டதை பார்த்து அதிர்ச்சியாக பார்த்தார்கள் சாயும் பாப்புவும்.

பாப்பு " அவங்க உங்கள கூப்புடறாங்க அப்பா " என்று சொல்ல " சொல்லுங்கம்மா சொல்லுங்க " என்று பயத்துடன் கேட்டார்.

அவருக்கு தான் ஆங்கிலத்தில் பேசுவது புரிவதில்லை என்பதை உணர்ந்து " நா ஒரு பையனை விரும்பிறேன்... அந்த பையன் என்னை விரும்பவில்லையாம்.. விருப்பம் இருந்தா சொல்லுறேன் சொல்லுறான்.. " என்று சொல்ல " உன்னை போய் புடிக்கலைனு சொன்ன புண்ணாக்கு யாருமா தங்க சிலையாட்டம் இருக்க கண்ணு இல்லாத கபோதியா இருப்பான் " என்று சொல்ல படையப்பா தன் தந்தையை முறைத்தான்.

தனக்குள் வந்த சிரிப்பை அடக்கிய தேவசேனா " ஒரு வேலை விருப்பம் வந்தா சொல்றேன் சொல்லிருக்காரு... நா அந்த பையனை விட்டு தனியா இருந்தா அந்த பையனுக்கு எப்படி என் மேல விருப்பம் வரும் ஒரு வேலை வேற யார் மேலாவது வந்துட்டா... என்ன பண்றது " என்று கேட்க " ஹான் இப்போ புரிஞ்சுருச்சு அந்த பையனை கடத்திட்டு வரணும் அதுக்கு உங்களுக்கு எங்கான்ட உதவி வேணும் அப்படி தானே " என்று கருப்பையன் கேட்க இல்லை என்பதை போல் தலையை ஆட்டியவள் " நானே கடத்திட்டு வந்துட்டேன் " என்றாள்.

அவர் ஒன்னும் புரியாமல் முழிக்க யாருக்கு புரிந்ததோ என்னவோ சிறு வயதிலேயே புத்தி. கூர்மையுடன் இருந்த எட்டு வயது பாலகன் சாய்க்கு புரிந்தது.

". நைனா அவங்க டாவு உடறது உன்ற புள்ளைய போல " என்று சொல்ல படையப்பா வேகமாக அவன் தலையில் கொட்டினான்.

அதில் வலி தாங்க முடியாமல் அழுத சாய் " அம்மா அண்ணே அடிக்குது " என்று தாயிடம் ஒன்றினான்.

சாய் சொன்னதை கேட்டு கருப்பையன், கண்ணம்மா, பாப்பு அனைவரும் அதிர்ச்சியில் இருந்து மீண்டு வரவில்லை.

தொடரும்….
 

NNK 66

Moderator
அத்தியாயம் 8 :

தேவசேனா சொன்னதை கேட்டு கோபமடைந்த படையப்பா " நீங்க செய்றது சரியில்ல... நா உங்க கிட்ட சொல்லிட்டேன் இதெல்லாம் ஒத்துவராதுனு " என்று சொல்ல " அதான் ஏன் " என்று கேட்டாள்.


" உங்களுக்கும் எனக்கும் இடையில இருக்க வித்தியாசம் புரியலையா... இல்ல புரியாத மாதிரி நடிக்கிறிங்களா... " என்று படையப்பா கேட்க " ம்ம்ம் இப்போ சொன்ன பார்த்தியா இதுக்காக தான் உன்னை இங்க கூப்பிட்டு வந்தேன்... இனி உனக்கும் எனக்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்ல... என்னோடது எல்லாமே உன்னோடது தான்... " என்று தேவசேனா சொல்ல ' பைத்தியமா இவள் ' என்று தான் தோன்றியது.

" ப்ளீஸ் நா சொல்லுறதை கொஞ்சமாச்சும் புரிஞ்சுக்க ட்ரை பண்ணு தேவசேனா " என்று சொல்ல " என்னால வள்ளியம்மையா ஆக முடியாது படையப்பா ஆனா நீ சொன்ன கதையிலே வள்ளிக்கு முன்னாடியே முருகனோட மனைவி தெய்வாணைனு கேள்வி பட்டேன்... தெய்வானையோட இன்னொரு பேரு தேவசேனை நா என்ன சொல்ல வரேன்னா இந்த படையப்பாக்கு தேவசேனா தான் எல்லாம்... " என்று அழுத்தம் திருத்தமாக சொன்னாள்.

