எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _ கதை திரி

Status
Not open for further replies.

NNK-104

Moderator
வணக்கம் மக்களே நிலாக்காலம் போட்டியில் உங்களை சந்திக்க வந்திருக்கேன்.என் நெஞ்சின் ராகத்தோடு
 

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 1




செஞ்சி மாவட்டத்தில் உள்ள மையிலம் கிராமத்தில் இன்று முருகன் மலைக்கோவிலில் கிர்த்திகை விசேஷம் வழமை போலவே இந்த தடவையும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது.


மக்கள் ஒருபுறம் தங்கள் கோரிக்கையை வைத்தபடி முருகன் சன்னதிக்குள் நுழைத்துக்கொண்டிருக்க. முட்டி மோதி முருகனை வணங்கி விட்டு வெளியே வந்த தோழிகள் இருவரும் கோவிலை சுற்றி வலம் வர தொடங்கினர்...

காக்க காக்க
கனகவேல் காக்க
நோக்க நோக்க நொடியினில் நோக்க
என்ற கந்த சஷ்டி கவசம் பாடல் கோவிலில் இருந்த ஒலிப்பெருக்கியில் இசைந்துக்கொண்டிருக்க. அந்த மலை முழுவதும் பச்சை போர்வையை போர்த்தியதுபோல் இயற்கை அழகோடு காட்சியளித்தாலும். பெண்ணவள் மனதில் இதில் எந்த நிகழ்வும் பதியாமல் போனது.

‘அவள் பார்வை மட்டுமல்ல மனம் முழுவதும் அவளை ஆட்கொண்டது சாட்சாத் முருகன் மட்டுமே’ பாவம் அருகிலிருக்கும் ஜீவன் கத்திக்கொண்டிருப்பது கூட அவள் காதில் விழுந்ததாக தெரியவில்லை.

“அழகிஇஇஇஇஇஇஇ” என்று சத்தமாக அவள் காதில் கத்தி வைத்ததும் தான் நிஜ உலகுக்கு வந்திருந்தாள் நம் கதையின் நாயகியான நிலவழகி.

“எதுக்குடி இப்படி காதுக்குள்ள வந்து கத்தற” என்று தன் ஒருபக்க காதில் தேய்த்துக்கொண்டே சொன்னவளை பார்த்து.

“ஏண்டி சொல்லமாட்ட சாமி கும்பிட்டு வந்த அரைமணி நேரமா கத்திட்டு இருக்கேன். நீ என்னடான்னா யாருக்கோ வந்த விருந்து மாதிரி நடந்துட்டு இருக்கிறவ” என்று இடுப்பில் கை வைத்து சொன்னவளை, மேலிருந்து கீழ்வரை ஒரு பார்வை பார்த்து வைத்தாள் அழகி.

“என்னடி அப்படி பார்க்கிற” என்னை

“வீட்டுக்கு கிளம்புற நேரமாச்சு சரசு” இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் நீ என்கூட இருந்தாலும் உங்கம்மாகிட்ட, நீ அடி வாங்க வேண்டியது தான்.

“போ அழகி எங்கம்மா எல்லாம் எனக்கு ஒரு ஆளே இல்லை. அதை விடு அவங்கள நான் சாமாளிச்சிக்கிறேன். நீ, எனக்கு ஒரு உதவி பண்ணி தரனும்” என்ற தோழியை பார்த்து.

“என்னடி உதவினு பெரிய வார்த்தை எல்லாம் பேசுற நீ”.

“நாளைக்கு என் ரெண்டு கைக்கும் நீ தான் மெகந்தி போடனும்னு”என சரசு என்ற சரஸ்வதி சொல்ல.

“வேணாம்டி நீ வள்ளியை போட்டு விட சொல்லு” என்றாள்.

ஏய் அவளுக்கு டிசைன் சரியாகவே போட வராதுடி “என் நிச்சயத்துக்கு நீ தான் மெகந்தி போடனும் நாளைக்கு மதியம் நீ என்னை தேடி வரனும் இல்லை நான் உன்னை தேடி வருவேன்னு” சொல்லி முகத்தை தூக்கி வைத்துக்கொண்டாள் அவளும்.

“ஏய் , நான் எப்படிடி , உங்கம்மா என்னை வாசல் படியை கூட மிதிக்க விடமாட்டாங்கடி, சொன்னா கேளுடி நாளைக்கு டவுனுக்கு போய் முகத்தை கொஞ்சம் பீளிச் பண்ணிக்கிட்டு அப்படியே ஐ புரோ, மெகந்தினு எல்லா வேலையும் முடிச்சிட்டு வந்திடலாம்டி” என்று ஐடியா சொன்னவளுக்கு ஒரு கொட்டு வைத்து.

“எனக்கு மெகந்தி நீ தான் வைக்கனும்” இது என்னோட ஆர்டர் என்று சொன்னாள்.

இவளெல்லாம் கோவிலுக்கு வரலைன்னு யார் அழுதா, என்று அருகில் வந்த பெண்ணிடம் முணுமுணுத்தவளோ
வாயை வச்சுக்கிட்டு சும்மா இருக்காமல் அதை கேள்வியாகவும் கேட்டார்..

ஏண்டி சரசு அவளுக்கு தான் அறிவில்லை உன்கூட ஜோடி சேர்ந்து சுத்துறான்னா, நீயும் அவக்கூடவே இருக்கியே உன் வாழ்க்கை விளங்குமா? என்று எதிர்வீட்டு சின்னப்பொண்ணு கேட்க

அந்த பெண்மணி சொன்ன வார்த்தைக்கே கண்கள் கலங்க தயாராகிக்கொண்டிருந்தது அழகிக்கு. ‘,பதில் சொல்வதற்கு நேரமாகாது, இருந்தாலும் எத்தனை பேருக்கு பதில் சொல்லுறது என்ற எரிச்சலில் வாயை திறக்காமல்’ அமைதியாக நின்றிருந்தாள்.

“ஏன் அத்தை நான் அவக்கூட சுத்துறது உங்களுக்கு என்ன பிரச்சினை வந்தது” என்றாள் சரசு.

“என்னடி இப்படி சொல்லிட்ட நாளுகிழமை அதுவுமா, இவமுகத்துல முழுச்சிட்டு போனா, போற காரியம் விளங்குமா” என்று கன்னத்தில் கை வைத்து சொன்னவருக்கு பதில் ஆடவன் வாயிலிருந்து வெளிவந்தது.

குரல் வந்த திசையை மூவரும் திரும்பி பார்க்க தன் வேட்டியை காலால் தூக்கி மடித்து கட்டிக்கொண்டு இவர்கள் முன்னே நின்றவன். “என்ன அத்தை சொன்ன திருப்பி சொல்லு தூரமா இருந்ததால என் காதுல கேட்கல” என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் நண்பனுடன் அவரை பார்த்து நின்றான்.

“அந்த அம்மனியும் சற்று முன்பு சொன்னதை அப்படியே திருப்பி சொன்னதும்”.

“மச்சி நேத்து ஏதோ? சிவநேசன் ஐய்யா கீழே விழுந்து வந்தாரே எதிரே யாரோ? வந்ததால்தான் , அவருக்கு இப்படி நடந்ததுன்னு சொன்னாரே அது யாரு மச்சி” என்ற தங்கவேல் தன் நண்பனிடம் கேட்க.

“அது வேற யாரும் இல்லை மாப்புள்ள இந்த அம்மனி தான் அவரு வெளியே போகும் போது எதிரே வந்ததுன்னு. அந்த தாத்தா வாய்க்கு வந்தபடி கத்திட்டு இருந்தாரு” என்றான் செந்தில்

இதை கேட்ட அந்த பெண்மணிக்கு கோபம் மூக்குக்கு மேல் ஏறி நிற்க “எது அந்த விலங்காதவன் கண்ணு இல்லாத கபோதி எங்கேயோ போய் விழுந்து வாரி வந்ததுக்கு நான் காரணமா இதோ போய் வச்சி‌க்கிறேன்னு” சாமி கும்பிட வந்தவர் வந்தவேலையும் மறந்து திரும்பி போக போனவரை சிட்டிகை சத்தம் தடுத்து நிறுத்தியது.

“திரும்பி பார்க்க அவரை தடுத்து நிறுத்தியது” தங்கவேலு

“அது எப்புடி அத்தை உனக்குன்னா ஒரு வழக்கு மத்தவங்கன்னா, ஒரு வழக்கா இனி இப்படி நீங்க பேசுறதை பார்த்தேன் நடக்கிறதே வேறையா இருக்கும்” என்றவன் வார்த்தையில் அழுத்தம் கொடுத்திருக்க அவர் தலை தானாகவே தலையாட்டி வைத்தது.

அவர் நகர்ந்ததும் பெண்கள் பக்கம் பார்வையை. திருப்பியவன் “உனக்கு அறிவில்லை படிச்சவதானே நீ, அவங்க பேசுனா திருப்பி பதில் கொடுக்க தெரியாது. மரம் மாதிரி நிற்கிற என்று அழகியிடம்” எரிந்து விழுந்தான்.

‘இவனை பஞ்சாயத்துக்கு கூப்பிட சொல்லி யாரு அழுதா’ என்று மனதுக்குள் தன் எதிரே நின்றவனை அர்ச்சனை செய்தபடி நின்றிருந்தாள்.

“அண்ணா அவ என்ன பண்ணுவா அந்த அத்தை அப்படி பேசிட்டு போறதுக்கு என்று தோழிக்காக பேசிய தங்கையை முறைத்து பார்த்தவன்”.

நீ சும்மா அவளுக்கு பாவம் பார்த்து பேசுறதை நிறுத்து சரசு யார், யாருக்கு எப்படி பேசுனம்னு கூட மேடத்துக்கு தெரியாத இந்த வாய் அரிசி திண்ணுறதுக்கு மட்டும் யூஸ் பண்ணாம மத்தவங்களுக்கு பதில் சொல்லுறதுக்கும் கொஞ்சம் யூஸ் பண்ண சொல்லு என்றவன் “திரும்பி தன் நண்பனை பார்க்க அவன் செய்துக்கொண்டிருந்த காரியத்துக்கு முதுகிலே சுரீர் என்று இரண்டடியை பரிசளித்தான்”.

“அம்மாஆஆஆஆ”
என்று முதுகை தேய்த்துக்கொண்டே திரும்பி பார்க்க “ஏண்டா” என்ற வார்த்தை தான் அவன் வாயிலிருந்து வந்தது.

“என்ன ஏண்டா” நான் இங்க எவ்ளோ பெரிய பஞ்சாயத்தை முடிச்சி வச்சிட்டு இருக்கேன். நீ என்ன கையாலே சைகை பண்ணிட்டு இருக்க, மகனே ஒழுங்கா இரு தொலைச்சிடுவேன்”..

‘ஏய் சரசு போகலாம்டி உங்கண்ண மறுபடியும் பாடம் எடுக்க போகுது எனக்கு இதுக்கே தலையை சுத்துதுடி” என்று தோழியின் காதில் முணுமுணுத்துக்கொண்டிருந்தாள் அழகி.

“அப்ப எனக்கு நாளைக்கு மெகந்தி வச்சி விடுறேன்னு சொல்லு நான் உன்னை காப்பாத்தி கூட்டிட்டு போறேன்” என்று அவளும் இதுதான் வாய்ப்பு என்று தன் தோழியிடம் டீல் பேசினாள்.

“சரிடி”

ஒகே என்றவள் இப்பப்பாரு “ அண்ணா நீங்க என்ன இன்னேரத்துல கோவிலுக்கு வந்திருக்கிங்க சாமி கும்பிடவா, வந்திங்க” என்ற சரசுவுக்கு.

இல்லம்மா ஐயரை பார்க்க தான் வந்தேன் இதோ கிளம்ப வேண்டியதுதான். “நீங்க பார்த்து வீட்டுக்கு போங்க” அவர்களை வழியனுப்பி வைத்தவன் நண்பனை முறைத்துக்கொண்டே கோவிலை சுற்றி நடந்தான்.

தங்கள் வீடு இருக்கும் தெருவில் நுழைந்ததும் “அழகி மறந்துடாத நாளைக்கு நான் வந்ததுக்கு அப்புறம் மாத்தி பேசுன உன் மண்டையை உடைச்சிடுவேன் ஞாபகத்தில் வச்சிக்கோ” என்று மிரட்டி விட்டு அவள் வீட்டிற்குள் நுழைந்தாள்.

உள்ளே வந்த மகளை முறைத்துக்கொண்டு நின்றார் சவுந்தரவள்ளி “உனக்கு எத்தனை தடவை சொல்லுறேன் அவக்கூட கூட்டு சேராதன்னு எம்பேச்சை கேட்க கூடாதுன்னு முடிவுல இருக்கிறீயாடி நீ” என்று கேட்க.

“ம்மா சும்மா தொட்டதுக்கு எல்லாம் அவக்கூட சேரக்கூடாதுன்னு நீ சொல்லாத இன்னைக்கு நான் உயிரோடு இருக்கிறதுக்கு காரணமே அவதான் அந்த நன்றியை, நீ மறந்திருக்கலாம் நான் மறக்கல” என்று மூச்சு வாங்கிக்கொண்டு அவளும் பதில் சொன்னதும்.

அதுக்காக நீ அவக்கூட சுத்துறது சரியா “மாப்பிள்ளை வீட்டுல உன்னை விசாரிக்கிறப்போ இப்படி ஒருத்தி கூட நீ சுத்துறது பார்த்தா என்ன நினைப்பாங்கன்னு கொஞ்சமாவது யோசிச்சு பார்த்தியாடி நீ” என்றதும்.

“ம்மா மத்தவங்க என்ன நினைப்பாங்கன்னு நினைச்சு எல்லாம் என்னால வாழ முடியாது நான் இப்படிதான். புடிச்சா தாலி கட்டட்டும் இல்லையா கிளம்பி போயிக்கிட்டே இருக்கட்டும் எனக்கு அதை பற்றி கவலை இல்லை” என்றவள் கூடுதல் தகவலாக நாளைக்கு டவுனுக்கு போறேன்னு சொல்லி தன் அறைக்குள் நுழைந்துக்கொண்டாள்.

‘எல்லாம் அந்த கடன்காரன் கொடுக்கிற இடம் நான் பெத்ததே , என் பேச்சை கேட்கமாட்டுது இதுல அவனை என்ன கேள்வி கேட்கிறது என்று உள்ளுக்குள் பொறுமியபடி நின்றிருந்தார்’அவரும்

வள்ளி என்று குரல் கொடுத்தபடி வேலாயுதம் உள்ளே வந்தார்.

“வாங்கனு சொல்லி அவரிடம் தண்ணீர் சொம்பை கொடுத்தார்”.

தண்ணீர் குடித்து முடித்ததும் சொம்பை மனைவியிடம் தந்தவர் நாற்காலியில் அமர்ந்து சற்று ஆசுவாசமானதுக்கு அப்புறம் தான் “தன் மனைவியிடம் பேச்சை தொடங்கினர்”.

“வள்ளி பெரியவனுக்கும் ஒரு வரன் வந்திருக்கு பொண்ணும் நல்ல இடம் பேசி முடிக்கலாம்னு தோனுது. நீ என்ன சொல்லுற பாப்பாவுக்கு முடிஞ்சதும் பொண்ணு வீட்டுல பேசலாமா” என்று கேட்டுக்கொண்டே தோள் மீது இருந்த துண்டை எடுத்து டேபிளில் வைத்தபடி சொல்லி வைக்க.

இதுல என்னங்க இருக்கு அவனுக்கும் வயசு முப்பத்திமூனு ஆகுது காலாகாலத்துல பண்ணனும். உங்க பையன் தான் பிடி கொடுக்க மாட்டுறானே என்ன பண்ணுறது. ஊருல இருக்கிற எல்லாரும் மூத்த தாரத்து பிள்ளைக்கு ஒரு மாதிரியும், என் பிள்ளைங்களுக்கு ஒரு மாதிரியும் பார்க்கிறதா பேசுறாங்க” என்று சொன்ன மனைவியை பார்த்தவருக்கு தன் மகனை நினைத்து கவலையாக தான் இருந்தது.

தன் கணவரின் சோகம் அப்பிய முகத்தை பார்த்தவர் “நீங்க இந்த பொண்ணு பார்க்கிற விஷயத்தை அத்தை காதுல போட்டு வைங்க அவங்க என்ன சொல்லுறாங்கன்னு கேட்டுக்கிட்டு நம்ம அடுத்த வேலையை பார்க்கலாம்” என்றதும்.

“நீ சொல்லுறதும் சரி தான் வள்ளி எதுக்கு நல்ல விஷயத்தை தள்ளி போடனும் நான் போய் இப்பவே அம்மாகிட்ட பேசிட்டு வந்துடுறேன்னு. டேபிளில் இருந்த துண்டை எடுத்து தோளில் போட்டுக்கொண்டு நடந்தார்.

‘சே இந்த மனிஷனுக்கு என்னதான் நம்ம நல்லது நினைச்சாலும் பாசம் மொத்தமும் மூத்த தாரத்து மேல் தான் இருக்குன்னு இருபது வருஷத்துக்கு முன்னாடி இறந்து போன தங்கவேலு அம்மா மீது இப்போதும்
சவுந்தரவள்ளிக்கு பொறாமை வந்து நின்றது.

****

தன் தோழியின் வீட்டை தாண்டி கடைக்கோடி வீட்டை அடைந்தவளின் பார்வை வாசலில் அமர்ந்திருந்த அம்மாச்சியிடம் சென்று மீண்டது. பெரும் மூச்சியை வெளியிட்டபடி தன் காலணியை கழட்டிக்கொண்டிருந்தவளை பார்த்த செங்கேணிக்கே நெஞ்சை பிசைந்தது.

“ நா ஆருக்கு என்ன பாவம் பண்ணேன்னு சாமி என் பேத்தி வாழ்க்கையை இப்படி பட்ட மரமா மாத்தி வச்சியிருக்கே. எய்யா முனியய்யா என்று வழக்கம் போல் ஒப்பாரியை” ஆரம்பித்திருக்க.

அம்மாச்சி சும்மா வாசல்ல உக்கார்ந்து ஒப்பாரி வைக்கிறதை நிறுத்து. “நடந்ததை நினைச்சு புலம்புறதுல ஒரு பிரயோஜனமும் இல்லை, உன் வாயில எதையாவது அரைக்கனும்னா வெத்தலையை மெல்லு என்னை மெல்லாதன்னு” சொன்னவள் கைகளை வீசிக்கொண்டு உள்ளே வந்தவள் தன் அன்னையை கண்டு தயங்கி நின்றாள்.

கைகளை பிசைந்துக்கொண்டு நின்ற அன்னையை சந்தேகமாக பார்த்தவள். “என்னம்மா வாசலையே பார்த்துட்டு இருக்க” என்றதும்

அது இன்னும் உங்கப்பா வீட்டுக்கு வரலடி “நெல்லு மண்டிக்கு போனாங்க எனக்கு என்னவோ பயமா இருக்குடி” என்று படபட்ப்பாக பார்வதி சொன்னதும்.

அவளுக்கும் உள்ளுக்குள் சற்று பயம் பிடிக்கத் தான் செய்தது. “நீ கண்டதையும் நினைச்சு பயப்பட வேண்டாம்மா, அப்பா பணம் கையில் கொண்டு வரதால குடிக்க மாட்டாரும்மா” என்று அன்னைக்கு தைரியம் சொல்வது போலே தனக்கும் சொல்லிக்கொண்டாள்.

மகள் சொன்ன வார்த்தையில் சற்று தைரியம் கொண்டவர் “சாப்பிடுறீயாடி எடுத்து வைக்கிறேன்”.

“வேண்டாம்மா அப்பா வந்துடட்டும், அண்ணா எதுன்னா போன் பண்ணாங்களா” என்றும் கூடுதல் தகவலாக கேட்க

“ பேசுணாண்டி ஆனா என்கிட்ட இல்லை அப்பாகிட்ட தான் ஏதோ பேசிட்டு இருந்தான்” என்ன ஏதுன்னு உங்கப்பா எதுவும் சொல்லலடி என்றவர் நேரத்தையும், வாசலையும் மாறி மாறி பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தார்.

சரிம்மா நான் போய் துணி மாத்திட்டு வரேன். “நாளைக்கு மதியம் எனக்கு சாப்பாடு வேண்டாம்மா” என்றவள் அறைக்குள் நுழைந்திருந்தாள்.


“பார்வதி பார்வதி” என்று வாசலில் இருந்த செங்கேணியின் குரல் கேட்க.

“என்னம்மா வாசல்ல இருந்து கத்திட்டு இருக்க” என்று பார்வதி பதிலுக்கு கேட்க.

எங்கடி என் தம்பி இன்னும் வீடு வந்து சேரல இருட்டி நேரமாச்சே என்ன ஏதுன்னு அந்த சோப்பு டப்பாவுல போட்டு கேட்டியா, இல்லையாடி என்றார்.

“எது சோப்பு டப்பாவாஆஆஆ” என்று யோசனை செய்தவர் பின்னே அழகியின் குரல் “ம்மா போன் பண்ணி கேட்கிறதைதான் அம்மாச்சி சோப்பு டப்பான்னு சொல்லுது” என்றவள் இரவு உடையான நைட்டியுடன் வந்தாள்.

“ஆமாடி இப்ப அது என்ன டப்பான்னு சொல்லுறது தான் ரொம்ப முக்கியம் என் தம்பி எங்கன்னு கேட்டு சொல்லுங்கடி” என்றார்.

அம்மாச்சி நான் ஏற்கனவே போன் பண்ணிட்டேன் அப்பா போன் சுவிட்ச் ஆப்னு வருது என்றாள்.

அதே நேரம் தங்கவேல் தன் இருசக்கர வாகனத்தில் முழு போதையுடன் அழகியின் அப்பாவான குருசாமியை அழைத்து வந்தான்.

அவன் வண்டியின் சத்தம் வாசலில் நின்றதை பார்த்தவள் குடுகுடுவென வீட்டிற்குள் நுழைந்துக்கொண்டாள் அழகி…

“என்னங்க இன்னைக்கும் உங்களுக்கு நிதானமா வர தெரியாதா என்று கண்ணீரோடு தன் கணவரை கை பிடித்து வண்டியிலிருந்து இறக்கியவர். இவரை எங்கப்பா பார்த்த என்று தங்கவேலுவிடம் கேட்க”.

“நம்ம ஊர் எல்லையில இருக்கிற பாராவதிக்கிட்ட போதையில் உட்கார்ந்து(உருண்டுட்டு) இருந்தார் அத்தை” என்றவன் ஒரு மஞ்சள் பையையும் எடுத்து நீட்டினான்.

“என்ன தம்பி இது”.

“பணம் அத்தை மாமா பக்கத்துல வச்சியிருந்தது” பார்த்து கூட்டிட்டு போங்க அத்தை என்றவன் தன் வண்டியை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பி இருந்தான்…

அவன் வண்டி சத்தம் நகர்ந்ததும் வெளியே வந்தவள் தன் தந்தையை பார்த்து கண்ணீரோடு “இப்படியே குடிச்சு குடிச்சு உங்க உடம்பை கெடுத்துக்கு போறீங்காளப்பா, எங்களை பத்தி யோசிக்கவே மாட்டிங்களா” என்றதும்.

“முடியலமா இந்த பாவியோட பேராசைக்கு உன் வாழ்க்கையை நாசம் பண்ணிட்டேனே? மனசு ஆறலையே என்றவர். இன்னைக்கு அந்த பாவியை பார்த்தேன்மா எவ்ளோ சந்தோஷமா என் முன்னாடி வந்து நிற்கிறான்னு, தெரியுமாம்மா அவனை பார்த்ததும் கொள்ளுறளவுக்கு ஆத்திரம் என்ன பண்ண” இன்னும் போதையில் வார்த்தைகள் திணறி திணறி வந்துக்கொண்டிருந்தது.

“ம்மா அப்பாவை சாப்பிட வச்சு படுக்க வைம்மா” என்றதும்
.

“நீயும் சாப்பிட்டு போடி”

“வேண்டாம்மா” நான் கோவில் பிரசாதம் சாப்பிட்டது நெஞ்சிலே நிக்குது (குத்துது)” என்று சொல்லிக்கொண்டு அறைக்குள் நுழைந்தாள்..


Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 
Last edited:

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 2





அழகியின் வீட்டிலிருந்து நாலு வீடு தள்ளி வந்து வண்டியை நிறுத்தியவன் மனதுக்குள் என்னவிதமான போராட்டம் என்றே பிரித்தெரிய முடியாதளவுக்கு இருந்தது தன் தலையை ஒரு குலுக்கு குலுக்கியவன். தன் வேட்டியின் முனையை கைகளில் பிடித்துக்கொண்டு உள்ளே வந்தவன் பார்வையில் விழுந்தது.

தன் தந்தையும் ,அப்பத்தாவும் பேசிக்கொண்டிருக்கும் காட்சி தான்.

மகனை கண்டதும் வேலாயுதம் தான் பேச்சை நிறுத்தி “வேலு நிச்சயத்துக்கு எல்லா சோலியும் முடிச்சிட்டியா, நாளைக்கு கூட குறையா ஒரு சொல் வந்திடக்கூடாதுப்பா” என்று வேகவேகமாக மகன் பேசுவதற்கு முன்பு வேலாயுதம் பேசி வைத்தார்.

“அதெல்லாம் முடிச்சிட்டேன்பா நாளைக்கு வண்டிக்கு சொல்ல சொல்லியிருக்கேன் மோகனை கொஞ்சம் செந்தில் கூட போயிட்டு வர சொல்லுங்க என்றான்”.

எய்யா நீ போய் கை, கால் கழுவிட்டு வாய்யா ரெண்டு பேரும் ஒன்னா உட்கார்ந்து ஒரு வாய் சாப்பிடுவிங்க என்ற வெள்ளச்சி மகனிடம் திரும்பி நீ உட்காருய்யா என்றார்.

அங்கே இருவருக்கும் அடுத்து பேச வார்த்தைகள் இன்றி இரவு உணவு பரிமாறப்பட்டது.

தாயும், மகனும் நீ பேசு நான் பேசுன்னு பார்வையாலே பேசிக்கொண்டிருக்க.

“என்ன அப்பத்தா பேசனும்” என்றான் தங்கவேலு

“அது வந்துய்யா உன் தங்கச்சி கல்யாணம் முடிஞ்சிதும். உனக்கு கல்யாணம் பண்ணனும்னு உன் ஐய்யன் ஒரு ஜாதகம் கொண்டு வந்திருக்காப்புல அதை பத்தி தான் உன்கிட்ட பேசனும்னு தவியா தவிச்சிட்டு இருக்கான்னு” வெள்ளச்சி சொன்னதை கேட்டவனும்.

கையில் எடுத்த உணவு கூட வாய்க்குள் போகாமல் மீண்டும் தட்டிலே வைத்தவன். “இப்ப என் கல்யாணத்துக்கு என்னப்பா அவசரம்” என்றான்.

“என்னப்பா இப்படி சொல்லுற உனக்கு பின்ன பொறந்தவங்க எல்லாம் கல்யாணம் பண்ணி பிள்ளை குட்டின்னு இருக்கானுங்க. எனக்கும் என் புள்ளைக்கு கல்யாணம் பண்ணி பேரப்புள்ளைங்களை பார்க்கனும்னு ஆசை இருக்காதா”? என்ற தந்தைக்கு ஒரு பெரும் மூச்சியை வெளியேற்றி.

“தங்கச்சி கல்யாண வேலை நல்லபடியா முடியட்டும் மேற்கொண்டு என் கல்யாண விஷயத்தை பார்க்கலாம்பா” என்றவன் கையை கழுவிக்கொண்டு அங்கே நிற்காமல் தன் அறைக்கு படியேறியிருந்தான்.

“என்னம்மா இவன் பிடிகொடுத்து பேசாம போறான்னு” தன் அன்னையிடம் வேலாயுதம் கவலையாக சொல்ல

“அவனை விடு நீ ஆகுற வேலையை பாரு” என்று மகனை வழியனுப்பி வைத்து உள்ளே வந்தவர். தன் மூத்த மருமகளின் படத்தின் முன் நிற்க. ‘உன்னை மாதிரியே உன் பையனும் அழுத்தக்காரனா வளர்ந்து இருக்கான்டி என்று புலம்பியவர் சீக்கிரம் அவனுக்குன்னு ஒருத்தியை இந்த வீட்டுக்கு கொண்டுவாத்தா’ என்று மருமகளிடம் வேண்டுதல் வைத்தவர் கூடத்தில் இருந்த பாயை எடுத்துப்போட்டு படுக்கையில் விழுந்தார்.

இங்கு அறைக்குள் வந்த தங்கவேலுவுக்கோ ‘மனது என்றும் இல்லாமல் இன்று தன் நிம்மதியை மொத்தமாக இழந்து நிற்பதாக இருந்தது. அந்த இருட்டு அறைக்குள் இருந்தவனின் பார்வை ஜன்னல் வழியே வெறித்திருக்க..

விளக்கை தேடும் விட்டில் பூச்சி போல் தன் வாழ்க்கையின் வெளிச்சம் எது என்று அந்த இருட்டு அறையில் தேடிக்கொண்டிருக்கிறான். பாவம் அவனுக்கு என்ன தெரியும் தன் வாழ்க்கையில் திருமணம் என்ற வார்த்தைக்கு கூட வழி இல்லையே? அவன் தொலைத்த பொருள் கை வந்து சேருமா? அவன் கண்ட கனவுகள் நனவாகுமா? என்பது காலத்தின் கைகளில் தானே இருக்கு..

*****

தன் போனில் கேமிராவை ஆன் செய்தவன். “காலை நேர சூரிய உதயத்தை அழகாக தன் போனில் படம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான்” சவுந்தரவள்ளி மகனான மோகன்.

“டேய் எவ்ளோ நேரம்டா வீடியோ எடுப்ப நீ! காலெல்லாம் வலிக்குதுடா” என்று மோகனின் நண்பன் புலம்பினான்..

“டேய் இந்த வீயூ செமையா இருக்குடா இதை முடிஞ்சளவு அழகா வீடியோ எடுத்து. இன்ஸ்டா, யூடிப்னு அப்லோடு பண்ணா சும்மா ஷேர், லைக் பிச்சிக்கிட்டு போகும்னு சொல்லி இன்னும் சில காட்சிகளையும் தன் கைபேசியில் அடைத்த பின்பே அங்கேயிருந்து கிளம்ப மனம் வந்தது” அந்த இன்ஸ்டா பைத்தியத்துக்கு..

“வர வர உன் அலுப்பு தாங்கலடா”

“போடா உனக்கு என்ன தெரியும் சோசியல் மீடியாவை பற்றி இப்ப எல்லாரும் உலகத்துல என்ன நடந்தாலும் நிமிஷத்துல பார்த்துடுறாங்கடா அது மட்டுமா பாதி குடும்பத்தை காப்பாத்துறதே இந்த யூடிப்பும், இன்ஸ்டா, பேஸ்புக் தாண்டா” என்ற நண்பனை கூடிய சீக்கிரம் கீழ்ப்பாக்கத்தில் இடம் பார்க்க வேண்டி வருமோ என்று யோசனையில் இருந்தான் அந்த நண்பன்.

“டேய் ரவி”.

“என்னடா”

“நான் ட்ரோன் கேமிரா கேட்டு இருந்தேனே என்னாச்சு சரசுவோட நிச்சயம் லைவ் டெலிக்காஸ்ட் பண்ணனும். எதுவும் சொதைப்பிட கூடாது என்று சொல்லிக்கொண்டு வந்தவன் வண்டியை தன் வீட்டு வாசலில் நிறுத்தினான்”.

“ட்ரோன் கேமிரா ரெடிடா இன்னைக்கு சாய்ந்திரமா கொண்டு வரேன்” பாய் சொல்லி கிளம்பினான்.

வண்டியை வாசலில் நிறுத்தியவன் வீட்டிற்குள் நுழைந்தவனை “வாசலிலே பிடித்துக்கொண்டார்” சவுந்தரவள்ளி

“ம்மா எனக்கு ஒரு காப்பி நல்லா ஸ்ட்ராங்கா போட்டு தாம்மா தலை வலிக்குது” என்றவன் தன் அன்னையின் முகத்தை கூட பார்க்காது தன் கைபேசியை தான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்..

அவன் கைகளில் இருந்த போனை பிடிங்கியவர் “இந்த கருமத்தை தூக்கி போட்டு உடைச்சா உன் தலைவலி சரியாபோகும்டா”..

“ம்மஆஆஆஆஆஆஆ” போனுக்கு மட்டும் ஏதாவது ஆச்சு அப்புறம் நான் மனுஷனா இருக்க மாட்டேன் பார்த்துக்க என்று இவனும் பதிலுக்கு கத்தியிருந்தான்..

“ஐய்யோ காலையிலே ஆரம்பிச்சிட்டிங்களா , இன்னைக்கு பொழுது எப்படி போக போகுதோ எனக்கு தெரியல” என்று சொல்லிக்கொண்டே சரசு வந்து நிற்க..

“என்னடி கொழுப்பா உனக்கு” என்று இம்முறை கோவத்தை மகளிடம் காட்ட.

“பின்ன என்னம்மா இவன் வந்தாலே காலை பொழுது சண்டையில தான் ஆரம்பிக்கிறீங்க. அவனை பத்தி தெரிஞ்சும் நீ ஏன் அவன் போனை எடுத்து வச்சியிருக்க கொடு அதை அவன்கிட்ட என்று தன் உடன்பிறப்புக்கு பரிந்து பேசியவளை” அண்ணன் அவனே ஆச்சரியமாக பார்த்து வைத்தான்..

‘ டேய் மோகன் உன் தங்கச்சி உனக்கு ஏதோ? ஆப்பு ரெடிபண்ணுறாடா ஊஷாரா இருந்து உசிரை காப்பாத்திக்கடா’ என்று தனக்கு தானே மனதுக்குள் சொல்லியவன்.

“ என்னடி அதிசயமா அவனுக்கு வக்காலத்துக்கு வந்திருக்க நீ” என்று சவுந்தரவள்ளியும் சந்தேகத்தோடு கேட்க..

“ஏம்மா என் அண்ணனுக்கு, நான் வக்காலத்து வாங்க மாட்டேனா? என்னடா அண்ணா” அமைதியா நிற்கிற என்றதும்.

‘ஐய்யோ என்று மனதுக்குள் புலம்பியவன்’ வெளியே “ம்மா அவளை விட்டு எனக்கு ஒரு காப்பி கொடு வேலன் மாமாகூட டவுனுக்கு போகனும்னு சொன்னீங்களே” என்றான் அன்னையிடம்

“ஆமாடா என்றவர் சமையலறையை நோக்கி நடந்தார்”..

அப்புறம் அண்ணா “எனக்கு ஒரு ஐயாயிரம் பணம் வேணும்னு” தங்கையவள் கேட்டதும்..

அவனுக்கு காலையில் நெஞ்சுவலி வராதது அதிசயமே “ஏய் என்ன கொடுத்து வச்ச மாதிரி ஐயாயிரம் கேட்கிற நீ” என்றான்..

“இங்க பாருடா எனக்கு பணம் கொடுத்தா நீ தப்பிச்ச இல்லன்னா, மெட்ராஸ்ல நீ என்னவெல்லாம் வேலை பார்த்து வச்சியிருக்கேன்னு அம்மாகிட்ட போட்டு கொடுத்துடுவேன். அம்மா வேற அவங்க அண்ணன் மகளை உனக்கு கட்டி வைக்க ஆசைபடுது” எப்படி வசதி என்று கைகளை ஆட்டிக்கொண்டு கேட்க

“நீ கேட்ட பணத்தை கொடுக்க முடியாது, உன்னால முடிஞ்சதை பார்த்துக்கடி” என்றதும்

“ஓ அப்படியா தம்பி” ஒரு சின்ன டெமோ காட்டட்டா என்றவள் “ம்மா உன் அருமை மகனுக்கு ஒரே நம்பர்ல இருந்து பத்து தடவை போன் வந்திச்சு பேர் கூட தியா” என்று இவள் கொஞ்சம் சத்தம் கூட்டி சொன்னதும் ஓடி வந்து தங்கையின் வாயில் தன் கை வைத்து அடைத்தான்..

“ஏய் பிசாசு காத்தாதடி நீ கேட்ட பணத்தை கொடுத்து தொலைக்கிறேன்” என்றான்

“கொடு என்று கைகளை நீட்டினாள்”..

“என்னடி கூப்பிட்ட சத்தம் கேட்டிச்சு அடுத்து எதுவும் பேசாம இருக்குன்னு மகனுக்கு காப்பியை கொடுத்தபடி” கேட்க

தன் அண்ணனின் கையை தட்டி விட்டவள் “அது வந்தும்மா என்று இராகம் இழுத்து சொல்ல”.

“ம்மா நீ போய் வேலையிருந்தா பாரு இவக்கூட இருந்தா வெட்டியா பேசி பொழுது தான் போகும்னு சொன்னவன்”. நீ வா என்று தங்கையின் கைகளையும் கையோடு இழுத்து சென்றான்.

“டேய் காசு தாண்ணா”

“கொடுத்து தொலைக்கிறேன் குட்டி பிசாசே” என்று பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு அவள் கேட்ட பணத்தை எடுத்து கொடுத்தான்..

“ஐ ஜாலி நல்லவன்டா நீ அப்படியே இன்னொரு உதவி பண்ணுறீயா?” என்றவளை பெரும் மூச்சு விட்டபடி முறைத்தவன்..

“ஒழுங்கா ஓடிடு காலையிலே ஐயாயிரம் எனக்கு தண்டச்செலவு” என்றவன் காலையில் வீடியோ எடிட் செய்யும் வேலையில் இறங்கினான்..

அதே நேரம் அவனின் போன் சத்தம் எழுப்ப “திரையில் தெரிந்த எண்ணை கண்டு சிறு சலிப்புடனே ஆன் செய்தான்” மோகன்

“ஏண்டா எருமை ஊருக்கு போய் சேர்ந்தா, ஒரு போன் பண்ண மாட்டியா, நீ” என்று பொன் மொழிகளால் அர்ச்சனை செய்தான் நிலவழகியின் அண்ணனான அர்ஜூன்..

“ஏய் பக்கி காலையிலே கடுப்பு ஏத்தாதடா எதுக்கு போன் பண்ண அதை சொல்லு நீ” என்று இவன் கேட்க

“இன்னைக்கு உனக்கு ஒர்க் ஃப்ரம் ஓம் அதனால் ஓபி அடிக்காம ஷார்பா பத்து மணிக்கு லாகின் பண்ணி உட்கார்ர வழியை பாரு இல்லன்னா, மொத்தமா உட்கார வச்சிடுவாரு நம்ம முதலாளி” என்றான்

“டேய் நான் லீவுல இருக்கேன்டா, ரெண்டு நாள் என்னை ப்ரியா விடக்கூடாதா” என மோகன் கேட்க..

“டேய் மூடிக்கிட்டு சொன்னதை செய்டா, அந்த சிடுமூஞ்சிக்கு இன்னைக்கு என்னாச்சின்னு தெரியல ஆஃபிஸ் வரதுக்கு முன்னாடியே எல்லாரையும் கடிச்சு கொதறிடுட்டு இருக்காரு” என்றான் அர்ஜூன்

“சரிடா நான் பார்க்கிறேன்னு” சொல்லி போனை அனைத்தவன். ‘சிறு யோசனைக்கு பிறகு தங்கவேலுவுக்கு’ அழைத்தான்..

“சொல்லுடா எப்பா ஊர்ல இருந்து வந்த நீ” என தங்கவேல் கேட்க..

“அது காலையில நாலு மணியாகிடிச்சின்னா”

“ஓ”.

“அண்ணா”

“சொல்லுடா”

“எனக்கு ஒர்க் ஃப்ரம் ஓம் கொடுத்துட்டாங்கண்ணா, என்னால மாமாகூட டவுன் வரைக்கும் போக முடியாது , கொஞ்சம் நீங்களே அந்த வேலையை பார்த்துடுறீங்களா ப்ளீஸ்” என்று இவன் தயக்கத்தோடு கேட்க..

“சரிடா நீ வேலையை பாரு” என்று போனை அனைத்தவன் கீழே இறங்கினான்…

“என்னடியவ காத்தாலே புடிச்சு குழந்தை வீல் வீல்னு கத்திட்டுயிருக்கு எங்கடி போனா உங்காத்தா என்று குழந்தையுடன் பேசியபடி பக்கத்து வீட்டு பெண்மணியிடம்" வெள்ளச்சி கேட்க..


"குழந்தை புடவையில் ஈரம் பண்ணிட்டா அப்பத்தா அதை அலசரதுக்கு போய் இருக்கு" என்று பக்கத்து வீட்டு பானு சொல்லி முடிக்க


"இதோ வந்துட்டேன் பெரியாச்சி " பெரியாச்சின்னு சொல்லிக்கொண்டே எதிர்வீட்டு பெண்மணி வர..

"என்னடியாச்சு புள்ளைக்கு காலையில இருந்து கத்திட்டு இருக்கு" என்றவர் குழந்தையின் உடலில் பார்வையை பதித்த படி கேட்க..

குழந்தைக்கு உடம்புக்கு முடியல பெரியாச்சி கையில காசும் இல்லை எம்புருஷன்கிட்ட கைமாத்தா யாருக்கிட்டையாவது வாங்கிட்டு வான்னு அனுப்பி இருக்கேன்னு” குழந்தையை சமாதானம் செய்தபடி அந்த பெண்மணி சொல்ல..

