எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

தீராத காதல் அத்தியாயம்-5

NNK-70

Moderator
தீராத காதல் தேனாக மோத-nnk 70


அத்தியாயம்- 5


அறை வாசலில் நின்ற செவிலி, “மேடம்…” என்று அழைக்கும் போதே அவர் எதற்காக வந்திருக்கிறார் என்று புரிந்தது. இனியோ, “நான் சொன்னேன்ல ஸ்வே, இவன் அடங்கமாட்டான், சரியான அராத்துப் பிடிச்சவன்” என்றாள் ஆயாசமாக.

ஸ்வேதாவிற்கோ அடக்கமாட்டாமல் சிரிப்பு வந்தது.

“சிரிக்கிறியா ஸ்வே நீ, என்ன பார்த்தா உனக்கு எப்படி டி தெரியுது” என்றால் கோபமாக. “ அதை என்கிட்ட கேட்காத, அந்தக் காவல்துறை கிட்ட போய், என்ன பார்த்தா எப்படிடா தெரியுதுன்னு கேளு” என்றாள் நக்கலாக. அதோடு நில்லாமல் மேலும் தொடர்தவள்,“ இதெல்லாம் அவன உத்து உத்து பார்க்குறதுக்கு முன்னாடி யோசிருக்கனும்” என்றாள் விளையாட்டாக.

ஆனால் இனிக்கோ அந்த வார்த்தைகள் நெஞ்சில் முள்ளாகத் தைத்தது. அவளின் குற்றவுணர்ச்சியும் அளவு கூடிக்கொண்டே போனது. தன் மீதே அளவுக்கு அதிகமாக அவளுக்குக் கோபம் வந்தது. ‘ஸ்வே சொல்றதும் கரெக்ட்டு தான் எல்லாததுக்கும் காரணம் நான் தான், நான் மட்டுமே தான்’ என்று தன்னைத் தானே குற்றவாளியாக்கி கொண்டிருந்தாள் இனி.

அதே கோபத்துடன் அவனிருக்கும் அறையில் நுழைகையில், அவனின் கம்பீர குரல் வெளியே கேட்க அப்படியே நின்றாள். “நான் தான் சொன்னேன் ல ராஜ், எவ்வளவு பெரிய மேட்டரா இருந்தாலும் ரெண்டே நாள் தான், ஜஸ்ட் டூ டேஸ்ல முடிச்சிராலாம்னு” என்று அவன் அலுவல் ரீதியாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தான். அதையெல்லாம் கவனத்தில் பதியாமல் அவன் கூறிய ‘எவ்வளவு பெரிய மேட்டரா இருந்தாலும் ரெண்டே நாள்ல முடிச்சிரலாம்’ என்பது மட்டும் அவளின் செவிகளில் உரத்து ஒலிக்கத் துவங்கியது. ‘இவன் எந்த விஷயத்த ரெண்டே நாள்ல முடிச்சதா சொல்றான்? நான் அவன பார்த்து மயங்குனதை சொல்றானா? அப்போ அவனுக்கும் தெரிஞ்சிரிச்சா? என்ன எவ்ளோ வீக்கா நினைப்பான்? இவ்ளோ ஈசியா அவன் கிட்ட கவுந்துட்டேன்னு சொல்றானா? என்று தனக்கு தானே கேள்வி கேட்டுக் கொண்டாள். ஏற்கனவே தன் அத்தையின் பேச்சைக் கேட்டுச் சிறுத்துப் போனாவளுக்கு, சந்திரனின் இந்தப் பேச்சு இன்னும் மன அழுத்தத்தைக் கொடுத்தது.

உட்சபட்சக் கோபத்தில் உள்ளே நுழைத்தாள்.