தான் சொல்வதை காது கொடுத்து கூட கேட்காதவளிடம் என்ன பேசுவது என்று தெரியாமல் முழிக்க " நா உன்னை கட்டாயப்படுத்த மாட்டேன் படையப்பா... அதேநேரம் நா உன்னை விட்டு கொடுக்கவும் மாட்டேன்... இனி நீங்க இங்க இருக்கலாம்... என் மேல உங்களுக்கு விருப்பம் வர வரை தள்ளி இருக்கேன் " என்று சொல்லிவிட்டு எழுந்தவள் கருப்பையனிடமும் கண்ணம்மாவிடமும் " போய்ட்டு வரேன் அங்கிள் ஆண்ட்டி " என்று சொல்ல வேகமாக பயத்தில் தலையசைத்தார்கள்.

அவளின் இந்த அதிகாரமே படையப்பாவிற்கு கோபத்தை கிளப்ப ' என்னை உன்னோட கண்ட்ரோல் வச்சுட்டதா நினைக்கிறல தேவசேனா... நா உன் கண்ட்ரோல்ல இருந்தாலும் நீ நினைக்குறது என்னைக்கும் நடக்காது... அப்ப புரியும் இந்த படையப்பா யாருனு ' என்று மனதோடு கறுவினான்.

" என்னடா பண்றது " என்று படையப்பா பயத்துடன் மகனிடம் கேட்க " விடுங்க அப்பா பார்த்துக்கலாம்... இப்போ நாம எதுவும் பண்ண முடியாது... அவங்க போக்குல போகட்டும் கொஞ்ச நாள் பார்த்துட்டு நா ஒத்துவரலன்னு தெரிஞ்ச உடனே வெளில அனுப்பியிருவாங்க " என்று அலட்சியமாக சொன்னவன் அந்த வீட்டை சுற்றி பார்த்தான்.

பின் அந்த வீட்டில் வேலையால் தங்கும் பகுதி இருக்க மொத்த குடும்பமும் அங்கே தான் தங்கி கொண்டது. தேவசேனா இதனை அறிந்தாலும் அவர்களை ரொம்பவும் இறுக்கி பிடிக்க நினைக்காமல் " அவங்க இஷ்டப்படி இருக்கட்டும் " என்று சொல்லிவிட்டாள்.

அதன் பின் படையப்பா அங்கிருந்தாலும் தேவசேனாவை கண்டு கொள்ளவில்லை. தேவசேனா அவனை கண்கானித்தாலும் தள்ளியிருந்தே காதல் செய்தாள்.

அவளுடைய காதல் அவன் மனதை மாற்றுவதற்கு பதில் அவனின் குறிக்கோளில் உறுதி அளித்தது. தன்னிலை இவ்வாறு இருக்கப் போய் தான் தேவசேனா தன்னை கட்டுப்படுத்துவதாக நினைத்துக் கொண்டான்.

எனவே தன் நிலை உயர்த்திக்கொள்ள நினைத்து அதற்காக உழைக்க ஆரம்பித்தான்.

இச்சூழ்நிலையிலே பல மாதங்கள் ஓடிவிட இதோ படையப்பா தன் கல்லூரி படிப்பை முடித்துவிட்டு அந்த வருடம் நடந்த டிஎன்பிஎஸ்சி ஒன் அதாவது ஐஏஎஸ் தேர்விற்கு அப்ளை செய்து எழுதினான்.

அவன் உழைப்பு அவனுக்கு முதல் பயிற்சியிலே வெற்றியை தந்து விட மேலும் மெயின் எக்ஸாம் எழுதி அதிலும் செலக்ட் ஆகி ட்ரெய்னிங்காக டெல்லி சென்றான்.

அவன் இவ்வாறு எந்தவித இடையூறும் இன்றி தன் நிலையை உயர்த்திக் கொண்டிருக்க அவனுக்கு பெரும் பக்க பலமாக இருந்தது தேவசேனா.

முன்பு போல் அவன் கால் வைத்த இடத்தில் எல்லாம் அவமானங்களை சந்திக்காமல் அவனுடைய திறமைக்கான மரியாதை கிடைத்தது.