அதே நேரம் இறங்கி வந்த தங்கவேல் காதில் விழுந்த செய்தி கேட்டு “ஏன்கா குழந்தைக்கு உடம்புக்கு முடியலனா , சொல்லுறதுக்கு ‌என்ன என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் பாக்கெட்டில் இருந்து பணத்தை எடுத்து கொடுத்தவன் முதல்ல குழந்தையை ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிட்டு போற வழியை பாருங்க” என்றான்..

அவர் தயக்கத்தோடு “வேனா தம்பி இப்ப அவர் பணத்தோடு வந்ததும். நான் ஆஸ்பத்திரிக்கு போறேன்னு சொல்ல”..

“அட என்னக்கா நீ , என்ன இனாமாவா வாங்கிட்டு போற மாதிரி யோசிக்கிற நீ, அந்த அண்ணா குழந்தைகளுக்கு தர பணம் சாமிக்கு தர காணிக்கையாதான் நினைக்கும். இதுகூட தெரியாத உனக்கு முதல்ல புள்ளையை கூட்டிட்டுப்போய் ஆஸ்பத்திரியில் காட்டுற வழியை பாரு” என்று பக்கத்து வீட்டு பானு சொல்ல..

“யோசிக்காத கிளம்புடி என்றார்” வெள்ளச்சியும்

“ரொம்ப நன்றி தம்பி என்று வீட்டை பூட்டிக்கொண்டு கிளம்பினார்”.

இவ எதுக்குப்பா இவ்ளோ தயங்கிட்டு போறா, என்று தன் நாடியில் கை வைத்து வெள்ளச்சி கேட்க..

“என்ன அப்பத்தா போன வாரம் தானே அந்தக்கா மாமியார் உங்ககூட தண்ணீ அவங்க வாசல்ல வந்திடிச்சுன்னு சண்டைக்கு வந்தாங்க அதனால்தான் , உங்ககிட்ட காசு வாங்கினது சங்கடமா இருந்திருக்கும்” என்று சொன்னவள் எனக்கு வேலை கிடைக்குது அப்புச்சி நான் வரேன்னு சொல்லி கிளம்பினாள்..

“நீ என்னப்பா காலையிலே தயாராகி நிற்கிற”.

“நான் வயலுக்கு போயிட்டு அப்படியே டவுனுக்கு கிளம்புறேன் அப்பத்தா” என்று தன் இருசக்கர வாகனத்தில் அமர்ந்தபடி பதில் சொன்னான்..

“சரிய்யா பார்த்து போயிட்டு வா” என்றதும் அவனும் தன் வண்டியை இயக்கி இருந்தான்..

****

மாலை மயங்கிய நேரத்தில் புது மணப்பெண்ணுக்குரிய அலங்காரத்துடன் முகத்தில் புன்னகைக்கு பஞ்சமே ஏற்படாத வாறு அந்த நேர நொடியை ஒவ்வொரு நிமிடமும் இரசித்துக்கொண்டிருந்தவள் முன்னே தீபாராதனை காட்டி நின்றார் கோவில் பூசாரி..

சொந்தங்கள் சூழ கையில் குத்து விளக்குடன் அந்த கோவிலை வலம் வந்து வண்டியில் ஏறும் முன்னே பெண்ணவள் கண்களில் விழுந்தான்.
அந்த ஆடவன் “தன் உயிர் மொத்தமும் தனியே பிரிந்து போவதுபோல் முகத்தில் ஜீவன் இன்றி நின்றிருந்தவன் விழிகள் பல காலம் கழித்து நானியிருக்கேன் என்ற கண்ணீர் துளிகளுடன்
அவளை பார்த்திருந்தான்”..

‘அவனின் கலங்கிய விழிகளில் என்ன செய்தி கடத்தியதோ? பெண்ணவளுக்கு தெரியவில்லை இதுவரை அவள் முகத்தில் இருந்த சந்தோஷம் துணி வைத்து துடைத்தது போல் இருந்தது. ஏனோ? அவனின் பார்வைக்கான அர்த்தம் புரியாமலே அவள் திருமண மண்டபத்தை நோக்கி நடந்தாள்’ அதே நேரம் தன் வழமையான கனவிலிருந்த வெளிவந்திருந்தாள் அழகி..

‘இது கனவாக இருந்தால், அவள் என்றோ வெளியே வந்திருப்பாளே? என்னவோ? வந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும் நிஜமாக நடந்தது. இதை மாற்றும் சக்தி அவளிடம் இல்லாததால் தான் , அந்த பார்வைக்கான அர்த்தம் தேடி முழ்கி போகிறாளே’ பெண்ணவள் அவளின் விழி தேடலுக்கு வழி கிடைக்குமா? அதற்கான பதில் காலத்திடமே இருக்கு..



Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 
Last edited:

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 3





அழகி மணியாச்சிடி இன்னுமா தூங்கிட்டு இருக்க எழுந்து வெளியே வாடி என்று பார்வதியின் குரல் அவளை நிகழ்வுக்கு கொண்டு வந்தது..

“இதோ வரேன் மா”

“என்னடி உடம்புக்கு முடியலையா?” என்றதும்

“அதெல்லாம் இல்லைம்மா லேசா தலைவலி அதான் கொஞ்சம் கண்ணசந்துட்டேன். அப்பா எழுந்திட்டிங்களாம்மா” என அழகி கேட்க..

“அவர் காலையிலே எழுந்து வயலுக்கு போயிட்டாருடி, நீ என்ன இன்னைக்கு வேலைக்கு போகலையா மதியம் சாப்பாடு வேணாண்னு சொன்ன” என்று காரணம் கேட்க..

“போறேன்மா மதியம் பர்மிஷன் கேட்டுயிருக்கேன்மா சரசும், வள்ளியும் மதியம் டவுனுக்கு வராங்க அவங்களோட லன்ச் முடிச்சிட்டு மறுபடியும் வேலைக்கு போயிடுவேன்மா, நைட் வர எப்படியும் லேட்டாகும்” என்ற மகளை வேதனையோடு பார்த்தார் அந்த அன்னை..

“என்னம்மா புதுசா பார்க்கிற மாதிரி இருக்கு உன் பார்வை” என்ற அழகியிடம்..

‘எப்படி இருக்கவேண்டிய மகளின் வாழ்க்கை இப்படி செல்லாக்காசாக மாறிப்போனதை நினைத்து உள்ளம் குமைந்தாலும்’ வெளியே “ஒன்னுமில்லடி அந்த சரசுபுள்ள உங்ககூட வந்தா சவுந்தரவள்ளி சும்மா விடமாட்டாடி எதுக்கும் நீ பார்த்து நடந்துக்கடி” என்றார் தயக்கமாக

“நான் எவ்ளோ எடுத்து சொல்லிட்டேன்மா, அவ கேட்கவே மாட்டுறாம்மா” என்றவள் நான் பார்த்து நடத்துக்கிறேன்மா என்றதும்..

“சரிடி நீ தயாராகி வா நா இட்லி அவிச்சி வைக்கிறேன்” சொல்லி சென்றார்…

அழகியும் சீக்கிரம் ரெடியாகி வந்தவள் காலை உணவை முடித்துக்கொண்டு அவசவசரமாக பேருந்து நிறுத்தத்தில் வந்து நின்றாள்..

மினி பேருந்துக்காக நின்றிருந்தவளின் பொறுமை எல்லையை கடந்திருந்தது. ‘போச்சு போ இன்னைக்கும் லேட்டு தான் அந்த மேனேஜர்கிட்ட திட்டுதான் வாங்க போறேன். இதுல ஃபர்மிஷன் வேற கேட்டா கடிச்சு கொதறிடுவானே என்று புலம்பியபடி அந்த பேருந்து நிறுத்தத்தில் நின்றிருந்தாள்..

அவளின் பொறுமை எல்லையை கடக்கும் நேரத்தில் மினி பேருந்து வந்து நின்றது. “காத்திருக்கும் மக்களுக்கு இடையில் அடித்து பிடித்து பேருந்துக்குள் ஏறியவள் இருக்கையில் அமர்ந்ததும் தான் அவளுக்கு மூச்சே வந்தது. தன் கை கடிகாரத்தை திருப்பி பார்க்க எப்படி போனாலும் பத்து நிமிஷம் லேட் தான்” என்று தனக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டாள் ..

“டிக்கெட் டிக்கெட் என குரல் கொடுத்தபடி கண்டெக்டர் வரவும்”..

“அண்ணா இன்னைக்கு ஏன் பஸ் வர இவ்ளோ லேட் ” என்று அழகி கேட்க

வண்டி கொஞ்சம் பஞ்சர் பண்ணிச்சும்மா, அதை ரெடிபண்ணுறதுல கொஞ்சம் லேட்டாகிடிச்சுமா, என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் வேலையை கவனிக்க சென்றார்..

“பெண்ணவள் பார்வையோ ஜன்னல் வழியே பதிந்திருந்தது “கல்லூரி மாணவர்களும், பள்ளிக்கூடம் பிள்ளைகளும் தங்கள் மிதிவண்டியில் யார் முந்தி, யார் பிந்தி என்று போட்டி போட்டுக்கொண்டும். நேற்று தினம் பள்ளியில் நடந்த கலாட்டாக்களை சொல்லிக்கொண்டே சென்றது” இவள் செவிகளில் விழுந்ததும் மலரும் நினைவுகளாய் நெஞ்சில் சிறு வலியும் வந்து போனது அவளுக்குள்..

‘இதோ இந்த பேருந்தில் கூட பெண்ணவளின் சத்தம் கேட்காத இடமில்லை திருமணம் என்ற ஒரு நிகழ்வு பெண்களின் வாழ்வில் எவ்ளோ பெரிய மாற்றத்தை கொண்டு வருது.’ என்று நினைக்கும் போதே அவளுக்குள் சொல்லமுடியாத ஒரு அழுத்தமும் அழையா விருந்தாளியாய் வந்து சேர்ந்தது…

***

“என்னடா மாப்பிள்ளை நீ வர , வெளியே வேலையிருக்குன்னு சொன்ன” என்று செந்தில் சொல்லிக்கொண்டே தன் இருசக்கர வாகனத்தை நிறுத்தினான்.


மோகனுக்கு வேலை வந்திடிச்சுன்னு போன் பண்ணிட்டான்டா அதனால்தான் நான் வரவேண்டியதா போச்சு “நீ என்ன பண்ணுற முதல்ல டிராவல்ஸ் ஆபிஸ்ல போய் பேசிட்டு இருடா, நான் வயல் வேலையை முடிச்சிட்டு அறை மணி நேரத்துல” வந்துடுறேன்னு சொன்னவன் தன் வயல் பக்கம் வண்டியை திருப்ப போனவனை , தடுத்த
வேலன்..

“மாப்பிள்ளை ரெண்டு பேரும் ஒன்னாவே போகலாம்டா என்ன அவசரம் இரு என் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு வரேன்னு சொல்லி மரநிழலில் வண்டியை நிறுத்தியவன். இப்ப போகலாம்டா” என்று தங்கவேல் பின்புறம் அமர்ந்துக்கொண்டான்.

“ஆமா இப்ப எதுக்குடா காலையிலே வயலுக்கு போகுற நீ” என்றதும்

“இந்த வாரத்துல அறுப்பு அறுத்திடலாம்னு அப்பத்தா சொன்னாங்கடா , அதான் வயலுக்கு வண்டி வரது எப்படின்னு வழி பார்க்கிறேன்.. போனவாரம் தான் சாமி (அழகி அப்பா) மாமாவுது அறுப்பு முடிஞ்சிது. வேற எதாவது விதைக்கிற யோசனையில இருக்காரான்னு தெரியல. வயல்ல அவரு இருந்தாருன்னா கையோட பேசிட்டு போகலாம்னு” சொன்னவன் மேட்டின் அருகே வண்டியை நிறுத்தியதும் இருவரும் இறங்கினர்..

“உனக்கு நல்ல நேரம்டா கும்பிட போன தெய்வம் குறுக்கே வந்து நிற்குது பாரு” என்றதும்

தங்கவேல் திரும்பி பார்க்க “அங்கே குருசாமி காய்ந்த வைக்கோலை ஆட்களை வைத்து போரடித்துக்கொண்டிருந்தார்”..

“தம்பி சீக்கிரம் வேலையை முடிச்சி விடுங்க இதுக்குமேல மழை எப்ப வரும்னு சொல்ல முடியாது அதுக்குள்ள போரடிச்சி முடிச்சிடுங்க” என்று வேலையாட்களை ஏவிக்கொண்டிருந்தவர் முன்னே இவர்கள் வந்து நின்றனர்…

“மாமா” என்றதும்.

தங்கவேல் முகத்தை பார்க்காமல் பார்வையை தழைத்திக்கொண்டவர் “சொல்லுங்க தம்பி” என்றார்..

“வயல்ல அடுத்து எதாவது ஊடுபயிறு போட போறீங்களா மாமா” என தங்கவேல் கேட்க..

“இல்ல தம்பி மார்கழி மாசம் தான் பனிப்பயிறு போடுவேன் இப்ப எதுவும் போடலப்பா”..

“சரிங்க மாமா வயலுக்கு அறுப்பு அறுக்க வண்டி வருது மாமா அதனால்தான் கேட்டேன். அப்ப நான் கிளம்புறேன்னு” சொன்னவன் தன் நண்பனை அழைத்துக்கொண்டு நகர்ந்திருந்தார்..

“போகும் தங்கவேலுவையே இயலாமையோடு பார்த்து வைத்தார்” குருசாமி..

தன் வயலுக்கு வந்தவனோ “வயல் முழுவதும் சுற்றி வந்தவன். தன் அருகில் வந்தவன் திடீர் மவுன விரதம் இருப்பதை கண்டு “என்னடா சைலண்ட்டா வர , நீ இப்படி வரவன் இல்லையே” என்று காரணம் கேட்டபடி தன் வண்டியை சாவி கொண்டு இயக்கினான்..

அவன் பின்புறம் அமர்ந்தவனோ “அது இல்லடா மாப்பிள்ளை கொஞ்ச நாளா எனக்கு ஒரு சந்தேகம் அதான் எப்படி கேட்கிறதுன்னு யோசிச்சிட்டு இருக்கேன்னு தன் கன்னத்தில் கை வைத்தபடி சொன்னவனை” பார்த்து .

“அப்படி என்ன தீர்வு தெரியாத யோசனை சொல்லு நானும் தெரிஞ்சிக்கிறேன்” என்றான் தங்கவேல் .

“இல்லடா சாமி பெரியப்பா பொண்ணு உன்னை பார்த்து வெட்கப்பட்டா கூட ஒரு வகையில சரின்னு எடுத்துக்கலாம், ஆனா இவரு ஏண்டா உன்னை பார்த்து தலை குனிஞ்சிடுறாரு” என்றவனை பார்த்து.

“இது கொஞ்சம் தீர்க்க முடியாத கேள்வி தான், நீயே அவருக்கிட்ட கேட்டுக்கோ” என்றவன் வண்டியை நிறுத்தினான்..

“அது கொஞ்சம் கஷ்டம் தான்” என்னடா வண்டியை நிறுத்திட்ட என்று செந்தில் கேட்க..

“டவுனுக்கு போக வேணாவா,போய் வண்டியை எடுத்துட்டு வா” போகலாம் என்றதும் இருவரும் அவரவர் வண்டியில் கிளம்பினர்…

***
“சரசு ரெடியாகிட்டியாடி மணி ஒன்னாக போகுதுடி இந்த வண்டியை விட்டா வேற வண்டி இல்லை சீக்கிரம் வாடி” என்ற வள்ளியின் குரல் அந்த ஹால் முழுவதும் எதிரொலிக்க கத்தினாள்.

“இதோ வந்துட்டேன்டி” என்று சொல்லிக்கொண்டே வந்தவள் தன் தாவணியை சரிபார்த்தபடி வந்து நின்றாள்.

“இங்க பாருடி சும்மா ஊர் சுத்தாம ஐஞ்சு மணிக்கெல்லாம் வீடு வந்து சேரனும். வள்ளி பார்த்து கூட்டிட்டுப்போயிட்டு வாங்க” என்றார் சவுந்தரவள்ளி

“சரி பெரியம்மா நேரமாச்சு நாங்க போயிட்டு வரோம்னு” சொல்லி இருவரும் கிளம்பினர்..

இங்கு அறைக்குள் இருந்த மோகனோ “தன் லேப்டாப்பை ஆன் பண்ணி வைத்து விட்டு இன்ஸ்டாவிலும், யூடியூப்ல போட்ட வீடியோவுக்கு வந்த கமெண்டுக்கு ரிப்பிளே செய்யும் வேலையை சிறப்புடன் செய்துக்கொண்டிருந்தவனுக்கு. இன்ஸ்டா பேஜில் கமெண்ட் முடித்து வெளியே வந்தவனுக்கு மீண்டும் ஒரு நோட்டிபிகேஷன் சவுண்ட் கேட்டு” அதுக்குள்ளே நுழைந்தவனுக்கு நெஞ்சுவலி வரும் போலிருந்தது…

“ஒழுங்கா ஆஃபிஸ் வேலையை பாருடா என் வென்று” என்று இருக்க இவன் குழப்பத்தோடு லேப்டாப் பக்கம் தன் பார்வையை திருப்ப அவன் மெயில் முழுவதும் குமிஞ்சி கிடந்தது…

அதே நேரத்தில் ஆஃபிஸ் கால் வர “டேய் என்னடா இவ்ளோ பையில் மெயில் பண்ணி இருக்கிங்க” என்று அர்ஜூனிடம் இவன் கேட்க..

“ஏண்டா நாயே வேலை செய்யுற நேரத்துல உன்னை எவன்டா இன்ஸ்டால் போய் கமெண்ட் போட சொன்னது” இவன் இந்தப்பக்கம் கடுகாய் பொறிந்தான்.

“நான் அதுல போனது உனக்கு எப்படி தெரியும்” என்று இவன் பதில் கேள்வி கேட்க.

“உம்மூஞ்சி நீ பண்ண பஸ்ட் ரிப்பிளே யாருக்கு பண்ணியிருக்க தெரியுமா?” என்றதும்..

அது தெரியல மச்சி “புரைப்பைல் போட்டோ பார்த்தா ஆளு யாருன்னு தெரியல ஆனா, இரசனையான மனிஷன்டா எவ்ளோ அழகா அந்த விடியல் காட்சியை இரசிச்சு இருக்காருன்னு மட்டும் தெரியுது டா” அதான் என்னோட பஸ்ட் ரிப்பிளே அவருக்கு பண்ணேன்டா என்று நீண்ட விளக்கத்தை கொடுத்தவனை, எதை கொண்டு அடித்தால் சரியாயிருக்கும் என்ற யோசனை ஓடியது அந்தப்பக்கம் இருந்தவனுக்கு.

“ஓ அப்படிங்களா சார் அந்த இரசனையான மனிஷன் தான் இப்போ உங்க மெயில் பாக்ஸ் நிரம்பி வழிய காரணம்” என்றதும்,

“என்னடா சொல்லுற நீ?.”

“ஆமாடா” இராத்திரி என்னேரம் ஆனாலும் “உன் வேலையை நீ முடிச்சா தான் உனக்கு நாளைக்கு லீவு கிடைக்கும் இல்லைன்னு, வை ஊர்லே இருக்கிற ஆடு ,மாடு நடக்கிறது வீடியோ எடுத்து போடுற வேலையைத்தான் பார்க்கனும்” என்று இவன் சொல்லும் போதே அனைவரையும் ஜூம் மீட்டிங்கில் இணைய சொல்லி கால் வந்தது…

தன்னையே நொந்துக்கொண்டவன் போதும் போதும் என்றளவுக்கு மீட்டிங்கில் அனைவரையும் வச்சி செய்திருந்தான் அவர்கள் m d..

***

“சார் ப்ளீஸ் சார் டூ அவர் பர்மிஷன் வேணும்னு” அந்த பிரபல துணிக்கடையில் கடையின் யூனிபார்ம் போட்டுக்கொண்டு கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள் அழகி.

“இங்கபாருமா நீ இன்னைக்கு வேலைக்கு வந்ததே லேட், வந்த மூன்று மணி நேரத்துல பர்மிஷன் கேட்டு நிற்கிற இருக்கிற எட்டு பேர்ல் அதிகமா லீவ் எடுக்கிறதும், பர்மிஷன் நீ மட்டும் தான்” என்று அந்த மேனேஜர் சொல்ல..

சார் சார் ப்ளீஸ் சார் இன்னைக்கு ஒரு நாள் தான் சார் என்று மணியை பார்த்தபடி இவள் கேட்டு நிற்க..

“இதோட லாஸ்ட் இனிமே நோ பர்மிஷன் ரெண்டு மணி நேரத்துல திரும்பி வரலைன்னா ஒரு நாள் லீவுல சேர்த்திடுவேன்” என்ற கண்டிப்புடன் அவளுக்கு இரண்டு மணி நேரம் பர்மிஷன் கொடுத்ததும். விட்டா போதும் என்று சொன்னவள் தன் மேல் சட்டையை கழட்டி தன் இருக்கையில் வைத்ததும் தன் கை பையுடன் வெளியேறியிருந்தாள்..

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 
Last edited:

NNK-104

Moderator
காஅத்தியாயம் 4





ஏண்டா மாப்பிள்ளை இப்படி வேகாத வெயில்ல என்னைய வச்சி செய்யுறது உனக்கே நல்லா இருக்கா என்று செந்தில் கேட்க…

“டேய் அமைதியா வாடா” என்றவன் தன் வேட்டியை இறக்கி விட்டு அந்த கட்டிடத்தின் வாசலுக்குள் நுழைந்தவனை தொடர்ந்து செந்திலும் வந்தான்.

“வாப்பா எப்படியிருக்கிங்க” என்று நலம் விசாரித்த படி இருக்கையை கை காட்டினார்..

“நாங்க நல்லாயிருக்கோம் ண்ணா, நீங்க எப்படி இருக்கீங்க” என்று தங்கவேல் நலம் விசாரிக்க.

“நீங்க எல்லாரும் இருக்கிறப்போ, எனக்கு என்னப்பா குறை” என்றவர் அப்புறம் தங்கச்சி கல்யாண வேலை எல்லாம் எப்படி போயிட்டியிருக்கு என்றார் அவரும்..

“அதுக்கு என்ன ண்ணா, நல்லா தான் போகுதுன்னா புதன்கிழமை பொழுதுக்கு மறக்காம நம்ம டிராவல்ஸ்ல இருந்து ரெண்டு வண்டியா அனுப்பி விடுங்க ண்ணா”என தங்கவேல் சொல்ல.

“அதுக்கு என்னப்பா இதை நீ போன்ல சொல்லியிருந்தாலே, நான் வண்டியை அனுப்பி இருப்பேனே ப்பா” என்றார்..

“இல்லண்ணே எதுவாயிருந்தாலும் நேர்ல சொல்லுறது தானே முறை என்றவன். தன் கை பையிலிருந்து திருமண அழைப்பிதழை எடுத்து” கொடுத்தான்.

“ரொம்ப சந்தோஷம் தம்பி சீக்கிரம் நீங்களும் கல்யாண சாப்பாடு போடுங்க” என்றார் சிரிப்புடன்.

“ஏனுங்கண்ணா இந்த கடைக்கு வந்தவங்களுக்கு, டீ, காப்பி” கொடுக்க கூடாதுன்னு எதுன்னா வேண்டுதலா என்று செந்தில் ஊடால புகுந்து கேள்வி கேட்க..

“அட என்னப்பா உங்களுக்கு டீ சொல்லாம இருப்பேனா கடை பையன் வெளியே போயிட்டான்பா இல்லனா வாங்கிட்டு வர சொல்லியிருப்பேன்னு” அவர் வெடிப்பு சிரிப்புடன் சொல்ல..

“ஏண்டா கொஞ்ச நேரம் அமைதியா இருக்க மாட்டியா நீ” என்று நண்பனிடம் முணுமுணுத்தான் தங்கவேல்..

“சரியான கஞ்சபிசினாரி மாப்பிள்ளை அப்பக்கூட டீ சொல்லுறானா பாரு” என்று பதிலுக்கு இவனும் முணுமுணுத்தான்.

“என்னப்பா உங்களுக்குள்ள பேசிக்கிறீங்க” என்று எதிரே இருந்தவர் கேட்க.

“அது வந்து அண்ணே” என்று ஆரம்பித்த செந்திலை தடுத்தவன். “இல்லண்ணே மதியம் சாப்பாட்டு நேரமே வந்திடிச்சு இப்ப எதுக்குடா டீ கேட்கிறேன்னு” சொல்லிட்டு இருந்தேன்னே என்ற தங்கவேல் “ கல்யாணத்துக்கு மறக்காம வந்திடுங்கண்ணே” என்று அவருக்கும் அழைப்பு விடுத்து இருவரும் கிளம்பினர்..

“டேய் இந்தாளை பார்க்க வரதுன்னா , இனிமே நீ மட்டும் வாடா, ஒரு டீ கூட தரமாட்டுறாருடா” என்று புலம்பின நண்பனை பார்த்து சிரித்தவன்.

“சரிடா புலம்பாத வா ஓட்டல்ல சாப்பிட்டு கிளம்பலாம்” என்று சொல்லிக்கொண்டே வண்டியை இயக்கியவன். பின்னே முணுமுணுத்துக்கொண்டு அமர்ந்தான் செந்தில்.

***
மூச்சு வாங்க தோழிகள் சொன்ன இடத்திற்கு வந்து நின்றாள் அழகி..

இருவரும் அவளை முறைத்துக்கொண்டு நின்றனர்.

“ஏய் அப்படி பார்க்காதிங்கடி, நானே! ரொம்ப போராடி வந்திருக்கேன் இதிலே அரைமணிநேரம் ஓடிடிச்சுடி, இருக்கிற நேரத்தையும் நீங்க ரெண்டு பேரும் வீனாக்காதிங்க” என்று அழகி சொன்னதும் தான்..

இருவரும் முறைப்பை கை விட்டனர்.

“ஏய் மெகந்தி போடுறதை அப்புறம் பார்த்துக்கலாம் இப்ப என் வயித்துக்குள்ள எதாவது ஆகாரத்தை உள்ளே தள்ளனும்டி, என் சிறு குடலும், பெரும்குடலும் ஒன்னோட ஒன்னு போட்டி போடுதுடி” என்ற வள்ளியின் குரலில் இருவருக்கும் சிரிப்புதான் வந்தது..

“சரிடி ஆனா!, நோ நான்வெஜ்டி அம்மா கல்யாணம் முடியுற வரைக்கும் சைவம் தான் சாப்பிடனும்னு சொல்லிட்டாங்க” என்றாள் சரசு

“சரிடி வா வெஜிடபிள் பிரியாணி சாப்பிடலாம் தானே?” அழகி சொன்னதும்.

இருவரும் கோரசாக தலையாட்டியதும். மூவரும் அருகிலிருந்த உணவகத்திற்குள் நுழைந்த, கொஞ்ச நேரத்தில் அதே உணவகத்திற்கு தான், தங்கவேலும், செத்திலும் வந்திருந்தனர்..

“டேய் பிரியாணி கடைக்கு கூட்டிட்டு போகாம, இங்க கூட்டிட்டு வந்திருக்க” என்று உள்ளே வரும் போதே செந்தில் சோககீதம் வாசிக்க..

“டேய் கல்யாணம் முடியுற வரைக்கும் அப்பத்தா நான்வெஜ் சாப்பிட கூடாதுன்னு சொல்லி இருக்காங்க” என்று சொன்னவனை கொலைவெறி கொண்டு பார்த்தபடியே.

“எள்ளு தாண்டா எண்ணெய்க்கு காயனும், எலி புழுக்க நான் எதுக்குடா சேர்ந்து காயனும்னு” இவன் கொஞ்சம் சத்தமாக சொன்னதை கேட்டு பெண்கள் மூவரும் சிரிக்கும் சத்தம் இவர்கள் காதில் விழுந்ததும்.

இவர்கள் பார்வையும் அவர்கள் பக்கம் திரும்பியது..

இவர்களை கண்ட பெண்கள் மூவரும் எழுந்து நின்றதும்..

“ஏய் வாலுங்களா என்ன மூனு பேரும் கூட்டு சேர்ந்து வந்திருக்கிங்க, அதுவும் ஓட்டலுக்கு” என்றான் செந்தில்.

“நீங்க எதுக்கு வந்திங்களோ! அதுக்கு தான் நாங்களும் வந்திருக்கோம் மாமாவோய்” என்ற வள்ளி பதில் சொன்னதும்..

“ஏன்த்தா உன்னையுமா இந்த காய்கறி சோறு திண்ண கூட்டிட்டு வந்துட்டாங்க. என்னடா இது என் மாமன் மகளுக்கு வந்த சோதனை என்று இவன் தலையில் கை வைத்து சொன்ன” செந்தில் தான் மற்றவர்கள் பார்த்து வைத்தனர்..

“ஏன் தலைவருக்கு இந்த பத்திய சாப்பாடு எல்லாம் சாப்பிடுற நிலமை வந்தா, என்ன பண்ணுவாராம் கேட்டு சொல்லுடி உன் மாமனை நாங்களும் தெரிஞ்சி வச்சிக்கிறோம்னு” என்று ஊடால புகுந்து பதில் சொன்னவளை ஒரு நொடி பார்த்தவன்.

“அதை தெரிஞ்சி வச்சி நீங்க என்ன மேடம் பண்ணபோறீங்க” என்றான் இவனும் பதிலுக்கு.

“நாளைக்கு உங்களை ஒருத்தி கண்ணாலம் கட்டி வந்தா அவளுக்கு சொல்லிக்கொடுக்கத்தான்” என்று சரஸ்வதி சொன்னதை கேட்டு.

“அப்படி ஒருத்தி வந்தா நானே! அவளுக்கு புளி போட்டு விளக்கி சொல்லுறேன்னு” இவன் சொன்னதும்.

‘அவளும் பதில் பேச வர’

அதை தடுத்த தங்கவேலு “டேய் முதல்ல சாப்பிடுற வேலையை பாருங்க அப்புறம் உங்க வாய்க்கா தகறாரை வச்சிக்குங்க” என்றான்..

பெண்கள் மூவரும் ஒரு டேபிளிலும், ஆண்கள் மற்றோரு டேபிளிலும் அமர்ந்து தங்களுக்கான மதிய உணவை உண்டு முடித்ததும். மொத்த உணவுக்கான பில்லையும் தங்கவேல் தர இருந்தவனை தடுத்து.

“பிளீஸ் இந்த லன்ச் எங்களோடதா இருக்க ஆசைபடுறோம் நாங்களே ஃபீல் பே பண்ணுறோம்னு” அழகி மென்று முழுங்கி ஒருவழியாக சொன்னதும்.

அப்பறம் என்ன மச்சான் வா நம்ம போகலாம், நாங்க சாப்பிட்டுதுக்கான பில்லையும் நீயே! கொடுத்துடுன்னு சொன்னவன் , “தங்கையை திரும்பி பார்த்து எத்தனை மணிக்கு கிளம்புறீங்க” என்றான்..

“மினி வண்டி ஐஞ்சு மணிக்கு கிளம்புறேன் அண்ணா” என்றதும்.

பார்த்து கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி போன் பண்ணுங்க ,நாங்க இங்க தான் பக்கத்துல இருப்போம்னு சொன்னவன் . தன் நண்பனை அழைத்துக்கொண்டு சென்றிருந்தான்..

“இவ ஏண்டி மந்திரிச்ச கோழி மாதிரி நிற்கிறா” என்று வள்ளி சொல்லிக்கொண்டே அவளை உலுக்கினாள்.

“என்னடி” என்றாள் அதிர்ச்சியிலிருந்து வெளி வந்து கேட்க.

“என்னது என்னடியா! , போய் பில் பே பண்ணிட்டு வாடி கிளம்பனும்” என்றதும்.

“ஆ” இதோ போறேன்னு சொல்லி நகர்ந்தாள்.

இங்கு அழகிக்கு வந்த அதிர்ச்சி தான், அங்கே சரசுவுக்கும் இருந்தது ‘இதுவரை யாரிடமும் உணவு வாங்காதவன் இன்று தன்னுடைய உணவுக்கான பணத்தை ஒரு பெண்ணிடம் தர சொன்னதாள்’ வந்த அதிர்ச்சி என்று பாவம் அந்த அப்பாவி ஜீவனான வள்ளிக்கு தெரியாதே.

மூன்று பெண்களும் பார்லருக்குள் நுழைந்ததும்.

“வெல்கம் மேம்”

இவர்களும் தலையாட்டி இருக்கையில் அமர்ந்தவர்கள் “சரசுவிடம் திரும்பி என்னென்னடி பண்ண போற” என்று அழகி கேட்க.

“ஐ புரோ த்ரட் , முடி கொஞ்சம் அழகா கட்பண்ணனும்டி அப்புறம் காலுக்கு நெயில் பாலிஷ் “ என்று சரசு சொன்னதும்.

“நானும் ஐ புரோ பண்ண போறேன்டி என்றாள் மற்றோருத்தி”

இருவரும் சொன்னதை கேட்டு அழகிக்கு அந்த பார்லர் பெண்ணிடம் திரும்பி “எவ்ளோ நேரமாகும் மேம்” என்றதும்.

“ஒரு ரெண்டு மணி நேரமாகும் மேம்”

“ரெண்டு மணி நேரமா” என்று தயங்கியவள். “மெகந்தி போடனும் இங்கேயே போடுறீங்களா” என்ற தோழியை முறைத்து பார்த்தாள் சரஸ்வதி.

“ஏய் நீ போடுறன்னு தான் நமக்குள்ள பேசினோம். இப்ப மாத்தி பேசுற நீ” என்று சண்டைக்கு கிளம்பியவளை தடுத்து நிறுத்தினாள் வள்ளி.

“ஏண்டி அவ நிலமையை யோசிக்கவே மாட்டியா நீ, இங்க வர ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு அவ எவ்ளோ கெஞ்சி பர்மிஷன் கேட்டு வந்தான்னு தெரியல , இதுல உனக்கு, எனக்குன்னு பண்ண நேரம் எடுக்கும்டி நாளைக்கு உனக்கு வேற , நலுங்கு இருக்கு அப்புறம் கல்யாணம் முடியுற வரைக்கும். உங்கம்மா உன்னை வெளியே அனுப்பாதுடி” பேசாம இங்கேயே எல்லாத்தையும் பண்ணிட்டு போகலாம்னு வள்ளி சொன்னதும்.

“சரஸ்வதியும் அரை மனதுடன் சம்மதித்தாள் வேறு வழி இல்லாமல்”



அப்புறம் என்ன மேம் நீங்க உங்க வேலையை ஆரம்பிச்சிடுங்க என்று நேரத்தை பார்க்க அதில் இன்னும் அரைமணி நேரமே இருந்தது, தோழிகளிடம் அந்த அரைமணி நேரத்தை செலவு செய்தவள். “தான் வேலை பார்க்கும் ஜவுளி கடைக்கு வந்து சேர்ந்தாள்” அழகி

கடைக்குள் நுழைந்ததும் பில் கவுண்டரில் இருந்த கூட்டத்தை கண்டு இவளுக்கு விழிகள் விரிய இது நம்ம வேலை பார்க்கிற கடை தானா என்று ஒன்றுக்கு இருமுறை உறுதி செய்தவள் தன் இருக்கையில் வந்து அமர்ந்தாள்..

“தெய்வமே நல்லவேளை சீக்கிரம் வந்து சேர்ந்தியே! சீக்கிரம் பில் போடு நான் ஒருத்தனே பில் கவுண்டர்ல நின்னது தலைவலிக்குது நான் போய் ஒரு டீ குடிக்க போறேன்னு” அங்கேயிருந்து நகர முயன்றவன் முன்னே ‘டீ’ டம்ளர் வைக்கப்பட்டது கடை பையனால், ஏண்டா என்பது அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தான் அசோக்.

“ஏம்பா தம்பி சீக்கிரம் பில்லு போட்டு தாப்பா நா சோலிய பார்க்க போக வேணாவா” என்ற குரலில் இருவரும் திரும்பி பார்க்க.

“நீ டீ குடி அசோக் நான் பார்த்துக்கிறேன்னு” சொன்னவள் காத்திருந்தவர்களுக்கு பில் போடும் வேலையில் இறங்கினாள் அழகி.

கிட்டத்தட்ட இருட்ட தொடங்கிய பின்பே கடையில் கூட்டம் கொஞ்சம் குறைந்தது.

“என்னப்பா இது எல்லாரும் சொல்லி வச்ச மாதிரி கிரின் கலர்லையே புடவை எடுத்துட்டு போறாங்க” என்ற அதி முக்கிய சந்தேகத்தை அருகிலிருந்தவனிடம் அழகி கேட்டு வைக்க..

“அந்த கொடுமையை ஏன் அழகி கேட்கிற”.

“அப்படி என்ன கொடுமையான விஷயம் அசோக்”.

“நம்ம ஊர் மெயின்ல ஒரு சிவன் கோவில் இருக்கே, அங்கே ஒரு சாமியார் வந்திருக்காரு அவருக்கிட்ட போய் விழுந்து வணங்கி இருக்காங்க நம்ம ஊர் அறிவு ஜீவிகள் எல்லாரும்” இவன் சொன்னதும்.

“இதுல என்னப்பா கொடுமையை கண்ட நீ”

“என்னை எங்கன்னா முழுசா சொல்ல விடுறீயா நீ” என்றான் அவனும் கோவமாக.

“சரி சரி கோவப்படதா நீ மேல சொல்லு” என்றாள்.

அந்த சாமியார் ரொம்ப சக்தி வாய்ந்தவராம் அவரை பார்க்க செஞ்சி பக்கமிருந்து எல்லாம் ஒரே கூட்டமா வந்திருக்கு “அந்த சாமியார் வந்தவங்க எல்லாருக்கும் குறி சொல்லாம , இந்த வருஷம் வர கார்த்திகை தீபம் ஆண்களுக்கு ஆகாத நாளில் வருதுன்னு. சொன்ன மகராசன் அடுத்து ஒரு வெடியை தூக்கி போட்டாரு பாரு” என்று தன் பேச்சை நிறுத்தினான்.

“டேய் அப்படி என்ன வெடிபா” சீக்கிரம் சொல்லு என்றாள் அவளும் ஆர்வமாக.

“அண்ணமார்கள், எல்லாரும் கூட பிறந்த அக்கா, தங்கச்சிகளுக்கு பச்சை கலர்ல புடவை எடுத்துக்கொடுக்கனும். அதை கட்டிக்கிட்டு பொண்ணுங்க எல்லாரும் நாளைக்கு வீட்டு வாசல்லையும், கோவில்லுக்கு போய் உடன்பிறந்தவன் நல்லா இருக்கும்னு வேண்டிக்கொண்டு விளக்கு போடுங்கன்னு” சொல்லிட்டாரு என்றான் சோகமாக..

இது என்னடா புது புரளியா இருக்கு “சரி அதுக்கும், நீ இப்படி சோகமா இருக்கிறதுக்கு என்ன சம்மந்தம்” என்றாள் புரியாதவளாக..

கொஞ்சம் உன் இடப்பக்கம் டேபிள் மேல் இருக்கிற கவரை எடுத்து பாரு என்றதும்.

அவளும் எடுத்து பிரித்து பார்க்க “அதில் புத்தம் புதிய கிரின் கலர் புடவை இருந்தது. அதன் விலையோ குறைந்தது இரண்டாயிரத்தை தாண்டியிருப்பது” தெரிந்து என்னடா இவ்ளோ! அதிகமா பணம் கொடுத்து யாருடா எடுத்தது.

“வேற யாரு நான் தான்” என்றதும்.

கொஞ்சம் சத்தமாகவே சிரித்து வைத்தாள் “ஓ இதுதான் உன் சோகத்துக்கான காரணமா” என்றாள் சிரித்துக்கொண்டே.

“ம்ஹூம் மதியமே போன் பண்ணி ஆர்டர் போட்டா என் தங்கச்சி”.

“பரவாயில்லடா இவ்ளோ காஸ்ட்லியான அண்ணனா நீ” என்று அவள் வெறுப்பேற்றினாள்.

“போதும் தாயே நானே ரொம்ப கடுப்புல இருக்கேன். நீ வேற சிரிச்சு என்னை வெறுப்பேத்தாத மணியாகிடிச்சு கிளம்ப நேரமாச்சு வா உன்னை பஸ் ஸ்டாண்டில் விடுறேன்” சொன்னவன் எல்லாத்தையும் எடுத்து வைத்தவன். கணக்கு வழக்குகளை தன் மேனேஜரிடம் ஒப்படைத்த பின்னே இருவரும் கிளம்பினர்.

“நீ கிளம்பு அசோக் பக்கத்துல தானே நான் நடந்தே போயிடுவேன்” என்றவளை பார்த்தவன்.

“உன்னை பத்தி தெரிஞ்சும் என் வண்டியில் கூப்பிடுவேனா பஸ் ஸ்டாண்ட் வரைக்கும் உன்னோட சேர்ந்து நானும் நடராஜா தான் வா, என்றவன் தன் இருசக்கர வாகனத்தை தள்ளிக்கொண்டு நடந்தான்…

பேருந்து நிறுத்துமிடம் வந்ததும். அவளிடமிருந்து விடைபெற்றவன் “வீட்டுக்கு போனதும் மறக்காம ஒரு மெசேஜ் தட்டிவிடு மா” என்று சொல்லிக்கொண்டே கிளம்பினான்.

சரியென தலையாட்டியவளும் சுற்றி முற்றி பார்க்க மக்கள் நடமாட்டம் வெகுவாக குறைந்திருந்தது.

“என்னம்மா மினி வண்டிக்கா நிற்கிற” என்று பக்கத்து ஊர் காரர் கேட்க.

“ஆமாண்ணே”.

“இன்னைக்கு வண்டி வராதும்மா”.