உள்ளே …அவளின் கோபம் எதையும் அறியாத அவனோ காதலாய் அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே அலைப்பேசியில் உரையாடிக் கொண்டிருந்தான். “எஸ், எவ்ரீத்திங் இஸ் ஜஸ்ட் எ மேட்டர் ஆஃப் டூ டேஸ்” அதில் டூ டேஸ் என்பதை மீண்டும் மீண்டும் அழுத்திக் கூறினான்.

அவனோ தனக்குள் இரு நாட்களில் ஏற்ப்ட்ட மாயாஜாலத்தை நினைத்து அப்படி கூற, அவளோ அதை வேறுவிதமாக அதாவது தன்னை இரண்டே நாட்களில் காதலில் விழ வைத்து விட்டதை நக்கலாகக் கூறுவதாக நினைத்தாள். அவன் முகத்தைப் பார்த்திருந்தாலாவது அவன் காதலாகப் பேசியது தெரிந்திருக்கும் ஆனால் அவளோ அவன் முகத்தைப் பார்க்காமல் செவியில் விழுந்த சொற்களை மட்டுமே கேட்டுக் கொந்தளித்தாள்.

அவனை ஒரு தீப்பார்வை பார்த்தவளோ, “என்ன சார் ப்ராப்ளம் உங்களுக்கு?” என்றாள். அவன் ஏதோ கூற வருமுன்னரே, கையை நீட்டி அவனைப் பேசாமல் தடுத்தாள்.

“ எனக்குத் தெரியும் உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனைன்னு, உங்க டைம் பாஸ்காக என்ன வச்சு விளையாடுறீங்க, நீங்கக் கெத்தான ஆளுன்னு என்ன வச்சு புரூவ் பண்ணிகனும், சின்னப் பொண்ணு தானே என்ன பண்ணிடப்போறான்ற எகத்தாளம், போலீஸ் என்கிற திமிரு, ஆம்பளங்கிற ஆணவம்” என வாய்க்கு வந்ததை கொட்டித் தீர்த்தாள்.

அவளையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிதான் சந்திரன். ‘இப்போ என்ன ஆச்சுன்னு டாக்டரம்மா இவ்ளோ கோபமா இருக்காங்க’ என யோசித்தவனுக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. இருந்தும் தான் வரச் சொன்னதற்கான காரணம் நினைவு வந்தவுடனே, ‘டாக்டரம்மா நான் எதுக்கு வரச் சொன்னேனா, இதோ இந்த இடத்துல கொஞ்சம் பெயின் இருக்கு’ எனத் தன் கீழ் முதுகில் கை வைத்துச் சுட்டிக் காட்டினான்.

ஆனால் கோபத்திலிருந்த இனியோ அவனை ஏறெடுத்தும் பார்க்காமல் சுடும் வார்த்தைகளை அள்ளி வீசினாள்.

“ஆரம்பிச்சிட்டீங்களா உங்க ட்ராமாவ, இங்க வலிக்குது அங்க வலிக்குதுன்னு ஏதாவது கதை சொல்லிட்டே இருங்க, தண்ணீ எடுத்துக்குடுக்க ஆள் வேணும், ஏசி போட ஆள் வேணும், எப்ப பார்த்தாலும் எதுக்காவது உங்களுக்குன்னே ஓர் ஆள் பக்கத்தில இருக்கனும் போல, எங்களுக்கு வேற வேலையே இல்லயா? பார்த்துக்க ஆளில்லாத நீங்களாம் ஏன் சார் இங்க அட்மிட் ஆகி எங்க உயிர வாங்குறிங்க” என்றவளின் கடுஞ்சொற்களில், சந்திரனின் மனம் சுக்கல் சுக்கலாய் உடைந்தது.

எப்போதும் சிரிப்பவனின் கண்கள் இன்று கலங்கி சிவந்தது.