அவன் தன் குடும்பத்தை விட்டு இந்த கவலையும் இன்றி தன் குறிக்கோளை அடைந்தான். அவன் முன்னாடி இருந்த நிலையில் தன் குடும்பத்தை விட்டு பிரிந்து வந்திருந்தால் கூட தன் குடும்பத்தை நினைத்து வருந்தி கொண்டிருந்திருப்பான். ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் தேவசேனா வீட்டில் இருப்பது பெரும் தைரியமாக இருந்தது.

அவர்களை அவள் பார்த்துக் கொள்வாள் என்ற நம்பிக்கை அவன் அடி நெஞ்சில் இருந்து கொண்டே இருந்தது.

ட்ரைனிங் முடித்து தனது 23 வது வயதிலேயே ஐஏஎஸ் போஸ்டிங்கில் அமர்ந்து விட்டான்.

அவன் போஸ்டிங்கில் அமரும்போது தேவசேனா கல்லூரியின் இறுதி ஆண்டில் இருந்தாள்.

அன்று காலேஜ் விட்டு வீட்டிற்கு சென்ற தேவசேனாவை நேராக சென்று அவள் வீட்டிலே சந்திந்தவன் " இந்தாங்க ஸ்வீட் எடுத்துக்கோங்க " என்று ஸ்வீட் பாக்ஸை நீட்ட அதனில் உள்ள ஸ்வீட்டை எடுத்துக் சாப்பிட்டாள்.

" இந்த ஸ்வீட் எதுக்கு தெரியுமா?... " என்று படையப்பா கேட்க அவனின் பல நாட்கள் கழித்து ஃபார்மல் வைட் ஷர்ட் ரெட் பேண்ட் அணிந்து பியர்ட் லுக்கில் கம்பீரமாக தன் முன் நின்றவனை பார்த்து ஒரு நொடி மயங்கி தான் போனாள்.

அதிலும் அவன் அணிந்திருந்த ரவுண்ட் ஷேப் ஸ்பெக்ஸ் அதாவது சோடாபுட்டி கண்ணாடி இத்தனை அழகாகவும் ஸ்டைலாகவும் இருக்கும் என்பதே அவன் அணிந்த பிறகு தான் தெரிந்து கொண்டாள்.

அவனை கண்ணிமைக்க மறந்து பார்த்திருக்க பாவையவள் பார்வையில் ஆண் அவன் நெஞ்சமும் தடுமாறி தான் போனது.

சில நொடிகளில் தன்னிலை மீண்ட படையப்பா அவள் முன் சொடக்கிட்டு " உன்கிட்ட தான் கேட்டேன் தேவசேனா இந்த ஸ்வீட் எதுக்கு தெரியுமா " என்று கேட்க அவள் அமைதியாக இருக்க " உன் கிட்ட இருந்து கிடைச்ச விடுதலைக்காக... " என்று சொல்ல அவனை புரியாமல் பார்த்தாள்.

" என்ன புரியலையா இனி நீ என்னையோ என் குடும்பத்தையோ உன் கண்ட்ரோல்ல வச்சுக்க முடியாது பிகாஸ் ஐ அம் படையப்பா ஐஏஎஸ் " என்று ஆளுமையாக சொன்னான்.

அவன் ஆளுமையை ரசித்த தேவசேனாவின் காதல் கொண்ட மனம் அதனைக் கலைக்க விரும்பாமல் அவன் விருப்பத்திற்கு செல்ல விட்டாள்.

அவள் நினைத்தால் இப்போது கூட அவனை அங்கிருந்து செல்லவிடாமல் செய்ய முடியும். முதல்முறை எதை கண்டும் ஒதுங்கி போகாமல் நேருக்கு நேர் தைரியமாக பேசும் தன்னவனின் கம்பீரத்தை காக்க நினைத்தாள்.

அதன் பிறகு படையப்பா தன் குடும்பத்தை அழைத்துக் கொண்டு அவள் வீட்டை விட்டு சென்று விட ' நீ எங்க போனாலும் இந்த தேவசேனாக்கு தான் சொந்தம் ' என்று மனதோடு நினைத்துக் கொண்டாள்.

" உனக்கு என் மேல காதல் வந்துருச்சு... ஆனா இன்னும் உனக்குள்ள இருக்க தாழ்வு மனப்பான்மை உன்னை என்ன நெருங்க விட மாட்டேங்குது " என்று வாய்விட்டு சொல்லி கொண்டாள்.