“என்னெண்ணா சொல்லுறீங்க” என்றவளுக்கு உள்ளுக்குள் சிறு பயம் எட்டி பார்த்தது.

“அட ஆமாமா மதியம் வந்துட்டு போன வண்டி பிரேக் புடிக்காம போய் ரோட்டோரம் கொட்டி வச்ச மணல்ல ஏத்திதான் வண்டியை நிறுத்த முடிஞ்சிதுன்னு எல்லாரும் சொல்லிக்கிறாங்க, எப்படியும் வண்டி ரெடியாகிட்டு வர ஒருவாரம் ஆகும் அதுவரை மக்கள் பாடு தான் பெரும் பாடு” என்று அவர் சொல்லிக்கொண்டே நகர்ந்தார்..

தன் கை கடிகாரத்தில் நேரத்தை பார்க்க ‘மணி ஒன்பதை தாண்டியிருந்தது இன்னேரத்துல என்ன பண்ணுறது எப்படி வீடு போறதுன்னு தெரி
யலையே” என்று படபடப்புடன் நின்றவள் முன்னே ஒரு பைக் வந்து நின்றதை பார்த்து மெல்ல விழி உயர்த்தி பார்த்தவளுக்கு இப்போது பயம் எனும் பேய் அவளை முழுவதுமாக ஆட்கொண்டது..

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/

 
Last edited:

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 5



(வேலன் பெயர் மாத்திட்டேன் பா இனி செந்தில்)


இருட்டி வெகு நேரமானாலும் அவன் மனதுக்குள் என்னவோ சிறு மின்மினிப்பூச்சியின் வெளிச்சம் போல் , கானல் நீராய் கிடைத்த சந்தோஷத்தை மட்டும் அந்த நேரம் யாருக்காகவும் கலைக்காமல் பார்த்துக்கொண்டான்..

இதோ ஆக்கி வச்சு சோறு கூட ஆறிப்போகும் நிலையில் இருந்தும் உணவு உண்ணும் நேரம் கூட தன் கனவு கலைந்து போகுமோ? என்று அவனின் ஆத்தா (பாட்டி) கூப்பிட்டும் கூட போகாமல். தன் கைகளில் ஒட்டியிருக்கும் மருதாணியை (மெகந்தியை) தெரு விளக்கு வெளிச்சத்தில் பார்த்தவன் மனது முழுவதும் மாலை மயக்கத்திற்கு அழைத்து சென்றது செந்திலுக்கு…

“ஏய் சரசு டிசைன் சூப்பரா இருக்குடி ஆனா இது வாசம் என்னக்கா புதுசா அரைச்ச மருதாணி வாசனை வருது” என்று வள்ளி தன் சந்தேகத்தை கேட்க..

“உண்மைதான்டா இது மருதாணி தழை தான்மா, சிலபேருக்கு மெகந்தி ஒத்துக்கமாட்டுதுமா அதனால் என் தங்கச்சி தினமும் ஒரு கிண்ணம் அளவுக்கு தினமும் மருதாணி அரைச்சு கொடுத்துடுவாம்மா, இது நேச்சுரல்லா இருக்கிறதால ஸ்கின் பிரச்சினை வராம இருக்கும்னு” சந்தேகம் கேட்டவளுக்கு நீண்ட விளக்கத்தோடு அந்த பார்லர் பெண் சொன்னதும்..

“சூப்பர் கா” நான் கூட இந்த அழகி எதுக்காக உங்க கடைக்கு தான் வரனும்னு கட்டாயப்படுத்தி கூட்டிட்டு வந்தான்னு யோசிச்சேன் இப்பதானே புரியுது என்றவளை ‘புரியாது பார்த்தவருக்கு’ பதில் சரசுவிடம் வந்தது.

“எனக்கு மெகந்தி ஒத்துக்காதுக்கா அதை தான் அவள் சொல்ல முயற்சி பண்ணுறா” என்றதும்.
“சரிக்கா நாங்க கிளம்புறோம்கா அடுத்து என் கல்யாணத்துக்கு நீங்க தான் வந்து மேக்கப் பண்ணுறீங்க” இது தான் என் போன் நம்பர் என்று கொடுத்தவள் பார்லர்க்கான பணத்தை கொடுத்து இருவரும் கிளம்பினர்..

“வள்ளி இந்த முந்தானையை இடுப்புல சொறுகி விடுடி” என்றாள்.

“இவ ஒருத்தி மருதாணி வச்சதும் போதும், என்னை வேலை வாங்குறா என்று சலித்தபடி சொன்ன” தோழியை முறைத்தவளோ

“கொழுப்புடி உனக்கு”

“யாரு? எனக்கு” என்றதும்

“பின்ன இல்லையா”?

“சரி சரி கொவிச்சிக்காம அண்ணாவுக்கு போன் பண்ணி சொல்லுடி நம்ம வீட்டுக்கு போக போறோம்னு” சரசு சொன்னதும்.

இவளும் போன் பண்ணி விஷயத்தை சொன்னதும் “ சரின்னு சொல்லி போனை வைத்தாள்” வள்ளி

“அண்ணா என்னடி சொல்லுச்சு”.

“தெரியலடி இங்கேயே இருங்க இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல வரேன்னு சொன்னாருடி அண்ணா”

“என்ன பாப்பா பஸ்ஸூக்கா நிற்கிறீங்க” என்று பக்கத்து ஊர் பெண்மணி கேட்க.

“ஆமாகா”

“மதியம் போன வண்டி
திரும்பி வரலம்மா, நீங்க வேற ஏதாவது வண்டியை புடிச்சி ஊர் போய் சேருங்க “ என்றதும்

“என்னடி வண்டி வரலையா எப்படி ஊருக்கு போறது இப்பவே மணி ஆகிடுச்சு இன்னும் லேட்டா, போனா எங்கம்மா என்னை திட்டி தீர்த்திடும்” என்று புலம்பினாள் சரசு

“ அட சீ புலம்பாதடி அதான், வேலு அண்ணா வரேன்னு சொல்லியிருக்காரே” அவரு வரட்டும் பார்க்கலாம்னு வள்ளி சொன்னாள்.

தோழிகள் இருவரும் நின்றிருக்க “கசங்கிய தலையும் ,நைந்துபோன துண்டோடு தங்களை நெருங்கி வந்தவரை பார்த்ததும். மாமா என்ன கோலம் இப்படி வந்து நிற்கிறீங்க” என்றாள் வள்ளி..

“யாத்தே என் தங்கச்சி மவதானா, நிதானம் தெரியல ஆத்தா கும்பிடபோன தெய்வம் குறுக்கே வந்த மாதிரி நிற்கிற” என்றார்.

“என்னாச்சு மாமா”.

உங்கத்தையை மாடு முட்டிடிச்சின்னு நம்மூர் ஆளுங்க தர்மாஸ்பத்திரியில சேர்த்து இருக்கிறதா தகவல் சொன்னாங்கம்மா, அதான் சந்தையிலிருந்து அப்படியே ஓடி வரேன் உங்க அத்தையை பார்க்க” என்றதும்.

“என்ன மாமா சொல்லுறீங்க இப்ப அத்தை எப்படி இருக்காங்களாம்னு இவள் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே அந்த இடத்திற்கு தங்கவேலும், செந்திலும் வந்து சேர்ந்தனர்”..

“வாங்க மாமா என்ன பதட்டமா நிற்கிறீங்க” என்று தங்கவேல் கேட்க.

“அவரும் சற்று முன்பு வள்ளியிடம் சொன்னதையே சொல்லி முடித்தார்”..

“வள்ளிம்மா நீ மாமாகூட கிளம்பு”.

“இல்லண்ணே சரசு” என்று தயங்கியவளை

“நீ போய் அத்தையை பாரும்மா நான், தங்கச்சியை பார்த்துக்கிறேன்னு சொன்னதும் அவளும் சரின்னு சொல்லி தன் மாமனுடன் கிளம்பினாள்.

வா மச்சான் நம்மளும் போய் ஒரு எட்டு அந்த சித்தியை பார்த்துட்டு வந்திடலாம்னு செந்தில் சொல்ல..

அவங்கள பார்க்கலாம்டா முதல்ல சரசுவ வீட்டுக்கு அனுப்பி வைக்கிற வழி பார்க்கலாம்னு சொன்னவன். “ஆட்டோ ஒன்றை பிடித்து தங்கையை ஏற சொன்னவன்.”

அவளின் மருதாணியிட்ட கைகளை பார்த்துக்கொண்டே உள்ளே அமர்ந்ததும்.

அடுத்து செந்திலையும் அனுப்பி வைக்க பார்க்க.

“நான் எதுக்குடா” என்றான்.

“இல்லடா சரசு தனியா போனா சித்தி திட்டுவாங்க நீ கூட போ , எனக்கு பத்திரிக்கை வைக்க போற வேலையிருக்குடா என்ற தங்கவேல் தங்கையை தனியே அனுப்ப மனம் வராமல்
நண்பனை துணைக்கு அனுப்பி வைக்க”..

“சரிடா” என்றவன் டிரைவரின் அருகே அமர்ந்தான்..

டிரைவர் சீட்டில் இருந்தவன் பார்வையோ கண்ணாடியில் தெரிந்த பெண்ணவளின் மீது பார்வை மெல்ல தொட்டு தொட்டு மீண்டது..

“அண்ணே அண்ணே போற வழியில் தான் எங்க ஊர் கொஞ்சம் இறைக்கி விடுறீங்களா என்று ஸ்கூல் பிள்ளைகள் மூன்று பேர் கேட்க”..

“எந்த ஊர்மா” என்று செந்தில் கேட்க.

“அவர்களும் ஊர் பேர் சொன்னதும். போகும் வழி என்பதால்” அவர்களையும் ஏற்றிக்கொண்டு அந்த மூன்று சக்கர வாகனம் புறப்பட்டது..

பள்ளி பிள்ளைகள் மூவரும் “சரசு கையிலிருந்த மெகந்தி டிசைனை பார்த்து. நல்லா இருக்குக்கா” என்றதும்.

“தேங்ஸ்டா” என்று சின்ன சிரிப்புடன் “என்ன படிக்கிறீங்க மூன்று பேரும்”

“நாங்க ஒரே கிளாஸ், நைந்த் கா” என்று சொல்லவும் அவர்கள் நிறுத்தமும் வந்து நின்றது..

“பிள்ளைகள் மூவரும்” கிளம்பியது பேருந்துக்காக அங்கேயிருந்தவன்
“டேய் மாப்பிளை” என்று ஆட்டோக்கரனை பார்த்து ஒருவன் கேட்க.

“என்னடா மச்சான் இங்க நிற்கிற” என்றான் ஆட்டோவை நிறுத்தி..

ஊருக்கு போறேன்டா வண்டி எதுவும் வரல போற வழியில் என்னை இறக்கி விடுடா என்றதும்.

“ண்ணா நீங்க கொஞ்சம் பின்னாடி உட்கார்ந்து வர்றீங்களா” என்றுதும்

அவனும் தலையாட்டி பின் பக்கம் வந்தவன் “அவள் ஓரம் அமர்ந்திருக்க, இவன் ஒரு ஓரம் அமர்ந்ததும் வண்டியும் அதன் பயணத்தை தொடர்ந்தது..”

ஓட்டுனரின் வேகத்துக்கு வண்டி தாளம் தப்பியது போல் ஒவ்வொரு மேட்டிலும் ஒரு குலுக்கல் குலுங்கியதும் “ எந்த பிடிமானமும் இன்றி முன்னே விழ போனவளை தன் பக்கமாக சாய்த்துக்கொண்டான்” செந்தில்

தன்னை விழாமல் காப்பாற்றியவனுக்கு நன்றி கூட சொல்லாமல் மூக்கில் புகை வருமளவிற்கு முறைத்து வைத்தாள் அவனை.

அவனோ! இவள் பார்வை எதையும் கவனத்தில் வைக்காமல் தன் நெடுநாள் ஆசை இப்போது நிறைவேறியது போல் அவன் மனசுக்குள் அப்படி ஒரு நிம்மதியாக இருந்தவன். பார்வை அவளை தழுவிய பின்பே அவள் முறைப்புக்கான காரணம் என்வென்று பார்க்க அப்போது தான் அவன் பார்வைக்கு விழுந்தது..

தன் கைகளில் அவளின் மருதாணியிட்ட கைகள் சிறைப்பட்டிருப்பதை பார்த்தவன். “சாரி தெரியாமா” என்று முடிக்கும் முன்னே..

“ எடு கையை உன்னால என் மருதாணி போச்சு போ என்று சிறுபிள்ளை போல் முகத்தை சுழித்தவளை பார்த்தவனுக்கு கஷ்டமாகத்தான் இருந்தது. இது கைக்கு எட்டாத பொருள் என்று தெரிந்தும் அதன் மீது இவனுக்கு ஆசை பெருகியதே தவிர குறையைவில்லை”.

“கொஞ்சம் கையை நீட்டு” என்றதும்.

“எதுக்கு என்று பார்வையாலே கேட்க”.

கடிச்சு திண்ணுட மாட்டேன்னு சொன்னவன் “ஆட்டோ இப்போ சீரான வேகத்தில் செல்வது அவனுக்கு வசதியை தர அவள் கைகளை பற்றியவன். அவள் கைகளிலிருந்த கலைந்திருந்த இடத்தில் சிறு சிறு வட்டம் போல் அவனுக்கு தெரிந்ததை செய்து வைத்தவனை புரியாத பார்வையை பார்த்தவள்”..

“என்ன பண்ணுற நீ”.

“நீ தானே அழிச்சிட்டேன்னு வருத்தப்படுற அதான், அதை சரி பண்ணுறேன், இப்ப பாரு எப்படி இருக்குன்னு அவன் சொன்னதும்”.

இவளும் பார்த்தவளுக்கு ஒன்னும் அவ்வளவு மோசம் மாதிரி தெரியாததால் , நல்லாயிருக்கு உனக்கு வரப்போறவ கொடுத்து வச்சவன்னு சொல்ல.

‘அந்தளவு அதிர்ஷ்டம் பண்ணவன் நானில்லைன்னு மனதோடு சொல்லிக்கொண்டான்’.

“என்ன அமைதியா இருக்க”.

ஒன்னுமில்லை பார்த்து இறங்கு என்றவன் இறங்கி அவளுக்கு வழி விட “ஆட்டோவுக்கான பணத்தை கொடுத்ததும் அவள் மணி பர்ஸூடன் நின்றிருந்தான்..

இருவரும் ஊரோடு எல்லையில் நின்றிருக்க மெல்ல மெல்ல சூரியன் தன் அஸ்தமனம் ஆகும் காட்சியில் அந்த மலை முழுவதும் மஞ்சள் வண்ணம் பூசிக்கொண்டிருக்கும் காட்சி அந்த நேரம் பார்க்கும் இருவருக்கும் சிறுவயது நினைவுகள் முன்னே வந்து நின்றதும் இருவர் உதட்டிலும் சிறு புன்னகை தவழ்ந்தது.

“சரசு”

“திரும்பி பார்த்தவள் முன்னே அவள் மணிபர்ஸை நீட்டினான்”.

இதுக்கு மேல நான் உன்கூட வந்தா அது சரியா இருக்காது.

அவளோ! தன்னையும் அவன் நீட்டிய மணி பர்ஸையும் மாறி மாறி பார்த்தவள். “என்னால எப்படி எடுத்துட்டு போக முடியும்னு பதில் கேள்வி கேட்க”.

அவன் சுற்றியும் பார்வையை பார்த்தவன் தூரத்தில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த சிறுவனை அழைத்தான்.

“என்ன மாமா”.

“இந்த பர்ஸை எடுத்துக்கிட்டு அக்கா கூட அவங்க வீட்டுல கொண்டு போய் கொடுத்துடுன்னு சொன்னவன். அந்த சிறுவனுக்கும் ஒரு பத்து ரூபாயை கொடுத்து அனுப்பி வைத்தான்.

‘சேராத காதலுக்கு சேர்க்க கூடிய அச்சாரமாய் அமைந்ததோ இந்த மருதாணி’ என்று தன் வலது கையை பார்த்தவன்.
போகும் பெண்ணவள் மீதே! பார்வை இருந்தாலும், மனம் என்னவோ சொல்ல முடியாத வேதனையை கொடுக்க அங்கேயிருந்து கல்லுக்கடையை நோக்கி நடந்தான்..

இப்போது இந்த இருட்டில் கூட காதல் மயக்கத்தில் பாதியும், கல்லுகடை மயக்கத்தில் மீதியுமாக நின்றிருந்தவனை தான் அவனின் ஆத்தா ஓயாது அழைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்…

ஏலே எம்புட்டு நேரம்லே உன்னையே சாப்பிட கூப்பிடுறது அந்த தள்ளாத வயதிலும் கண்களை சுருக்கி தன் பேரனை முறைத்துக்கொண்டிருந்தார் செந்திலின் ஆத்தா…

“எனக்கு பசிக்கல ஆத்தா நீ, சாப்பிட்டு படு” என்றவனை.

“என்னையா ஆச்சு உடம்புக்கு எதாவது முடியலையா? காத்து, கருப்பு அடிச்சிடிச்சா சாமி” என்று தன் வயதையும் மீறி பயத்தோடு கேட்க..

“ஒன்னுமில்லை ஆத்தா எனக்கு தூக்கம் வருது” என்றவன் வீட்டிற்குள் நுழைந்திருந்தான்..

அந்த வயதான பெண்மணியே மேல் நோக்கி ஒரு பார்வை பார்த்தவர் கண்களிலும் கண்ணீர் வழிய மனதுக்குள் தன் பேரனுக்கு ஒரு நல்லது காட்டு சாமி என்று கோவில் கோபுரத்தை பார்த்து கையெடுத்து கும்பிட்டவர் உள்ளே வந்தார்…

***
பயத்தில் இதயமே வெளியே எகிறி குதிக்கும் அளவுக்கு துடித்துக்கொண்டிருந்தது அவளுக்கு..

“அவள் முன்னே வண்டியை நிறுத்தியவனோ? என்ன ரேட்” என்று கேட்க…

பயத்தில் சுற்றி முற்றி பார்க்க எப்பவும் ஓரளவுக்காவது கூட்டம் இருக்கும். இன்று பேருந்து இல்லாத காரணத்தால் அந்த இடத்தில் இருந்து ஒன்று, இரண்டு பேர் கொஞ்சம் தள்ளி தான் இருந்தனர். இவள் சத்தம் கேட்கும் தொலைவில் இல்லாததால், அமைதியாக நகர்ந்தவள் தன் கை பைக்குள் கைகளை தடவியபடி “ நீங்க நினைக்கிற மாதிரி பொண்ணு நான் இல்லை பிளீஸ் இங்கேயிருந்து போயிடுங்க” என்றதும்.

“எம்மா இந்த மாதிரி சொல்லுறவங்களை நாங்க எத்தனை பேர் பார்த்திருக்கோம் பணம் வேணும்னா கூட கேட்டு வாங்கிக்கோ என்று பின்னே இருந்தவன் சொல்லிக்கொண்டே கீழே இறங்கினான் அவள் கைகளை பிடிக்க”.

“தன் அருகே நெருங்கி வந்தவன் மீது , பையிலிருந்து எடுத்த பெப்பர் ஸ்பிரேவை அடிச்சதும் அவன் கண்களை மூடிக்கொண்டு சத்தம் போட்டதும். வண்டியில் இருந்தவனும் அவளை நோக்கி இறங்கி வருவதை கண்டவள் அங்கேயிருந்து ஓட்டம் எடுத்தாள்.

“பின்னே வந்தவன் ரெண்டே எட்டில் அவள் தலைமுடியை பற்றினான்”..

“ஆஆஆஆ விடு என்னை” என்ற பெண்ணின் குரல் அந்த நிசப்தமான நேரத்தில் எதிரொலிக்க அவள் சத்தத்தையும் தாண்டி மற்றோரு சத்தம் அங்கே கேட்டது”.

அழகியின் தலைமுடியை பற்றியவன் கைகள் இப்போது தங்கவேல் வசம் வந்திருந்தது. “அவன் கண்களில் தெரிந்த ரௌவுத்திரத்தில் தன் கையில் வலியை கண்டவன் அவனிடமிருந்து விலக பார்க்க அது முடியாமல் போனது. அவனின் வலது கை தன் உடலிலிருந்து வெளியே வந்ததுபோல் அவன் உயிர் போகும் வலியை அனுபவித்தான்”.

அதுக்குள்ள பெப்பர் ஸ்பிரே எரிச்சலில் இருந்தவன் “தன் நண்பனுக்கு ஏற்பட்ட வலியை பார்த்தவன் தட்டு தடுமாறி அங்கேயிருந்து ஓட்டம் எடுத்தான்”...

“அம்மாஆஆஆஆ என்று வலியை பொறுக்க முடியாதவன்
கத்திக்கொண்டிருக்க”.

“சூ மூச் சத்தம் வந்திச்சு உடம்புல கை இருக்காது” என்றவன் தோரனையை கண்டவனுக்கு ‘காவல் தெய்வம் கருப்பனை” கொண்டிருந்தது அவனுக்கு.

“அண்ணே தெரியாம பண்ணிட்டேன்னே இனி இப்படி பண்ண மாட்டேன்னு வலியை தாங்கமுடியாமல் இவன் சொன்னதும்”..

“இனி இந்த கை இருந்தாதானே மத்த பொண்ணுங்ககிட்ட வம்பு பேச போகும்னு சொன்னவன் கரும்பு உடப்பது போல் அவன் கையை உடைத்த பின்பே அவன் கோவம் மட்டுப்பட்டது”..

தன் வெளி வேலையை முடித்துக்கொண்டு ஊருக்கு போக இருந்தவன் பார்வையில் விழுந்தது யாரோ? ஒரு பெண்ணிடம் வம்பு பண்ணுவதாக எண்ணி வந்தவன் பார்வையில் விழுந்தது அழகி தான்..

தன் கை உடைந்ததில் அவன் வலியில் முணங்கியபடி கீழே விழுந்தான். இவனை தாண்டி அழகியிடம் வந்தவன்.

“தன் வண்டியிலிருந்து தண்ணீர் பாட்டிலை எடுத்து நீட்டியதும், அந்த நேரத்துக்கு அவளுக்கு தண்ணீரும்
தேவையாக இருக்க அதை வாங்கியவள் வேகமாக மேலும், கீழும் சிந்திய படி தண்ணீரை குடித்தாள் பாவம் பயம் இன்னமும் அவளை விட்டு விலகாமல் இருப்பதை கண்டவன்”..

“ஒன்னுமில்லைம்மா” என்று அவன் சொன்னது தான் தாமதம்..

“தான் இருக்கும் சூழலில் இருந்து

தப்பிக்க எண்ணி தன் அருகே இருந்தவனை அணைத்துக்கொள்ள இப்போது அவனுக்கு தான் சர்வமும் அடங்கி போனது”..

இவர்களை இந்த நிலையில் கண்ட இரு விழிகள் நாளைக்கு இவர்கள் வாழ்வில் புயல் விச காரணகர்த்தாவக நின்றது…

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 6



சவுந்தரவள்ளி வீட்டில் அதிகாலையிலே சொந்தங்கள் வருவதும், போவதுமாக இருந்தது இன்னும் சற்று நேரத்தில் சரஸ்வதிக்கு நலுங்கு வைக்கும் வைபவம் ஆரம்பித்து வைக்க நல்ல நேரத்தை எதிர்பார்த்திருந்தவர்கள்..

“மணியாகிடிச்சு அம்மா சீக்கிரம் பொண்ணை மனையில் உட்கார் வைங்க” என்று வேலாயுதம் சொன்னதும்.

ஆரம்பிக்க வேண்டியது தான்பா, “நீ என்னடி சீமை சிங்காரிக்கணக்கா நிற்கிற சீக்கிரம் உன் அண்ணிகிட்ட சொல்லி, பேத்தியை மனையில் உட்கார வச்சி ஆக வேண்டிய வேலையை பாருங்க” என்ற மாமியாரை மனதுக்குள்ளே வருத்தெடுத்தவர்..

“வாங்க அண்ணி” என்று உள்ளே அழைத்துச்சென்றார்..

மெல்லிய புடவையை கட்டிக்கொண்டு கை நிறைய வலையலும் நல்ல இரத்த நிறைத்தில் சிவந்திருந்த மருதாணியும், முகத்தில் லேசாக பூசிய மஞ்சளும் கல்யாண பெண்ணுக்குரிய கலையோடு வந்தவள் அமைதியாக வந்து நின்றாள்.

“நல்ல நேரத்தில் நாத்தனார் மகளின் கை பற்றி மனையில் உட்கார வைத்ததும். நலுங்கு வைக்கும் வைபவம் ஆரம்பம் ஆனது. ஒற்றை படையில் சேர்ந்தார் போல் பதினொரு பேரை வைத்து நலுங்கு முடித்து அவள் கைகளில் எண்ணெய், சிகக்காய் கொடுத்து குளிக்க அனுப்பி வைத்தனர்”..

இப்போது நடந்த நிகழ்ச்சி அனைத்தும் தன் போனில் வீடியோ எடுத்தவன் அதை ஓட்டி பார்க்க அவன் கண்களில் விழுந்த காட்சி ஒரு வித யோசனையை தர, மீண்டும் அந்த பகுதியை ரீவைண்ட் பண்ணவனுக்கு எந்த மாதிரி உணர்வு தருவது என்றே தெரியவில்லை..

“இவன் திரும்பி பார்க்க எதிர் வீட்டிலிருந்து ரெண்டு வீடு தள்ளி மொட்டை மாடியிலிருந்து தன் விழிகளில் எட்டி பார்த்து நீருடன் முகம் முழுவதும் சோகம் அப்பிய முகத்துடன் நின்றிருந்த செந்திலை தான்” இங்கு தன் போனில் பார்த்திருந்தான் மோகன்..

“ட்ரோன் கேமிரா மூலம் நடக்கும் நிகழ்வுகளை அழகாக படம் பிடிக்க எண்ணியவனுக்கு இப்படியொரு காட்சி விழுந்து வைக்கும் என்று அவனே எதிர்பார்க்காதது” சிறு யோசனையோடு வீட்டிற்க்குள் நுழைந்தான்..

எத்தனை நேரம் எடுத்ததோ? தெரியவில்லை அவனின் போன் சத்தம் கேட்டு நினைவிலிருந்து வெளிவந்தவன். திரையில் தெரிந்த எண்ணைக் கண்டு “சொல்லுடா” என்றதும்.

“மச்சி உடம்புக்கு முடியலையாடா” என்று சம்மந்தமே இல்லாமல் அந்தப்பக்கம் இருந்தவன் கேட்க..

“ஏய் எருமை எதுக்கு சம்மந்தமே இல்லாம இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்கிறடா” என்றான் மோகன்.

“பின்ன என்ன மச்சி மணி பத்தாகுதுடா ,இன்னேரத்துக்கு நீ எவ்ளோ வீடியோ அப்லோடு பண்ணியிருப்ப, ஆனா? இதுவரை ஒரு வீடியோ கூட போடல” என்றதும் தான் அவனுக்கு ஞாபகமே வந்தது.

“ மச்சி”

“என்னடா உடம்புக்கு எதுவும் முடியலையா உனக்கு”.

“அதெல்லாம் நல்லா தாண்டா இருக்கேன் எனக்கு ஒரு சின்ன டவுட் மச்சி அதான் எப்படி சொல்லுறதுன்னு தெரியலன்னு” மோகன் சொல்ல.

“அப்படி என்ன டவுட் உனக்கு”

இவனும் காலையில் வீடியோ எடுத்ததிலிருந்து அதில் பார்த்த காட்சியை மொத்தமும் சொல்லி வைத்தான்..

“என்னடா சொல்லுற செந்தில் அண்ணா, உன் தங்கச்சியை காதலிக்கிறாரா” என்று அர்ஜூன் கேட்க.

“தெரியலடா எனக்கும் அந்த டவுட் தான் இருக்கு” என்றான் இவன் குழப்பமாக.

“டேய் உன் தங்கச்சிக்கு இந்த கல்யாணத்துல முழு சம்மதம் தானே! இல்லனா உன் வீட்டுல கட்டாயப்படுத்தி கல்யாணம் பண்ணுறாங்களான்னு தெரிஞ்சிக்க பாருடா நீ” என்று சொல்ல..

“இவ முகத்தில கட்டாயப்படுத்துற மாதிரி தெரியலடா” என்றவனுக்கு.

“தெளிவு படுத்திக்கிறது நல்லது மச்சி” அவ்ளோ தான் நான் சொல்லுவேன் இப்போதைக்கு “நீ உன் தங்கச்சியோட கல்யாண வீடியோவை அப்லோட் பண்ணுறது சரிவராதுன்னு எனக்கு தோனுது” சரிடா நான் வைக்கிறேன் ஆஃபிஸ் போயிட்டு வந்து கால் பண்ணுறேன்னு சொல்லி வைத்தான்.

“டேய் மோகன் கடைசியா கூப்பிடுறேன் சாப்பிட வரீயா, இல்லையா?” என்றதும்

“இதோ வரேன்மா”.

இருக்கிற வேலை பத்தாதுன்னு இவனுக்கு வேற வேலை செய்ய வைக்கிறான்னு புலம்பியபடி அவனுக்கு பரிமாற தொடங்கினார்.

“சரசு சாப்பிட்டுச்சா ம்மா” என்று இட்லியை வாயில் வைத்தபடி கேட்க.

இன்னும் இல்லடா “ஏதோ போன் வந்திச்சுன்னு மாடிக்கு போயிருக்கா பேசுறதுக்கு”.

“சரின்னு தலையாட்டியவன் இதோட போதும்னு சொல்லி இரண்டு இட்லியோடு எழுந்து நின்றான்”.

“என்னப்பா சரியாவே சாப்பிட மாட்டுற நீ, உடம்புக்கு எதாவது முடியலையா” என்ற அன்னைக்கு.

“பசி இல்லம்மா” என்றவன் கைகளை கழுவிக்கொண்டு மாடி ஏறினான்..

அப்போது தான் தோழியிடம் பேசி போனை வைத்தவள் கீழே இறங்க இருந்தவள் முன்னே, மூச்சு வாங்க வந்து நின்றான் அண்ணனவன்.

அவன் திடீர்னு வந்து நின்றதும் “சற்று பயந்து பின் வாங்கியவள். ஏண்டா பக்கி இப்படியா வந்து பயமுறுத்துவ” என கோவம் கொள்ள.

“அதை விடு எனக்கு ஒரு விஷயம் சொல்லு நீ”

“என்ன சொல்லனும் உனக்கு”.

“உனக்கு இந்த மாப்பிள்ளையை உண்மையாவே பிடிச்சிருக்கா இல்லை குடும்பத்துல இருக்கிறவங்களுக்காக சம்மதம் சொன்னீயா” என்று இவன் கேட்டதும்.

“என்ன உலர்ற நீ”

“சொல்லு சரசு நீ யாரையாவது லவ் பண்ணுறீயா”? என்றவனை வித்தியாசமாக பார்த்தவள்.

“என்ன இன்னைக்கு வீடியோ போட உனக்கு கண்டெண்டு கிடைக்கலையா” என்றாள்.

இப்ப நீ அடி தான் வாங்க போற ஒழுங்கா உண்மையை சொல்லுடி என்றான் சற்று கோவமாக.

என்னடா சொல்ல சொல்லுற நீ “ஸ்கூல் வரைக்கும் தான் கோ எஜிகேஷன் ,காலேஜ் வரைக்கும் பெண்கள் படிக்கிற இடத்துல சேர்த்து விட்டுட்டு இப்ப திடீர்னு வந்து யாரையாவது லவ் பண்ணுறீயான்னு கேட்கிற, கொஞ்சம் வருத்தமாதான் இருக்கு. என் வாழ்க்கையில, இந்த ரன்னிங், சேசிங்னு எதுவுமே இல்லன்னு நானே ஃபீல் பண்ணுறேன்னு” சொல்ல.

அவனுக்கு தான் மண்டை குழம்பியது ‘இப்ப இவ லவ் பண்ணேன்னு சொல்லுறாளா, இல்லைன்னு சொல்லுறாளான்னு தான் தெரியலன்னு இவன் தனக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டு’ பார்வையை சுழல விட்டவன் விழிகளில் விழுந்தான் செந்தில்.

“என்னடா அமைதியாகிட்ட”.

ஒன்னுமில்லைன்னு தலையாட்டியவன் “ஏ ஒரு நிமிஷம் உன் வுட்பி கூட தானே நான் வரப்ப பேசிட்டு இருந்த” என்று கேட்க.

“அவங்ககிட்ட இதுவரைக்கும் நான் பேசுனதே இல்லைடா”.

“ஏன்”

“தெரியலடா அம்மா பேச சொல்லி கொஞ்ச நாள் முன்ன சொன்னாங்க , அன்னைக்கு அண்ணா வீட்டுக்கு வந்தவங்க அதெல்லாம் இப்ப தேவையில்லை கல்யாணம் முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் பேசி பழகட்டும் இப்ப எதுவும் பேச்சி வார்த்தை வச்சிக்க வேணாம்னு சொன்னதும். அப்பாவுக்கும் அது சரின்னு பட்டதால, நான் போன் நம்பர் கூட வாங்கிக்கல” என்று பெண் வீடு பார்த்த அன்று நடந்த பேச்சு வார்த்தையை சொல்லி முடித்தாள்.

“சரி நீ போ” என்றவன் பார்வை மீண்டும் இரண்டு வீடு தள்ளியிருந்த மொட்டை மாடியில் பார்வை விழுந்ததும் “ஹலோ மாமா” என்று இவன் சத்தமாக அழைத்து வைத்தான்.

குரல் கேட்டு திரும்பியவனும் “எப்படி இருக்க மோகன்” என்றான் அவனும் சத்தமாக.

“நல்லாயிருக்கேன் மாமா நீங்க”.

“சிறு சிரிப்பு மட்டும் பதிலாக கொடுத்தவன்” எனக்கு வேலையிருக்கு மோகன் நம்ம அப்புறம் பார்க்கலாம்னு சொல்லி கீழே இறங்கினான்.

****

சிறுகுளிருடன் கூடிய மாலை நேரத்தில் மையிலம் கிராமத்தில் ஊரே கார்த்திகை தீபம் வரும் முன்னே ஊர் முழுவதும் ஒளி வெளிச்சத்துடன் காணப்பட்டது.

எப்பவும் கிராமத்தின் விழாக்களில் பெண்களின் கை வண்ணமே அலாதி பிரியத்துடன் நிறைந்திருக்கும். ‘ஒவ்வொரு வீடுகளிலும் வாசல் நிறைத்து கோலம் போட்டிருக்க அதன் மீது பிச்சுபூவும்,மல்லி,சாமந்தி பூக்களை உதிரிகளாக கோலத்தின் நடுவே உதிரி விட்டு. அதன் நடு மையத்தில் அகல் விளக்குகள் இருளை விலக்கி வெளிச்சத்தை கொண்டுவந்திருந்தனர்.

இங்கே வயது பெண்கள் அனைவரும் கோவிலில் விளக்கு போட போயிக்கொண்டிருக்க தன் அறைக்குள் இருந்தவளோ, வாசலில் இருந்த வெளிச்சத்தை தான் விழி எடுக்காமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அவளின் விழிகள் மட்டுமே தீபத்தில் இருந்தது நினைவுகள் எங்கே? இருந்தது என்று அவள் மட்டுமே அறிந்த இரகசியம்.

‘நேற்றைய நிகழ்விலிருந்து அவள் மீண்டு வந்தாளா, என்று கேட்டாள், இல்லை என்ற பதிலே அவளிடமிருந்து வரும். அந்த நேரம் மட்டும் தங்கவேல் வரவில்லை என்றாள், தன் நிலமையை கற்பனையாக கூட எண்ணி பார்க்க முடியவில்லை’ பெண்ணவளுக்கு

“அழகி” என்ற அன்னையின் குரல் கூட அவள் செவிகளை தீண்டாமல் தள்ளி சென்றது.

“ஏண்டி” மனிசி ஒருத்தி காட்டு கத்தா கத்துறதை கூட காதுல வாங்காம இருக்க நேத்திலிருந்து என்ன தாண்டி ஆச்சு உனக்கு, என்ற அன்னையை பார்த்தவள்.

“என்னம்மா” என்று சலித்தபடி கேட்க..

“குளத்தங்கரையில இருக்கிற பிள்ளையார் கோவிலுக்கு விளக்கு போட்டு வாடி” என்ற அன்னைக்கு.

“ம்மா யாரோ சொன்னாங்கன்னு இப்படி விளக்கு போட கிளம்புறது நல்லாவா, இருக்கு” என்றதும்

“ஏய் வாயை கழுவிடி ஒருத்தங்க சொன்னது நல்லதோ, கெட்டதோ? மனசுல பதிஞ்சிடிச்சின்னா அதை கடவுள் பாதத்தில் மனசார வேண்டிக்கனும். அந்த சாமியார் எதுக்கு சொன்னாரோ, நீ போய் அண்ணனுக்காக வேண்டிக்கிட்டு விளக்கு போட்டு வா” என்ற அன்னை பச்சை புடவையை அவள் கைகளில் கொடுத்து சென்றதும்..

வாசலில் இருந்த செங்கேணி வேறு ஒரு பக்கம் பேத்தியை கோவிலுக்கு போயிட்டு வரச்சொல்லி புலம்பிக்கொண்டிருந்தார்.

“ஐய்யோ அம்மாச்சி கத்தாத நான் , கோவிலுக்கு கிளம்புறேன்னு சொன்னவள் அம்மா கொடுத்த புடவையை
கட்டிக்கொண்டு பூஜை கூடையுடன் வெளியே வந்தாள்.

“பார்த்தும்மா சீக்கிரமா விளக்கு போட்டு வா” என்றதும்.

“அழகி கோவிலுக்கு தானே, போற இரு நானும் வரேன்னு” தன் வீட்டிலிருந்து வெளிவந்தபடி பானு சொல்ல..

“பானு பார்த்து சீக்கிரமா வந்திடுங்க இருட்ட போகுது” என்ற பார்வதி இருவரையும் வழியனுப்பி வைத்தார்..

“நீங்க ஏன் அத்தை கவலை படுறீங்க நான் பத்திரமா கூட்டிட்டு வரேன்னு” இருவரும் பேசிக்கொண்டு கோவிலை நோக்கி நடந்தனர்..

“நீ ஏன் அழகி , சரசு நலுங்குக்கு வரல அந்தப்புள்ளை வாசலையே பார்த்துட்டு இருந்திச்சி தெரியுமா , நீயும் இல்லாம, அந்த வள்ளி பொண்ணு கூட இல்லை” என்றதும்.

“நான் எப்படி அண்ணி அங்கே வருவேன். எனக்கு உடம்புக்கு முடியலன்னு தான் லீவு எடுத்தேன்” என்றாள் மழுப்பலாக

சரி சரி வா விளக்கு போட்டு கிளம்புவோம், கோவில்ல வேற கூட்டத்தையே காணோம்னு சுற்றி முற்றி பார்க்க “அந்த கோவிலில் விளக்கு வெளிச்சத்தை தாண்டி வேற வெளிச்சம் இல்லாததை கண்டு உள்ளுக்குள் சற்று கிலி பரவினாலும் நம்ம ஊரில் என்ன பயம் என்ற எண்ணத்தில் இருவரும் கோவிலுக்குள் நுழைந்தனர்”.

“அழகி சீக்கிரம் விளக்கு போட்டு கிளம்புவோம்மா ஒரு மாதிரி படபடன்னு வருது” என்றதும்.

இவர்களின் பயத்துக்கு காரணமும் இருந்தது “இவர்கள் ஊரோடு எல்லையில் அமைந்திருந்தது. பிள்ளையார் கோவில் சுற்றி மற்ற சாமிகள் இருந்தாலும், அந்த பொழுது போன நேரத்தில் உயர்ந்த ஆலமரமரத்தில் வவ்வால்கள் சத்தமும். மயான அமைதிக்கொண்ட பள்ளி கூடமும் இருவருக்குள்ளும் இருக்கும் பயத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியதே தவிர குறைந்ததாக தெரியவில்லை..

“என்னம்மா நடை சாத்துற நேரத்துக்கு வந்திருக்கிங்க” என்று கோவில் பூசாரி கேட்க..

“நம்ம ஊர் சாமியை பார்க்க என்னத்துக்கு ஐய்யா பயந்துக்கிட்டு” என்ற பானு மற்றும் அழகி இருவரும் விளக்குக்கு எண்ணெய் ஊற்றி தீபம் ஏற்றும் வேலையில் இறங்கினர்..

இருவரும் விளக்கு போட்டு முடித்ததும் பிரகாரத்தை சுற்றி வர பார்க்க “அழகி நீ சுத்திட்டு இரு நான் போய் துர்க்கைக்கு விளக்கு போட்டு வந்துடுறேன்னு” பானு சொன்னதும்.

“சரி அண்ணி” என்றவளும் பிள்ளையாரை சுற்றி வர தொடங்கியவள் இரண்டு சுற்று சுற்றி முடித்தவள் மூன்றாவது சுற்றி முடிக்க பெண்ணவளை காணவில்லை…

விளக்கு போட்டு வந்த பானு கோவிலை சுற்றி பார்த்தவள் “பூசாரியிடம், அழகியை பற்றி கேட்க”.

“நா பார்க்கலையேம்மா”

ஒருவேலை வீட்டுக்கு போயிட்டாளோ என்று நினைத்தபடி “அழகி, அழகி” என்று இவள் சத்தம் கேட்டு விளக்கு போட வந்த ஊர் பெண்களும் காரணம் கேட்க..

“இவளும் அழகி வந்ததை பற்றி சொன்னதும்”..