அவள் பேசியதை கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஸ்வேதாவே ஒரு கணம் அதிர்ந்தாள். உடனே “ஹே இனி, இடியட் என்ன பேசுறன்னு யோசிச்சு தான் பேசுறியா?” என்று அவள் சத்தம் போட்ட பின்னரே, தான் உதிர்த்த வார்த்தைகளின் அர்த்தத்தை உணர்ந்து திகைத்தவள் உடனே அவனைப் பார்த்தாள்.

எப்போதும் அவன் சிரித்தால் அவனுடன் சேர்ந்து சிரிக்கும் அந்தக் கண்கள் இன்று சிவந்து கலங்கியருந்ததை கண்டவளுக்கு தான் வீசிய வார்த்தைகளால் அவனுக்கு ஏற்ப்பட்ட காயத்தினை நினைத்துப் பதைப்பதைத்தாள்.

“ இதய்…ஸா….” என்று அவள் பேசத் துவங்கும்போதே கை நீட்டித் தடுத்தான் சந்திரன். இருந்தும் விடாமல் அவள் பேச எத்தனித்த போதே, அவனுக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்த சிறப்பு மருத்துவர்கள் இருவர் அவசரமாக உள்ளே நுழைந்தனர்.

“வாட் ஹேப்பன்ட் சந்திரன்?, எங்க பெயின் இருக்குன்னு சொன்னீங்க” என்றார் அவனைப் பரிசோதித்தவாரே.

சந்திரன் சுட்டிக்காட்டிய இடத்தைப் பார்த்த மருத்துவர்கள் பரபரப்பாகினர்.

“ ஒ காட், இட்ஸ் ப்ளீடிங்”, என்றார் மருத்துவர். அவன் முதுகில் போடப்பட்ட கட்டிலிருந்து இரத்தம் வழிந்தது, வலியால் துடிதுடித்துப் போனான். “ மிஸ்டர் சந்திரன் ஸ்டிச்சஸ் பிரிஞ்ச மாதிரி இருக்கு உடனே நம்ம ஆப்ரேஷன் தியேட்டர் போயாகனும்” என்றார் அவனிடம் அறிவிப்பாக.

ஸ்வேதாவும் இனியும் அதில் பதறிப்போனார்கள். உடனடியாக அறுவை சிகிச்சைக்குத் தேவையான ஏற்பாட்டைச் செய்யுமாறு அவர்களிருவருக்கும் ஆணையிட்டார் அந்த மருத்துவர்.

விரைந்து சென்ற இருவரும் சிகிச்சைகான எல்லா ஏற்பாட்டையும் செய்தனர்.

உள்ளே அறுவை சிகிச்சை நடக்க இனியின் மனதோ நிலை இல்லாமல் தவித்தது. ‘ச்சே எப்படி அந்த வார்த்தைய சொன்னேன்” என்றுத் தான் பேசிய வார்த்தைகளையே எண்ணி எண்ணி குமைந்து போனாள்.

அவளருகில் வந்த ஸ்வேதாவோ பார்வையாலே அவளை எரிக்கத் தொடங்கினாள்.

“ அறிவிருக்காடி உனக்கு ஏன் டி அப்படி பேசின, பாவம் அவரு முகமே ஒருமாதிரி ஆகிருச்சு, நிஜமாலுமே எதோ தொந்தரவுபோல அதனாலதான் உன்ன கூப்பிட்டுக்காரு, நீ அவரு எப்பவும் போல உன்ன டீஸ் பண்ணுறாறுன்னு தப்பா நினைச்சிட்டு கத்தி வச்சிட்ட” என்றாள் ஸ்வேதா ஆதங்கமாக.

தோழியின் பேச்சில் இன்னுமே கலங்கிப் போனாள் இனி. நிற்காமல் கண்ணீர் வந்துக் கொண்டேயிருந்தது. அவை வேண்டுமென்றே சொன்ன வார்த்தைகள் அல்லவே, அவனைப் பார்த்தவுடன் உதித்த நேசம், அந்த நேசத்தை வெளிப்படுத்தவோ தொடரவோ முடியாத தவிப்பு, அத்தையின் காதலைப் பற்றிய எண்ணம், தோழியின் கண்டிப்பு, தான் முன்னர் எடுத்த முடிவு என அனைத்தும் சேர்த்து மன அழுத்தமாக மாறியதன் விளைவே அவளை அப்படி பேசச் செய்தது.