படையப்பா பதவி ஏற்று நிறைய மக்களுக்கு உதவி செய்தான். ஆனால் அதிலே அவனுக்கு பல தடைகள் பிறந்து கொண்டு தான் இருந்தது. அவனால் தன்னை போன்று இருக்கும் அனைத்து மக்களுக்கும் உதவி செய்ய முடியவில்லை. பல தடைகள் இருந்து கொண்டே தான் இருந்தது.

அதிலும் அவனை பாதித்த ஒரு சம்பவம் அவனுடைய வாழ்க்கையை மாற்றியது.

படையப்பாவின் ஹெட் மாஸ்டர் சந்தானம் முன்னேற வழி தேடும் பல குழந்தைகளுக்கு வழி காட்டியாக இருப்பவர்.

அவரின் உதவியை வைத்து தான் படையப்பா இந்த அளவு முன்னேறி இருக்கிறான். அவர் அவனிடம் ஒரு உதவி கோரி வந்திருந்தார்.

கலெக்டர் ஆபிசில் இருந்த பியூன் " சார் உங்களை பார்க்க சந்தனாம்னு கவர்மெண்ட் ஸ்கூல் ஹெட் மாஸ்டராம் பார்க்க வந்துருக்காங்க " என்று சொல்ல " உடனே வர சொல்லுங்க " என்றவன் சந்தானத்தை பார்த்தவுடன் எழுந்து நின்று வணக்கம் வைத்தான்.

" என்ன விஷயம் ஐயா " என்று கேட்க " சார் " என்று அவர் ஆரம்பிக்க " ஐயா ப்ளீஸ் படையப்பானே கூப்பிடுங்க " என்றான்.

அதில் புன்னகை சிந்தியவர் " படையப்பா நா ஒரு உதவி கேட்டு வந்துருக்கேன்... என் கிட்ட படிச்ச மலை ஜாதி பொண்ணு முதன் முதலா அவங்க இனத்துல இருந்து காலேஜ் சேர்ந்துருக்கா மேற்படிப்பு படிக்க... ஆனா அங்குள்ள பணக்காரபசங்க அவளை ரொம்ப கீழ் தரமா நடத்துறாங்க என்னால அங்க போக முடியலைன்னு ஒரே அழுக " என்று சொல்ல அவனும் இதனை எல்லாம் கடந்து வந்தவன் தானே " விடுங்க ஐயா நா பார்த்துக்குறேன்... நாளைக்கு அந்த பொண்ணை நேரா இங்க வர சொல்லுங்க " என்றான்.

" சரிப்பா ரொம்ப சந்தோஷம் " என்று சொல்லி விடை பெற்றார்.

இன்ஸ்பெக்டரை அழைத்து விஷயத்தை சொன்னவன் நாளை அந்த பெண்ணுக்கு பாதுகாப்பாக சென்று அவர்களை மிரட்டி விட்டு வர சொன்னான்.

கல்லூரியில் படிப்பவர்கள் என்பதினால் அவன் மேற்கொண்டு கடுமையாக முடிவெடுக்கவில்லை.

ஆனால் அவள் போலீஸ்சுடன் வந்து மிரட்டி விட்டு சென்றது அவர்களின் அகங்காரத்தை தூண்டி விட்டது. அவர்கள் அனைவருமே பெரிய இடத்து வாரிசுகள் அதுவே அவர்களை அனைத்து தவறுகளும் சகஜமாக செய்ய வைத்தது.

அந்த பெண் மீது இருந்த கோபத்தில் நால்வராக சேர்ந்து அந்த பெண்ணை மானபங்கப்படுத்தி அரை குறை ஆடையுடன் ஆள் நடமாட்டம் இல்லாத தெருவில் தூக்கி எரிந்து விட்டு சென்றார்கள்.

அதன் பின் அங்கு வந்த போலீசாரும் அவர்களை கண்டுபிடித்தாலும் காட்டி கொடுக்கவில்லை அதற்கு அவர்களுடைய செல்வாக்கும் இடம் அளிக்கவில்லை.

ஒரு கலெக்டராக " சார் இதை பண்ணது அவங்க தான் அவங்களை அரெஸ்ட் பண்ணுங்க " என்று படையப்பா சொல்ல " எந்த ஆதாரமும் இல்லாம செய்ய முடியாது சார்... பெரிய இடம் கை வைக்கிறது நல்லது இல்ல சார் " என்று மறைமுகமாக அவனையும் எச்சரித்தார்.