ஆளாளுக்கு ஒரு பக்கம் தேடி பார்க்க அவர்கள் கண்ணில் கண்ட காட்சி “அரை, குறை ஆடையுடன் அழகியும், தங்கவேலும் அணைத்தபடி இருந்த காட்சியை கண்டதும். அந்த ஆலமரத்தடியிலே பஞ்சாயத்துக்கு நிற்க வைத்தனர் ஊர் மக்கள்”....

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 7






கோவிலை சுற்றி வந்தவளை , மரத்தின் பின்புறம் இருந்த உருவம் மெல்ல நடந்து வந்து அவள் வாயை பொத்தி அந்த இடத்திலிருந்து அவளை இழுத்துச்சென்றது.

“பலம் கொண்ட அவனிடமிருந்து இவள் தப்பிக்க முயற்சி செய்ய நொடியில் அவள் புடவையை மொத்தமாய் உருவியவன் அதை குளத்து நீரில் தூக்கி போட்டதும். என்னதான் தைரியம் கொண்ட பெண்ணாக இருந்தாலும். இந்த திடீர் சுழலை கையாலவே அவளுக்கு சில நொடிகள் தேவைபட்டது”.

“என்ன அழகி பார்க்கிற” என்றவன் குரலை கேட்டதும் இவளுக்கு எரிச்சல் தான் வந்தது.

“சீ” என்றவள் கைகள் தன் உடம்பில் பெருக்கல் குறியீட்டோடு நின்றாள்.

“என்ன சீ உனக்கு எவ்ளோ திமிரு இருந்தா எவனோ? ஒருத்தனை கட்டிப்பிடிச்சிட்டு நிற்ப அதுவும், நட்ட நடு ரோட்டுல” என்றவன் வயது ஐம்பது இருக்கும் அவன் வயதுக்கு ஏற்ற உடல்வாகு மட்டும் அவனிடம் இருக்காது.

“ஆசை அறுபது நாள், மோகம் முப்பது நாள்” என்பது போல் இவன் வயது அறுபதை கடந்தாலும் பெண்கள் மீதுள்ள ஆசை குறையாது என்பது அவனுக்கு மட்டுமே தெரிந்த இரகசியம்.

“ என்னம்மா தள்ளியே நிற்கிற மாமான்கிட்ட நெருங்கி வாம்மா உன்மேல் எந்தளவு ஆசை வச்சியிருக்கேன்னு தெரியுமா” என்று இவன் தள்ளி நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தவனை.


அருகில் வெட்டிப்போட்டிருந்த வேப்பங்குச்சியை கொண்டு தாக்க போக “அந்த மெல்லிய வெளிச்சத்தில் அவளின் எண்ணம் அறிந்தவன். ஒரே நொடியில் அவளை தன் கைக்குள் கொண்டு வர பார்த்தான்”.

இவனிடமிருந்து தப்பிக்க நினைத்தவள் அவனை அடிக்கும் யோசனையை கை விட்டு அங்கேயிருந்து ஓட்டம் எடுத்தாள்..

“ஐய்யோ பேபி உன்னோட ஊர் உன்னை விட எனக்கு நல்லாவே அத்துப்படிமா நீ ஓடுறது சுத்தம் வேஸ்ட்னு சொன்னவன். குறுக்கு வழியே புகுந்து அவளுக்கு முன்னே நின்றான்..”

விடாது கருப்பு என்பது போல் இநவன் தொல்லையை கண்டு பயமும், பதட்டமும் போட்டி போட “பானு அண்ணி, பிளீஸ் யாராவது வாங்களேன்” இவள் அழுகையோடு கூப்பிட்டதும்.

இதுவரை இழுத்து வச்ச பொறுமைதயை வெளியேற்றியவன் அவளை நெருங்கி கன்னத்தில் கை வைத்ததும் ஒரு சுற்று சுற்றி கீழே விழ போனவளை தன் நெஞ்சில் சாய்த்துக்கொண்டான் தங்கவேல், கூடவே செந்திலும்.

டேய் யாருடா நீ என்ற இருவரும் அவன் மீது பாய்ந்திருந்தனர “இரண்டு ஆண் சிங்கங்களை கண்ட கிழட்டு கழுதையோ அங்கேயிருந்து தப்பிக்க பார்க்க அது முடியாமல் போனது. இருவர் கைகளிலும் சிக்கி சின்னாபின்னமாக மாறியிருந்தது அந்த கிழட்டு கழுதை”.

“டேய் இவனை நான் பார்த்துக்கிறேன். நீ போய் அந்த புள்ளையை பாரு யாராவது வந்தா பிரச்சினையாக போகுதுன்னு” செந்தில் சொன்னதும் தான் தங்கவேல் பெண்ணவளை தேடி சென்றான்..

நேற்றைய இரவிலிருந்து சரியாக சாப்பிடாமல் பல மனக்குழப்பத்தில் இருந்தவள் இந்த ஒரு அடிக்கே மயக்கத்தை தழுவியிருந்தாள். அவள் அருகே வந்தவன் அவள் இருந்த நிலையை பார்த்து தன் மேல் சட்டையை கழட்டி போட்டுவிட்ட பின்பே அவள் மயக்கத்தை தெளிய வைத்தான்..

“மெல்ல எழுந்தவள் அந்த இடத்தில் தங்கவேலை கண்டதும் நன்றி சொன்னபடி அவன் மீதே மயங்கி விழுந்தவளை தாங்கிக்கொண்டான் தன் நெஞ்சில்” இதை அறியாத ஊர் மக்களோ அழகியை தேடி வந்தவர்கள் பார்வையில் இவர்கள் இருவரும் கட்டிப்பிடித்து நிற்பது போல் தோன்ற இதோ! ஆலமரத்தடியில் பஞ்சாயத்துக்கு நிற்க வைத்திருந்தனர்..

ஒன்னும் தெரியாத பாப்பா ஒரு மணிக்கு போட்டாலாம் தாப்பா? அப்படி ஒரு கதையா இல்ல இருக்கு என்று ஒருத்தி கன்னத்தில் கை வைத்து சொல்ல…

அருகிலிருந்த மற்றோருத்தியோ “பஞ்சும்,நெருப்பும் பக்கம் பக்கம் இருந்தா பத்திக்கதானே செய்யும்னு காட்டிட்டாங்களே நான் கூட இதுங்களை என்னவோன்னு நினைச்சேன் கா”....

அக்கா போதும் நிறுத்துங்க அவங்களை இப்படி தப்பா பேசினா நாக்கு அழுகி போயிடும் “போன வாரம் உங்க குழந்தை மருந்து செலவுக்கு அந்த அண்ணாகிட்ட தானே கை நீட்டி காசு வாங்கின நன்றி கூட இல்லாம இப்படி வாய்க்கு வந்த மாதிரி பேசுறீங்களே இது நல்லாவா இருக்கு ” என்றாள் பானு…

“நீ என்னடி பேச வந்துட்ட நாங்க கண்ணாலே பார்த்ததை இல்லன்னு சொல்ல முடியுமா ,உன்னால அர்த்த ஜாம நேரத்துல ஊரே கார்த்திகை தீபம் கொண்டாடிட்டு இருக்கு. யாரும் இல்லாத இந்த இடத்துல இவங்களுக்கு என்னடி வேலை”என்றாள் முதலில் பேசியவள்…

அட என்னப்பா இங்க ஆம்பளைங்க நிற்கிறது உங்க கண்ணுக்கு தெரியுதா?இல்லையா ? நீங்க மட்டும் பேசிக்கிட்டே போன என்ன அர்த்தம் இதுக்குத் தான் பொம்பளைங்கள பேச விடக்கூடாதுன்னு சொல்லுறது என்றவர் துணியை உதறி தோளில் போட்டவர் முன்னே நின்றவர்களை பார்த்தார் அந்த பெரியவர்….

“இங்கே இவர்களின் ஏச்சி, பேச்சுக்கு காரணமானவர்களோ அங்கே ஓர் ஆடவன் இடுப்பில் கட்டியிருந்த வேட்டியும் ,கட் பனியுனுமாக நெஞ்சை நிமிர்த்தி நின்றிருந்தான்” தங்கவேல்

“பெண்ணவளோ ஆணவனின் மேல் சட்டையை அணிந்துக்கொண்டு கண்கள் இரண்டும் குளம் கட்டி நிற்க அங்கே இருந்தவர்களின் யார் முகத்தையும் நிமிர்ந்து பார்க்காமல் தலைகுனிந்து நின்றாள்” அழகி….

அந்த கூட்டத்தை விலக்கிக்கொண்டு நான்கு பேர் வந்து நிற்க அதில் சற்று முதிர்ச்சியுடன் வந்தவரோ “யாருடி அவ நாக்கு மேல் பல்லை போட்டு பேசுனது தைரியம் இருந்தா? முன்னே வந்து சொல்லுங்கடி பார்க்கலாம். ஒரு ஆணும் பொண்ணும் ஒன்னா இருந்தா வாய்க்கு வந்ததை பேசுவிங்களோ? இப்ப பேசுங்கடி பேசுற உங்க நாக்கை இழுத்து வச்சு அறுத்துப்புடுவேன் அறுத்து , இவ வீட்டு குப்பை அள்ள துப்பு இல்லாதவளுங்க அடுத்து வீட்டு குப்பையை எட்டி பார்க்க வந்துட்டாளுங்க” என்று வெள்ளச்சி குரல் கேட்க…

அதன் பின் வந்த அழகியின் பெற்றவர்களோ மகளின் நிலையை கண்டு கலங்கி நின்றனர் “அவளுக்கு ஆதரவாக”.

அந்த நேரம் தன் கையில் கிடைத்தவனை மாறு கை, மாறு கால் வாங்கிட்டு வந்தவன் கூட்டத்தை விலக்கி பார்த்தவனுக்கு கோவம் வர “இங்க என்ன நடக்குது” என்றதும்.

“எல்லாரும் செந்திலை திரும்பி பார்த்தனர்”..

“ஏன் கண்ணுக்கு முன்னாடி இருக்கிறவங்களை கையும், காலுமாக பிடித்து வைச்சியிருக்கோம் சீ சீ இதெல்லாம் என்ன ஜென்மமோ ஒழுங்கா புருஷன் கூட வாழாம வந்துட்டு இப்படி கண்டவன் கூடையும் திரியுறது நல்லாவா இருக்கு” என்று முதலில் பேசிய பெண்மணியே…

“நிறுத்தும்மா பொம்பளையா இருக்கியேன்னு பார்க்கிறேன், இதுவே இந்த வார்த்தையை சொன்னது ஒரு ஆம்பளையா இருந்தா இன்னேரம் அவன் உடம்புல உயிர் இருக்காது” என்றவன்
நடந்ததை சொல்ல வர நண்பனை தடுத்திருந்தான் தங்கவேல்..

ஊர் தலைவர் “நீங்க ரெண்டு பேரும் என்னப்பா சொல்லுறீங்க” என்றதும்

“இந்த கேள்வியை நீங்க முன்னவே கேட்டிருக்கனும் தலைவரே எல்லாரோடு வாய்க்கும் நாங்க அவுலா மாறனதுக்கு அப்புறம்” கேட்கிறீங்க என்றவன்.

“ஊர் முழுவதும் திரும்பி பார்த்து ஆமா நாங்க ஒன்னா இருந்தது நிஜம்தான், அதுக்காக உங்களால என்ன பண்ண முடியும்” என்று தங்கவேல் சொன்னதும்.

‘அதை கேட்டவளோ அவனை புரியாத பார்வை பார்த்து வைக்க’...

மீண்டும் அங்கேயிருந்தவங்களுக்கு அது பேச்சானது..

“தலைவரே இது என்ன நாத்தம் புடிச்ச வேலையா இருக்கு” என்று ஆளாளுக்கு ஒவ்வொரு விதமாக பேசினர்..

கொஞ்சம் வாயை மூடுறீங்களா நீங்க சம்பந்தப்பட்ட ரெண்டு குடும்பம் தான் இதை பற்றி சொல்லனும் அதை விட்டுட்டு, நீங்க எல்லாரும் ஆளாளுக்கு பேசிட்டு இருந்தா அப்ப தலைவருன்னு நான் எதுக்கு என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே அந்த இடத்திற்கு வேலாயுதம், தன் மனைவியோடு வந்து நிற்க..

வாப்பா இங்க என்ன நடக்குதுன்னு உனக்கு தெரியும் தானே?..

“தலைவரே அவங்க ரெண்டு பேரும் தப்பு தண்டா பண்ணுறவங்க இல்லை” எதுக்கும் ஒரு தடவை நல்லா விசாரிச்சிட்டு முடிவு பண்ணுங்க என்று வேலாயுதம் சொல்ல..

சவுந்தரவள்ளிக்கு வயிற்றுக்குள் புளியை கரைத்தது இங்கு நடக்கும் செயலால் தன் மகளின் திருமண வாழ்வு பாதிக்கபடும் நிலை வருமோ என்று அவரின் எண்ணங்கள் தெரிக்கட்டு ஓடிய நேரத்தில் அங்கே பஞ்சாயத்தில் இருவருக்கும் திருமணம் செய்யும் முடிவை எடுத்து அவரின் தலையில் இடியை இறக்கினர்…

அப்புறம் என்ன அடுத்து அரைமணி நேரத்தில் இருவரும் வேறு ஆடை மாற்றி அம்மனை வேண்டிக்கொண்டு தன் அன்னையின் மாங்கல்யத்தை பெண்ணவளின் கழுத்தில் மாட்டும் பொழுது இருவர் விழியும் ஒரே நேர்க்கோட்டில் சந்திக்கும் பொழுதும் கூட அவள் விழியில் தெரிந்த கேள்வி “ஏன்” என்று தான்..

அதை புரியாதவன் இல்லையே! மனதுக்குள் தன் அன்னையை மட்டும் முழு மனதோடு வேண்டிக்கொண்டு அவள் கழுத்தில் தாலியை போட்டவன் அடுத்து குங்குமத்தையும் அவள் நெற்றி வகுட்டில் அனுக்கே அவனுக்கான அடையாளத்தை பதித்து வைத்தான்…

இந்த எதிர்பாராத அதிர்ச்சியில் இருந்தவள் புயலில் சிக்கிய மலர் போல் ஆனாள் நிலவழகி..

அப்புறம் என்ன இந்த அதிர்ச்சியில் இருந்த ஊர் மக்கள் செவிகளில் அடுத்த அதிர்ச்சியாக நிலவழகியின் முன்னாள் மாமனார் ஊர் எல்லையில் அடிபட்டு கிடைக்கும் செய்தியும் பரவியிருந்தது..

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 
Last edited:

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 8



எந்த ஆர்ப்பாட்டமும் இன்றி ஒரு திருமணம் நடந்து முடிந்திருந்தது. எதையும் குறை சொல்லும் உலகம் , இதையும் சொல்லிக்கொண்டு தான் இருக்கும் அதுக்காக நாம் யோசிக்க ஆரம்பித்தால், நம் வாழ்வு பின்நோக்கி செல்லுமே தவிர முன்னோக்கி போகும் வழி தெரியாது..

கிடைக்கும் நேரத்தை தனக்கான வாய்ப்பாய் பயன்படுத்தி கொள்வதே மனிதனின் இயல்பு அதை போல் தான் இங்கு எதிர்பாராமல் நடந்த நிகழ்வை தனக்கு சாதகமாய் பயன்படுத்திருந்தான் தங்கவேல்..

அந்த இருளில் புது வெளிச்சமாய் அமைவது போல் இவர்கள் திருமணம் நடந்து முடிந்திருக்க ‘அழகிக்கு தான் இதில் என்னவிதமான பாவத்தை காட்டுவது என்று தெரியவில்லை ஏற்கனவே முடிந்து போன அத்தியாயத்தை மீண்டும் ‘கமா’ போட்டு தொடங்கியிருப்பது நல்லதுக்கா, கெட்டதுக்கா என்று அவள் மனதின் எண்ணங்கள் தறிக்கட்டு ஓடியது’..

“ஐய்யா மருமகளை கூட்டிட்டு வீட்டுக்கு போகலாம்னு” வெள்ளச்சி சொன்னதும் அனைவரும் அங்கேயிருந்து தங்கவேல் வீடு நோக்கி வந்தனர்..

வந்தவர்களுக்கு அந்த நேரத்திலும் ஆரத்தி சுற்றி வரவேற்றது தான் தாமதம்..

“என்ன நடக்குது இங்க” என்று எரிமலை சீற்றத்தில் சவுந்தரவள்ளியின் குரல் வந்ததும்…

அனைவரும் அவரை திரும்பி பார்த்தனர். இதற்கு இடையில் அண்ணனின் திருமண செய்தி கேட்டு மோகன், சரசு இருவரும் உள்ளே வந்தவர்கள் பார்வையில் விழுந்த காட்சி “தம்பதிகள் இருவரும் ஜோடியாக நிற்கும் சுழலை தான்” இதில் தன் அன்னையின் குரல் வேறு அந்த இடமே தூக்கி சொல்லுமளவிற்கு இருந்தது‌..

“இப்ப எதுக்கு வள்ளி நீ, இப்படி சத்தம் போடுற” என்ற கணவனை பார்த்து.

“நான் கத்துறது தான் உங்களுக்கு தெரியுது , இன்னைக்கு உங்க பையன் பண்ண வேலையால என் மகளோட கல்யாணம் கேள்விக்குறியோடு நிற்குதே,? அதை பற்றி யாருக்காவது கவலை இருக்கா” என்றதும் தான் அவர்களுக்கும் அந்த யோசனை வந்தது…

“ஏய் என்னடி ரொம்ப சத்தம் போடுற நீ, உனக்கு பொண்ணுன்னா, அவனுக்கு தங்கச்சி அவனுக்கு தெரியாதா அவன் தங்கச்சி கல்யாணத்தை எப்படி நடத்தி வைக்கனும்னு” என்றார் அப்பத்தா

“எப்படி நடத்துவான், நான் என் பொண்ணுக்கு பார்த்த இடம் ரொம்ப கவுரவமான குடும்பம் அவங்ககிட்ட , போய் இவன் ஒரு வாழா வெட்டிக்கு வாழ்க்கை கொடுத்திருக்கான்னு பெருமையா சொல்ல சொல்லுறீங்களா, எனக்கு நல்லா தெரிஞ்சி போச்சு உங்க பேரனுக்கு ஆரம்பத்திலிருந்தே இந்த சம்மந்தம் முடிவானதுல விருப்பம் இல்லை, இப்ப இந்த கல்யாணம் நடக்கக்கூடாதுன்னு முடிவு பண்ணி தான் இவன் எல்லாத்தையும் செய்யுறான்னு” இவர் தன் போக்கில் பேசிக்கொண்டிருக்க..

“இவர் பேசிய பேச்சுக்கு பதில் சொல்லாமல், தன் தந்தையை தான் திரும்பி” பார்த்தான் அழகியின் மணாளன்.

தன் மகனின் பார்வைக்கு பயந்து “வள்ளி நீ கொஞ்சம் வாயை மூடுறீயா இப்ப எதுக்கு தேவையில்லாததை பேசிட்டு இருக்க, சம்மந்தி வீட்டுல நடந்ததை பற்றி முதல்ல சொல்லலாம், அதை விட்டுட்டு இப்பவே ஒரு காரணத்தை புடிச்சிட்டு உட்கார வேணாம்னு” வேலாயுதம் சொன்னதும்..

“அம்மா, அப்பா சொல்லுறதும் சரின்னு தான் படுது. நீ கண்டதையும் யோசிச்சு உடம்பை கெடுத்துக்காத” என்று மோகனும் தந்தைக்கு ஆதரவாய் நின்றான்..

“எய்யா, நீ வாயை திறந்து சொல்லுய்யா, அப்பதான் உன் சித்தி வாயை மூடிட்டு இருப்பான்னு” வெள்ளச்சி சொல்ல

“இங்க பாருங்க குறிச்ச நேரத்துல என் தங்கச்சி கல்யாணம், நான் நினைச்ச மாதிரி நடக்கும்.”என்றவன் திரும்பி தங்கையிடம்
“இந்த அண்ணன் மேல் உனக்கு நம்பிக்கை இருக்கா சரசு” என தங்கவேல் கேட்க..

“அவளும் மேலும் , கீழும் தலையாட்டி வைத்தாள்” அண்ணன் கேள்விக்கு பதில் சொல்லும் விதமாக..

வேலாயுதம் “மேற்கொண்டு இங்கே நின்றாள். இன்னும் பிரச்சினை ஆகுமே தவிர குறைய வாய்ப்பில்லை என்று நினைத்தவர் மனைவி, மக்களை கூட்டிக்கொண்டு கிளம்ப போனவர். சற்று நின்று மகன்,மருமகள் இருவருக்கும் விபூதி பூசி தன் ஆசிர்வாதத்தை வழங்கி வெளியேறினார்”..

“தம்பி” என்று இதுவரை ஒதுங்கி நின்ற குருசாமி குரல் கேட்க..

“சொல்லுங்க மாமா”.

“இல்லை கல்யாணம் தான் அவசரமா முடிஞ்சிடிச்சு மத்த சடங்கு சம்பிரதாயங்கள்” என்று தலையை குணிந்துக்கொண்டு கேட்க.

இப்ப எதுவும் வேணாம் மாமா “தங்கச்சி கல்யாணம் முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் பார்த்துக்கலாம், நீங்க எல்லாரும் குடும்பத்தோடு கல்யாணத்துக்கு” வரனும்னு சொல்லி இருவரையும் வழியனுப்பி வைத்தான்..

“அப்பத்தா” என தயங்கி நிற்க.

“நீ எதையும் எனக்கு தெளிவு படுத்த வேணாம் சாமி இனியாவது, நீ சந்தோஷமா இருக்கனும்னு சொன்னவர். வாங்கய்யா சாப்பிட்டு போய் படுங்க” என்றதும்.

“எனக்கு பசியில்லை ஆச்சி” என முதல் முறை தன் திருவாயை திறந்தாள் அழகி.

“சரிம்மா பாலாவது குடிச்சிட்டு படும்மா வெறும் வயித்தோட படுத்தா தூக்கம் வராதுன்னு சொல்லி இருவருக்கும் பாலை கொண்டு வந்து கொடுத்ததும்”.

“மறுக்க வழியில்லாமல் , பாலை பருகியவள்” இப்போது எங்கே படுப்பது என்ற யோசனை வந்து தயங்கி நிற்க.

“என்னம்மா நிற்கிற”.

“எங்க படுக்கிறது ஆச்சி”..

“உம் புருஷன் அறையில தான்மா மேல போய் படும்மா , இந்த பையில் உனக்கு இராத்திரிக்கு மாத்து உடுப்பு இருக்குன்னு சொன்னவர், பேரனிடம் திரும்பி கூட்டிட்டு போய்யா” காலையில நேரமே எழுந்திருக்கனும், கொள்ள வேலை கிடைக்குன்னு சொன்னவர் வாசல் கதவடைக்க சென்றார்.

‘நேற்று வரை பாதுக்காப்பு அளித்தவன். இப்போது வாழ்க்கை கொடுத்திருப்பது எந்த அர்த்தத்தில் என்ற யோசனை அவள் மண்டைக்குள் குடையாய், குடைய’ அமைதியாக மாடி ஏறியவள் பின்னோடு வந்தவனை கண்டுக்கொள்ளாது அந்த அறையை பார்த்தபடி நின்றுக்கொண்டிருந்தாள்.

“இப்படியே எவ்ளோ நேரம் நிற்கிறதா உத்தேசம்” என்றவனின் குரலில் துள்ளி விழுந்தாள் அவன் மீதே.

அவளை அணைக்கவும் இல்லை, தள்ளியும் நிற்காமல் அவளை பார்த்தவன். “துணி மாத்திட்டு குரல் கொடுன்னு சொல்லி நகர்ந்தான்”.

இதுவரை வீட்டிற்குள் மட்டுமே நைட்டியோடு இருந்தவள் இப்போது இவன் முன்னே அப்படி இருக்க தோன்றாது கட்டின புடவையோடு நின்றிருந்தாள்.

கொஞ்ச நேரம் கழித்து அறைக்குள் வந்தவன். “துணி மாத்திக்கலையா” என்றவன் கேள்வியில் அவனை திரும்பி பார்த்தவள்.

“எதுக்காக பஞ்சாயத்துல அப்படி சொன்னீங்க” என்றாள் சற்று கோவமாக.

“எப்படி சொன்னேன்” என்றான் பதிலுக்கு.

“நடந்ததை சொல்லியிருக்கலாமே, எதுக்கு நடக்காத ஒன்னை நடந்ததா சொல்லனும்னு” இம்முறை குரலை உயர்த்தி இவள் கேட்க.

“எத்தனை பேருகிட்ட போய் சொல்லுறதுன்னு சொல்லு, நீ உண்மையான காரணத்தை சொன்னதும் அப்படியே நம்புற ஆளா இவங்க, அதுக்கு அடுத்து பேச்சி வேற மாதிரி போயிருக்கும்னு” அவளிடம் பேசிக்கொண்டே தன் ஆடையை மாற்றியவன்.

“நீ எந்தப்பக்கம் படுக்க போற”..

“எது” என்றவள் பார்வை அந்த ஒரு ஆள் படுக்க கூடிய கட்டிலை பார்த்து முழித்து நின்றாள்..

“என்ன” என்று பார்வையாலே அவன் கேட்க..

“ஒன்னுமில்லை” என்று தலையாட்டியவளை பார்த்தவனுக்கு தன் கைக்குள் அடைக்கிக்கொள்ள தோன்றியது இருக்கும் சுழலை மனதில் நினைத்தவன் அவளுக்கு தனிமை கொடுத்து வெளியே இருந்த கயித்து கட்டிலில் படுக்க சென்றான்..

அவன் அந்த அறையிலிருந்து நகர்ந்தாலும் அவன் வாசம் முழுவதும் அந்த அறைக்குள் நிறைந்திருந்தது. அந்த கட்டிலில் கூட அமர தோன்றாது தரையில் அமர்ந்தவளுக்கு “இரண்டு மணி நேரத்தில் தன் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவே அவளுக்கு இந்த இரவு போதாது போல் தான் தோன்றியது”..

வெளியே வந்தவனுக்கு மனது முழுவதும் ‘பேரமைதி நிலவியது போல் இருந்தது. கைக்கு கிடைக்காத வரம், கழுத்தில் மாலையாக விழுந்தால்’ எப்படியிருக்குமோ! இப்போது அவன் மனமும் அப்படிதான் இருந்தது வானத்தில் உலா வந்த நிலவை இரசித்துக்கொண்டு விழி மூடினான் தூக்கம் வராது என்று தெரிந்தும் இமைகளை மூடியிருந்தான் ஆடவன்…

*****
அன்றைய விடியலில் தங்கவேல், அழகியின் திடீர் திருமணத்தை தாண்டி புது அதிர்ச்சியாக அழகியின் முன்னாள் மாமனார் ஊர் எல்லையில் கை, கால் அடிபட்டு கிடைப்பதாக செய்தி பரவியிருந்ததும்..

பார்வதி “நெஞ்சில் கை வைத்துக்கொண்டு , என்னங்க சொல்லுறீங்க” என்றதும்

“ஆமாமா இராத்திரி நம்ம பொண்ணு கிட்ட இந்த விலங்காதவன் ஏதோ வம்பு பண்ணியிருப்பான்னு தோனுது” எனக்கு என்று இவர் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே வாசலில் வந்து நின்றான் அவர்கள் மூத்த மகன் அர்ஜுன்…

“தம்பி” என்ற குரலுடன் ஓடி மகனை அணைத்துக்கொண்ட மனைவியை பார்த்து குருசாமிக்கும் கண்கள் கலங்கியது…

“ம்மா அழுகாத” என்று அன்னைக்கு ஆறுதல் சொல்ல…

“உன்னை கண்ணால் பார்த்து எவ்ளோ நாள் ஆச்சு சாமி , ரெண்டு புள்ளைங்களை பெத்தும் நாதியத்தவளா இருக்கேன்னு எத்தனை நாள் கண்ணீர் விட்டிருக்கேன்னு” கண்ணீரோடு சொல்ல.

“அம்மா அதை விடுமா நீங்க போன்ல , சொன்ன விஷயம் எல்லாம் உண்மையா” என்று இவனும் அதிர்ச்சி விலகாமல் கேட்க..

அப்புறம் என்ன இரவு நடந்ததை மறுபடியும் ஒருமுறை மகனுக்கு சொல்லி வைத்தனர்..

“நான் இப்பவே போய் அழகியை பார்க்கனும்மா”.

“இப்ப வேணாம்பா அவங்க மாப்பிள்ளை வீட்டுல பேச போறாங்க, அங்க போயிட்டு வந்ததுக்கு அப்புறம் நம்ம போய் பார்க்கலாம்னு தந்தை சொன்னது” அவனுக்கும் அது சரியென்று பட்டதால் தலையாட்டி வைத்தான்..

****


இங்கு இரண்டாவது நாள் நலுங்கு எந்த ஆர்பாட்டமும் இன்றி நடந்து முடிந்திருந்தது. நேற்று இருந்த கல்யாண கலை இன்று சுத்தமாக இல்லை எதையோ! இழந்ததுபோல் இருக்க..

சவுந்தரவள்ளி “ ஒரு பக்கம் தங்கவேலுவை வார்த்தைகளால் அர்ச்சனை செய்துக்கொண்டிருந்ததார்”.

“ம்மா அமைதியா இருமா எதுக்கு இப்படி கத்திட்டு இருக்க நீ” என்ற மகளிடம்

“என்னத்துக்குடி அமைதியா இருக்க சொல்லுற, எவ்ளோ சந்தோஷமா நடக்க வேண்டிய என் பொண்ணோட கல்யாணம், அந்த விலங்காதவன் பண்ண வேலையால இப்ப கல்யாணம் நடக்குமா?, நடக்காதான்னு, தெரியாம நா வயித்துல நெருப்பை கட்டிட்டு இருக்கிறேன்னு” இன்னும் சத்தம் போட்டு தான் கத்தினாரே தவிர குறைந்தபாடில்லை.

இவளுக்கும் கவலையாக தான் இருந்தது. ‘ஒரு தோழியாய் அழகியின் மறுமணத்தை அவள் ஆசைப்பட்டது தான் அதுக்காக , ஏற்கனவே திருமணமானவள் தன் அண்ணனின் மனைவியாய் அவளை இப்போது ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் இல்லை என்பதே உண்மை’..

“அந்த விலங்காதவ கூட சேராதன்னு தலைபாடா அடிச்சிக்கிட்டேன் கேட்டியாடி நீ?, இப்ப பாரு அவகாத்து உன் பக்கம் அடிச்சு உன்னையும் பாடா படுத்த போதுன்னு” சொன்ன அன்னையை முறைத்தவன்.

“ம்மா ,சும்மா கண்டதையும் பேசாதீங்க தொட்டதுக்கு எல்லாம் எதுக்கு நீங்க அழகியை குறை சொல்லுறீங்க, அண்ணா தான் மாப்பிள்ளை வீட்டுல பேச போய் இருக்காங்களே, அப்புறம் என்ன உங்களுக்கு” என் மோகன் கேட்க..

“பேச போனவர்கள் திரும்பி வந்து நல்ல சேதி சொல்லும்வரை இவளுக்கு மனது ஒரு நிலையில் இருக்காது” என்று வெள்ளச்சியின் குரல் கேட்டதும் இன்னும் ஆவேசம் கொண்டவர்..

“இங்க எதுக்கு வந்திங்க அதான் புது பேத்தி வந்துட்டாளே, அப்புறமும் இங்கே என்ன வேலை உங்களுக்கு” என்றதும்.

“என்னடி கொஞ்சம் விட்டா, உச்சாணி கொம்புல ஏறி உட்கார்ந்துக்கலாம்னு பார்க்கிறீயா, நீ பண்ணுறதை பார்த்தா பொண்ணுக்கு கல்யாணம் நடக்குமான்னு நினைச்சு கவலைபடுறவ மாதிரி தெரியலையே? இதையே ஒரு காரணமா வச்சி என் பேரனை திட்டிட்டு இருக்க ஆசைபடுற மாதிரி இருக்கு” என்றதும்.

அடுத்து பேச போன சவுந்தரவள்ளி தன் கணவரின் வருகையை கண்டு அமைதி காத்தார்…

வீட்டிற்குள் வந்து வேலாயுதம் “மாப்பிள்ளை வீட்டுல தம்பி கல்யாணத்துல எந்த பிரச்சனையும் இல்லை குறிச்ச நேரத்துல நம்ம பொண்ணு கல்யாணம் நடக்கும் வள்ளி , போய் பொண்ணழைப்புக்கு தேவையான வேலைகளை பாருன்னு” மனைவியை அனுப்பி வைத்தவர்.

தன் அன்னையிடம் திரும்பி “ஏன் மா அவளை பத்தி உங்களுக்கு தெரியாதா, இப்ப வீட்டுல சொந்தக்காரங்க இருக்கிறப்போ ரெண்டு பேரும் நீயா, நானா போட்டியில் இருக்கிறது நல்லாவா இருக்கு” என்று மனைவியிடம் கேட்க முடியாத ஆதங்கத்தை அன்னையிடம் கேட்டு வைத்தார்..

“எனக்கு மட்டும் என்ன கிறுக்கா, புடிச்சிருக்கு காலையிலே இவக்கிட்ட வாங்கி கட்டிக்கனும்னு. எப்ப வாய்ப்பு கிடைக்கும்னு காத்திருந்தவள் மாதிரி என் பேரனையே கரிச்சு கொட்டுறாப்பா” நீ ஆகிற வேலையை பாருப்பா நான் வீட்டுக்கு போயிட்டு வரேன்னு சொல்லி அங்கேயிருந்து கிளம்பினார்…

***
“டேய் என்னை விடுடா நான் நேரா மண்டபத்துக்கு வந்துடுறேன்னு” சொன்னவன் குரல் முடிந்தளவு தன் வேதனையை காட்ட கூடாது என்ற முடிவில் இருந்தான்..

என்ன அவசரம் உனக்கு என் கூடவே இரு என்றவன் “பொண்ணழைப்புக்கு வந்த வண்டியை சரிபார்த்துக்கொண்டிருந்தான்” தங்கவேல்

“மாமா‌” என்ற குரல் கேட்டு நண்பர்கள் இருவரும் திரும்பி பார்க்க “மோகன் மற்றும் அர்ஜூன்” நின்றிருந்தனர்.

“எப்ப வந்த அர்ஜூன்” என நலம் விசாரித்த மாமனுக்கு.

“தன் நன்றியை சொன்னவன் கூடுதல் தகவலாக , எதுக்கு இந்த கல்யாணம் மாமா , என் தங்கச்சி மேல பரிதாபத்துல அமைந்த வாழ்க்கையா”? என்று அர்ஜூன் கேட்க..

தன் மச்சானுக்கு சிறு புன்னகையை பதிலாக கொடுத்தவன். “இது பரிதாப வாழ்க்கை இல்லை அர்ஜூன், எனக்கான வாழ்க்கை” என்றதும்..

“புரியல”

“போய் உங்கப்பாவை கேளு” என்றதும்.

“இவன் தயங்கி நிற்க”..

“அர்ஜூன் இது என்னோட வாழ்க்கை ஒரு தடவை தவர விட்டேன் மறுபடியும் தவர விடுற வாய்ப்பை நான் யோசிக்ககூட மாட்டேன், உன் தங்கச்சி என்னோட வாழ்க்கை போதுமா” என்றதும்.

“நீங்க என் தங்கச்சியை காதலிக்கிறீங்களா மாமா” என்று இவன் கேட்டதும் மற்ற இருவரும் அதிர்ச்சியில் பார்த்து வைத்தனர்.

“அவன் கேட்ட கேள்விக்கு வாயால் பதில் சொல்லாமல் தலையாட்டி வைத்தான் ஆமாம்” என்று

“டேய் எனக்கு நெஞ்சு வலிக்குது என்னை கொஞ்சம் புடிடா மச்சான்னு சொல்லிக்கொண்டே தன் நண்பன் மீது சாய்ந்து வைத்தான்” மோகன்.

அது எப்படிடா உங்கண்ணா போய் பத்து நிமிஷம் கழிச்சு நெஞ்சு வலி வருது என்று தன் நண்பனிடம் கேட்க..

“டேய் என்னடா நடக்குது இங்க ரெண்டு பேரும் நல்ல புள்ளை மாதிரி முகத்தை வச்சிக்கிட்டு இதயம் முரளிக்கே டஃப் கொடுப்பாங்களாட்டும்” இருக்கு என்று மோகன் புலம்பித் தள்ள.

அனேகமா நாளைக்கு “உன் தங்கச்சி கல்யாணத்துல ஒரு குட்டி கலாட்டா இருக்கும்னு என் ஏழாம் அறிவு சொல்லுது மச்சி” என்றவனை

“அடேய் வாயை கழுவுடா இந்த கல்யாணத்துல மட்டும் ஏதாவது குளறுபடி நடந்திச்சி, எங்கம்மா முழு சந்திரமுகியா மாறிடும்டா” என்றான் பயத்தில்.

“விடு மச்சி நாளைக்கு என்ன நடக்க போகுதுன்னு நம்ம லைவ் ஷோ வா பார்த்திடலாம், நாளைக்கு உனக்கு நிறைய கண்டெண்டு கிடைக்க போகுதுன்னு சொல்லிக்கொண்டு நடந்தனர்…

அன்றைய பகல் பொழுது முடிஞ்சு பொழுது சாயும் நேரமும் வந்து சேர்ந்தது. “மணப்பெண் தோழியும், நாத்தனாரான அழகியை சரசு அருகே நிற்க வைத்ததும். சரசுவிடமிருந்து சிறு விலகலை கண்டவள் பின்தங்கிக்கொண்டாள்”.

“மணப்பெண் அலங்காரத்தில் வீட்டில் உள்ள தெய்வங்களை எல்லாம் வணங்கி விட்டு வெளியே வந்தவள். ஊரின் மையத்திலிருந்து அம்மன் கோவிலில் பூஜை முடிந்து பேருந்தில் அமர்ந்தவள் மனது படபடன்னு அடித்துக்கொண்டது” அவளை சுற்றி உறவுகள் அனைவரும் அமர்ந்ததும்.

ஒதுங்கி நின்ற பேரனின் மனைவியை தன் அருகே நிறுத்திக்கொண்டார் வெள்ளச்சி…

“மனம் விரும்பி திருமணம் முடிந்திருந்தால், மணவாளனை தேடி இருக்குமோ? என்னவோ? மனது அதிர்ச்சிக்கு மேல் அதிர்ச்சி ஏற்பட்டதாள் தனக்கு திருமணம் நடந்ததே மறந்த நிலையில் நின்றாள்” அழகி


Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 
Last edited:

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 9



மண்டபத்திற்குள் வந்ததிலிருந்து தன் மனைவியின் பக்கம் கூட பார்வையை திருப்பாமல் தன் நண்பனின் கைகளை பற்றியபடி சுற்றிக்கொண்டிருந்தான் தங்கவேல்..

“டேய் உனக்கு கல்யாணம் ஆகிடுச்சு அது ஞாபகம் இருக்கா, இல்லையாடா, என்னை கொஞ்சம் தனியா விடுடா காலையிலிருந்து என்னை கூடவே வச்சிக்கிட்டு சுத்துற நீ” என்று ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் முடியாமல் அவனிடம் செந்தில் கேட்க..

“இப்ப என்ன அவசரம் உனக்கு. என் கூடவே இருன்னு” சொன்னவன் பார்வையை சுழல விட்டான்.

‘அவன் பார்வைக்கான தேடலாய், சோகமே வடிவாய் அமர்ந்திருந்தாள்’ அழகி

கால்கள் அவளை நோக்கி முன்னேற துடித்தாலும், இப்போதைக்கு கால்களுக்கு தடை விதித்து. பார்வையை மட்டும் பதித்து வைத்தான்..

“எப்பத்திலிருந்துடா” என செந்தில் குரல் திடீரென கேட்டதும்.

அவனுக்கு பதில் சொல்வதுக்குள் “ஐயரின் சத்தம் அனைவரையும் மேடையை நோக்கி முன்னேற வைத்தது”..

நிச்சய மேடையில் சீர் வரிசை தட்டுகள் நிறைந்திருக்க “மணமக்கள் இருவரும் கழுத்தில் மாலையுடன் மேடையைறியிருந்தனர். இரு வீட்டாரும் எதிர் எதிரே அமர வைத்தவர், நிச்சய ஓலையை படிச்சிடலாமா!, இல்லை யாருக்காவது காத்திட்டு இருக்கனும்மா” என்று ஐயர் கேட்டதும்

“எங்க பக்கம் சொந்தம் எல்லாரும் வந்தாச்சி” என்று வேலாயுதம் சொன்னதும்.

“எங்க பக்கமும் எல்லாரும் வந்திச்சு நீங்க ஓலையை படிச்சிடலாம்னு” மாப்பிள்ளை வீட்டு சைடும் சொல்ல…

இங்கே இருவருக்குமான நிச்சய ஓலை வாசித்து முடித்ததும். “பொண்ணும், மாப்பிள்ளையும் மோதிரம் மாற்றும் நிகழ்வு ஆடவன் கண் முன்னே நடந்துக்கொண்டிருக்க, இந்த நொடி தன் உடலில் இருந்து உயிர் பிறந்திடகூடாதா என்று ஓராயிரம் முறை நினைத்தவன் நெஞ்சம் எப்போது வேண்டுமானாலும் வெடித்து சிதற காத்திருந்தது”.

“இதுவரை தன் கைப்பற்றியிருந்தவன் கைகளில் இருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொண்டவன் மண்டபத்திலிருந்து வெளியேறியிருந்தான்” செந்தில் அவனை தொடர்ந்து தங்கவேலும் நகர்ந்தான்.

“நிச்சயம் நல்லபடியாக முடிந்ததும் தான்” சவுந்தரவள்ளிக்கு போன உயிர் திரும்பி வந்ததிருந்தது.

மேடையில் இருந்த மணமக்களுக்கு நலுங்கு வைக்கும் வைபவம் நடந்துக்கொண்டிருக்க கீழே இருந்த ஊர் மக்களோ.

“பரவாயில்லைப்பா மாப்பிள்ளை வீடு நல்ல மாதிரி தான் போல, இந்த மாதிரி ஒரு கல்யாணம் முடிஞ்சி இருந்தாலும். அந்த வீட்டுல பொண்ணெடுக்க சம்பாதிச்சது பெரிய விஷயம் தான்” என்று சின்னபொண்ணு சொல்ல.

எனக்கு என்னவோ ஒப்பலக்கா “இப்படி ஒருத்தனை கல்யாணம் பண்ணி அவனை விட்டு வந்து இன்னொருத்தன் கூட இருக்கிறது நல்லாவா இருக்கு. நான் கூட இந்த அழகி பொண்ணை என்னவோன்னு நினைச்சேன். இவ புருஷன் வீட்டிலேயும் இந்த வேலையை தான் பார்த்து வச்சியிருப்பா அதான் அவளை அத்து விட்டுட்டாங்கன்னு” தங்கவேலுவின் எதிர் வீட்டு பெண் சொன்னதும்.

“இது நன்றி கெட்ட உலகம்டா சாமி” என்று சற்று சத்தமாகவே முணுமுணுத்தாள் பானு..

இன்னும் சிலர் வாய்க்கு வந்தபடி பேசிக்கொண்டிருப்பது எல்லாம் இவள் காதில் விழுந்தாலும் ‘தன் நிலையை கத்தி சொன்னாலும் இந்த உலகம் நம்பாது’ என்று நினைத்தவளுக்கு.

‘எத்தனை பேருகிட்ட போய் சொல்லுறதுன்னு சொல்லு, நீ உண்மையான காரணத்தை சொன்னதும் அப்படியே நம்புற ஆளா இவங்க, அதுக்கு அடுத்து பேச்சி வேற மாதிரி போயிருக்கும்னு’ நேற்று இரவு தங்கவேல் சொன்னது ஞாபகம் வந்ததும் அனிச்சை செயலால் தன் கழுத்தில் கை வைத்தாள்..

‘இந்த தாலிக்கு என்ன அர்த்தம், என்று இதுக்கு சொந்தமானவனுக்கு மட்டுமே பதில் தெரியும், மறுபடியும் ஒரு கனவு காணும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்னு எனக்கு தோனலை’ என்று எண்ணினாள்.

“அழகி” என்று பார்வதி வந்து நின்றார்..

“என்னம்மா”.

“என்னடி, நீ தனியா இருக்க”..

“ஒன்னுமில்லைம்மா சும்மா தான் தள்ளி வந்தேன். ஆச்சி இவ்ளோ நேரம் கூட தான் இருந்தாங்க இப்பதான் வேலாயுதம் மாமா கூப்பிட்டாருன்னு போனாங்க” என்றாள்

“சரிடி மாப்பிள்ளை எங்கே”?

“மாப்பிள்ளையாஆஆஆ”

“வேலு தம்பி எங்கேன்னு கேக்கிறேன்டி”..

“தெரியலம்மா நான் , அவரை பார்க்கல” என்று இவள் சொல்லும்போதே மூச்சு வாங்க வந்து நின்றாள் வள்ளி…

“அழகி” அடுத்து பேச்சு வராமல் நிற்க..

“கொஞ்சம் நேரம் மூச்சு விட்டு அப்புறம் கேள்வி கேளுடி” என அழகி சொல்ல.

“என்னடி நடக்குது இங்க நேத்து ஒரு நாள் தான்டி நான் ஊர்ல இல்லை, திரும்பி வந்தா என்னென்னவோ பேசிக்கிறாங்கன்னு” வள்ளி கேட்க.

“அழகி நீங்க பேசிட்டு இருங்க, நான் அப்பாவை கூட்டிட்டு வீட்டுக்கு கிளம்புறேன்னு” என்ற அன்னைக்கு

“சரின்னு தலையாட்டினாள்”

“என்னாச்சுடி உம்முகம் ஒருமாதிரி இருக்கு” என்றதும்.

“காரணம் கேட்ட தோழியிடம் நேற்று இரவு நடந்ததை மேலோட்டமாக சொன்னவள் மறந்தும் மற்றோரு தோழியின் விலகலை சொல்லாம் விட்டிருந்தாள்” அழகி

சரியான பைத்தியம் புடிச்ச ஊருடி இது “தீர விசாரிக்கனும்னு தெரியாமலே தீர்ப்பு சொல்லியிருக்காங்க, என்று அவள் ஒரு புறம் குறைப்பட்டாலும் ஆனாலும், இதுல ஒரு நல்ல விஷயம் உன்னோட கல்யாணம் நடந்ததுல நான் செம ஜாலியா இருக்கேன்” என்று துள்ளி குதித்த தோழிக்கு என்ன விதமான உணர்வை காட்டுவதென்று தெரியாமல் அமைதியாக நின்றாள்.

“சரி வாடி மேடைக்கு போகலாம், இந்த சந்தோஷத்தை சரசுகூடவும் சேர்ந்து கொண்டாடலாம்னு” வள்ளி சொன்னதும்.

“நீ போடி நான் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு வரேன்”.

“சரி சரி விஷேச வீட்டு ஆள் நீங்க உங்களை இனிமே சாதாரணமா எல்லாம் பார்க்க முடியாதுன்னு கிண்டல் செய்தவள். “ அழகியை அணைத்தவள் உன்னோட வாழ்கையில இனி‌ எல்லா சந்தோஷமும் நிறைஞ்சி இருக்கனும்னு கடவுளை வேண்டிக்கிறேன்டி” என்றாள்.

தன் தோழியின் அன்பில் அவளுக்கு சந்தோஷம் தான் என்றாலும் ஏதோ? ஒரு வெறுமையும் அவளை ஆட்கொண்டது…

*****
மண்டபத்திலிருந்து வெளியே வந்தவன் மனம்போன போக்கில் கால்கள் நகர்ந்தவன். ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் நடக்க தோன்றாமல், நடு ரோடு என்றும் பாராமல் கத்தி கதறினான்..

பின்னே வந்தவன் “நண்பனின் நிலைகண்டு அருகே சென்று அவன் தோளில் கை வைத்தது தான் தாமதம்”..

“அவனை இறுக்கி அணைத்தவன் முடியலடா வேலு, மனசு என்னவோ பண்ணுதுடா” என்று சொல்லும் போதே கண்கள் கட்டுப்பாடின்றி கண்ணீரை பொழிந்தது..

‘தன் நண்பனின் நிலை என்னவாக இருக்கும்னு இதுவரை அனுமானத்தோடு இருந்தவன். இப்போது உறுதி செய்தான் அவன் கண்ணீருக்கான காரணம் அறிந்தவனுக்கு அதிர்ச்சி எல்லாம் இல்லை ஒருவகையில் இந்த பதிலை தான் அவன் எதிர்ப்பார்த்தது போல்’ நின்றான்

“வேலு என்னால முடியலடா அவளே வேறோருத்தன் கூட ஜோடியா நிற்கிறதை பார்க்க இங்க வலிக்குதுடா” என்று தன் இடப்பக்கம் நெஞ்சில் கை வைத்தவன்..

“முட்டாள்டா நீ” என்று நண்பன் கேட்டது எதுவும் அவன் காதில் விழவில்லை மாறாக அவன் புலம்பலை தான் தொடர்ந்திருந்தான்..

“செந்தில் தன் மனதில் உள்ள காதலை எப்படி நண்பனுக்கு விவரிச்சு சொன்னான்னு கூட தெரியாது. முழுக்க நீரில் மூழ்குவதற்குள் சிறு துரும்பை பிடித்து கறையேறுவது போல்
ஏதாவது, ஒரு அதிசயம் நடந்து தன்னவளை கரம் பிடித்திட மாட்டோமா என்ற எண்ணம் மட்டும் இப்போது அவன் மனம் முழுவதும்” இருந்தது..

“உன் மனசுல இருக்கிறதை எல்லாம் கொட்டி தீர்த்துட்டியா, வா மண்டபத்துக்கு போகலாம்னு” தங்கவேல் சொல்ல..

“தயவுசெய்து என்னை விட்டுடுடா நான் ஊருக்கு போறேன்‌. என்னால அவளுக்கு வேறோருத்தன் கூட கல்யாணம் நடக்கிறதை பார்க்கிறளவுக்கு தைரியம் இல்லைடா” கிட்டத்தட்ட கெஞ்சவே செய்தான்.

அதுக்குள்ள என்னடா அவசரம் உனக்கு “இன்னும் முகூர்த்தத்துக்கு நேரமிருக்கு, இந்த இடைப்பட்ட நேரத்தில் என்ன வேணும்னாலும் மாற வாய்ப்பு இருக்கு நீ என்ன பண்ணுற அமைதியா வா” என்று நண்பனை வலுக்கட்டாயமாக மண்டபத்துக்கு அழைத்து வந்தான் தங்கவேல்..

இவர்கள் உள்ளே நுழைவதற்குள்ளே நிச்சய விழா முடிந்து ஓரளவிற்கு கூட்டம் குறைந்திருந்தது..

“என்னப்பா நீ பொண்ணுக்கு அண்ணனா நீ தானே முன்னாடி நின்று வரவேற்கனும்னு” உறவுக்காரர் ஒருவர் கேட்க..

“என்ன மாமா பண்ணுறது இது தங்கச்சி கல்யாணம் பாருங்க யாரும், எதுவும் கூட, குறையா சொல்லிடக்கூடாதுன்னு பக்கத்திலே இருந்து பார்க்க வேண்டியதா போச்சு என்று அவருக்கும் பதில் சொல்லி அங்கேயிருந்து நகர்ந்தான் நண்பனுடன்..

“மோகன், அர்ஜூன்” என்று இருவரையும் தங்கவேல் கூப்பிட

“சொல்லுங்கண்ணா” என மோகனும்.

“சொல்லுங்க மாமா” என்று அர்ஜூனும் சேர்ந்து வந்தனர்..

“விடியுற வரைக்கும் இவன் உங்களோட பொறுப்பு” என்ன பார்த்துப்பிங்க தானே என்று கேள்வி கேட்க..

ஒன்றும் புரியாவிட்டாலும் இருவரும் “சம்மதமாக தலையாட்டி” வைத்தனர்..

“இவனை ரூமுக்கு கூட்டிட்டு போங்கன்னு சொல்லி அங்கேயிருந்து நகர்ந்திருந்தான்”..

“ஏன் மச்சி எனக்கு ஒரு டவுட்டு” என்று அர்ஜூன் சொல்ல..

“என்ன பக்கி உன் டவுட்டு”..

“ஒருவேலை மாமாவுக்கு செந்தில் அண்ணா லவ் மேட்டர் தெரிஞ்சியிருக்குமோ? அதனால்தான் நம்மள இவருக்கு காவலா வச்சிட்டு” போயிருக்காருன்னு என் ஏழாம் அறிவு சொல்லுது மச்சி என்றவனை, ‘வெட்டவா, குத்தவா ரேன்ஜிக்கு பார்த்தவன்’..

“ஏண்டா எருமை லவ் மேட்டர் தெரிஞ்சா இது சரிப்பட்டு வராதுன்னு அட்வைஸ் தான்டா பண்ணுவாரு அதை விட்டுட்டு காவலுக்கு ஆள் வைக்க மாட்டாருன்னு” மோகன் சொன்னதும்..

“ஒருவேலை செந்தில் அண்ணா இராத்திரியோட, இராத்திரியா உன் தங்கச்சியை கடத்த பிளான் பண்ணியிருந்தாருன்னா” என்று இவன் புது குண்டை தூக்கி போட்டான்..

“உன்னை கொலை பண்ணிட்டு நான் ஜெயிலுக்கு போகவும் தயங்க மாட்டேன்டா நாயே, தயவுசெய்து விடியுற வரைக்கும் நீ வாயே திறக்காத” என்றான்..

அப்புறம் என்ன ஒருத்தன்
காதலி கிடைக்காத சோகத்தில் தூக்கத்தை துளைக்க, மற்ற இருவரும் அவனுக்கு காவல் இருந்ததால் தங்கள் தூக்கத்தை துளைத்தனர்…

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 10



விழா முடிந்து அறைக்குள் வந்த “தோழியை அணைத்துக்கொண்டு தன் சந்தோஷத்தை” வள்ளி வெளிப்படுத்த.

“என்னால முழுசா சந்தோஷ படமுடியலடி” என்ற சரசுவை புரியாது பார்த்து வைத்தாள்.

“ஏன்டி , அழகி உனக்கு அண்ணியா வந்ததுல விருப்பம் இல்லையா,?” அதிர்ச்சியோடு கேட்க..

“ஒரு தோழியா அவளோட மறுமணம் எனக்கு சந்தோஷம் கொடுத்தாலும். என் அண்ணனோட மனைவியா அவளை ஏத்துக்கு” என்னவோ போல இருக்குடி என்றாள் சரசு ..

“இங்க பாரு , சரசு யாரு வாழ்கையும் நம்ம முடிவு பண்ணுறது இல்லை தள்ளி நிற்கிற நீ, இவ்ளோ ஃபீல் பண்ணுறீயே? உங்க அண்ணா முகத்துல நீ அந்த வருத்தத்தை பார்த்தியா” என்று இவள் எதிர் கேள்வி கேட்க..

“என்னடி சொல்லுற நீ”.

“உண்மையை தாண்டி சொல்லுறேன். பெண்களுக்கு ஆபத்தானவங்க ஆண்களை , விட யாரு தெரியுமா”? என்ற வள்ளி

“யாரு”?

“பெண்கள் தாண்டி” , “நீ யோசிச்ச மாதிரி ஒரு நொடி தங்கவேல் அண்ணா நினைச்சு இருந்தாருன்னா, இந்த கல்யாணமே நடந்திருக்காது இது சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால நடந்த கல்யாணம் அதை நீ மறந்திடாத” என்றாள் வள்ளி..

எனக்கு என்னோட தவறு புரியுதுடி ஆனா, என்னால முடியலடி “நேத்திலிருந்து காரணமே இல்லாம அவளை ஒதுக்கி வச்சிட்டேன்டி, இப்ப நினைக்கிறப்போ என் மேலேயே எனக்கு கோவமா வருது” என்றதும்.

“ஆனா, அவளுக்கு உன்மேல் கோவம் இல்லைடி , வருத்தம் தான் இருக்கும் அதுகூட நீ பேசினா சரியாகிடும்டி” என்ற வள்ளி கதவை திறந்து காட்ட அங்கே கைகளை குறுக்கே கட்டிக்கொண்டு நின்றிருந்தாள் அழகி.

தோழியை கண்டதும் ஓடிபோய் அணைத்துக்கொண்டவள் “சாரிடி உன்னை ரொம்ப கஷ்டப்படுத்திட்டேன்னு” சரசு சொன்னதும்..

“ நீ சாரி கேட்கிறளவுக்கு எந்த தப்பும் பண்ணலடி உன் இடத்துல நானே, இருந்தா கூட எப்படி நடந்து இருப்பேன்னு தெரியாது” என்று அழகியும் தன் மனநிலையை சொல்ல..

தோழிகள் இருவரும் பாசப்பிணைப்பில் பிணைந்திருக்க , பாவம் சேர்த்து வைத்த அப்பாவி ஜீவனோ கன்னத்தில் கை வைத்துக்கொண்டு பார்த்திருந்தது..

ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் தாங்க முடியாமல் “ஏய் போதும்டி உங்க பாசத்துல மண்டபமே தண்ணீயில மூழ்க” போகுது என்றாள்.

“போடி பொறாமை புடிச்சவளே” என்று சரசு சொன்னதும்..

ஏன்டி சொல்லமாட்ட “உன்னை தனியா டீல்ல விட்டிருக்கனும். இந்த மூஞ்சி மேடையில் இருந்தாலும் கொஞ்சம் கூட சிரிப்பு இல்லை மாம்ஸ்” என்னடி சொல்லுறாருன்னு வள்ளி கேட்க..

“எனக்கு இது மேரேஜ் ஃபீல் மாதிரி தெரியலடி” என்றவளை இருவரும் கேள்வியோடு பார்க்க.

“என்னடி சொல்லுற அந்த அண்ணாவை பிடிச்சு தானே கல்யாண மேடை வரைக்கும் வந்திருக்க நீ” என்று அழகி கேட்கவும்..

“தெரியலடி ஒருவேலை கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் பேசி பழகுனா ஏதாவது ஃபீல் வரும்னு நினைக்கிறேன்” என்றவள் மனதில் காரணமே இன்றி செந்திலின் பார்வையும், தொடுகையும் அவள் நினைவிடுக்கில் வந்து நின்றது..

அதே நேரம் கதவை தட்டி சவுந்தரவள்ளி உள்ளே வந்தவர். அழகியை பார்த்து அவளை கண்டுக்கொள்ளாதவர் “காலையில முகூர்த்தம் சீக்கிரமா தூங்குங்க சும்மா கதை பேசிட்டு இருக்காதிங்க, நகை எல்லாம் கழட்டி பத்திரமா தா” என்று கேட்க…

சரசுவும் தன் கழுத்திலிருந்து எல்லா நகையையும் கழட்டி கொடுத்ததும் தான் அவளுக்கு மூச்சே வந்தது…

தோழிகள் மூவரும் உறக்கத்தை தழுவி இருந்தனர். “பாவம் இந்த அழகிக்கு புருஷனை பற்றிய கவலை கொஞ்சம் கூட இல்லாமல் குப்புறப்படுத்து தூங்குது”

தன் அப்பத்தாவிடம் மனைவியை காணமல் தன் தங்கை அறைக்கு தேடி வந்தவன் கதவை தட்டி வெளியே நிற்க..

அறை தூக்கத்தில் வந்து கதவை திறந்த வள்ளி “எதிரே வேலனை கண்டதும் மொத்த தூக்கமும் பறந்து போனது”..

“என்ன அண்ணா, இன்னேரத்துல”.

“இல்லம்மா, நிலா உங்ககூட இருக்கான்னு” தெரிஞ்சிக்க வந்தேன்னு சொன்னதும்.

“மேடம் கும்பகர்ணனுக்கு தங்கச்சி மாதிரி தூங்குறா ண்ணா, எழுப்பவா” என்றதும்.

“இல்லடா நீ கதவை சத்திக்கம்மா” நான் கிளம்புறேன்னு சொல்லி நகர்ந்தான்..

‘பாவம் டா வேலா உன் நிலைமை’ தனக்கு தானே சொல்லிக்கொண்டு நகர்ந்தான்…

****

“என்ன சம்மந்தி நிற்கிறீங்க போய் மாப்பிள்ளையை கூட்டிட்டு வாங்க முகூர்த்தத்துக்கு நேரமாச்சு” என்று வேலாயுதம் சொன்னதும்
இதோ சம்மந்தி என்று அறைக்குள் நுழைந்தவர் மனைவியிடம் “என்னடி அவனை பற்றி ஏதாவது தகவல் தெரிஞ்சிதா, பொண்ணு வீட்டுல வேற மாப்பிள்ளையை கேட்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க” என்று அவர் புலம்பிக்கொண்டிருக்க..

“எனக்கு என்னவோ பயமா இருக்குங்க நம்ம புள்ளையை பத்தி , ஒருவேலை இவங்களுக்கு தெரிஞ்சிட்டா” என்னாகும்னு அவர் மனைவி சொன்னதும்.

கொஞ்சம் உன் திருவாயை மூடுடி “இப்ப அவங்க மாப்பிள்ளையை பற்றி கேட்டா , என்ன பதில் சொல்லுறதுன்னு தெரியாம நானே முழிச்சிட்டு இருக்கேன் இதுல நீ வேற” என்று சொன்னவர்.

“ஒரு பேப்பர், பேனாவை எடுத்து தன் மகன் எழுதியது போல் ஒரு கடிதம் எழுதி முடித்தவர்”, தன் மனைவியுடன் அறையிலிருந்து கண்ணீருடன் வெளியே வந்தார்..

“என்னாச்சு சம்மந்தி நீங்க மட்டும் வரீங்க , மாப்பிள்ளை எங்கே” என்று கேட்டவருக்கு இந்த சூழல் உகந்ததாக படவில்லை.

“எங்களை மன்னிச்சிடுங்க சம்மந்தி, என் பையன் இந்த கடிதம் எழுதி வச்சிட்டு எங்கேயோ போயிட்டான்னு” நெஞ்சில் அடித்துக்கொண்டு அழுகவும்..

“என்ன சாதாரணமா பையனை காணோம்னு கதை சொல்லுற மாதிரி சொல்லிட்டு இருக்கிங்க” என்ற சவுந்தரவள்ளியின் குரல் கேட்டு அனைவரும் மேடையை அருகே சூழ்ந்திருந்தனர்..

“ஐய்யோ நாங்க கதை சொல்லல சம்மந்தி, உண்மையைத்தான் சொல்லுறோம்னு” அவர்கள் சொன்னதை கேட்டதும் பெண்வீட்டு பக்கம் ஆளாளுக்கு பேச தொடங்கினர்..

அறைக்குள்ளிருந்து தோழிகள் மூவரும் வெளியே வந்தவர்கள் செவியிலும் இந்த செய்தி விழுந்திருந்தது.

அழகி, வள்ளிக்கு மட்டுமே இது அதிர்ச்சியான செய்தி மணமகளான சரஸ்வதிக்கு எந்த பயமும் , பதட்டமும் இல்லாமல் நின்றிருந்தாள்.

தூக்கம் மொத்தமும் தெளியாமல் ரெடியாகி வெளியே வந்தவங்க காதில் ‘மாப்பிள்ளை மண்டபத்தில் இல்லை’ என்ற செய்தி விழுந்ததும் அர்ஜூனும், மோகன் இருவரும் ஒருசேர செந்திலை பார்த்து வைத்தனர்…

“மாப்பிள்ளை இல்லை” என்ற செய்தி அவனுக்கும் அதிர்ச்சியை தான் கொடுத்தது..

“மச்சி” என்று அர்ஜூன் வாயை திறந்ததும். “அவன் வாயிலே ஒன்னு போட்டவன் அமைதியா இருக்குற ,நீ மேற்கொண்டு ஏதாவது பேசுனா கூட, உன்னை போட்டுத்தள்ளிடுவேன்டா” என்றதும்

“ஏழாம் அறிவு உள்ளவனும் வாயை மூடிக்கொண்டான்”..

என்னங்க பேசிட்டு இருக்கிங்க மணமேடை வரைக்கும். “ வந்து நிற்கிற என் பேத்தியோட நிலமை என்ன என்று” வெள்ளச்சி கேட்க..

“உங்க பையனுக்கு இந்த கல்யாணத்துல முழு சம்மதமா, இல்லையா?” என்று தங்கவேல் நிறுத்தி நிதானமாக கேட்க.

“அவன் விருப்பத்தை கேட்டு தாங்க இந்த கல்யாணத்துக்கு ஏற்பாடு செய்தோம் தம்பி” என்று மாப்பிள்ளையின் அப்பா சொன்னதும்..

“பொய்” என்ற சத்தம் அந்த அமைதியான நேரத்தில் நாளா பக்கமும் எதிரொலிக்க அனைவர் பார்வையும் சத்தம் வந்த திசையை நோக்கி திரும்பியது..

இதுவரை காணாமல் போனதாக சொன்ன மாப்பிள்ளை நடந்து வந்ததை கண்டு..

“என்னங்க ஆளாளுக்கு கண்ணாமூச்சி விளையாடுறீங்களா!, என் பொண்ணை கல்யாணம்னு ஊரை கூட்டி நிற்க வச்சி அசிங்கபடுத்த பார்க்கிறீங்களா” என்று இதுவரை அமைதியாக பார்த்திருந்த வேலாயுதம் கேட்க.

“சார் முதல்ல எல்லாரும் என்னை மன்னிச்சிடுங்க” என்றவன் உடல்மொழியில் பெண்மை தெரிந்ததும் அங்கேயிருந்த பாதி பேர் முகத்தை சுழித்தனர்..

“என்ன தம்பி ஒரு மாதிரி நடந்துக்கிறீங்கன்னு” வெள்ளச்சி வாயில் கை வைத்து கேட்க

“இதுதான் பாட்டி நிஜம் , எனக்குள்ள சில ஹார்மோன் மாற்றங்கள் இருக்கு என்னால, ஒரு முழு ஆண்மகனா உணர முடியல. பெண்ணுக்குரிய மாற்றங்கள் தான் என்கிட்ட இருக்கு” என்று இவன் சொன்னதும்…

மண்டபத்தில் இருந்தவர்கள் ஆளாளுக்கு வாய்க்கு வந்தபடி பேசியதை கண்ட சவுந்தரவள்ளிக்கு “அவமானமாக இருந்தது”.

தன் அண்ணனிடம் திரும்பியவர் “என்ன ண்ணா நடக்குது இங்க இந்த தம்பி என்னென்னவோ சொல்லுது, இதெல்லாம் உனக்கு முன்னாடியே தெரியுமா” என்று கேட்க..

“ஐய்யோ சத்தியமா இல்லை தங்கச்சி, நான் பார்க்கும் போது கூட சாதாரணமா தான் இருந்தாப்புல, இப்ப இங்க பார்க்கிறப்போ” எனக்கே அதிர்ச்சியா இருக்குன்னு அவரும் தன் நிலைமையை தங்கைக்கு புரியவைத்துக்கொண்டிருந்தார்..

“ஏன்பா இதை இப்ப வந்து சொல்லுறீயே!, இதை பொண்ணு பார்க்க வந்த அன்னைக்கே சொல்லுறதுக்கு என்ன உனக்கு” என்று ஊர் தலைவர் கேட்க.

“நான் சொல்ல முயற்சி எடுக்கிற ஒவ்வொரு தடவையும், என்னை பெத்தவங்க எமோஷனல் பிளாக் மெயில் பண்ணிட்டாங்க, நானும் சரியான சந்தர்ப்பம் கிடைக்கிறதுக்காக காத்திட்டுருந்தேன். இப்பவும் இதை நான் சொல்லாம விட்டுட்டா ஒரு பொண்ணோட வாழ்க்கை போயிடும்னு உள்ளுக்குள் இருந்த பயம் என்னை தூங்கவிடாம பண்ணிடிச்சு” என்று அவன் தன் நிலையை சொல்லி முடித்தான்.

தன் தாய், தந்தையிடம் திரும்பி இதுக்கு மேல உங்க கூட இருக்க என்னால முடியாதும்மா, நான் இப்படியே எங்கேயாவது போயிடுறேன்னு சொன்னவன் அங்கேயிருந்து கிளம்பும் போது தங்கவேலுவிடம் பார்வையாலே விடைபெற்றான்”...

“ஐய்யோ , இப்படி என் பொண்ணு வாழ்க்கை அந்திலு, சிந்திலா போச்சு” என்று தலையில் அடித்துக்கொண்டு ஒப்பாரி வைத்த சித்தியை பார்த்தவன்..

“தந்தையிடம் திரும்பி தன் யோசனையை சொல்ல, அவருக்கும் அது சரியென்று தோன்றினாலும் மனைவியின் குணம் தெரிந்து தயங்கி நின்ற” தந்தையை கண்டு அந்த நேரத்திலும் முறைத்து வைத்தான்..

“இப்ப எதுக்குடி ஒப்பாரி வைக்கிற, என்னவோ என் பேத்திக்கு ஊர், உலகத்துல மாப்பிள்ளையே கிடைக்காத” மாதிரி இருக்கு நீ பண்ணுறது என்றார் வெள்ளச்சி..

“இப்படி மணமேடை வரைக்கும் வந்து ஒரு பொண்ணோட கல்யாணம் நின்னு போன், அவளோட நிலமை என்னத்தை , என் அவசர புத்தியாலே என் பொண்ணு வாழ்க்கையை நானே கெடுத்துட்டேன்னு” சவுந்தரவள்ளி கண்ணீரோடு சொன்னதும்..

“இப்ப நீங்க சொல்லுறீங்களா, இல்லை நான் சொல்லட்டுமாப்பா” என்று மகனவன் கேட்க…

தயங்கிக்கொண்டு மனைவியிடம் வந்தவர் “வள்ளி நீ மனசு வச்சா நம்ம பொண்ணுக்கு குறிச்ச நேரத்துல கல்யாணம் நடக்கும்னு” சொன்ன கணவரை பார்த்து..

“யாருங்க நம்ம பொண்ணை இந்த நிலைமையில கல்யாணம் பண்ண சம்மதிக்கிறவங்க” என்று எதிர் கேள்வி கேட்க..

“அது செந்திலுக்கு நம்ம மகளை கல்யாணம் பண்இஇஇ” என்று வார்த்தையை முடிக்கும் முன்னே.

“நிறுத்துங்க அந்த அனாதைக்கு என் பொண்ண கட்டிக்கொடுக்கனும்மா, ஒருக்காலும் இதுக்கு நான் சம்மதிக்க மாட்டேன்” என்றார் கோவமாக.

“யாரு அனாதை அவனா, அவனுக்கு இருக்க இடம் இல்லையா சொந்தம்னு சொல்லிக்க ஆளில்லையா, அவனை நம்பி வரவளை காப்பாத்துறதுக்கான திறமை இருக்கு, நான் இருக்கிறப்போ இந்த வார்த்தையை, இன்னொரு தடவை வந்தது நான் மனுஷனா இருக்க மாட்டேன்னு” தங்கவேல் விரல் நீட்டி எச்சரித்தான்..

“உண்மையை சொன்னா உனக்கு நோவுதா, என் பொண்ணுக்கு எப்படியாபட்ட மாப்பிள்ளை பார்க்கனும்னு எனக்கு தெரியும் இந்த விஷயத்துல நீ தலையிடாத” என்ற சித்தியை பார்த்தவன்

“அதை நீங்க சொல்லாதீங்க, என் தங்கச்சி சொல்லட்டும்னு சொன்னவன். கை நீட்டி அழைத்தான் தங்கையை”.

தன் நண்பன் தோளில் கை போட்டுக்கொண்டு “சரசு இவனை கல்யாணம் பண்ணிக்க உனக்கு சம்மதமா” என்று கேட்க…

தன் அண்ணன் கைக்குள் நெளிந்துக்கொண்டு நின்றவனை பார்த்தவள் “இந்த கேள்விக்கு பதில் முதல்ல நீங்க அவருக்கிட்ட கேளுங்கண்ணா, அப்புறம் நான் பதில் சொல்லுறேன்” என்றாள்.

“தன் நண்பன் காதில் உனக்கான கடைசி வாய்ப்பு ஒழுங்கா பயன்படுத்திக்கோ” என்று முணுமுணுத்தான்..

இதயம் எகிறி குதிப்பது போல் இருந்தது. “நா… அது.. உனக்கு என்று இவன் திணறுவதை” கண்டு

“ஒரு வார்த்தையை முழுசா சொல்லேண்டா, பொம்பளை அவளே தைரியமா நின்று கேள்வி கேக்குறா, நீ நெஞ்சை நிமிர்த்தி பதில் சொல்லுடா” என்று செந்திலின் ஆத்தா அவனிடம் சொல்ல..

கண்களை இறுக்கி மூடிக்கொண்டவன் “உன்னை கல்யாணம் பண்ணிக்க எனக்கு சம்மதம்னு” சொல்லி கண்களை திறக்க அங்கே பெண்ணவளை காணவில்லை..

“ஏன்டா ஒரு சம்மதம் சொல்ல அறைமணிநேரமாட எடுத்துப்ப நீ” என்று தங்கவேல் பார்வையாலே கேட்க.

“மாமா நீயெல்லாம் காதலிக்கிறதே வேஸ்ட், அங்கபாருன்னு பார்வையை திருப்ப, அதை பார்த்தவனுக்கு பேச்சே வரவில்லை சரஸ்வதி கழுத்தில் மாலையோடு மணமேடையில் அமர்ந்ததை கண்டு”..

“என்ன அண்ணா போய் சந்தோஷமா தாலியை கட்டு இதுக்கு நீ, தயங்கின சரசு உனக்கு தாலியை கட்டிடும்னு” என் ஏழாம் அறிவு சொல்லுது என்றான் அர்ஜூன்…

இதில் சவுந்தரவள்ளியின் சத்தம் அவர்கள் கொண்டாட்டத்தில் காணாமல் போனது..

நேற்று வரை கிடைக்காத பொக்கிஷம் இன்று ஆணவன் கைகளில் சேர்ந்தது..

முழு மனதுடன் தன்னவளுக்கு மாங்கல்யம் அணிவித்தவன் இரண்டு முடிச்சி போட்டு மூன்றாவது முடிச்சியை நாத்தனாரான அழகி போட்டு விட்டாள்…

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 
Last edited:

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 11





என்னதான் புலம்பி தீர்த்தாலும் நடந்த நிகழ்வை மாற்ற முடியாத கடுப்பில் நின்றிருந்த சவுந்தரவள்ளிக்கு உள்ளுக்குள் கோவம் கணன்றது.

அவரின் மனநிலையை யாரும் யோசிக்கும் நிலையில் இல்லை “இளைய தலைமுறைகள் அனைவரும் செந்திலை தான் வச்சி செய்தனர்”..

“மாமோவ் மச்சினி முறைக்கு ஆரத்தி சுத்துறேன் பணம் போட்டா தான் உங்க ரெண்டு பேரையும் உள்ள விடுவேன்னு” வம்புக்கு நின்றாள் வள்ளி..

“ஆத்தி தட்டை ரெண்டு சுத்து சுத்தினதுக்கு காசு தரனுமா, என்று இவன் புலம்பினாலும் , இருநூறு ரூபாயை” எடுத்து கொடுத்தான்.

“பரவாயில்லை நீ வள்ளலா இருப்பேன்னு பார்த்தேன், இப்படி கஞ்சத்தனமா பத்து ரூபாய் போடாம விட்டியே” என்று மேலும் அவனை கிண்டல் செய்ததும்..

“ஏய் போதும்டி சீமாட்டி என் பேத்தி நல்ல நேரத்துல விளக்கேத்தனும். வழியை விட்டு தள்ளி வாடி” என்ற வெள்ளிச்சிக்கு.

கொணட்டிக்கொண்டு வழியை விட்டு ஒதுங்கி நின்றாள்..

“இனி இது தான் தன் நிரந்தர இடம்னு, மனதில் நிறுத்திக்கொண்டு பெண்ணவள் வலது கால் வைத்து உள்ளே வர அவளை தொடர்ந்து. செந்திலும் உள்ளே வந்தான்..

இவர்களை தொடர்ந்து மற்றவர்கள் உள்ளே வந்தாலும் “வேண்டா , வெறுப்பாக உள்ளே வந்த சவுந்திரவள்ளிக்கு அந்த வீட்டின் சூழலை கண்டு முகத்தை சுழித்தபடி நின்றார்” இன்றைய தலைமுறைக்கு ஏற்ற எந்த அத்தியாவசிய பொருட்கள் எதுவும் இல்லாததை கண்டு..

செந்திலின் வீடு இன்னும் பழமை மறாமல் இருந்தது “வாசலை கடந்து உள்ளே வந்தவர்களை முதலிலே வரவேற்றது. சுவற்றில் மாற்றியிருந்த செந்திலின் தாத்தா மற்றும் அம்மாவின் புகைப்படம் இடம்பெற்றிருக்க அதற்கு கீழே இருந்த சாமி மாடத்தை துணி விலக்கி விட்டு அங்கேயிருந்து காமாட்சி விளக்கு புத்தம் புது பொழிவுடன் இருந்ததில், எண்ணெய் ஊற்றி திரி போட்டு இருந்ததை” பார்த்து நின்றவள் முன்னே தீப்பெட்டியை கொடுத்ததும்..

அதை வாங்கியவள் மெல்ல உரசி காமாட்சி விளக்குக்கு வெளிச்சத்தை கொண்டு வந்தவள் “தன் இருகை குப்பி வணங்கியதும். இருவருக்கும் பால், பழம் தரும் நிகழ்வை நடத்த பெரியவர்கள் காத்திருக்க”..

“முதலில் பாலை செந்திலுக்கு கொடுக்கிறதுக்காக” வள்ளி நின்றதும்.

அவனோ, “பால், பழம் இரண்டையும் முதலில் தன்னவளுக்கு கொடுத்த பின்பே , தனக்கு எடுத்துக்கொண்டான்”..

“மாமோய், விவரம் தான் நீ” என்றதும்.

“அவனுக்கே அந்த சூழல் சிறு நாணத்தை கொடுத்தது.”

“ஏங்க நல்லநேரம் முடியுறதுக்குள்ள நம்ம வீட்டுக்கு போகனுமில்லை” என்றதும்..

“என்ன அவசரம் வள்ளி இருந்து பொறுமையாவே, கூட்டிட்டு போங்க” என்று செந்திலின் ஆத்தா சொன்னதும்..

“ஆமா , இது அப்படியே அரண்மனை பாருங்க இருந்து விருந்து முடிச்சி கிளம்புறதுக்கு” என்று அவர் வாய்க்குள் முணுமுணுத்தாலும் அங்கேயிருந்த அனைவர் காதிலும் அது தெளிவாக விழுந்தது..

“வள்ளி” என்ற வேலாயுதம் சொன்னதும்.

“அரண்மனையில், இருக்கிறவங்க மனசு , பாதி சாக்கடையா தான் இருக்குப்பா , ஒருத்தன் இருக்கிற இடத்தை வச்சி கேலி செய்யக்கூடாது, சொல்லி வைங்க அவங்ககிட்ட” என்றான் தங்கவேல்

“என் மனசு ஆதங்கத்தை கூட நான் சொல்லக்கூடாதா” என்றதும்.

“ஏய் சும்மா நிறுத்துடி கல்யாணமே முடிஞ்சிது, இப்ப எதுக்கு தேவையில்லாதது பேசிட்டு இருக்கனும், பேச்சி (செந்தில் ஆத்தா) நீ உம் பேரனையும், மருமகளையும் மறு வீட்டுக்கு அனுப்பி வை” என்று தன் முடிவை வெள்ளச்சி சொன்னதும்.

மற்றவர்களுக்கு அது சரின்னு பட்டதால் “அடுத்து பத்து நிமிஷத்தில், சரசுவின் வீட்டில் சகல சாங்கியங்களும் முடிந்து அமர்ந்தவனுக்கு. ஒரு மாதிரி பதட்டமாக தான் இருந்தது..”

***
“என்னப்பா ஒரு மாதிரி நிற்கிற நீ” என்ற வெள்ளச்சி , குருசாமியை பார்த்து கேட்க..

இல்ல அத்தை “ பொண்ணு, மாப்பிள்ளையை நாங்களும் மறுவீட்டுக்கு அழைக்கனும் அதான்னு இழுத்து சொல்ல..

இதுக்கு எதுக்குய்யா தயக்கம் என்றவர் திரும்பி “தன் பேரனிடம் கிளம்புய்யா, அழகி நீயும் போய் ரெடியாகும்மா” என்று வெள்ளச்சி சொன்னதும்..

அடுத்து அரைமணி நேரத்தில் “ தங்கவேல், அழகி ஜோடியும் மறுவீட்டில்” இருந்தனர்..

எதிர் பாராமல் நடந்த திருமணம் என்றாலும் கவனிப்பில் எந்த குறையும் இல்லாமல் பார்த்துக்கொண்டனர் இரு மாமனார்களும்..

பகலவன் தன் சேவையை முடித்து கிளம்பியதும். “ வளர்பிறையாய் வந்த நிலமகளும் இரு ஜோடிகளுக்கு குளிர்ச்சியை தர தன்னால் முடிந்த முயற்சியை செய்துக்கொண்டிருந்தாள்…”

“உனக்கு ஏண்டி புத்தி இப்படி போச்சு போயும், போயும் அவனை போய் கல்யாணம் பண்ணியிருக்க” என்று தன் ஆதங்கத்தை மகளிடம் கேட்க..

“ம்மா, இன்னோரு தடவை அவரை, அவன், இவன் மரியாதை இல்லாம பேசாத” என்ற சரசுவை வித்தியாசமாய் பார்த்தவர்..

“ஐய்யோ!, முருகா என் பொண்ணுக்கு
என்னவோ!, ஆயிடிச்சு நான், என்ன பண்ணுவேன்னு இவர் புலம்பியதை கேட்டு, அருகிலிருந்த அண்ணன் மனைவி”.

“ஏன், சரசு இப்படி பண்ண நீ”.

“நான் என்ன பண்ணேன் அத்தை, நான் என்ன கொலு பொம்மையா,உங்களுக்கு இந்த பொம்மை வேணாம் வேற பொம்மை கூட சேர்த்து வைக்கலாம்னு சொல்லுறதுக்கு” என்று தன் ஆதங்கத்தை சொன்னதும்.

“நீ சொல்லுறது புரிதுடி, அதுக்காக அந்த சின்ன வீட்டுல உன்னால எப்படி வாழ முடியும். இங்க இருக்கிற மாதிரி எந்த வசதியும் அங்கே இல்லைடி, பேசாம நீ அவனோட இங்கேயே இருந்துடுடி” என்று அன்னையின் வார்த்தையில் கொலைவெறி கொண்டவள்.