அதை கேட்டு எரிச்சல் அடைந்தவன் " இந்த விஷயத்தை சாதாரணமா நா கொண்டு போய் இருக்க கூடாது... " என்று சொன்னவன் கண்கள் கலங்கி சிவந்து இருந்தது.

அந்த பெண்ணை நேரில் சென்று பார்த்து அவர்கள் மேல் புகார் கொடுக்க வைக்க முயற்சி செய்ய " வேணாம் சாமி எங்க பொண்ணை நாங்க வெளில விட்டதுக்கு அனுபவிச்சுட்டோம் இனியும் எங்க இனத்தையே நா அழிச்சுக்க தயாரா இல்லை... எங்களை விட்டுருங்க " என்று அந்த பெண்ணை பெற்றவர்கள் அவன் காலை பிடித்து அழுது விட அவனால் ஒன்னும் செய்ய முடியாமல் போனது.

அவனுக்கு தெரியும் மீண்டும் அவர்கள் யாரையும் படிக்க வெளியில் அனுப்ப மாட்டார்கள் என்று, இன்னும் எத்தனை தலைமுறை முன்னேற துடிக்கும் மக்களை வெட்டி வீழ்த்துவார்கள் என்று தெரியவில்லை.

அவன் மனதில் இத்தனை நாள் பட்ட அவமானங்கள் வலி அனைத்தும் நெஞ்சை அடைக்க ' சாதாரண வாழ்க்கைக்கே நாங்க இவ்வளவு போராடுனாதான் கிடைக்குமா ' என்று மனதோடு புலம்பியவன் ஜடமாக அலுவலகத்தில் அமர்ந்திருந்தான்.

அவன் மனதின் வலியை யாருடனாவது பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்ற அவன் மனதில் மின்னி மறைந்தது தேவசேனாவின் முகம் தான்.

ஒரு நொடி யோசித்தவன் அலுவலகம் முடிந்து நேராக அவளை தேடி சென்றான்.

" மேடம் கலெக்டர் சார் வந்துருக்காரு " என்று அவள் பி. ஏ சொல்ல அப்போது இறுதி செமஸ்டருக்காக படித்து கொண்டு இருந்தவள் அவனை காண சென்றாள்.

அவளுடைய தொழில்கள் அனைத்தையும் நம்பிக்கையானவர்கள் பார்த்து கொண்டு உள்ளார்கள். நிறைய இடத்தில் தவறுகள் நடந்தாலும் கண்டும் காணாம் போய் கொண்டு இருக்கிறாள். அனைத்தையும் அறிந்து படிப்பை முடித்து பொறுப்பை கையில் எடுக்க காத்து கொண்டு இருக்கிறாள்.

" வாங்க படையப்பா " என்று சொல்ல அவன் விழிகளோ அவளையே நோக்கியது.

அவன் பார்வையில் இருக்கும் வலியை உணர்ந்தவள் " என்னாச்சு எதுவும் ப்ரோப்லேமா " என்று அருகே அமர்ந்து அவன் கைகளை பிடித்து கேட்க அவள் கண்களை சந்தித்தவன் " என்னால முடியல தேவசேனா... " என்று அவள் கைகளில் முகம் புதைத்து நடந்ததை சொல்லி முடித்தான்.

" அவங்க நாசம் பண்ணது ஒரு பொண்ணோட வாழ்க்கை இல்ல ஒரு ஜெனரஷனோட வாழ்க்கையை.... இனி அந்த பகுதில உள்ள மக்கள் யாருமே படிக்க அனுப்ப மாட்டாங்க... " என்று சொன்னவன் " என்னால ஒண்ணுமே பண்ண முடியல.. எனக்கு ரொம்ப வலிக்குது " என்று தலையை இறுக பிடித்து கொண்டான்.

" அவங்களுக்கு என்னால தண்டனை வாங்கி கொடுக்க முடியல " என்று சொல்லியவன் கண்களில் ஒரு துளி நீர் வெளியேறியது.