“எவன் கூட இருக்கிறது” என்று வார்த்தையை பற்களிடையே கடித்து துப்பினாள்…

“ஆஆஆஆ. அது உன் புருஷனை தான் சொன்னேன்” சொல்ல

“என் புருஷன் உனக்கு எவனோவா, நான் ஊர், உலகம் பார்க்கத்தான் கல்யாணம் பண்ணியிருக்கேன் அதுவும் ஊர், பேர் தெரியாதவனை கட்டிக்கல நான், பிறந்ததிலிருந்து பார்த்து வளர்ந்தவரை தான் கட்டியிருக்கேன். இன்னொரு தடவை அவரை மரியாதை இல்லாம பேசுறதை நிறுத்து” என்றவள் அந்த அறையிலிருந்து வெளி வந்தவள் அப்படியே நின்றாள்.

“எதிரே தன்னவன் நின்றதால்”.

இவர்கள் பேசிய அனைத்தும் பக்கத்து அறையிலிருந்தவன் காதிலும் தெளிவாக விழுந்தது. பதிலுக்கு தன்னவள் பேசியதும் அவன் காதில் கேட்க மனதுக்குள் இதமாக இருந்தாலும், இதுக்கு அப்புறமும் இங்கே இருப்பது அவன் மனதுக்கு ஒப்பாமல் எழுந்து வெளியே வரவும், தன்னவள் வந்து நிற்கவும் சரியாக இருந்ததும்..

“இருவரும் என்ன பேசுவது என்று தெரியாமல் ஒருவரை , ஒருவர் பார்த்தபடி” நின்றனர்.

“மாமா” என்ற மோகனின் குரல் இருவரையும் இயல்புக்கு திருப்பியது..

“சொல்லு மோகன்”

“என்ன மாமா ஸ்டென்னாகி நிற்கிறீங்க வாங்க மேல போய் கொஞ்சம் காத்தாட இருந்துட்டு வரலாம், உள்ள ஒரே நெகட்டிவ் வைபிரேட்டா, இருக்கு நமக்கு எப்பவும் பாஸ்டிவ் வைபிரேட் தான் வேணும்னு சொல்லி இருவரும் மாடிக்கு வந்தனர்”..

“சாரி மாமா” அம்மா இப்படி பேசும்னு, நான் எதிர்பார்க்கல என்று அன்னைக்காக மன்னிப்பு வேண்டி நின்ற”.
மச்சானை பார்த்து சிரித்தவன். “ இது என்ன புதுசா மோகன் அவங்க பேசுறது” என்றதும்..

“சரி மாமா அதை விடுங்க உங்க லவ் மேட்டர் சொல்லுங்க” என்றதும்..

“அவன் சிறு குழந்தை போல் திருதிருன்னு முழித்து நின்றான்”..

“மாமா என்ன ரியாக்ஷன் இது, சான்சே இல்லைன்னு சொல்லி கன்னம் கிள்ளி முத்தம் வைத்தவனை” தள்ளி நிறுத்தினான்.

“சீ” என்னடா பண்ணுற நீ”

“மாமா எவ்ளோ அழகா இருக்க தெரியுமா நீ ,இப்ப மட்டும் என் தங்கச்சி உன்னை பார்த்திருந்தா, என்னை உன் பக்கத்துல கூட நிற்க விட மாட்டா” என்றதும்.

“ஏன்னு” காரணம் கேட்ட அதே நேரத்தில் கீழே இருந்து வேலாயுதம் குரல் கேட்டதும் இருவரும் கீழே இறங்கி வந்தனர்…

“என்னப்பா”

“நேரமாச்சு போய் படுக்கிற வேலையை பாருடா” என்று தன் இளைய மகனை அறைக்கு அனுப்பி வைத்தவர் திரும்பி மாப்பிள்ளையிடம் நீங்க ரூமுக்கு போங்க மாப்பிள்ளை.

“சரின்னு தலையாட்டி இவன் அறைக்குள் வந்தவனுக்கு எப்போது பொழுது விடியும் தன் வீட்டிற்கு செல்லும் மனநிலையில் இருந்தவன் செவியில், கொலுசொலி சத்தம் கேட்டு திரும்பவும், சரசு கதவை தாழ்ப்பாள் போட்டு அவன் அருகே வந்து நின்றாள்”..

இவனுக்கு மற்ற நேரத்தில் கூடக்கூட வாய் பேசிய மாதிரி இப்போது பேச முடியாமல் இவன் நிற்க..

“பால் குடிங்க”

“இல்லை எனக்கு பால் குடிக்கிற பழக்கம் இல்லை”

“சரின்னு சொல்லி கையிலிருந்த பால் சொம்பை கட்டிலின் அருகிலிருந்த டேபிள் மீது வைத்து அவள் ஒதுங்கி நிற்கவும்”.

“ச…ர..சு” என்று இவன் தயங்கி கூப்பிடவும், அவள் நிமிர்ந்து பார்க்க..

“நீ எப்படி என்னை கல்யாணம் பண்ண சம்மதிச்ச” என்று சொல்ல வந்ததை ஒருவழியாக சொல்லி முடித்தான்.

“எப்படி சம்மதிச்சன்னு கேட்டா என்ன சொல்லுறது , நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி சொல்லுவாங்க அதை நீங்க கேட்டிருக்கிங்களா” என்று அவனை பார்த்துக்கொண்டே தன் பேச்சை நிறுத்தினாள்..

“நீ என்ன சொல்ல வர”

“தெரியாத பேயை விட தெரிஞ்ச பிசாசே மேல்னு” என் அப்பத்தா அடிக்கடி சொல்லும்னு” அவள் சொல்ல.

“அப்ப நான் பிசாசா” உனக்கு

நான் எப்ப அப்படி சொன்னேன். “ஊர், பேர் தெரியாதவனை புடிச்சு எனக்கு கட்டி வைக்கிறதுக்கு பதிலா ,என்னை பற்றி எல்லாம் தெரிஞ்ச உங்களையே! கல்யாணம் பண்ணிக்கிறதுல எனக்கு எந்த பிரச்சனையும் இல்லைன்னு சொல்ல வந்தேன்னு” சொல்லிக்கொண்டே கட்டிலின் ஓரத்தில் அமர்ந்தாள்..

‘இவ்ளோ விலக்கம் நீ சொல்லுறதுக்கு முதல்ல சொன்ன பழமொழியே மேல் என்று அவன் மனசாட்சி கவுண்டர் கொடுத்தது’..

சரி நீங்க சொல்லுங்க எதுக்காக “எங்கண்ணா, உங்களை திடீர் மாப்பிள்ளையா கொண்டு வந்தாரு” என்றதும்.

“இந்த கேள்விக்கு பதில் நீ அவங்கிட்ட தான் கேட்கனும்னு” சொல்லி எங்கே படுப்பது என்று பார்வையை சுழல விட்டான்..

“எந்த பக்கம் படுக்க போறீங்க” என்ற மனைவியை ஒரு முறை மேலிருந்து கீழ்வரை பார்த்தவனுக்கு உள்ளுக்குள் குத்தாட்டம் போட்டது தனக்கே ,தனக்காக கிடைத்த தேவதையை நினைத்து.

“உங்களை தான்” என்று தன்னவள் குரல் கேட்டு அவளை பார்த்தவன்..

“நீ கட்டில்ல படு நான் கீழே படுக்கிறேன்” என்றான்.

என்ன நிறைய சீரியல் பார்ப்பிங்களா உங்க ஆத்தா கூட சேர்ந்து..

“ஏன்” அப்படி கேக்கிற நீ?.

“பின்ன என்னங்க இன்னைக்கு இல்லைனாலும், என்னைக்காவது ஒரு நாள் ஒரே கட்டில்ல படுக்க தான் போறோம், அதை இப்பத்திலிருந்து பழகிக்கலாமே”.

“இல்லை உனக்கு ஏதாவது சங்கோஜமா” இருக்கும்னு இவன் தயங்கி சொல்ல..

“எனக்கு பிரச்சினை இல்லை, உங்களுக்கு சங்கோஜமா இருந்தா, நீங்க மேல் படுத்துக்குங்க நான் கீழே படுத்துக்கிறேன்னு சொல்லி தலையணை, போர்வையை கையிலெடுத்து” நின்றாள்..

இல்லை நம்ம மேலையே படுக்கலாம்னு சொன்னதும்..

இரவு வணக்கம் வைத்து அவள் சுவர் ஓரம் படுத்துக்கொண்டவள். ‘ வெறும் விழிகளை மட்டும் மூடிக்கொண்டிருந்தவள் மனமோ காலையிலிருந்து ஓயாத, கேள்வியா, ஒன்றையே கேட்டு வைத்தது. அவன் சம்மதம் சொல்லும் முன்பே இவள் மணமேடையில் அமர்ந்தது’..

பெண்ணவள் நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்து அவனிடம் பழகினாலும், அவனை விட்டு விலகி நின்ற காலம் தான் இப்போது ஒட்டாத தன்மையை கொடுத்தது. கணவனானவனுக்கு என்ன முறை வைத்து அழைப்பது என்ற யோசனையிலே’ அவள் இரவு தூக்கத்தை தொடர்ந்திருந்தாள்…

இங்கு ஆணவனுக்குள் பல இரசாயன மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துக்கொண்டிருந்தாலும். ‘தன்னவள் அருகிலிருக்கும் வாசனையே! அவன் நிம்மதியை மீட்டு தந்தது. எத்தனை நாள் ஏக்கங்கள், இப்படி ஒரு நிகழ்வுக்கு அவன் காத்திருந்தது..

ஒரு பொருளை கையிலே வைத்திருந்தால், அதன் மீது எந்த ஈர்ப்பும் வந்திருக்காது. அதை ஒளித்து வைக்கும் போது தான் அந்த பொருளை தன் கைக்குள்ளையே வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வம் அதிகரிக்கும்.

அப்படி அதிகரித்தது தான் சரசுவின் மீது வந்த இவனது காதலும். சேர்ந்து இருக்கும் போது வராத பாசம் ‘ திடீர் அவளின் பருவ மாற்றத்தில் தன்னை விட்டு விலகி சென்றது, அவனுக்கு ஆரம்பத்தில் வலித்தாலும் கடந்து வர வேண்டியவன் மனதில் ஆழ பதிய வைத்
தது. சவுந்திரவள்ளியின் பேச்சு தான்’

பாவம் அவர் யாரை விட்டு மகளை விலக்கி வைக்க நினைத்தாரோ? இன்று அவனே அவரின் மருமகனாய் வந்து நின்றது தான் காலத்தின் கோலம்…

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 
Last edited:

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 12




அந்த அறைக்குள் கடிகார முள்ளின் சத்தத்தை தவிர வேற எந்த சத்தமும் கேட்க வில்லை. யார் முதலில் பேசுவது என்ற பட்டிமன்றத்தை தான் இருவர் மனமும் நிகழ்த்திக்கொண்டிருந்தது..

இந்த அமைதியின் சூழல் மூச்சடைக்க வைப்பது போல் இருக்க ஆணவனே முதலில் வாய் திறந்தான்.

“நிலா” என்ற குரல் கேட்டு திரும்பியவள் அவனை பார்க்க..

“இப்படியே எவ்ளோ நேரம் நிற்கிறதா, முடிவு பண்ணியிருக்க தூக்கம் வரலையா உனக்கு” என்று தங்கவேல் கேட்க..

விரக்தியான சிரிப்பை ஒன்றை கொடுத்தவள் “என் தூக்கத்தை தொலைச்சு வருஷம் மூன்று ஆச்சு” என்றதும்.

அவன் காரணம் எதுவும் கேட்காமல் அவள் மீது பார்வையை வைத்தவன் “அன்னைக்கு இராத்திரி உன்கிட்ட தப்பா நடக்க முயற்சி பண்ணுது யாருன்னு, உனக்கு முன்னவே தெரியுமா”? என்றதும்..

“உடல் அதிர்ந்தவள், உடல் முழுவதும் நிமிடத்தில் வியர்வை துளிகள் பூத்திருந்தது. முகமோ அப்பட்டமான, பயத்தின் சாயலை கொடுக்க” பார்த்தவனுக்கு நெஞ்சில் வலித்தது…

“ஒன்னுமில்லைம்மா, நான் எதுவும் கேட்கல நீ சாதாரணமா இரு என்றவன். அவளுக்கு குடிக்க தண்ணீரை கொடுத்து, அவள் முதுகை மெல்ல நீவி விட்டான்”.

‘ஒற்றை சொல் பயம் வரும், என்று யாராவது இதற்கு முன்பு சொல்லியிருந்தால், பெண்ணவள் கூட நம்பியிருக்க மாட்டாள். ஆனால் இன்று அவள் வாழ்விலே அந்த ஒற்றை சொல் பயத்தை தந்தது’. கட்டிலில் படுத்தும் கூட, அவள் பயம் விலகவில்லை…

அவள், அருகே சற்று தள்ளி படுத்தவனுக்கு “தன்னவளின் மனநிலை தான் புரியவில்லை”..

இரவு முடிந்து பகலவனும் தன் ஆதிக்கத்தை செலுத்த வந்தான்..
புதுமண தம்பதிக்களுக்கு மறுவீடு முடிந்து அவரவர் வீடுகளுக்கு வந்திருந்தனர்..

பெண்களுக்கான சீர் வரிசையும், அவரவர் சக்திகளுக்கு உட்பட்டு செய்திருந்தனர் பெற்றவர்கள்..

“மச்சி பேசாம நம்மளும் கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்டா” என்ற மோகன்..

“எருமை சொல்லுறதை ஒழுங்கா சொல்லுடா, இப்படி தலையும் புரியாம, வாலும் புரியாம சொன்னா, பார்க்கிறவங்க என்னை தப்பா நினைப்பாங்க” என்றான் அர்ஜூன்..

“ஓ இதுல இப்படி ஒரு விஷயம் இருக்கா, ஒகே நான் தனியா ஒரு பொண்ணு கூடவும், நீ ஒரு பொண்ணு கூடவும் கல்யாணம்” பண்ணிக்கனும் மச்சி

“எதுக்குடா, இந்த வேண்டாத வேலை உனக்கு இருக்குற வரைக்கும் ஜாலியா இருக்கலாம், நமக்குன்னு பிறந்தவ நம்மளை தேடி வரட்டும்” அப்புறம் கல்யாணத்தை பற்றி பார்க்கலாம் என்ற அர்ஜூனுக்கு..

“அப்படி ஒருத்தி தேடி வந்தா, உனக்கு நேரா அறுபதாம் கல்யாணம் தான் நடக்கும்னு, உன் ஏழாம் அறிவு சொல்லலையா”?. என்று இருவரும் புளுடூத்தில் பேசிக்கொண்டே தங்கள் சிஸ்டமில் வேலைபார்த்துக்கொண்டிருந்தனர் என்றால் அதுதான் தவறு, ரெண்டு பக்கிகளும் கேம் விளையாடுதுங்க”...

“டேய் இப்ப எதுக்குடா என்னை அவுட் பண்ண” என்று மோகன் அந்தப்பக்கம் கத்த

“விளையாட்டுல நோ பிரண்ட்ஷிப் தம்பி” என்று இருவரும் மாறி மாறி அவுட் செய்துக் கொண்டிருந்தானர்..

“அர்ஜூன்”, என்ற அன்னையின் குரல் கேட்டு “நண்பனிடம் பாய் சொல்லி வெளியே வந்தான்”..

“என்னம்மா”...

“அழகியோட பெட்டி ரெண்டு இங்கேயே வச்சிட்டு போயிட்டாப்பா, கொஞ்சம் நீ எடுத்துட்டு போய் கொடுத்துட்டு அப்படியே! நைட் ஊருக்கு போற தகவலும் சொல்லிடுன்னு” சொன்னதும்..

சரின்னு சொன்னவன் “பெட்டிகளோடே தங்கையின் வீடு நோக்கி நடந்தான். நான்கு வீடு தள்ளி இருந்ததால், அது ஒன்னும் சுமையாக தெரியவில்லை.” அவனுக்கு.

வாசலில் வந்து நின்றவனை பார்த்த வெள்ளச்சி “வா பேரான்டி” என வரவேற்க…

“எப்படி இருக்கீங்க பாட்டி”..

“எனக்கு என்னப்பா எல்லா கடமையும் முடிஞ்சிடிச்சு காடு வா வான்னுது , வீடு போன்னு சொல்லுற நேரத்துக்கு காத்திருக்கேன்” என்றார்..

“எது வீடு போ போன்னுது, காடு வா வான்னு சொல்லுதா, ஏய் கெழவி உனக்கு என்னவோ ஒரு பேரன், பேத்தி மட்டும் தான் இருக்கிற மாதிரி பேசுற” அப்ப எனக்கெல்லாம் யாரு? பொண்ணு பார்த்து வைக்கிறது என்று உள்ளே வரும்போது பதில் சொன்னவனை தான் இருவரும் திரும்பி பார்த்தனர்..

“அட என்னடா பேரான்டி, இதுக்கு போய் கோவப்படுறவன். உனக்கு எப்படியாப்பட்ட பொண்ணு வேணும்னு சொல்லு அப்பத்தா நாளைக்கே லைன் கட்டி நிறுத்துறேன்னு” பேரனிடம் சமாதான கொடியை பறக்க விட்டார்..

“அதெல்லாம் நான் சொல்லுறப்போ பொண்ணு பாரு ,இப்ப என்ன சாப்பிட செய்திருக்க” என்றான்..

செத்த நேரம் உட்காருங்கையா ரெண்டு பேருக்கும் பலகாரம் எடுத்துட்டு வரேன்னு சமையலறையின் உள்ளே சென்றவர் வரும்போது இருவருக்கும் பலகாரத்தோடு வந்தார்…

“பாட்டி உங்க கை பக்குவம் மாறவே இல்லை என்ற இருவரும். தட்டிலிருந்த குழி பணியாரத்தையும் தொட்டுக்க காரச்சட்னியோடு காலி செய்த பின்பே வந்த வேலையை கவனித்தனர்”...

“ஆமா, அப்பத்தா எங்க அண்ணா, அண்ணியை காணோம்”னு மோகன் கேட்க…

அர்ஜூனும் அந்த கேள்விக்கான பதிலை தான் எதிர்பார்த்திருந்தான்.

“கல்யாணம் பண்ண புதுமண தம்பதிங்க வீட்டுலையா, இருப்பாங்க நாலு பேரும் கோவில், சினிமான்னு போயிட்டு வாங்கன்னு, அனுப்பி வச்சியிருக்கேன்பா, அப்படியே செங்கோட்டைக்கு போய் சுத்தி பார்த்துட்டு வரச்சொல்லியிருக்கேன் ராசா” என்றார் அப்பத்தா..

“வெவரம் தான் கெழவி நீ”..

“சரிங்க பாட்டி நான் கிளம்புறேன் நைட் ஊருக்கு போறதுக்கான ஏற்பாடு பார்க்கனும், அம்மா இந்த பெட்டியை கொடுத்து விட்டாங்க. அழகியோட புடவைங்க” இருக்குன்னு சொல்ல ..

அதுக்கு என்னப்பா ,நீ வச்சிட்டு போ நான், பேத்தி வந்ததும் கொடுத்துடுறேன்..

“சரி நானும் கிளம்புறேன் அப்பத்தா” என்ற மோகனும் நண்பனுடன் வெளியேறினான்..

சிறியவர்கள் கிளம்பி போன கொஞ்ச நேரத்தில் குரல் கொடுத்தபடி பேச்சி வந்தார்…

“வெள்ளச்சி”.

“உள்ள வா, பேச்சி என்னாத்துக்கு வெளியே இருந்து கூப்புடுறவ”..

“உன்கிட்ட ஒரு யோசனை கேட்க வந்தேன்” என்றதும்..

“அப்படி என்னத்துக்கு யோசனை கேட்க போறவன்னு, அவருக்கும் பலகாரத்தை கொடுத்து அருகே அமர்ந்தார்”...

“இந்த புள்ளைங்க திசைக்கு ஒன்னா நிற்கிற மாதிரி இருக்குத்தா, வாழுற மாதிரி தெரியல இப்படியே இருந்துட்டா என்ன பண்ணுறதுன்னு” பேச்சி வேதனையோடு சொன்னதும்..

“ஏய் கோட்டி இது என்ன நம்ம காலமா, தாலி ஏறனதும் குடும்பம் நடத்துறதுக்கு. இப்ப இருக்கிற புள்ளைங்க விவரமா தான் இருப்பாங்க” என்றார் வெள்ளச்சி…

“அதுக்கு இல்லத்தா மனசு என்னவோ ,அடிச்சிக்குதும்மா எனக்கு ஏதாவது ஆகிறதுக்குள்ள என் பேரன் குடும்பமா வாழுறதை பார்க்க ஆசைபடுறேன்னு” சொல்லும்போது அவர் கண்கள் கலங்கியது…

“ஏய் என்னாத்துக்குவ கண்ணை கசக்குற இப்ப என்ன உன் பேரன் குடும்பம் பண்ணுற அழகை நீ பார்க்கனும், அவ்ளோ தானே விடு அதுக்கு நான் பொறுப்பு” என்றார்..

“என்னவ பண்ண போற நீ”?

“போன வாரம் எம்புள்ளை எதோ!, வயசானவங்களை டூர் கூட்டிட்டு போறதா சொன்னான். நம்ம ரெண்டு பேரும் போகலாம்” என்ன சொல்லுற நீ என்றதும்..

“எனக்கு சம்மதம் தா, ஆனா நம்ம பேரனுங்க விடுவானுங்களா” என்று தன் சந்தேகத்தை கேட்க..

“விடமாட்டானுங்க தான் அதுக்கும் ஏதாவது யோசனை பண்ணலாம்டி” என்று இவர்கள் இருவரும் தன் பேரன்கள் வாழ்க்கைக்கு வழி பண்ணு கடவுளே என்று முருகன் மீது பாரத்தை வைத்தனர்…

****

இங்கு வெளியே வந்த புதுமண தம்பதிகள் முதலில் , முருகன் சன்னதிக்கு தான் இரு ஜோடிகளும் வந்தனர்..

“பெண்கள் இருவரும் ஒரு புறமும், ஆண்கள் இருவரும் ஒருபுறமும் நின்று சாமி கும்பிட்டதை” பார்த்த ஊர் மக்கள்

“இது என்னடி கூத்தா இருக்கு. கல்யாணம் முடிஞ்சா எல்லாரும் புருஷன் கூட நின்று சாமி கும்பிட தான் ஆசை படுவாங்க, இவளுங்க என்னடான்னா தனித்தனியா சாமி கும்பிடுதுங்க” என்று பெண்கள் காதில் விழும் படியே முணுமுணுத்து சென்றதும்..

“இவங்களுக்கு என்னடி , நம்ம எப்படி சாமி கும்பிட்டா” என்ன என்று சரசு கோவமாக பேச..

“அவங்க சொல்லுறதும் உண்மை தான்டி, நீ போய் அண்ணா பக்கத்துல நில்லு” என்றதும்…

இவளும் நகர்ந்து செந்தில் அருகே நிற்க, ஒரு நிமிடம் அவனுக்கு இன்ப அதிர்ச்சியாக இருந்தது…

அழகி, தங்கவேல் அருகில் நின்றவள் ‘மனதுக்குள் முருகனிடம் கேட்க பல கேள்விகள் இருந்தது.. கண்களை மூடி நின்றவள் முதலில் கேட்க நினைத்த கேள்வி’.

‘எதுக்கு இந்த கல்யாணம் முருகா, மனசு என்னவோ பண்ணுது. அவர் முகத்தை என்னால நிமிர்ந்து பார்க்க முடியல, என்மேல பரிதாபப்பட்டு இந்த வாழ்க்கையை அமைச்சி கொடுத்திருக்கியா? நீ’ என்று இன்னும் ஏதேதோ? கேள்விகள் அவரிடம் லைன் கட்டி நின்றது…

‘பாவம் அந்த அப்பாவி முருகனோ?, தாலி கட்டினவன் பக்கத்துல தானேம்மா நிற்கிறான். என்கிட்ட கேட்ட கேள்வியில ஒன்னையாவது, திரும்பி நீ அவனை பார்த்து கேட்டியா?’ என்று தான் அவளை பார்த்து வைத்தார்..

“ஐயர் வந்து விபூதி பிரசாதம் கொடுத்து” நகர்ந்தும் கூட, விழி திறவாமல் இருந்தவள் நெற்றியில் தன் கையிலிருந்த குங்குமத்தை வைத்து லேசாக ஊதி விடவும் அவள் விழி திறக்கவும் சரியாக இருந்தது…

“போகலாமா” என்றதும்.

அவளும் தலையாட்டி அவனை பின் தொடர்ந்தாள்..

மறுபடியும் கணவன்மார்களை தனியே விட்டு ,தோழிகள் இருவரும் ஜோடி சேர்ந்துக்கொண்டனர்..

“டேய் , கல்யாணம் பண்ணியும் நம்ம ஏண்டா சன்னியாசியா சுத்துறோம்னு” செந்தில் புலம்ப..

“என்ன பண்ண மச்சி நம்ம ஜாதகம் அப்படி போல” என்றான் தங்கவேல்

“ஒன்னு பண்ணலாம் நீ தனியா உம்பொண்டாட்டியை கூட்டிட்டு போ, நான் தனியா என் பொண்டாட்டியை கூட்டிட்டு போறேன் எப்படி என் ஐடியா” என்று இவன் மார்தட்டி சொல்ல…

“உனக்கு உடம்பெல்லாம் அறிவுடா”..

“அப்படியா, மாப்பிள்ளை” என்று வாயெல்லாம் பல்லாக சொன்னதும்.

“ஏண்டா காலத்திற்கும் சன்னியாசியா, நிற்கனும்னு ஆசையா? உனக்கு”

“என்ன தான்டா சொல்ல வர நீ” என்றவன் மண்டையை பிச்சிக்கிட்டு மரத்தோடு நின்றுக்கொண்டான்.

“பின்ன என்னடா நடந்த கல்யாணம் ரெண்டு பேருக்குமே அதிர்ச்சி அதிலிருந்து அவங்க வெளியே வரனும்னா ஒருத்தருக்கு ,ஒருத்தர் பேசிக்கிட்டா ஈசியா வேலை முடியும். நீயும், நானும் ஆறுதல் சொல்லுறேன் என்ற பேர்ல கிட்ட போனோம் கடிச்சு கொதறிடுவாங்க” என்றான் தங்கவேல்..

“அப்ப இதுக்கு என்னடா வழி”

“அமைதியா , இருடா அவங்க முதல்ல ஒரு தெளிவுக்கு வரட்டும்னு” சொல்லி தன்னவளை தான் பார்த்தான்..

“எப்பத்திலிருந்துடா அந்த புள்ளை மேல உனக்கு ஆசை” என்று செந்தில் கேட்க.

“ஏழு வருஷம்டா” என்று சொல்லும்போதே அவன் முகத்தில் தெரிந்த உணர்வுகள் வார்த்தையில் அடங்காது.

“என்னடா, சொல்லுற ஏழு வருஷமா அப்ப அந்த புள்ளைக்கு கல்யாணம் பண்ணப்ப எப்படிடா தாங்கிட்டு இருந்த” என்று இவன் அதிர்ச்சியில் கேட்க…

“அது கொடுமைடா, அந்த வலி உனக்கு வரக்கூடாதுன்னு தான்” நான் நினைச்சேன், அதைவிடு
“நீ சொல்லு, எப்பத்திலிருந்து என் தங்கச்சியை பார்த்த” என்றான்..

“உன்னை மாதிரி வருஷமெல்லாம் சொல்லத்தெரியலடா, ஆனா அந்த புள்ளையை பார்க்கிறப்பையும், பேசுறப்பையும் மனசுக்குள்ள என்னவோ பண்ணும்னு” சொல்லிக்கொண்டவன் முகம் புன்னகையை பூசிக்கொண்டது…

இங்கு பெண்களும் தங்கள் கணவன்மார்களை பற்றி தான் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்…

“சரசு, எனக்கு ஒரு சந்தேகம்” கேட்டா தப்பா நினைக்க மாட்டியே? என்று அழகி கேட்க..

“அப்படி ,நான் தப்பா நினைக்கிற மாதிரி என்ன கேட்க போறடி” என்றதும்..

“இல்லடி, உனக்கு கல்யாணம் பேசி வைத்த மாப்பிள்ளையை பற்றி உனக்கு, முன்னாடியே” தெரியுமா , அதனால்தான் நாங்க எல்லாரும் அதிர்ச்சி ஆனாலும் நீ சாதாரனமா இருந்தியா” என்று அழகி தயங்கிக்கொண்டே கேட்க…

இதுக்கு நான் எப்படி பதில் சொல்லுறதுன்னு தெரியலடி “நிச்சயம் மோதிரம் போடும் போது எனக்கு அவங்ககிட்ட ஒரு வித்தியாசம் தெரிஞ்சிதுடி, அதுக்கு அப்புறம் அவங்களை கவனிச்சதுக்கு அப்புறம் தான் , அவரு என் கையில் எதையோ திணிச்ச மாதிரி இருந்தது”..

சந்தேகமாக, நான் அவரை பார்க்க “பிளீஸ் ரூமுக்கு போனதும் இதுல என்ன எழுதி இருக்குன்னு படிச்சிடுங்கன்னு அவர் கெஞ்சலோடு சொன்னதும், நானும் அறைக்கு வந்ததுமே படிச்சதுக்கு அப்புறம் தான் தெரிஞ்சது அந்த விஷயம்னு” இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு நடந்ததை சொல்லி முடித்தாள் சரசு…

“இந்த கல்யாணம் உனக்கு ஏமாற்றமா?,” இல்லையாடி என்ற அழகி கேட்க..

“எதிர்பார்ப்பு இருந்தா தான்டி, ஏமாற்றம் இருக்கும்” என்றதும்.

“என்னடி சொல்லவர எனக்கு ஒன்னும் புரியல”.

எனக்கே தெரியலடி அண்ணா “எனக்கு செந்தில் மாமாவை கட்டிக்கிறீயான்னு கேட்டப்போ கொஞ்சம் அதிர்ச்சி தான். என் சம்மதம் விட நான் அவரோட சம்மதம் கேட்டப்போ அவரோட முகத்துல இருந்த ஏதோ? , ஒன்னு தான் என்னை மணமேடையில் உட்கார வச்சிதுடி,” கிடைக்காததை நினைச்சு ஏங்கிறதை விட, கிடைச்சது நினைச்சு நம்ம வாழ்க்கையை நம்ம ஆசைப்பட்ட மாதிரி மாத்திக்க முடியும்னு எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு” என்று நீண்ட தொரு விளக்கத்தை சொல்லி முடித்தாள் சரசு…

தோழியின் பதிலை கேட்டு அமைதியாக அமர்ந்
திருந்தாள்.

“என்னடி, தீடீர்னு சைலைன்ட் ஆகிட்ட”..

“ஒன்னுமில்லைடி, வீட்டுக்கு போகலாம்னு” சொல்லி இருவரும் எழுந்து நிற்கவும் அவர்கள் கணவன்மார்கள் நெருங்கி வரவும் சரியாக இருந்தது…

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 13




என்ன ராசா போன வேகத்துல வீட்டுக்கு வந்துட்டிங்க என்று வெள்ளச்சி கேட்க…

வெயில் தாங்கல அப்பத்தா, இன்னைக்கு இல்லனா என்ன இன்னொரு நாள் போய் சுத்தி பார்க்கிறோம். இப்ப நான் வயலுக்கு போறேன் அப்பத்தா, பார்த்து இருங்கன்னு மனைவியிடமும் சொல்லிக்கொண்டு கிளம்பினான்..

போகும் போது இருந்த சந்தோஷம் வரும்போதே இல்லை என்பதை கண்டுக்கொண்ட மூத்தவரோ “எம்மா, அழகி” என்று குரல் கொடுக்க…

“சொல்லுங்க பாட்டி”

“உன் அண்ணன் பொட்டியை கொண்டு வந்து கொடுத்துட்டு போனான்மா, நீ அதை எடுத்துட்டு போய் ரூம்ல வச்சிட்டு மதியம் சமையலுக்கு முருங்கா எடுத்து வச்சியிருக்கேன் கூட ரெண்டு கத்திரிக்காய் போட்டு கூட்டு பண்ணிடும்மா, நான் என் புள்ளை வீட்டுக்கு போயிட்டு வரேன்னு” சொல்லி அங்கேயிருந்து கிளம்பியிருந்தார்..

அவர் வெளியேறியதும் கதவை சாற்றி தாழ்ப்பாள் போட்டு வந்தவள் “முதல்ல இந்த புடவையை மாத்தணும் கசகசன்னு இருக்குன்னு, ரெண்டு பெட்டியையும் தூக்க முடியாமல் தூக்கிக்கொண்டு அறைக்குள் வந்தவள்.”

அந்த பெட்டியில் முதலில் தேடி எடுத்தது “நைட்டியை தான் , எப்பா என்று பெருமூச்சு விட்டவள் அவசரமாக நைட்டிக்கு மாறிய பின்பே, பாட்டி சொல்லி சென்ற பொரியலை செய்ய இறங்கி வந்தாள்”...

“காடாயில் ,காய்களை வதக்கும் நேரம், கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டு, அடுப்பில் தீயை குறைத்து வைத்து வந்து கதவை திறந்தாள்”..

“என்ன அழகி அப்படி திகைச்சி நிற்கிற, உள்ள வாங்கன்னு கூப்பிட மாட்டியா? நீ” என்று பானு கேட்க..

ஐய்யோ! அப்படியெல்லாம் இல்லை அண்ணி , இந்த நேரத்துல உங்களை எதிர்பார்க்கல என்று வழி விட்டு சொல்ல…

“அப்ப , என்னை எதிர்பார்க்கலன்னா, எங்கண்ணனை எதிர்பார்த்தியோ?” என்று நமட்டு சிரிப்புடன் கேட்க..

இந்த கேள்விக்கு எப்படி பதில் சொல்லுறதுன்னு தெரியாமல் ‘விளக்கெண்ணெய்யை குடித்தது போல் முழித்து வைத்தாள்’..

“நான், என்ன சொல்லிட்டன்னு நீ முகத்தை இப்படி வைக்கிற” என்றதும்.

அப்படி எதுவும் இல்லை அண்ணி “தண்ணீ குடிக்கிறீங்களா”..

என்னாத்துக்கு எதிர் வீட்டுல இருந்து இங்க வரதுக்கு தண்ணீயா, அது எதுவும் வேணாம் “தோட்டத்தில் மல்லி பூத்திருந்திச்சு காலையிலே உனக்கு பறிச்சு கொடுக்கணும்னு” நினைச்சேன் வேலையில மறந்துட்டேன். அதான் இப்ப பறிச்சு எடுத்துட்டு வந்தேன்” பொழுதுக்கா முகம் கழுவி தலையில் வச்சிக்க என்று அவள் கைகளில் ரெண்டு முழம் பூவை வைத்து நான் வரேன், நீ கதவை சாத்திக்கன்னு சொல்லி பானு கிளம்பியது எதுவும் அவள் கவனத்தில் பதியவில்லை…

‘கையிலிருந்த பூவை தான் வெறித்து பார்த்திருந்தால், மனக்கண்ணில் சில காட்சிகள் வர தீ சுட்டது போல் அந்த பூவை தூக்கிபோடவும், அதே நேரம் கதவை திறந்துக்கொண்டு எதிரே வந்த தங்கவேல் மேல் விழவும் சரியாக இருந்தது’..

திடீரென்று தன் மீது வந்து விழுந்த பொருளை “கைகளில் எடுத்தவன் மனைவியை பார்க்க, அவள் பார்வை முழுவதும் அவன் கைகளில் இருந்த பூவின் மீதே இருந்தது”...

“நிலா”

“ஹாங்”

என்னாச்சு ஒரு மாதிரி இருக்க “பூவை எதுக்கு தூக்கி போடுற , உனக்கு தலையில வச்சிக்க பிடிக்கலன்னா, வேற யாருக்காவது கொடுக்க வேண்டியது தானே”? என்று அவன் காரணம் கேட்க…

“இது வேண்டாம், எனக்கு வேண்டாம்” என்று சொன்னதையே திருப்பி திருப்பி சொல்லி மயங்கினாள்…

“ஏய் நிலா, பூவை கீழே போட்டு தன்னவளை தாங்க ஓடினான், அவளை மடியில் தாங்கியவன். நிலா என்னை பாருன்னு சொல்லி அவள் கன்னங்களை தட்டி எழுப்ப பார்க்க அது முடியாமல் போனது”.

அவளை தரையில் படுக்க வைத்தவன் குடத்து நீரை கொண்டு வந்து . அவள் முகத்தில் தெளித்ததும் தான் அவளிடம் சிறு அசைவு தெரிந்தது…

“என்னடி ஆச்சி உனக்கு ,எப்பப் பாரு எனக்கு பயத்தையே கொடுக்கிற நீ” என்று அவளிடம் சற்று கோவத்துடன் கேட்க

அவன் சொன்னது விளங்காமல் மலங்க மலங்க விழித்தவள் நினைவு வந்த பின்பு “எனக்கு அது வேணாம்” என்றாள்..

“எது”

கைகளை நீட்டி கீழே கிடந்த “பூவை” காட்டினாள்…

“ஏன் அது உனக்கு வேணாம், உனக்கு மல்லி புடிக்கும் தானே” என்று கேள்வியோடு நிறுத்த…

“இப்ப புடிக்காது” என்றாள் வெறுப்பாக.

சரி அதுக்கு, எதுக்கு டென்ஷன் ஆகிற “அந்த பூவை எடுத்து சாமி படத்துக்கு போட்டுடு” என்றவன் கை நீட்டி நின்றான்…

“எதுக்கு கை நீட்டுறீங்க”

எழுந்திருக்க வேணாவா, இப்படியே இருக்க போறீயா நீ? என்று சொல்லும்போது அவன் உதடுகள் மெல்ல சிரிப்பை தந்தது…

“உங்க உதவி தேவையில்லை நானே எழுந்திருப்பேன்னு, சொல்லி எழந்து நிற்க போனவள் கீழே சிந்தியிருந்த நீரில் கால் பட்டு மறுபடியும் விழுந்து வைத்தாள் தன்னவனுடன்…

தான் கீழே விழ போவது தெரிந்து. அருகில் நின்றவன் சட்டையை சப்போர்ட்டுக்கு பிடிக்க போய் கூடவே அவனையும் சேர்த்துக்கொண்டு கீழே விழ ‘வெள்ளச்சி
ஆசை ஆசையாய் வாங்கி வைத்த பிளாஸ்டிக் குடம் உடைந்தது தான் மிச்சம்’..

“அம்மாஆஆஆஆ” என்ற அழகியின் சத்தம் பாதியிலே நின்றது..

“எதுக்குடி ஊரையே கூட்டுற” என்று அவள் வாயை தன் கைகளால் பொத்திக்கொண்டு கேட்க…

அவளோ அவன் பாரத்தை தாங்க முடியாமல் தலையை தலையை ஆட்டினாள்..


“என்னடி சொல்லுற நீ”..

கொஞ்சம் வாயை திறந்து அவன் கையை கடிச்சு வைக்க “ஆ” என்ற சத்தத்துடன் அவன் விலகினான்…

“ஏய் அரிசி மூட்டை , கறி வேணும்ன்னா கேட்க வேண்டியது தானேடி” இப்படி விரலை கடிச்சு வைக்கிற என்று அவளை சீண்டினான்..

“யாரு , நான் அரிசி மூட்டையா. நீ தான் புளி மூட்டை எம்மா என்னா கணம் கணக்குற என் இடுப்பு எலும்பே போச்சு” என்று முகத்தை சுழித்தவளை ஒரு நொடி மேலிருந்து, கீழ்வரை பார்த்தவன்..

“அவள் அணிந்திருந்த நைட்டி முழுவதுமாக நனைந்து அது உடலோடு ஒட்டி இருந்தது.. வலியில் அவள் முகம் சுருங்கியிருக்க. அந்த நேரத்திலும் அவன் கண்களுக்கு அவள் தேவதையாக தான் தெரிந்தாள்” மெல்ல அவளை நெருங்கி நிற்க.

“அவளுக்கு தான் வந்த மூச்சு காற்றும் யூ டர்ன் எடுத்து உள்ளே சென்றது. அவன் நெருக்கத்தில், இவர்கள் பேச்சு வார்த்தையின் ஆரம்ப புள்ளியை மறந்து மெய் மறந்து நின்றவர்களை” சமையலறை பக்கம் திசை திருப்பியது..

“என்ன தீஞ்ச வாடை வருது” என்று தங்கவேல் கேட்க..

“ஐய்யோ! அடுப்புல காய் இருக்குன்னு இவள் சொல்லிக்கொண்டே ஓடி போய் பார்க்க அங்கே இருவருக்கும் தீஞ்சி போன காடாய் தான் காட்சியளித்தது”...

“சுத்தம் பாட்டி வந்தா இதுக்கும் சேர்த்து திட்ட போறாங்க, எல்லாம் உங்களாலதான் வந்தது” என்று மொத்த பழியையும் அவன் மீது திருப்பி விட்டாள்..

“நான் என்ன பண்ணேன்”..

“உங்களை யாரு வீட்டுக்கு வரச்சொன்னது, வயலுக்கு தானே போனீங்க எதுக்கு திரும்பி வந்திங்க” என்று அவன் மீது குற்ற பத்திரிக்கையை வாசித்தவளை கண்டவன்..

‘இப்படி ஒருத்தி வெளியே வந்து நெடுநாள் ஆனது போல் இருந்தது அவனுக்கு’..

“என்ன பார்க்கிறீங்க பதில் சொல்லுங்க” எனக்கு

“தப்புதான், உன் போனை திருப்பி கொடுக்கனும்னு நான் திரும்பி வந்தது மகா தப்புன்னு புரிஞ்சிக்கிட்டேன்னு”
சொல்ல

“எது என் போன் எடுத்துட்டு போனீங்களா” என்று அதுக்கும் அவள் அதிர்ச்சியாக..

இப்ப நம்ம ரெண்டு பேரும் சண்டை போடுறது முக்கியமா, இல்லை அப்பத்தா வரதுக்குள்ள வீட்டை சுத்தம் பண்ணுறது முக்கியமா நீயே? சொல்லு என்று பார்வையாலே வீட்டை சுற்றி காட்டினான்…

ஒரு குடம் தண்ணீர் வீடு முழுவதும் பரவி இருந்தது பத்தாததுக்கு. தன் ஈர நைட்டியை பார்த்து அவனையும் பார்த்தவள், அவன் அணிந்திருந்த வேட்டி, சட்டையும் கூட ஈரமாகதான் இருந்தது…

“ஐய்யோ! பாட்டி போய் ரொம்ப நேரமாச்சு எப்ப வேணும்னாலும் திரும்பி வரதுக்குள்ள எப்படி இது எல்லாத்தையும் சுத்தம் பண்ணுறது”..

தனியா பண்ணா கொஞ்சம் கஷ்டம் நானும் உதவி பண்ணுறேன் சீக்கிரம் வேலை முடிஞ்சிடும்னு அவன் ஐடியா கொடுக்க அப்புறம் என்ன சில பல முட்டல் ,மோதல்களோடு வெள்ளச்சி வரதுக்குள்ள வீட்டை சுத்தம் செய்து தங்கள் ஆடையும் மாற்றிக்கொண்டனர்.

மகன் வீடு சென்று வீட்டில் விளக்கு வைக்கும் நேரத்திற்கு வீடு வந்தவருக்கு “பேரனின், மனைவியை பார்த்தவருக்கு உள்ளுக்குள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. கொடியில் காய்ந்த இருவர் ஆடையை கண்டு அவர் மனம் கற்பனை குதிரையை குத்தகைக்கு எடுத்திருந்ததாள்”..

“என்ன பாட்டி மதியம் போனீங்க இவ்ளோ நேரமா வரதுக்கு சாப்பாடு எடுத்து வைக்கவா” என்று அழகி கேட்க…

“கொஞ்சம் நேரம் போகட்டுமா, எங்க உன் புருஷனை காணோம்” இன்னும் வரலையா வீட்டு வாசல்ல வண்டி இருக்கே, என்றார்..

“மேல இருக்காங்க பாட்டி”..

“கொஞ்சம் அவனை வரச்சொல்லும்மா”.

சரி என்றவள் மாடியேறி மேலே வரவும், அறையிலிருந்து வெளியே வந்தவன் அவள் மீது மோதி நின்றான்..

“அம்மா” என்று வலியில் தலையை தேய்க்க..

“ஏய் சாரி நீ வந்ததை நான், கவனிக்கல”..

‘உடம்பு தான் புளி மூட்டைன்னு பார்த்தா தலை பாராங்கல்லா இருக்கும் போலையே’ என்று மனதுக்குள்ளே அவனை திட்டி தீர்த்தாள்…

“பாட்டி உங்களை கீழே கூப்பிட்டாங்க”.

“அவள் தலையை தேய்ப்பதை கண்டு ரொம்ப வலிக்குதா”

“இல்லை குளு குளுன்னு இருக்கு” என்றாள் கடுப்புடன்..

கீழே இறங்கி வந்தவன் “என்ன அப்பத்தா இப்பெல்லாம் அடிக்கடி புள்ளை வீட்டுக்கு ஓடுற ,என்ன விஷயம்னு கேட்க”..

எல்லாம் நல்ல விஷயம் தான் சாமி என்று “இவர் கோவிலுக்கு போகும் விஷயத்தை சொன்னதும் இங்கே!, அமைதியாக தங்கவேல் கேட்டுக்கொண்டிருக்க அங்க? ,செந்தில் தன் ஆத்தாவிடம் கத்திக்கொண்டிருந்தான்”...

“ஏன் சாமி இப்படி கோவப்படுற” என்று பேரனை சமாதானம் செய்ய பார்க்க…

“என்ன ஆத்தா உனக்கு திடுதிடுப்புன்னு வந்து காலையில கோவிலுக்கு போறேன். வர ஒருவாரம் ஆகும்னு சொல்லுறது” மட்டும் சரியா இருக்கா உனக்கு என்று அவனும் பதிலுக்கு கேட்க..

“ஏய்யா, இன்னும் என் காலம் எத்தனை காலத்துக்குய்யா, எனக்கும் கோவில் குளம்னு சுத்தி பார்க்க ஆசையிருக்காத” என்றதும்..

“எங்க போகனும்னு சொல்லு ஆத்தா, நம்ம மூனு பேரும் ஒன்னா போகலாம், இப்படி நீ மட்டும் தனியா போறேன்னு சொல்லுறது எனக்கு என்னவோ பண்ணுது ஆத்தா” என்றவன் விழிகள் கலங்கி இருந்ததை கண்டு..

“ஏன் சாமி என்னை பாரு ஒரு நாளு, நாள் தான்யா நான் தனியா போகல வெள்ளச்சி கூடதான் போறேன் இன்னும் நம்ம ஊர் ஆளுங்க ஒரு இருபது பேர்கிட்ட போறோம்ய்யா, இதுக்கு போய் நீ கண்ணை கசக்கிறன்னு என்னென்னவோ சொல்லி பேரனை சமாதானம் செய்து அறைக்கு அனுப்பி வைத்தார்…

தனி ஆளா, இருந்தப்போ மொட்டை மாடியில் படுத்தவன். இப்போது மனைவி வந்ததும் அறைக்குள் வந்தான், இந்த அறையில் அவன் படுத்த நாட்களை விரல் விட்டு எண்ணி விடலாம்…

உள்ளே வந்த தன்னவனை கண்டு சின்னதாக ஒரு சிரிப்பு சிரித்து வைத்தாள்..

“இப்ப எதுக்கு சிரிக்கிற நீ”...

“சும்மா” என்றவள்
பீரோவிலிருந்து தன் நைட்டியை எடுத்துக்கொண்டு வெளியேற போனவளை தடுத்தான்..

“சரசு”

திரும்பி அவனை பார்த்தவள் “என்ன என்று பார்வையாலே கேட்க”..

“இன்னைக்கு ஒரு இராத்திரி மட்டும் புடவையோடு படுக்கிறீயா?, நான் எதுவும் தப்பான அர்த்தத்துல கேட்க” என்றான் படபடன்னு.

ஏனோ?, அவன் கேட்டதை மறுக்க தோன்றாமல் எடுத்த நைட்டியை பீரோவிலே வைத்து வந்து கட்டில் அருகே நிற்க.

அவள் படுப்பதற்கு வழி விட்டவன், கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டு படுத்தவன். “தலையை தூக்கி பார்த்தான். அவள் ஆழ்ந்த உறக்கம் கண்டு அவள் புடவையின் முந்தியை தன் கைக்குள் வைத்து வாசம் பிடித்துக்கொண்டு கண்களை” மூடினான்..

அடுத்த நாள் காலையில் சொன்னது போலவே பேச்சி, வெள்ளச்சியும் தங்கள் வயதினருடன் சுற்றுலாவுக்கு கிளம்பி இருந்தனர்…

****

அழகிக்கு தான் ஒரு மாதிரியாக இருந்தது வீட்டில் தனியாக இருப்பது. “வேலைக்கு போயிட்டு இருந்தவரை தெரியாத தனிமை திருமணம் முடிந்ததும் தெரிந்தது . மனதுக்கு பிடித்த வாழ்க்கையாக இருந்திருந்தால், அவள் எண்ணங்கள் அனைத்தும் கற்பனையிலே, கறைந்திருக்கும். இது இக்கட்டான சூழ்நிலையில் நடந்த திருமணம் என்பதால், அவளுக்கு கனவு கானா வழி இல்லையே? என்று அவளுக்கு அவளே சமாதானம் சொன்னதை கேட்டு அவள் மனசாட்சியும் சிரித்தது…

இரவு நேரம் சென்று வீட்டுக்கு வந்தவன் கண்டது “ஆழ்ந்த யோசனையில் இருந்த தன்னவளை தான்”...

“நிலா”...

“ஹாங்”

“என்ன உட்கார்ந்துக்கிட்டே தூங்குற நீ”...

தூக்கம் வரலை சும்மா கண்ணை மூடிட்டு இருந்தேன் சொல்லும்போது. “இப்ப என்ன பேர் சொல்லி கூப்பிட்டிங்க” என்றதும்..

“நிலா” அதானே உன் பேரு.

இதுவரை யாரும் சொல்லி நான் , கேட்கல முதல் தடவை கேட்கிறேன். “என்னோட காலேஜ் டேஸ்க்கு அப்புறம்” என்றாள்..

சரி நீ மேல போ, நான்
கதவை எல்லாம் அடைச்சிட்டு வரேன்னு சொன்னதும், இவளும் இரவு மீந்த சாதத்தில் நீரை ஊற்றி மூடி போட்டு அறைக்கு வந்த கொஞ்சம் நேரத்திலே அவனும் வந்து சேர்ந்தான்…

இருவருக்கும் அடுத்து என்ன பேசுறது என்ற தயக்கம் வர “என்ன தூக்கம் வரலையா,”..

இல்லை எங்க படுக்கிறது..

“எங்க படுக்கிறதுன்னா, கட்டில்ல தான்”.

“இல்லை நீங்க, அங்க படுங்க நான் கீழே படுக்கிறேன்னு சொல்லி பாயை தேடினாள் பார்வையாலே…”

“ஏன் என்கூட தூங்கினா, உன் கற்பு போகிடுமா” என்று சாதாரனமாக சொன்னாலும் பார்வையில் அனல் தெரிந்தது..

அதுல எப்படி ரெண்டு பேர் படுக்க முடியும்னு தயங்கிக்கொண்டே கேட்க..

ஏன் முடியாது மனசு இருந்தா எல்லாம், தாராளமா படுக்கலாம் “ எனக்கு என் மேல் நம்பிக்கை இருக்கு, உனக்கு உன்மேல் நம்பிக்கை இல்லன்னா கீழே படுத்துக்கோ” என்றவன் கட்டிலில் அமர்ந்துக்கொள்ள..

இது என்ன விதாண்டவதம் புடிச்ச ஆளா இருக்காருன்னு அவனை மனதுக்குள்ளே நல்ல வார்த்தைகளால் அர்ச்சனை செய்தவள், வேறு வழி இல்லாமல் “அந்த கட்டிலின் மறுபுறம் அவன் மீது படாமல் சுவற்றோடு ஒட்டிக்கொண்டு படுத்தவளை” சின்ன சிரிப்போடு ஓர விழியால் பார்த்தவனுக்கு மனதுக்குள் அப்படி ஒரு சந்தோஷம்…

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 14




ஏண்டா ரெண்டு நாளாக முகத்தை இப்படி தூக்கிட்டு சுத்துறவன்னு செந்திலை பார்த்து தங்கவேல் கேட்டுகொண்டே இரும்பு முறத்தை வைத்து கோபுரம் போல் குவிந்திருந்த நெல் மணிகளை காய வைக்கும் வேலையில் இருவரும் இறங்கி இருந்தனர்..

“போடா எனக்கு நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்து ஒரு நாள் கூட எங்க ஆத்தாவை விட்டு, ‌பிரிஞ்சி இருந்தது இல்லைடா இப்ப பிரிஞ்சி இருக்கிறது என்னவோ போல இருக்கு” என்றான் சோகமாக.

“மச்சி , நம்ம அப்பத்தா ரெண்டு பேரும் ஏன் டூர் போயிருக்காங்கன்னு யோசிச்சு இருக்கியா நீ” என்று வியர்வையை துடைத்து விட்டு கேட்க..

“இதுல யோசிக்க என்ன இருக்க” என்றவன் அன்னக்கூடையில் அள்ளிய நெல் மணிகளை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விசிறிக்கொண்டிருந்தான்..

“வீட்டுல பெரியவங்க யாரும் இல்லைன்னா, நேரத்துக்கு வீட்டுக்கு வருவோம். பொண்டாட்டி கூட சந்தோஷமா இருப்போம்னு” அவங்களா ஒன்னை நினைச்சு நமக்கு தனிமையை ஏற்படுத்தி கொடுத்திருக்காங்க என்று தங்கவேல் சொன்னதும் தான் அவனுக்கு புரிந்தது..

“ஓஓஓஓஓ இதுல இப்படியொரு எண்ணம் இருக்கா” என்று சொல்லிக்கொண்டே நடந்தவனின் கால்கள் பின்னி கீழே விழ போனவனை.

“டேய் பார்த்துடா” என்று நண்பனின் கை பிடித்து தூக்கி நிறுத்தினான்..

“எழுந்து நின்றவன் சுற்றி முற்றி பார்க்க”

“என்னடா பார்க்கிற”

“இல்ல, மாப்பிள்ளை நான் கீழே விழுந்ததை யாரும் பார்க்கல தானே”? என்று நண்பனிடம் கேள்வி வேறு கேட்க..

“மூடிக்கிட்டு வேலையை பாருடா” என்றவன் அந்த வெயிலில் நெல்மணி முழுவதும் பரவி விட்டிருந்தனர்…

****
“என்னடி வீடு இது புறாகூண்டு மாதிரி இருக்கு என்று இதோட நாற்பது தடவைக்கு மேல் புலம்பி தள்ளிய தன் அன்னையை முறைத்துக்கொண்டே, கத்திரிக்காயை அறிந்துக்கொண்டிருந்தாள்” சரசு

“ஏண்டி பெத்தவ ஆத்தம்மட்ட கொள்ளாம புலம்புறாலே, ஏதாவது ஆறுதலா நாலு வார்த்தை சொல்லுறீயா நீ” என்றதும்…

“ம்மா, உனக்கு வேலை வெட்டி இல்லனா, எனக்கு கூடவா இருக்காது , வயல்ல இருந்து வர என் புருஷனுக்கு நான் சமைக்கிறதை விட்டு உன்கூட உட்கார்ந்து. கதை பேசிட்டு இருக்க சொல்லுறீயா” என்றாள் பதிலுக்கு..

“இந்த வீட்டுல பாருடி ஒன்னுமே இல்லை, அப்பாகிட்ட சொல்லி வீட்டுக்கு தேவையான பொருட்களையாவது வாங்கி தர சொல்லுறேன்டி”..

“நீ உன் பொண்ணுக்கு பண்ண வேண்டிய சீர் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணி வச்சிட்டு இல்ல அதோட உன் கடமை முடிஞ்சிடிச்சி, எனக்கு என்ன தேவைன்னு பார்த்து செய்யுறதுக்கு இனிமே என் புருஷன் இருக்காரு. நீ இது வேணுமா, அது வேணுமான்னு கேட்டுட்டு இனிமே வராதாமா” என்று இவள் சொல்லும்போதே உள்ளே வந்தான் செந்தில்..

“வாங்க, எப்ப வந்திங்க” என்று வரவேற்க..

“இப்பதான், நான் வரேன்டி” என்று அங்கேயிருந்து கிளம்பினார்…

“நீங்க உட்காருங்க, நான் தண்ணீர் கொண்டு வரேன்னு சொல்லி நகர்ந்த சிறிது நேரத்தில் தண்ணீர் சொம்புடன் வெளியே” வந்தாள்

தண்ணீர் குடித்து முடித்ததும் “உனக்கு வீட்டுக்கு ஏதாவது வாங்கனும்னா, சொல்லு சரசு வாங்கிடலாம். நாங்க ரெண்டு பேர் மட்டும் இருந்ததால பெருசா எதுவும் வீட்டுக்குன்னு செலவு பண்ணல, உனக்கு என்ன தேவைன்னு சொல்லு நாளைக்கே கூட போய் வாங்கிட்டு வந்திடலாம்” என்றான்…

“அம்மா, பேசியதை கேட்டிங்களா” என்று சிரிப்புடன் கேட்க..

“நான் ஒட்டு கேட்கனும்னு கேட்கல, அவங்க பேசுனது வாசல் வரைக்கும் கேட்டுச்சு” என்றான் பாவமாக…

“எனக்கு இப்போதைக்கு எதுவும் தேவை இல்லைங்க, வேணும்னா” சொல்லுறேன்

“உண்மையா எதுவும் வேணாவா, இல்லை நான் வருத்தபடுவேன்னு” சொல்லுறீயா என்றதும்…

“உங்களுக்கு செலவு வைக்கிறதுன்னு முடிவு பண்ணிட்டா என் பேச்சை நானே கேட்ட மாட்டேன், அதனால் நீங்க எதையும் யோசிக்காம போய் குளிச்சிட்டு வாங்க சாப்பாடு எடுத்து வைக்கிறேன்னு சொல்லி சமையலறையை நோக்கி நடந்தாள்”..

அடுத்து அரைமணி நேரத்தில் இருவரும் சாப்பிட அமர்ந்ததும்..

“என்ன இன்னைக்கு கார குழம்பு” என்று முகத்தை தூக்கி வைத்துக்கொண்டு சொன்னவனை பார்த்து சிரித்து வைக்க…

“சிரிக்காத சரசு எனக்கு ஒரு கருவாடு துண்டாவது வறுத்து வச்சியிருக்கலாம் இல்லை”..

“என்ன பண்ணுறது சார் தான் அவர் பொண்டாட்டிக்கு எப்படி எல்லாம் சமைக்கனும்னு புளி போட்டு விளக்கலையே”? என்று சிரித்துக்கொண்டு சொன்னவளை பார்த்தவனுக்கு..

சாப்பிடாமலே பசி அடங்கி போனது “தன்னவளை பார்க்க தலை நிறைய மல்லிகையும், கை நிறைய கண்ணாடி வளையலும், அவனுக்கு என்னவோ தேவதையே இறங்கி வந்தது போல் இருந்தது”..

“என்ன பதிலையே காணோம்” என்று அவள் கைகளை அவன் முன்னே ஆட்டி கேட்க..

“என் பொண்டாட்டிக்கு சம்மதம்னா, நான் புளி போட்டு விளக்கி சொல்லுறேன்னு அவன் வாய் சொன்னாலும் விழிகளோ வேறோரு கதையை சொல்ல”..

“முதல்முறை பெண்ணவளுக்குள் வெட்க சிரிப்பு”..

“என்ன சொல்லித்தரவா என் பொண்டாட்டிக்கு “ என்ற வார்த்தைக்கு அழுத்தம் கொடுத்து அவன் விழியாலே கேட்க…

பெண்ணவளுக்கு இதயம் இரயில் வேகத்தையும் தான்டி எகிறி குதிச்சு ஓடியது “அவன் முகத்தை பார்க்காமல் எனக்கு பசிக்குதுன்னு சொல்லி தட்டில் பார்வை பதித்தாள்” ஆணவனின் பார்வை தன் மீது மொய்ப்பது தெரிந்தும் முகத்தை நிமிர்த்தாமலே இருந்தாள்…

இருவரும் இரவு உணவு முடிந்து உறங்குவதற்கு முன்பு வாசல் கதவையும், கொள்ளை பக்கம் கதவையும் அடைத்து வந்தவன். பெண்ணவளை பார்க்க அவளோ, தன் பார்வையை திரையில் இருந்ததே தவிர எண்ணம் முழுவதும் தன்னவனிடம் தான் இருந்தது”..

“ச..ர…சு” என்று அவள் பெயரை மெல்ல இழுத்து சொல்ல…

“நான் டிவி பார்க்க போறேன். நீங்க போய் படுங்க என்று இவள் படபடவென்று” சொல்ல…

“அப்படியா” நானும் ஒரு ஓரம் உன்கூட உட்கார்ந்து பார்க்கவா என்றவன் குரல் முழுவதும் வேறோரு பரிமாணத்தைக்கொண்டிருந்தது…

நள்ளிரவு நேரமும் அவர்கள் உணர்வுகளுக்கு விருந்து வைப்பது போல் வந்த பாடல் அனைத்தும் காதலுடன் சேர்த்து காமத்தை மையப்படுத்தி நிற்க. அவர்கள் விழி ஒன்றோடு ஒன்று உரிசிக்கொண்டு நின்றது…

மெல்ல அவள் கைகளை பிடித்தவன் “சரசு, பிளீஸ் ரூமுக்கு போகலாமா” என்று அவன் உதடுகள் முணுமுணுக்க, அவன் பேசிய வார்த்தைகள் அவளுக்குள் பலவித இரசாயன மாற்றங்கள் நிகழ்த்திக்கொண்டிருந்தது..”

இவர்கள் நிலமை புரியாமல் டிவியில் பாடல் வேறு இவர்களுக்கான சோதனையை கொடுத்தது…

இராக்கோழி
ரெண்டும்
முழிச்சிருக்கு
ரெண்டும் கூடாம
தனிச்சிருக்கு

பெண் : உள் நாடிதான்
நெருப்பா கொதிக்க
நடு சாம
வேளையில்
வாடையடிக்க

ஆண் : கண் பார்வைதான்
பழமா சிவக்க
மெதுவா
மேனியில்
மின்னலடிக்க

பெண் : ராக்கோழி ரெண்டும்
முழிச்சிருக்கு
ரெண்டும் கூடாம
தனிச்சிருக்கு என்று பாடல் முழுமை பெறும் முன்னே பெண்ணவளை கைகளில் தூக்கியிருந்தான் அறையை நோக்கி…

“தன்னவனின் இந்த அதிரடியில் சற்று பயந்து அவன் சட்டையை பற்றிக்கொள்ள தேகங்கள் இரண்டும் உரசிக் கொண்டிருந்தது. மெல்ல அவளை இறுக்கி அணைத்தவன் மெல்ல அவள் முன் நெற்றியில் முதல் முத்திரை பதித்து மெல்ல மெல்ல கீழே வந்தவன் பார்வை அவள் இதழில் தேங்கி நின்றது”..

“இதுவரை தன்னவனின் புதிய பரிமாற்றத்தில் மயங்கி நின்றவள் இம்முறை அவனின் பார்வை வீழ்ச்சை தாங்காமல் அவனிடமே தஞ்சம் புகுந்தாள். மெதுவாக அவள் காதருகே குனிந்தவன் விளக்கை நிறுத்திடவா என்று பர்மிஷன் கேட்டு நிற்க அவளும் சம்மதமாய் தலையசைக்க அடுத்து அங்கு நடந்த நிகழ்வுகளுக்கு இருவருமே சாட்சியாகினர்”…

****
இங்கு பொழுதுக்கு செஞ்சிக்கு வந்தவர்களுக்கு இரவு வந்தும் வேலை முடியவில்லை…

கிட்டத்தட்ட ஒருமணிநேரம் அந்த ஜவுலிகடையை பார்த்தபடி நின்றிருந்தான் தங்கவேல்…

அவனவள் “தன் வேலையை ராஜினாமா செய்யுறேன்னு சொல்லி கடைக்குள் போனவள் தான், இன்னும் வெளியே வந்த வழியை தான் காணோம்”...

இந்த அரிசி மூட்டை நம்மள வேணும்னே பழி வாங்குதோ? என்று நினைத்துக்கொண்டு இவன் நின்றிருக்க உள்ளே இருந்தவளோ, கோவத்தின் உச்சத்தில் இருப்பது பாவம் இவனுக்கு எப்படி தெரியும்…

ஒருமுறை அங்கு பழகிய அனைவரிடமும் பிரியாவிடை பெற்றவள் வெளியே வருவதற்கும். “நிலவழகியின் முன்னாள் கணவன் உள்ளே நுழைவதற்கும் சரியாக இருந்தது”...

“வாவ் புரட்சி பெண் திலகமே, வாட் ஏ சர்ப்பிரைஸ்” என்று அவன் ஏளனமாக கை கட்டி கேட்டதும்..

“உன்னை மாதிரி ஒரு ஈனப்பிறவி கூட இல்லாததால , நான் ரொம்ப சந்தோஷமாவே” இருக்கேன்னு விழியில் கோவமும், உதட்டில் சிரிப்புடன் சொன்னதும்…

எதிரே இருந்தவனுக்கு தான் முகம் இருளடர்ந்து போனது…

“ வாட் ரவி யார்? இந்த பொண்ணு எதுக்காக, அவங்ககிட்ட இப்படி பேசுறீங்க” என்று அவன் மனைவி கேட்டதும் தான் தன் முட்டாள் தனம் புரிந்து தன்னையே நொந்துக்கொண்டவன்..

“இல்லை உனக்கு சொல்லுமளவுக்கு அவ்ளோ முக்கியமான ஆள் இல்லை வா நம்ம போகலாம்னு” அவன் நகர போக…

என்ன சார் , இவ்வளோ சாதாரனமா சொல்லிட்டிங்க அவனவன் காதலுக்காக என்னென்னவோ!, செய்யுறாங்க ஆனா பாருங்க நீங்க செய்த தியாகத்தை சொல்ல இங்க ஒருத்தரும் இல்லை.

அதனால் என்ன நானே சொல்லுறேன்னு இவள் சொல்லும் போது அவள் அருகே தங்கவேல் வந்து நின்றான்…

‘நான் கால்கடுக்க வெளியே நின்னா இவ யாரு கூட பேசிட்டு இருக்கா என்ற நினைப்போடு வந்தவனுக்கு’ எதிரே நின்றவனை பார்த்து, தன்னவளை பார்த்தான்…

“அச்சோ? பாருங்க மிஸ்டர் ரவி,
உங்க காதலோட தியாகத்தை என் கணவரும், உங்க மனைவியும் கேட்க எவ்ளோ ஆவளா இருக்காங்க அவங்ககிட்ட கூட உங்க தியாகத்தை சொல்லாம இருக்கிறது எவ்ளோ பெரிய தப்பு” என்று எதிரே இருந்தவன் இரத்த ஓட்டத்தை எகுற விட்டிருந்தாள்…

“ஹலோ மேம் யார்? நீங்க உங்களுக்கு எப்படி என் புருஷனை தெரியும், தியாகம் அது, இதுன்னு என்ன கதை சொல்லிட்டு இருக்கிங்கன்னு” எதிரே இருந்த பெண் கொஞ்சம் சத்தம் கூட்டி கேட்கவும் …

“வாட் ஹாப்பன் மேம், எனி பிராபலம்” என்று சூப்பர்வைசர் கேட்க..

“நந்திங் சார், தெரிஞ்சவங்க தான்” என்று அழகி அவரை அனுப்பி வைத்தவள்..

“பிளீஸ் சிஸ்டர் எனக்கு ரொம்ப குழப்பமா இருக்கு எதுவா இருந்தாலும் ஓப்பனா சொல்லுங்க” என்று கிட்டத்தட்ட அவள் கெஞ்சவே செய்தாள்..

“நிலா” எது சொல்லுறதா, இருந்தாலும் கொஞ்சம் வெளியே போய் பேசலாம் எல்லாரும் நம்மளையே பார்க்கிறாங்க என்றான் தங்கவேல்..

நால்வரும் கடையை விட்டு வெளியே வந்ததும்…

இப்ப சொல்லுங்க சிஸ்டர், நீங்க பேசுறதெல்லாம் கேட்க எனக்கு என்னவோ பயமா இருக்கு…

“உங்க புருஷன் அவரோட காதலை காப்பாற்ற ஒரு அப்பாவி பொண்ணோட வாழ்க்கையை சூறையாடிட்டாருன்னு" சொல்ல..

“என்ன சொல்லுறீங்க” என்றவளுக்கு வார்த்தையே வரவில்லை தன் காதல் மீதும் காதலன் மீது அவ்வளவு நம்பிக்கையோடு இருந்தவள் மனம் சற்று ஆட்டம் கண்டது தன்னவனின் பேசாத மவுனம் கண்டு…

“நீயும் ஒரு பொண்ணு தானே, ஒருத்தன் ஊரை கூட்டி உன்னை கல்யாணம் பண்ணி கூட்டி வந்துட்டு, காரணமே தெரியாமா, ஒதுங்கி நிற்கிறதை கூட ஒரு பொண்ணால தாங்கிக்க முடியும் ஆனா, உன்னை கல்யாணம் பண்ணதே என் அப்பாக்காக தான் அவர் கூட நீ வாழுன்னு” சொன்னா அந்த பொண்ணோட நிலமை என்ன…

ஊர், உலகம் பார்க்க இவன் தான் உன் புருஷன் இனி இவனோட தான் உன்னோட சந்தோஷம், துக்கம், கண்ணீர்னு ஊர் சாட்சியா கை பிடித்து கூட்டி வந்துட்டு, இனி உனக்கு புருஷனா என் அப்பா தான் குடும்பம் பண்ணுவாருன்னு” சொன்ன அந்த பொண்ணோட நிலமை எப்படி இருக்கும்னு சொல்லுங்க என்றவள் கண்ணீரை துடைக்கும் வழி தெரியாது இருவரும் ஸ்தம்பித்து நிற்க…

முன்னாள் கணவனோ, குனிந்த தலை நிமிரவில்லை..

தன்னவள் வலியை கேட்டவனுக்கு கட்டுக்கடங்காத கோவம் வர இருந்தும் அமைதி காத்து நின்றான் ‘அவளின் மனவேதனை தீர வேண்டும் என்பதற்காக'..

அந்த வீட்டிலிருந்து ஒவ்வொரு நாளும் நெருப்புல நிற்கிற மாதிரி இருந்திச்சு ஏன்?, எதுக்குன்னு காரணமே தெரியாம இவன் அப்பனை கண்டாலே அப்படி ஒரு அறுவெறுப்பு வந்திச்சு என்ன குடும்பம்டான்னு கழுத்திலிருந்த தாலியை தூக்கி போட்டு வெளியே வந்தேன்” என்றாள் திமீறாக…

அழகி சொன்ன அனைத்தையும் கேட்டவளுக்கு “ தன் கணவனை பார்த்து சீ என்று முகத்தை சுழித்தவளுக்கு அப்போது தான் ஒரு விஷயம் பிடிபட்டது, உங்கப்பாவுக்கு எப்படி அடிப்பட்டது” என்று கேட்கிறதுக்குள்ளே அவள் தொண்டை தண்ணீ வற்றி போனது..

“ நம்ம வீட்டுக்கு போய் நடந்ததை பொறுமையா எல்லாத்தையும் சொல்லுறேன் மகா என்று கையை பிடிக்க வந்தவனை, கை நீட்டி தடுத்தவள்”..

இதுக்குமேல நான் உன்கூட இருந்தா என்னை விட கேவளமானவ யாருமே இருக்க முடியாதுன்னு சொல்லி அங்கேயிருந்து நகர்ந்தாள்…

அவனும் ,அவளை பின்தொடர்ந்தபடி நகர்ந்தான்…

இத்தனை நாள் ,ஆத்திரம் அனைத்தையும் வெளியேற்றியதால், இப்போது மனது கொஞ்சம் சமன்பட்டது அவளுக்கு…

“நிலா” என்ற குரலில் திரும்பி பார்க்க..

“வீட்டுக்கு போகலாம் ரொம்ப நேரமாகிடிச்சு” என்றான்..

அமைதியாக வந்தவள் மனதில் மின்னல் போல் ‘அவனின் கலங்கிய விழிகள் வந்து நிற்க’ உங்ககிட்ட ஒன்னு கேட்கனும் என்றாள்..

“என்ன என்றான், வண்டியை இயக்கிய படி”...

“என்னை பொண்ணழைப்பு கூட்டிட்டு போகும்போது ஏன் என்னை அப்படி ஒரு பார்வை பார்த்திங்க” என்றதும்..

“அவள் கேள்வியில் அவன் சடன் பிரேக் போட்டான்”..

“வண்டி மிதமான வேகத்தில் போனதால் கம்பி மீது சும்மா கை வைத்திருந்தாலே, தவிர கெட்டியாக பிடிக்காததால் அவன் மீது மோதி இருந்தாள்” பார்த்து ஓட்டுங்க..

நான் கவனிக்கல‌ நிலா “மணியாகிடிச்சு இங்கே சாப்பிட்டு போகலாமா” என்று அவன் அவள் கவனத்தை திருப்பினான்…

எனக்கு வேணாம் பசியில்லை, உங்களுக்கு வேணும்னா பார்சல் வாங்கிட்டு வாங்க என்றதும்…

எனக்கும், பசியில்லை உனக்காகத்தான் கேட்டேன்னு சொல்லி பெரும் மூச்சியை வெளியேற்றி வண்டியை இயக்கினான்…

‘வேலு உன் ஒன் சைட் லவ் மேட்டரை முடிந்தளவுக்கு இவளுக்கு சொல்லாம இருக்கிறதுதான் உனக்கு நல்லதுடா’ என்று தனக்கு தானே சொல்லிக்கொண்டான்..

தன்னவனின் ஒருதலை காதல் தெரிய வந்தாள் பெண்ணவளின் எதிர்வினை எப்படி இருக்கும்…

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 
Last edited:

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 15



ஐய்யோ மணி ஏழாச்சி இப்ப நான் எழுந்து வெளியே போனா என் மானமே போகும்னு சிணுங்களோடு சொன்னவளை…

“தன்னுடன் சேர்த்துக்கொண்டவன், இப்படியே போனா மானம் போகதான்டி செய்யும்” என்று அவள் கழுத்து வளைவில் மீசை கொண்டு உரசினான்..

அவனிடமிருந்து சிணுங்கியவள் “ நீ ரொம்ப மோசம் மாமா” என்றாள்..

இதை தான் சேர்ந்த நாளிலிருந்து சொல்லுறடி “உன்கிட்ட மட்டும் மோசமானவனா இருக்கிறதுல தப்பில்லடின்னு சொல்லி சேர்த்து அணைக்க வந்தவனை தடுத்தவள்.. என்னை விடு மாமா வாசல்ல சாணிகூட தெளிக்காம இருக்குது யாராவது பார்த்தா என்ன நினைப்பாங்கன்னு சொல்லிக்கொண்டே தன் ஆடையை சரிசெய்ய”...

“பொண்ணு அழகா புருஷன் கூட குடும்பம் பண்ணுதுன்னு நினைப்பாங்கடின்னு, சொல்லி அவளிடம் மீண்டும் ஒரு தேடலை தேடிய பின்பே அவளை விட்டான்…

“சரி சாருக்கு எப்பத்திலிருந்து காதல் வந்திச்சு” என்று நெருக்கத்தில் அவன் மீசையை திருகிக்கொண்டு கேட்க…

“உனக்கு எப்படி தெரியும்” அவன் அதிர்ச்சியோடு கேட்க..

“மோகன் எனக்கு ஒரு வீடியோ அனுப்பி இருந்தான். அதலதான் சார் தேவதாஸ் மாதிரி சோகத்தோடு சுத்துனதை பார்த்து தெரிஞ்சிக்கிட்டேன்” சொல்ல

“எம்மேல அவ்ளோ காதலா”..

தெரியலடி , ஆனா நீன்னா எனக்கு கொல்ல இஷ்டம்னு கையை காட்டினான். “ அன்று மருதாணி சரி பண்ண கொஞ்சம் ஒட்டி சிவந்த தடத்தை காட்டி சொல்ல”..

“நீ கேடி தான்னு அவளும் அவனுடன் இழைந்து கொடுக்க மணி எட்டை கடந்து பின்பே படுக்கையிலிருந்து எழுந்தனர்”..

இன்னைக்கு உங்கண்ணன் “நெல்லு, மண்டிக்கு போகுதுடி எப்படியும் வரதுக்கு பொழுதாகிடும்னு” சொல்ல…

“மதியம் சாப்பிட வீட்டுக்கு வருவீங்களா” என்று கேட்க

பார்த்துட்டு போன் பண்ணுறேன்னு “அவள் இதழில் முத்தம்மிட்டு” விலகியதும் பெண்ணவள் முகம் சிவந்து போனது…

இவன் களத்துக்கு வந்து சேர்வதற்கும் “மொத்த நெல்மணியும் மிஷின் முலம் தூற்றும் வேலை நடந்துக்கொண்டிருந்தது”..


நண்பனிடம் நெருங்கியவன் “ஏன்டா வண்டி வந்தா போன் பண்ண வேண்டியது தானே, நான் உதவிக்கு வந்திருப்பேன்னு” சொன்னவனை முழுதாக ஒரு நிமிடம் பார்த்தவன்…

“எதுக்கு சிவ பூஜை கரடியா” இருக்கனும்னு தான் பண்ணல என்றான்..

“என்னடா சொல்லுற நீ”..

“தன் போனில் அவனை போட்டோ எடுத்து காட்டினான்”

அதை பார்த்தவனுக்கு சிறு வெட்கமாகி போனது “அவன் முகத்தில் நகங்களின் கீறல்கள், கழுத்தில் சிறு பல் தடமும் தெரிந்ததை பார்த்தவனுக்கு இரவின் சங்கமம் தான் ஞாபகத்துக்கு வந்ததும்” ஆணவனுக்கும் வெட்கமாகி போனது..

“என்னடா கரடியை கண்டுக்கிட்டியா” என்றவனுக்கும் உதட்டில் சிரிப்பு தான் தெரிந்தது…

“போடா, எனக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கு” என்று அவன் முதுகிலே மறைத்துக்கொண்டான் தன் முகத்தை…

அண்ணே டிரெக்ட்டரை எங்க விடுறதுன்னா…

“ களத்திலே விட்டுடுப்பா” சாப்பிட்டு டவுனுக்கு கிளம்பனும் என்று தங்கவேல் சொன்னதும்…

சற்று தள்ளி அழகியும், சரசுவும் சாப்பாட்டு கூடையுடன் வந்தனர்..

“என்னங்க எல்லாரையும் சாப்பிட கூட்டிட்டு வாங்க” என்று அழகி சொன்னதும்.

அவனும் வேலைக்கு வந்த மூவரையும் அழைத்துக்கொண்டு வந்தான்…

“ஆண்கள் ஐவரும் உட்கார்ந்து இருக்க, பெண்கள் இருவரும் பரிமாற தொடங்கினார்… செந்திலின் பார்வை அடிக்கடி தன்னவளை தொட்டு தொட்டு வர, அங்கு அவளுக்கு தான் ஒரு விதமான மாயை நிலையை தோற்றுவித்தது.. அடிவயிற்றில் ஜில்லென்ற உணர்வு வர அவன் பக்கம் பார்வையை வைக்காமல் இருந்தாலும் மனது மட்டும் அடங்காத குதிரையை போல் அவன் பக்கமே சாய்ந்து இருந்தது”...

“நீங்க ரெண்டு பேரும் சாப்பிட்டிங்களாமா” என்று தங்கவேல் கேட்க…

“ஆச்சு ண்ணா, நீங்க சாப்பிடுங்க” என்று சொல்வதற்கே சரசுவுக்கு மூச்சு நின்று போனது…

“இங்கு அனைவருக்கும் பரிமாறிக்கொண்டிருந்த அழகியின் முகத்தில் எள்ளும், கொள்ளும் வெடித்தது, தன்னவன் தன்னை கண்டுக்கொள்ளவில்லையே” என்று

‘என்னவோ தெரியல இந்த சில தினங்களாக அவன் மீது மட்டுமே பெண்ணவள் பார்வை நிலைத்து நிற்க, அதன் காரணம் புரியாமல் தள்ளி நின்றவள்…

தன் முதல் வாழ்க்கையின் பாரம் அவளில் இருந்து விலகியிருந்தாலும், அதில் தன்னவனின் பங்கு ரொம்பவே அதிகம்னு நினைத்தவளுக்கு நேற்று முன் தினம் நடந்தது அவள் நினைவில் வந்தது…

வாசலில் இருந்து உள்ளே வரும்போதே “நிலா” என்று குரல் கொடுத்துக்கொண்டே வந்தான்…

“என்னங்க” என்று காய் கட்பண்ணின கத்தியோடு வந்து நின்றவளை பார்த்து இவன் பயத்தோடு பின்வாங்கி நின்றான்..

“என்னடி இது”

“பார்த்தா தெரியல, கத்தி வெங்காயம் கட்பண்ணேன். நீங்க கூப்பிட்டதும் அப்படியே வந்துட்டேன்னு விளக்கம் சொன்னவளை” எந்த வகையில் சேர்ப்பது என்று தான் புரியாது பார்த்து வைத்தான்..

“எதுக்கு குரல் கொடுத்திங்க” என்று கத்தி இருந்த கையையே ஆட்டி கேட்க…

பதில் சொல்லுறேன் அந்த கத்தியை கொஞ்சம் தள்ளி வச்சிட்டு பேசலாம்னு சொல்லிக்கொண்டே அவள் கைகளிலிருந்து கத்தியை வாங்கினான்..

“இப்ப சொல்லுங்க”..

“நாளைக்கு மறுநாள் இருந்து ஒரு வாரத்துக்கு களத்து வேலைக்கு வரவங்களுக்கு மதியம் சாப்பாடு செய்யனும் உன்னால முடியுமா” என்றான்…

“வெஜ்ஜா ,நான்வெஜ்ஜா”..

“உனக்கு எது வசதிபடுமோ! ,அதையே செய்திடு”..

“அப்ப ஒகே” என்று திரும்ப போனவளை தடுத்து தன் கையிலிருந்த “முல்லை பூவை” கொடுத்தான்..

அவள் வாங்காமல் அவனையே பார்க்க..

அந்த பூவை வழக்கம் போல் டேபிள் மீது வைத்தவன் எதுவும் சொல்லாமல் அறைக்குள் நுழைந்தான்…

அவளின் நினைவுகள் அனைத்தும் இரண்டு நாட்கள் பின்னோக்கி சென்றது…

அன்று வெளியிலிருந்து வரும்போதே “தங்கவேல் கைகளிலிருந்து பூவை பார்த்தவளுக்கு” ஒருவித அருவெறுப்பாக இருந்தது…


“இந்தா நீலா” என்று அவள் முன்னே பூவை கொடுக்க…

தட்டிவிட கைகள் பரபரத்தது இருந்தாலும் கண்களை மூடிக்கொண்டு “எனக்கு வேணாம்னு நான், நேத்து சொன்னதா ஞாபகம்” என்று பல்லை கடித்துக்கொண்டு சொல்ல…

“ஏன்னு” நான் காரணம் கேட்க மாட்டேன். எனக்கு ஒரு சந்தேகம் அதை மட்டும் கேட்கவா? என்றதும்..