" ரிலாக்ஸ் படையப்பா " என்று தேவசேனா சொல்ல அவன் காதுகளில் எதுவும் ஏறவில்லை. அவன் மீண்டும் மீண்டும் தன்னிலை இல்லாமல் புலம்பி கொண்டு இருக்க தேவசேனா அவளுக்கு தெரிந்தவர் மூலமாக கமிஷனர் நம்பரை வாங்கி தன்னை அறிமுகப்படுத்தி விஷயத்தை கேட்க " அந்த கேஸ் ஆதாரம் இல்ல மேம் " என்று அவர் சொல்ல " ஆதாரம் இருந்தா அரெஸ்ட் பண்ணுவீங்க தானே சார் " என்று கேட்க " நிச்சயமா " என்றார்.

அவரின் அழைப்பை துண்டித்தவள் தனக்குத் தெரிந்த டிடெக்டிவ் ஏஜென்சி மூலம் கொஞ்சம் காசை வாரி இறைத்து அதற்கான ஆதாரத்தை சேகரித்தாள்.

"எனக்கு அதோட ஆதாரம் எல்லாம் வேணும் சார் ... உங்களால எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்வளவு சீக்கிரம் கொடுங்க " என்று சொல்லிவிட்டு வைக்க அரை மணி நேரத்தில் ஆதாரங்கள் அவள் கையில் இருந்தது.

அதன் ஒரு காப்பியை மீடியாக்கு அனுப்பியவள் இன்னொன்றை கமிஷனருக்கு அனுப்பினாள்.

" இதுல நா சம்மந்தப்பட்டு இருக்கது யாருக்கும் தெரிய வேணாம் சார்... " என்று சொல்லி விட்டு வைத்தாள். கிட்ட தட்ட ஒரு மணி நேரத்தில் அவர்கள் அனைவரையும் ஜெயிலுக்கு அனுப்பி விட்டாள்.

" அவங்க எல்லாருக்கும் கண்டிப்பா தண்டனை கிடைக்கும் இப்போ நீ ஹேப்பியா " என்று தேவசேனா கேட்க அவளையே கண் வெட்டாமல் பார்த்தான் படையப்பா.

கிட்ட தட்ட ஒரு மணி நேரமாக அவளை தான் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தான். அவனுள் பல யோசனைகள் அவனை போன்ற மக்களுக்கு உதவி செய்யவும் அவர்களை மேலே கொண்டு வரவும் தேவசேனா போன்றவர்களால் தான் முடியும். ஒரு கலெக்டராக இருந்து கொண்டு அவனால் செய்ய முடியாதவற்றை ஒரு காலேஜ் படிக்கும் பெண்ணாக தேவசேனாவினால் செய்ய முடிகிறது என்றால் அவள் பின் இருப்பது பண பலம். இந்த பண பலத்துடன் அதிகாரமும் பதவியும் கிடைத்தால்?

அவனை போன்றவர்கள் நிமிர்ந்து நிற்க அவளே வழி அமைத்து கொடுப்பாள்.

மனதில் ஒரு முடிவினை உறுதியாக எடுத்தவன் " தேவசேனா நா உன்னை காதலிக்கணும் தானே ஆசைப்படுற " என்று கேட்க அவனை கூர்மையாக பார்த்தாலே தவிர பதில் சொல்லவில்லை.

" அப்போ எனக்காக ஒன்னே ஒன்னு செய் " என்றவன் " இங்க என்ன போல இருக்க எல்லாரும் ஒரு நல்ல நிலைமைக்கு வரணும்.. வீடு இல்லாம கிடைச்ச இடத்துல இருந்துட்டு சக மக்கள் கிட்ட எல்லாத்தையுமே பிச்சையா கேட்டு வாங்குறது கொடுமைக்கு ஒரு விடிவு வரணும்... எங்களை போல இருக்கவங்களை மதிச்சு நடக்கணும் " என்று சொல்ல சொல்ல அவன் மனதின் குமுறல்கள் வெளிவந்தது.

தேவசேனா அவனை பார்த்தாலே தவிர வேறு எதுவும் சொல்லவில்லை.

அவன் பேசி முடித்து விட்டு அவளை பார்க்க அவளும் அவனை தான் பார்த்தாள்.

" உனக்கு என் மேல ஏன் காதல் வந்துச்சுனு வருத்தப்படுற தானே என்னோட கொள்கையை நான் நிறைவேத்தாம உன்னை செய்ய சொல்லி கேட்டுட்டு இருக்கேன்... " என்றவன் " சாரி நா சொன்னதை எல்லாம் மறந்துரு... " என்று சொல்லி வெளியே செல்ல எத்தனித்தான்.