“என்ன என்பது போல்” அவள் பார்வையாலே கேட்க..

“எனக்கு தெரிஞ்சு நிலவழகிக்கு , அவளுக்கு புடிச்சதை செய்துதான் பழக்கம் அப்படியிருக்கிற நீ உனக்கு ரொம்ப புடிச்ச பூவையே தூக்கி போடுறளவுக்கு” எப்பத்திலிருந்து கோழையா மாறுன என்றான்…

“நான் மாறல ,நான் சந்திச்ச ஆட்கள் தான் என்னை இப்படி மாத்தி வச்சியிருக்காங்க, வெளியே இருந்து பார்க்கிற உங்களுக்கு எப்படி என் நிலமை தெரியும்”.

‘எனக்கு தெரியாது தான், நீ மறந்து ஒரு விஷயத்தை நான் சொல்லட்டா” என்றதும்

அவன் மீது பார்வை இருந்தாலும், பதில் பேசாமல் நின்றிருந்தாள்…

“இன்னைக்கு சரசு உயிரோட இருக்கிறதுக்கு நீ தான் காரணம், அன்னைக்கு அந்த பதினைந்து வயசு பொண்ணுக்கிட்ட இருந்த துணிச்சலும், வேகமும் இன்னைக்கு இருபத்தி மூன்று வயசு பொண்ணுக்கிட்ட இல்லை. அப்படியிருந்திருந்தா மூட்டை பூச்சிக்கு பயந்து வீட்டை கொளுத்தின கதையா தன்னோட சுயத்தை இழந்து நின்றிருக்க மாட்ட நீ…இனிமே நான் தினமும் பூ வாங்கிட்டு வருவேன் உன் மனசு எப்ப பழைய விஷயங்களை விட்டு என்னைக்கு நீ உனக்கான வாழ்க்கையை இரசிக்கிறீயோ? அன்னைக்கு நீ இந்த பூவை தலையில் வச்சிக்க” என்றான்.

அதிலிருந்து அவன் வாங்கிய பூ டேபிள் மீது தான் வாடி வதங்கி போனது…

அந்த பூ மீது விருப்பம் இருந்தாலும், பழைய நினைவுகள் நெஞ்சின் ஓரம் நெருஞ்சி முள் போல் நின்றது…

தன் மனதுடன் சுய அலசலில் இருந்தவள் கைகள் தானாக பூவை நோக்கி நகர்ந்தது..
“பூவிலும் சிறு மாற்றமாய் நேற்று வரை மல்லிகையை வாங்கி வந்தவன் இன்று முல்லை பூவை வைத்திருந்தான். ஏனோ அதன் வாசனையே அவளுள் சிறு மாற்றத்தை கொடுக்க அதை கைகளில் எடுத்தவள் நுகர்ந்து பார்க்க” அனிச்சை செயலால் அவள் காதில் ‘என்னா வாசனை’ என்று குரல் கேட்க அதை அப்படியே கீழே போட்டிருந்தவள் விழிகள் கலங்கியது..

கீழே வந்தவன் அவளின் உணர்வுகளை தான் பார்த்திருந்தான்…

அவளை நெருங்கி தோள் தொட்டதும் “முடியல, என்னால முடியல மண்டை வெடிக்கிற மாதிரி இருக்கு” என்று அவன் நெஞ்சில் சாய்ந்தபடியே கதறினாள்..

அவளை சிறுது நேரம் அழ விட்டவன். “ எங்காவது வெளியே போகலாமா” என்று கேட்க…

அழுகையை நிறுத்தி அவனை பார்த்தவள் “மணி என்ன தெரியுமா, இன்னேரத்துல வெளியே கூப்பிடுறீங்க” என்றாள்..

“சும்மா பைக்குல நம்ம ஊரை ஒரு ரவுண்டு அடிச்சிட்டு வரலாம்னு” சொன்னதும்..

“நான் இப்படியே வரவா, துணி மாத்தணும்மா” என்று கேட்க..

“இதுவே நல்லாதான் இருக்கு வா” என்று அவள் கைகளை பிடித்துக்கொண்டு வெளியே வந்தவன் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்ய, அவன் தோளில் கை வைக்க தயங்கியவள் வண்டியிலிருந்த கம்பியை பிடித்துக்கொள்ள வண்டி வேகமெடுத்து”…

இந்த இரவு நேரத்தில் மிதமானா வேகத்தோடு அந்த இருசக்கர வாகனத்தை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தவன். வண்டி ஏரிக்கரையில் தான் நின்றது…

“ஐய்யோ! இந்த இராத்திரியில எதுக்கு இங்க வந்திங்க, வாங்க வீட்டுக்கு போகலாம் எனக்கு பயமா இருக்கு என்று அவன் கைகளை பற்றிக்கொண்டு சொல்ல”..

“ரொம்ப நேரமால்லாம் இல்லை சும்மா கொஞ்ச தூரம் நடந்திட்டு வரலாம்னு சொல்லி தன் போனில் லைட் ஆன் பண்ணதும் சற்று தூரத்திலிருந்து அவனுக்கு இன்னொரு லைட் வெளிச்சம் கிடைச்சது”...

“என்னங்க, இங்க வேற யாரோ இருக்காங்க எனக்கு பயமா இருக்கு” என்று பயத்தில் அவனை ஒட்டி நிற்க..

“எல்லாம் நமக்கு தெரிஞ்சவங்க தான்டி” அமைதியா வா என்று அவள் கைகளை பிடித்துக்கொண்டு வந்து நின்ற இடம் “பம்புசெட் கதவை மெல்ல தட்டவும் உள்ளிருந்து வெளியே வந்தது வேற யாரோ? என்று பார்த்திருக்க தன் தந்தையை அவள் அங்கு கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்கவில்லை..

“அப்பா” இங்க என்ன பண்ணுறீங்க..

அதை உள்ளே போய் பேசலாம் வா என்று அவள் கை பிடித்துக்கொண்டு போனின் வெளிச்சத்தோடு உள்ளே வந்தவள் பார்வை இன்னும் அதிர்ச்சியை கொண்டிருந்தது…

“நீ….நீ…என்று வார்த்தை வரவில்லை” அவளுக்கு…

என்ன பார்க்கிற நிலா உன் கோவம், ஆத்திரம் எல்லாம் போகிற வரைக்கும் இவனை என்ன பண்ண தோனுதோ? பண்ணு என்றவன் அவள் கையில் ஒரு உருட்டு கட்டையை கொடுத்து விலகி நின்றான்…

அங்கே இருந்தவன் ரெண்டு நாட்கள் முன்பு வாங்கிய காயத்தோடு கட்டுப்போட்டிருந்தது அவன் கைகள் பின்புறம் கட்டியிருக்க, சத்தம் வெளியே வராதளவுக்கு அவன் வாயிலும் துணி வைத்திருந்தது…

முன், பின் தெரியாதவன் அந்த நிலையில் இருந்தால் கூட ,ஐய்யோ! பாவம் என்ற எண்ணம் தோன்றும். ஆனால், இங்கே தன் கண் முன்னே இருப்பவனை பார்க்க உள்ளுக்குள் எரிந்த நெருப்பு அவள் விழிகளில் தெரித்ததும்…

தன்னவன் கைகளில் கொடுத்து கட்டையை எடுத்தவள் முதல் அடி அவன் வலது கையிலே போட்டாள் “ஏண்டா நாயே உனக்கு எந்தளவுக்கு கொழுப்பு எடுத்திருந்தா மருமகளை மகளா, நினைக்காம உனக்கு பொண்டாட்டியா நினைச்சியிருப்ப இந்த கை தானே என்னை தொட நினைச்சது இந்த கால் தானே என் படுக்கையறையை எட்டி பார்த்தது. இந்த மூக்கு தானே என் தலையில் இருக்கிற பூவை வாசம் பிடிச்சதுன்னு” அவளுக்கு நடந்த ஒவ்வொன்றையும் சொல்லி சொல்லி அவனை அடித்திருந்தாள்…

மூச்சு வாங்க நின்றவள் “வேலு இவன் உயிரோட இருக்கக்கூடாது, இவன் என்னெல்லாம் பாண்ணான் தெரியுமா நான் குளிச்சிட்டு இருந்தா கதவோட இடுக்குல இருந்து பார்ப்பான், அது மட்டுமில்லை சமைக்கிறப்போ உதவி செய்யேறேன் வேணும்னு மேல் வந்து விழ மாதிரி இருக்கும் ஒவ்வோரு நாளும் நரகமா இருக்குன்னு, தேடி புடிச்சு ஒருத்தனுக்கு என்னை கட்டி வச்சாங்களேன்னு அவன்கிட்ட சொன்னா, என்ன சொல்லுவான் தெரியுமா எங்கப்பாவும் பாவம் அவர்கூடவும் நீ ஆசைபடுற மாதிரி இருன்னு சொன்னப்ப” எனக்கு கொமட்டிக்கிட்டு வந்திச்சு அன்னைக்கு வந்தது பாரு என்னோட ஆத்திரம்னு சொல்லி இம்முறை கட்டையை இரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்தவன் பிறப்பு உறுப்பிலே அடித்திருந்தாள்”..

“போதும் நிலா” இதுக்கு மேல அடிச்சா அவன் செத்திடுவான்மா..

“சாகட்டும்” இந்த நாய் உயிரோட இல்லன்னு யார் அழுதா என்றாள் வெறுப்புடன் காரி உமிழ்ந்து வைக்க…

“இப்ப உன் கோவம் எல்லாம் போயிடிச்சா” என்று அவளவன் கேட்க…

“இப்பதான் எனக்கு நிம்மதியா இருக்குன்னு சொல்லி அவனை அணைத்துக்கொண்டாள்”...

“சரி நம்ம கிளம்பலாம், மத்ததை மாமா பார்த்துப் பாரு” என்றவன் அவளுடன் வெளியேறியிருந்தான்…

இங்கு தன் மகளின் வலியை கேட்ட குருசாமிக்கு அழுகையாக இருந்தது என்ன பண்ண
தன் முட்டாள் தனத்தால தானே தன் மகளுக்கு இந்த நிலமை…

அன்றே தங்கவேலுக்கு சம்மதம் சொல்லியிருந்தாள், இன்று என் மகளுக்கு இந்த நிலை வந்திருக்காதே, என்று வேதனையுடன் அவனை அங்கேயிருந்து அப்புறப்படுத்தும் வேலையை செய்திருந்தார்…

***
இதோ இன்றோடு கடைசி நாள் அந்த இராத்திரிக்கு அப்புறம் அவளை சீண்டாமல் தன் போக்கில் இவன் நிற்க…இவனின் சீண்டல்கள் இல்லாமல் அவளுக்கு தான் ஒரு மாதிரியாக இருந்தது…

என்ன மேடம் டீப் திங்கிங் என்று அவளை உரசிக்கொண்டு உட்கார்ந்தாள் சரசு..

“என்னடி திங் பண்ண ஆச்சி எப்ப வராங்களாம் ஊருல இருந்து” என்று கேள்வி இவளிடம் இருந்தாலும் பார்வை என்னவோ தன்னவன் மீதுதான்..

நெல்மூட்டைகளை கொஞ்சமும் அசராமல் தூக்கி வந்து வண்டியில் ஏற்றியவன் உடல் முழுவதும் வியர்வையில் நனைந்திருந்ததை தான் பார்த்தாள்…

“என்னடி வாய்ஸ் என்கிட்ட பார்வை என் அண்ணன் கிட்டையா” என்று அவளை சீண்ட…

“கொஞ்ச நாளா உங்க அண்ணன் என் கண்ணுக்கு அழகா தெரியற மாதிரி இருக்குடி, என்ன காரணமா இருக்கும்னு சொல்லு” என்றவளை விசித்திரமாக பார்த்தவள்…

அந்த கேள்வியை நீங்க அண்ணன் கிட்ட கேளுடி இப்ப வா, வீட்டுக்கு போகலாம் “அப்பத்தா வந்துட்டாங்கன்னு போன் பண்ணாங்க” என்று அவளை கையோடு இழுத்து சென்றாள்….

“பொறாமை புடிச்சவடி என்னை எங்கேயாவது சைட்டடிக்க விடுறீயா” என்று புலம்பலுடன் அவளை பின்தொடர்ந்தாள்…

“யாரு , நானு” என்றவள் திரும்பி “அண்ணாஆஆஆஆ” என்று கத்தி கூப்பிட்டவள். வாயை பொத்தியவள்..

“எதுக்குடி அவரை கூப்பிடுற”...

“உங்க பொண்டாட்டி உங்களை சைட்டடிக்கிறாங்களாம் அதை கொஞ்சம் பாருங்கன்னு காட்டுறதுக்கு தான்” என்று கை எ
டுத்தபடி சொன்னாள்…

“என்னம்மா”...

“ஒன்னுமில்லன்னா நாங்க வீட்டுக்கு போனோம் அப்பத்தா எல்லாரும் ஊர்ல இருந்து வந்துட்டாங்க” என்றாள்…

“சரிம்மா, நீங்க போங்க நாங்க வேலையை முடிச்சிட்டு வர நேரமாகும்” என்றான்..

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 
Last edited:

NNK-104

Moderator
அத்தியாயம் 16



இருவரின் முகத்திலிருந்த புன்னகையை பார்த்து மூத்த பெண்மணிகளுக்கு மனம் நிறைவை கொடுத்தது…

“வாங்க ஆச்சி கோவில், குளம்னு நல்லா சுத்தி பார்த்திங்களா” என்று இருவரும் ஒருசேர கேட்க…

“நாங்க பார்த்தது இருக்கட்டும் இந்த வேகாத வெயில்ல எங்கேயிருந்து வரீங்க” என்று வெள்ளச்சி கேட்க…

“அவங்களுக்கு சாப்பாடு எடுத்துட்டு போய் கொடுத்து வரோம் ஆச்சி நெல்லு போடுற, வேலையிருக்காம் இராத்திரி வர நேரமாகும்னு சொல்ல சொன்னாரு உங்க பேரன்னு” என்று அழகி சொல்ல…

சரிடியாத்தா, அதுக்கு எதுக்கு முகத்தை தூக்கி வச்சியிருக்கன்னு கேட்க…

“நீயெல்லாம் என்ன அப்பத்தா, கால காலத்துல கொள்ளுபேரனை பார்க்கனும்னு எண்ணம் இல்லையா, உன் பேரனுக்கு என்ன இப்பதான் வயசு திரும்புதுன்னு நினைப்பா என்று அவரிடம் மள்ளுக்கு நின்றாள்…

“ஏய் ,என்னடி என் எதிரவே என் அப்பத்தாக்கூட சண்டை போடுறன்னு” சரசு வர…

“க்கும், சண்டை போட்டுட்டாலும், போடி உங்க அண்ணனுக்கு என் மனசு புரியவே இல்லை” என்றாள் சோகமாக…

“எங்க அண்ணனுக்கு புரியுற மாதிரி நீ சொல்லித்தாடி, என்று அவள் காதுக்குள் முணுமுணுத்தாள்”...

அதே நேரம் “அப்பத்தா” என்று குரல் கேட்க…

“வாம்மா பானு”

“எப்ப வந்திங்க பிரயாணம் எல்லாம் சுகமா இருந்ததா” என்றதும்…

“அதெல்லாம் நல்லா இருந்ததும்மா”.

“அப்பத்தா எனக்கு பாதாளகரண்டி வேணும் கிணத்துல தண்ணீ எடுக்கும் போது வாளி விழுந்திடிச்சு”...

அது பறந்தமேல இருக்க, அழகிம்மா, பேத்தி கூட போய் உங்க அறையில் இருக்கு பார்த்து எடுத்துக்கொடு எனக்கு கொஞ்சம் அசதியா இருக்கு நான் கொஞ்சம் கட்டையை சாய்க்கிறேன்னு" சொல்லி உள்ளே சென்றார்…

“நீங்க இருங்க பாட்டி நான் கொஞ்ச நேரத்துல வரேன்னு அழகியுடன் மாடியிலிருக்கும் அறைக்குள் வந்தவள்…

“என்னடி இவ்ளோ உயரத்துல இருக்கு,”

ஏய் நீ கட்டில் மேல ஏறி எடுடி என்று சரசு சொன்னதும்…

அழகியும், தன் புடவையை இடுப்பில் தூக்கி சொருகிக்கொண்டு , கைகளை எக்கி எக்கி அந்த பாதாளகரண்டியை பிடித்து இழுக்க ,அதன் கொக்கியில் அங்கேயிருந்த பொருட்களை இழுத்துக்கொண்டு கீழே விழுந்தது…

“ஏய் பார்த்துடி” என்றாள்…

“நீ இதை எடுத்துட்டு போய் கொடுடி, நான் இதையெல்லாம் சுத்தம் பண்ணுறேன்னு கீழே கிடந்த பொருட்களை பார்த்து சொல்ல…

“சரிடி நானும் பாட்டியை கூட்டிட்டு வீட்டுக்கு கிளம்புறேன். பார்த்து சுத்தம் பண்ணுன்னு சொல்லி அவள் எடுக்க வந்த பொருளுடன் கீழே இறங்கினாள்…

இந்த மனுஷன் கொஞ்சம் கூட மேல சுத்தம் பண்ண மாட்டாரு போல ,பாரு எவ்ளோ தூசியா இருக்குன்னு ஒவ்வொரு பொருளாக தட்டி தட்டி எடுத்து வைக்க…

ரொம்ப பழைய டைரியை கையிலெடுத்தவள். ‘இதெல்லாம் தூக்கி குப்பையில போடாம வீட்டுக்குள்ள வச்சியிருக்குன்னு தேவையில்லாத பொருட்களுடன் அந்த டைரியை தூக்கி போடவும் அதிலிருந்த அவளின் புகைப்படம் கீழே விழுந்ததை நெற்றி சுருக்கத்துடன் பார்த்தவள்”...

இந்த டைரியில எப்படி என்னோட போடாடோ இருக்குன்னு அதை கையிலேடுத்து. ‘முதல் பக்கத்தை திருப்பியவளுக்கு உலகமே தன் காலடியை விட்டு நழுவியது போல் இருந்தது”....

அந்த டைரியில் முதல் பக்கத்தில் “என்னவளின் நிலா”
என்ற வாக்கியமே அவளுக்கு அதிர்ச்சி என்றாள் அடுத்தடுத்த பக்கத்திலிருக்கும் செய்தி அனைத்தும் அவளுக்கு பேரதிர்ச்சியாக இருந்தது…

சரியா சொல்லனும்னா இந்த டைரி என்னவளின் பதினைந்து வயதின் தொடக்கத்தில் எழுதுகிறேன்னு சொன்னவன் அவள் கிணற்றில் விழுந்த நிகழ்வை எழுதியிருக்க. அவளுக்கு அந்த நினைவுகள் அனைத்தும் காட்சிகளாய் கண் முன்னே விரிந்தது

(பிளாஷ்பேக்)

கிணற்று மேடையிலிருந்த கல்லில் சவுந்தரவள்ளி துணியை துவைத்துக்கொண்டிருக்க. அருகில் நின்ற பதினைந்து வயதான சரஸ்வதியோ கரையில் இருந்தபடி குளித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

“ம்மா” எனக்கு நீச்சல் கத்துக்கொடும்மா என் வயசு புள்ளைங்க எல்லாரும் தண்ணீயில விளையாடுறாங்க, நானும் அதே மாதிரி விளையாடனும்னு கேட்க.

“ஏன்டி எருமை மாடு மாதிரி வளர்ந்து நிற்கிறப்ப என்னால எப்படிடி கத்து தர முடியும்” என்று கேட்ட அன்னையிடம்.

“போம்மா அழகிக்கு அவங்க அம்மா தான் இடுப்புல புடவையை கட்டி நீந்த கத்துக்கொடுத்தாங்க. அதே மாதிரி நீயும் சொல்லிக்கொடும்மா” என்றாள்

“ஏய் வெயில் நேரத்துல இப்ப போய் இப்படி படுத்துறீயேன்னு சொன்னவர் ஒரு புடவையை எடுத்து தன் மகளின் இடுப்பில் முடி போட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கிணற்றில் இறக்கி விட, அவளும் தன் கைகளால் நீரை தள்ளிக்கொண்டு நீந்த தொடங்கினாள்.”

சவுந்தரவள்ளி முடிச்சி சரியாக போடாததால், சரசுவின் இடுப்பிலிருந்து புடவை தணியாக கழண்டு வந்ததை கண்டு பயந்து சரசுவோ “ம்மா..ம்மா” என்று சொல்லிக்கொண்டே தண்ணீரில் மூழ்கி மூழ்கி வெளியே வந்துக்கொண்டிருப்பதை பார்த்த சவுந்தரவள்ளிக்கு பயம் பிடிக்க.

“ஐய்யோ! யாராவது வாங்களே என் பொண்ணு தண்ணீயில விழுந்துட்டா என்று சவுந்தரவள்ளியின் சத்தம் யார்? காதில் விழுந்ததோ இல்லையோ தன் கழனியிலிருந்து வந்துக்கொண்டிருந்த அழகியின் காதில் விழுந்ததும் மூச்சு வாங்க ஓடி வந்தவள் கண்ணீல் விழுந்த காட்சியை கண்டு தண்ணீரில் குதித்தாள்”..

“தண்ணீருக்குள் மெல்ல முழுகியபடி கைகளால் துழாவிக்கொண்டிருந்தவள் கைகளில் அழகியின் கைப்பட அவளையும் இழுத்துக்கொண்டு உள்ளே போக போனவளிடம் இருந்து கைகளை பிரித்து சரசுவின் தலைமுடியை இறுகப்பற்றிக்கொண்டாள். தண்ணீரிலிருந்து அவளை மெல்ல இழுத்து வந்து கரை சேருவதற்குள் இருவரும் அரை மயக்கத்துக்கே சென்றிருந்தனர்”.

“கரைக்கு அருகே வந்த மகளை கைபிடித்து இழுத்து மேலே தூக்கிக்கொள்ள பேச்சு, மூச்சு இல்லாமல் பாதி நீரிலும், பாதி கரையிலுமாக தன் சுய நினைவை இழந்திருந்தாள்” அழகி

சவுந்தரவள்ளி “தன் மகளின் வயிற்றை அழுத்தி நீரை வெளியேற்றி அவளை நினைவுக்கு கொண்டு வந்ததும். மயங்கியிருந்த அழகியின் மூக்கின் அருகே கை வைத்து பார்க்க மூச்சு விடும் சத்தம் கூட தெரியாததாள்”.

பயந்து போனவர் தன் மகளை அந்த அரை மயக்கத்திலே வீட்டிற்கு கூட்டி போக பார்க்க . முற்றிலுமாக மயக்கம் தெளிந்து எழுந்தவளோ? அழகியை பார்த்ததும் அவளுக்கு அழுகை வந்தது ..

“ம்மா..ம்மா அவளை எழுப்புமா எனக்கு பயமாயிருக்கு என்று கத்திய மகளை இழுத்துக்கொண்டு அவசரமாக அலசி வைத்த துணிகளை அன்னக்கூடையில் போட்டுக்கொண்டு அவசர அவசரமாக வரப்பில் இறங்கி நடக்க தொடங்கினார்”.

‘அவரின் பயம் அழகிக்கு எதாவது ஆச்சுன்னா பழி நம்ம மேல தானே வரும், சுற்றி முற்றி பார்த்துக்கொண்டே யாரும் நம்மளை பார்க்கலை என்று எண்ணியபடி வேகமாக காலடியை வீறுகொண்டு போட்டுக்கொண்டிருந்தவர்’ காதில் மகளவளின் குரல் மட்டும் ஏறாமல் போனது..

“ம்மா கையை விடுமா நா அழகியை பார்க்கனும்னு” கண்ணீரோடு சொல்ல.

“ஏய் சும்மா இருடி அவளுக்கு ஒன்னுமில்லை மயக்கம் தெளிஞ்சதும் அவளே எழுந்து வீட்டுக்கு வந்திடுவா, நீ வாயை மூடிட்டு வாடி” என்று ஆவேசமாக கத்தியதும்..

ஏற்கனவே தண்ணீரில் விழுந்த பயம் இப்போது அழகியை இப்படி பாதியிலே விட்டு வந்ததுன்னு இன்னும் உள்ளுக்குள் பயம் பிடிக்க. தன் அன்னை பேசிய வார்த்தைகள் வேறு எரிச்சலை கொடுத்த நொடி தூரத்தில் தங்கவேல் வண்டியில் வருவதை கண்டு..

‘நொடியும் யோசிக்காது தன் அன்னையின் கையை கடிக்க. அவர் வலியில் கையை விட்ட நொடியை பயன்படுத்திக்கொண்டு’ ஏர் ஓட்டியிருந்த வயலில் விழுந்து எழுந்து ஓடிபோய் வண்டியின் முன்னே மூச்சு வாங்க நின்றாள்..

தன் எதிரே வந்த தங்கையை பார்த்ததும் அதிர்ச்சியில் இருந்தவன். அவள் வந்த கோலம் கண்டு பயம் பிடிக்க வண்டியை அப்படியே விட்டு தங்கை அருகே வந்தவன். “சரசு என்னம்மா இப்படி வந்திருக்க என்னாச்சி ம்மா” என்று கேட்க..

“அண்ணா…அண்ணா அங்க அங்க அழகி என்றவளுக்கு அழுகை தான் வந்தது வார்த்தைகளுக்கு பதில்”.

“அங்க யாரு என்னம்மா” என்று திரும்பி பார்த்தவன் கொஞ்சம் தள்ளி சித்தி வருவது மட்டும் தான் அவன் கண்களுக்கு தெரிந்தது..

“அண்ணா அழகி கிணத்துல விழுந்துட்டா என்னை காப்பாத்த என்று நடந்ததை சுருக்கமாக சொல்லி அவனை உதவி செய்யும்படி கேட்க”..

“என்னம்மா சொல்லுற எந்த கிணத்துல என்று கேட்டவன் தன் வேட்டியை மடித்தபடி தங்கை சொன்ன கிணற்றை நோக்கி ஓடினான்”..

அவன் பின்னே போக போன மகளின் கையை பிடித்தவர் “அதான் அவன்கிட்ட சொல்லிட்ட இல்லை இனி அவன் பார்த்துப்பான். நீ வீட்டுக்கு வாடி என்று கைப்பிடித்து இழுக்க”..

என்னால் முடியாது வந்தா அழகி கூடத்தான் வருவேன் இல்லனா வரவே மாட்டேன்னு சொல்லி அவளும் கிணற்றை நோக்கி நடந்தாள்…

கிணற்றை நோக்கி ஓடி வந்தவன் கண்ணீல் விழுந்த காட்சி “அழகியின் உடம்பு பாதி நீரில் இருக்க அவள் கை, கால்கள் முழுவதும் ஜீல்லிட்டு இருந்தது. “நிலா என்று குரல் கொடுத்துக்கொண்டு அவளை முழுவதும் கரைக்கு கொண்டுவந்தவன். வயிற்றில் அழுத்தம் கொடுத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழுத்த வாயிலிருந்து தண்ணீர் கொட்டியது. அவள் கன்னம் தட்டி எழுப்ப பார்க்க அவளிடமிருந்து எந்த அசைவும் தெரியாததால் அவனுக்குள் சிறு பயம் துளிர் விட அவள் இதயத்தில் காதை வைத்து கேட்க அழகியின் இதயத்துடிப்பு ஊசியளவு சத்தத்துடன் கேட்க சற்று தைரியம் வர பெற்றவன்.

முதலுதவி சிகிச்சையை செய்ய தொடங்கினான். “அவள் கை, கால்களை தேய்த்து கொஞ்சம் சூடேற்றியவன். மெல்ல குனிந்து அவள் வாயோடு தன் வாயை வைத்து தன் மூச்சுக்காற்றை அவளுக்குள் செலுத்திக்கொண்டிருந்தான்.இதே மாதிரி இரண்டு மூன்று முறை பண்ண பின்பே பெரிய இருமலோடு மெல்ல அசைந்துக்கொடுத்ததும் தான் அவனுக்குள் மூச்சே சிரானது…

மெல்ல இமைகளை பிரிக்க முடியாமல் பிரித்து பார்த்தவள் தன்னை சுற்றி பார்த்தவள். தன் எதிரே நின்றவனிடம் “சரசு..ரசு என்று திக்கி திணறி” கேட்க.

“நான் இங்கதான் இருக்கேன் அழகின்னு கண்ணீரோடு ஓடி வந்து தோழியை கட்டிக்கொண்டாள்”..

“உனக்கு ஒன்னும் இல்லையே” என்ற அழகிக்கு.

“நீ தான் என்னை காப்பாத்திட்டு, நீ பயமுறுத்திட்டடி” என்றதும்

“ஒன்னுமில்லடி”

“அண்ணா” என்ற சரசுவின் குரல் கேட்டவன் அப்போதுதான் அதிர்ச்சியிலிருந்து வெளிவந்தான்..

‘அவன் மனமோ பந்தைய குதிரையை விட அதிகமாய் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. தன் தங்கை சற்று முன்பு தான் செய்துக்கொண்டிருந்த செயலை பார்த்திருப்பாளோ? என்று அவன் எண்ண ஓட்டங்கள் இவ்வாறு ஓடிக்கொண்டிருந்தவன் கவனத்தை தான் தங்கள் பக்கம் திருப்பி இருந்தாள்’ சரசு

“என்னம்மா”.

“ரொம்ப நன்றிண்ணா நீங்க வரலைன்னா நான் என்னாகியிருப்பேன்னு தெரியல” என்று அவள் குற்றவுணர்ச்சியோடு சொல்ல..

“பரவாயில்லமா இந்த மாதிரி தனியா நீச்சல் தெரியாம கிணத்துல இறங்காதிங்க” என்றான் தங்கவேல்

சரிண்ணா “வா அழகி” என்று தோழியுடன் கிளம்ப போக.

இருடி கொஞ்சம் என்றவள் தங்கவேலுவிடம் திரும்பி “ரொம்ப நன்றி மாமா” சரியான நேரத்துக்கு நீங்க வந்திங்க என்றதும்.

அவனுக்கு தான் உள்ளுக்குள் எந்த பூதம் புகுந்ததோ தெரியலை “இருவருக்கும் பொதுவாக தலையாட்டி வைத்தான்” போகும் அழகியையே பார்த்தவனுக்கு மனதுக்குள் ஓடும் எண்ண ஓட்டம் மட்டும் புரியாமல் அந்த கிணற்று மேட்டிலே அமர்ந்து விட்டான்…

நாட்கள் அதன் போக்கில் நகர்ந்தாலும். ‘ஆணவன் கண்களுக்கு மட்டும் அழகியை இதற்கு முன்பு பார்த்த பார்வை முற்றிலும் மாறி இருந்தது…

அடுத்தடுத்து வந்த நாட்களில் அவனின் எண்ணம் தவறு என்று நினைத்தாலும் மனமோ? அவள் கிணற்றில் கிடந்த கோலம் தான் கண் முன்னே வந்தது…

என்ன இப்பவேவா கல்யாணம் பண்ண போறேன் “அவளுக்கு மாப்பிள்ளை பார்க்கிறப்ப நான் போய் பொண்ணு கேட்கிறேன்னு தனக்கு தானே சமாதானம் சொன்னவன், அவள் மீது வந்த காதலை நாளொரு வண்ணமும் பொழுது மேனியுமாக வளர்த்துக்கொண்டிருந்தவன் தலையில் இடியாக வந்த செய்தி அவளை பெண் பார்க்கும்’ நிகழ்வை கேள்வி பட்டவனுக்கு ஒரு நிமிடம் உலகமே நின்று போனது…

குருசாமியிடம் நேராகவே போய் நின்றான் பெண் கேட்டு…

“என்ன தம்பி திடுதிடுப்புன்னு வந்து இப்படி கேட்கிறீங்க, இந்த இடத்துல எல்லாமே பேசி முடிச்சிட்டு தான் பொண்ணு பார்க்கிற நிகழ்வே நடக்குது” என்று அவர் சொல்ல…

அந்த வார்த்தையை கேட்டதுக்கு அப்புறம் எனக்கு எப்படி இருந்திச்சு தெரியுமா, நிலா உன்னை எங்கேயாவது கண் காணாத இடத்துக்கு கூட்டிட்டு போயிடனும்னு தோனும் ஆனா, இது சீனிமா இல்லையே நினைச்ச மாதிரி நடக்கிறதுக்கு….

‘உயிரோட செத்துட்டேன்டி உன்னை மணக்கோலத்துல பார்த்தப்ப, உன்கிட்ட ஒரு தடவையாவது என் காதலை சொல்லி இருக்கனும்னு தோனிச்சுடி என்ன பண்ண , வண்டியில் ஏறும் போது பார்த்தபாரு ஒரு பார்வை அது உயிர் இருக்கிற வரைக்கும் மாறாதுடி ‘எதுக்குடா, இப்படி வந்து’ நிற்கிறன்னு சொன்ன மாதிரி இருந்திச்சிடி…


அந்த நாள் மொத்தமா என் ஞாபகத்துல இருக்கனும்னு ஃபுல்லா குடிச்சேன் என் சுய நினைவை இழக்கிறளவுக்கு குடிச்சேன்டி , புத்தியை தான் மறக்கடிக்க வச்சதே தவிர மனசு அது என் பேச்சை கேட்கல காதல் ரொம்ப வலியானது யாருக்குமே அந்த வலி வந்திடக்கூடாதுடி..

அன்னைக்கு இராத்திரி போதையில் உன்னை பத்தி புலம்பிட்டேன் போல, நான் போதை தெளிந்து எழுந்திருக்கவே ரெண்டு நாள் ஆனது அப்பத்தா என்னை புடிச்சிட்டு அழுத அழுகை தான்டி ‘என்னால முடியல அப்பத்தா’ என்றவனுக்கும் கண்ணீர் வழிந்தது

“வேணாம் சாமி அந்தப்புள்ளைக்கு கல்யாணம் முடிஞ்சிடிச்சி இதுக்கு அப்புறமும் நீ அந்த புள்ளையை பார்த்தா, ரொம்ப தப்பு சாமின்னு” என் காலை புடிக்கிறாங்கடி..

என்ன பண்ண என் வலியை சொல்லனுமே “ஏழு வருஷ காதலா எனக்கு மூச்சு முட்ட வைக்குது, இதுவரை யாருக்கிட்டையும் சொல்லல இனியும் சொல்லி பயணில்லைன்னு ஆனதுக்கு அப்புறம் என்ன பண்ணடி, நீ சொல்லுடின்னு என்றவன் அந்த இடத்தில் கதறியிருந்தான்”...

முடியலடி, இனி இதை யாருக்கிட்டையும் சொல்லமுடியாது இல்லை, அதான் என் வலியை மொத்தமும் எழுதுறேன் இப்படியாவது என் வலி குறையும்னு, உன்னால முடியாதுடா ,மடையான்னு மனசு அடிச்சு சொல்லுதுடி, சொல்லுடி நான் என்ன பண்ணட்டும்னு அவளிடம் நேரில் பேசுவது போல் எழுதியிருந்தான்..

இந்த நோட் என் வாழ்க்கையின் பொக்கிஷம்டி இனி இதோடவே என் காதலுக்கு முடிவுரை எழுதிட்டேன்.

என் காதலுக்கு "என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே! எங்கே! என்ற தேடல் இனி என்னிடமில்லை" என்று முடித்திருந்தான்...

இனி இதுலு ஃபுல் ஸ்டாப், மட்டும் தான் இருக்கும் கமா, போட்டு தொடர் வாய்ப்பில்லை என்ற வரிகளோட அவன் காதல் வலிகளை நிறுத்தி இருந்தான்…

முழுவதும் படித்தவளுக்கு என்ன நடந்தது தன்னை சுற்றி என்று அப்படியே அமர்ந்தவள் நேரம் கடந்ததே தெரியவில்லை… கீழே இருந்த வெள்ளச்சியின் குரல் தான் அவளை நிகழ்வுக்கு கொண்டு வந்தது..

“மெல்ல எழுந்து வந்து கீழே எட்டி பார்த்தவள்”...

பொழுது போச்சு முகம் கழுவிட்டு வந்து விளக்கு ஏத்திடுமான்னு சொன்னதும்..

“வரேன் ஆச்சி” என்று அறையை சுத்தம் பண்ணி கையோடு குளிச்சிட்டு கீழே வந்தவள் விளக்கு ஏற்றியவள் விழிகள் கலங்கியது ‘எதுக்காக எங்களுக்கு இந்த கஷ்டம்மா , படிச்சிட்டு இருந்த என்னை விருப்பமே இல்லாம அப்பா, அம்மாக்காக கல்யாணம் பண்ணது தப்பா, என்னையே நினைச்சு உருகினவனை அழ வச்சதுக்கு எனக்கு தண்டனையா, புரியலமா மனசு என்னவோ பண்ணுது மூச்சு முட்டுது என் புருஷனை சீக்கிரமா என்கிட்ட கொண்டு வந்து சேர்த்திடுன்னு’ மனதில் வேண்டிக்கொண்டிருந்தாள்…

“அழகிம்மா, நான் என் பையனை போய் ஒரு எட்டு பார்த்துட்டு வரேன்னு” சொல்லி வெள்ளச்சி நகர்ந்த கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சி உள்ளே வந்தான் தங்கவேல்…

“நிலா இந்த பணத்தை சாமிக்கிட்ட வச்சிடுன்னு” சொல்ல

கீழே உட்கார்ந்திருந்தவள் அவன் முன்னே எழுந்து நிற்க “கோவம், ஆத்திரம், வலி, வேதனை ,சந்தோஷம்னு எல்லாம் ஒன்றோடு ஒன்று போட்டி போட ஓங்கி விட்டாள் ஒரு அறை”‌‌ …

கண்ணில் மின்மினி பூச்சி பறக்காதது ஒன்று தான் பாக்கி ‘எதுக்காக தன்னை அடித்தா என்று அவன் யோசிக்கும் நேரத்தில் அவனை மூச்சு முட்டுமளவுக்கு இறுக்கி அணைத்துக்கொண்டாள்” அவள் வித்தியாசமான செயலில் அவன் தான் தலையை பிச்சிக்க தோன்றியது

“என்னடி ஆச்சு என்னை அடிச்சிட்டு நீ அழுகிற, உடம்பு சரியில்லையா ஆஸ்பத்திரிக்கு போகலாமா” என்று இவனே ஒன்று கற்பனை செய்து கேட்க…

“உனக்கு எல்லாம் அறிவே இருக்காதாடா, காதலிச்சா சொல்லி தொலைச்சியிருக்க வேண்டியது தானே இப்படியா உனக்குள்ளே வச்சு உருகி இருப்பன்னு” சொல்ல…

அவளை அணைத்துக்கொண்டவன் “உனக்கு என்னை புடிக்காம போயிட்டா என்ன பண்ணுறதுன்னு தான்டி சொல்லல”..

“அந்த நேரத்துல ரொம்ப துடிச்சி போயிருப்பதானே” என்று அவன் முகம் பார்த்து கேட்க…

கடந்து வந்த பாதையை மறந்துடலாம் “இனி கடக்க போற பாதையை காதலோடு கடக்கலாம்னு” சொல்லி அவள் இதழ்களை சிறையெடுத்தான்…

உதடுகள் ஒட்டிய சில நொடியில் அவளுக்குள் ஜில்லென்ற உணர்வு வர அவனிடமிருந்து மூச்சு காற்றுக்கு விலகி நிற்க, அவள் தலையில் தன் கைகளிலிருந்து மல்லிகை சரத்தை வைத்து தன்னவள் முகம் பார்க்க அவளோ, வெட்கத்தில் முகம் சிவந்து போனது…

மெல்ல அவள் காதருகே குனிந்தவன் “புளி மூட்டையை தாங்கிற சக்தி இருக்கா” என்று கேட்க…

“எனக்கு என்னவன் பாரம் தரமாட்டான்னு அவளும் சொல்ல”...

செயல்படுத்தி பார்க்கலாம் பாரம் தெரியுதா, தெரியலையா என்றவன் தன் வேட்டியை காலால் தூக்கி இடுப்பில் கட்டியவன், தன்னவளை தூக்கி தொளில் போட்டுக்கொண்டு படியேறினான்…

ஐய்யோ கூசுது இறக்கி விடுங்க என்று அழகியின் சத்தம் கேட்டு கதவை திறந்த வெள்ளச்சியோ சிறியவர்களின் சந்தோஷத்தை கண்டு மீண்டும் மகன் வீடு நோக்கி நடந்தார்…

இங்கே அவளை தூக்கி வந்தவன் கட்டிலில் கடத்தி தன் பாரம் மொத்தமும் அவளிடம் கொடுக்காமல் அவளை வார்த்தைகளால் சிணுங்க வைத்தவன் பிறகு செயலிலும் இறங்கி
இருந்தான்…

காத்திருந்து சேர்ந்த காதல் காமத்தில் சேரும் போது இன்னும் அழகாகாகும் என்பது தானே உலகத்தின் நியதி இங்கே இவர்களுக்கான இல்லறம் நல்லறமாக துவங்கி இருக்க நம்ம வாழ்த்தி விடைபெறுவோம், அவன் நெஞ்சின் ராகத்தோடு....

Thread 'என் நெஞ்சின் ராகம் எங்கே? எங்கே? _கருத்து திரி' https://www.narumugainovels.com/threads/10736/
 
Last edited:
Status
Not open for further replies.
Top