" ஒரு நிமிஷம் " என்று தேவசேனா சொல்ல " உங்க மனசுல நிறைய காதல் இருக்கு அதனால உங்களுக்கு ஒரு கஷ்டம்னு வந்தோன என்னை தேடி வந்தீங்க... அதே போல என் மனசுல இருக்க காதல் தான் உங்களோட கவலையை போக்க நினைச்சுச்சு... இப்போ அதே காதல் தான் உங்களோட இந்த கொள்கைக்கு என்னை உடன்பட சொல்லுது... நீங்க சொல்லுறது சின்ன விஷயமில்லை காசை வச்சு மட்டும் இதை செய்ய முடியாது... அதுக்கான அதிகாரம் வேணும்... ஆனாலும் நா செய்யுறேன் என் காதலுக்காக " என்றவள்

சில நிமிட மௌனத்திற்கு பிறக்கிறது " இது சின்ன விஷயம் இல்ல இதை செய்ய சில காலம் ஆகும்... அதுவரை என் காதலை என்னால விட்டு கொடுக்க முடியாது நீங்க என்ன கல்யாணம் பண்ணனும் எனக்கு இதுல உறுதுணையாக நீங்க இருக்கணும் " என்று தேவசேனா சொல்ல தலையை இடம் வலமாக ஆட்டி மறுத்தான்.

" எப்ப இருந்தாலும் நம்ம கல்யாணம் நடக்கும் தேவா... ஆனா இப்போ நம்ம கல்யாணம் நடந்தா அதுவே உனக்கு தடையா இருக்கும் உன்னை யாரும் மேல வர விடமாட்டாங்க... " என்று சொல்ல " இல்ல என்னோட காதலே என்னை கொன்னுரும் என்னால அதுல முழுமையா இறங்க முடியாது... நா யாரையும் தைரியமா எதிர்க்க முடியாது உங்களோட வாழமையே போயிருவேன்னோனு பயம் இருக்கும்... நா இதுல இறங்கும் போது எதுக்கும் துணிச்சு இறங்கணும் " என்று சொல்ல படையப்பாவிற்கு சுருக்கென்று தைத்தது.

" நீங்க யோசிக்கிறது சின்ன விஷயம் இல்ல என்னை ஒரு ஆட்சி அமைக்க சொல்லுறீங்க அதை கூட என்னால செய்ய முடியும் ஆனா இத்தனை வருஷம் இருந்த சட்ட திட்டத்தில் மாற்றத்தை கொண்டு வர சொல்லுறீங்க அதை எந்த அரசியல்வாதியும் விட மாட்டாங்க இங்க இருக்க மக்களும் விட மாட்டாங்க... " என்றாள்.

அவளையே பார்த்து கொண்டு இருக்க " இதுக்குன்னு உயிரை கொடுக்குற ஆட்கள் தேவை... என் ஒருத்தியால மட்டும் இதை செய்ய முடியாது... " என்று சொல்ல " முடிவெடுங்க ஆனா என் காதலை நா அனுபவிக்கனும் " என்றாள்.

" கல்யாணம் நம்ம பண்ணா உன்னால நம்ம நெனச்சது எதையும் செய்ய முடியாது... " என்று படையப்பா இப்போது அவள் வாழ்க்கையை அழிக்கும் குற்றவுணர்வுடன் சொல்ல அவனை நெருங்கிய தேவசேனா " எனக்கு உங்க காதல் கல்யாணம் எல்லாமே வேணும்... அதை எல்லாருக்கும் தெரியப்படுத்தணும்னு இல்ல.. " என்றாள்.

" தேவா " அதிர்ச்சியாக படையப்பா அழைக்க " ப்ளீஸ் நா என் காதலுக்காக எதையும் செய்ய தயாரா இருக்கேன்... எனக்கு தேவை உங்க காதல் மட்டும் தான் " என்றாள்.

அவனுக்கு யோசிக்க வேண்டி இருந்தது. அவள் சொல்வதை எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம் என்று செய்ய முடியாது.

" நா கொஞ்சம் யோசிக்கணும் தேவா " என்று அங்கிருந்து உடனே வெளியே சென்றான்.

தொடரும்...

 
Status
Not open for further replies.
Top