அழுவும் தன் உயிர்த்தோழியை பார்க்கவும் ஸ்வேதாவிற்கு பாவமாக இருந்தது.

அவளருகில் சென்று தோளோடு அவளை அணைத்தவள், “சரி விடுடி அவர் நார்மலாகி வரட்டும் நம்ம பேசுவோம்” என்றாள் ஸ்வேதா.

ஸ்வேதா பேசியது தான் தாமதம் சட்டென்று பெருங்குரலெடுத்து அழுதாள் இனி.

“ நான் வேணும்னு அப்படி பேசல ஸ்வே, ஏதோ ஒரு வேகத்துல கோபத்துல அப்படி பேசிட்டேன்டி, மனசுல்ல இருந்து வந்த வார்த்தைகள் இல்ல, அவன பார்க்கப் பார்க்க என்னால என்னையே கன்ட்ரோலா வச்சுக்க முடியல, ஐம் கோயிங் கிரேசி, இருந்தும் அவன் கூடக் காலம் முழுக்க என்னால இருக்க முடியாது என்கிற வலி, எனக்குப் பிடிச்சதக்கூட செய்ய முடியாத இயலாமை, இது எல்லாமும் சேர்ந்து ப்ரெஷராக்கி என்ன அப்படி பேச வச்சிடுச்சு ஸ்வே” என உரத்து அழுதாள்.

இனியின் மனம் சொல்ல முடியாத சோகத்திலிருந்து. ‘சந்திரனுக்கு யாரும் இல்ல இனி மா, வாழ்க்கையில எல்லாத்தையுமே பறிக் கொடுத்தவன். தனிச்சு இருந்தாலும், தன்னை எப்போதுமே தனி ஆளா நினைச்சதில்ல, எப்பவுமே சிரிச்சு கலகலப்பா இருப்பான், யாருக்கு எந்த உதவி தேவைப்பட்டாலும் உடனே ஓடிப்போய்ச் செய்வான், லட்சம் பொண்ணுங்க அவன சுத்தியிருந்தாலும் இதுவரை ஒரு தப்பான பார்வை யாரையும் பார்த்ததில்ல, அக்யூஸ்ட்கிட்ட கூட அவன் அநாகரிகமா நடந்துக்க மாட்டான். அவனால திருந்தி நல்ல முறையில வாழ்கிற அக்யூஸ்ட் நிறைய பேரு இருக்காங்க, எனக்கு ஒன்னுனா அவன் தாங்கமாட்டான் மா.நான் பெறாத பிள்ளை அவன்” என்று அவன் அருமை பெருமைகளைக் கமிஷனர் ரவி பிரசாத் அவளிடம் அன்று கூறியது மனதில் வந்தது.

இவையெல்லாம் அறிந்து தானே அவனின் பால் அவள் ஈர்க்கப்பட்டாள். ‘ஆளில்லாத நீங்க ஏன் இங்க அட்மிட் ஆகி எங்க உயிர வாங்குறீங்க’ என்று அவள் கூறியபோது அவன் எவ்வளவு துடிதுடித்துப் போனான் என்பதை அவள் மெல்ல உணரத் தொடங்கினாள். ஒரு மருத்துவராகச் சாதாரணமாகவே எந்தவொரு நோயாளியிடமும் அப்படி கடுமையாக நடக்க அதிகாரமில்லாதபோது, தன் மனதிற்கு பிடித்த அவனிடம் இப்படியான சொற்களை உதிர்த்தது அவன் உணர்வினை வதைத்தது மாபெரும் குற்றம் என அவளின் மனம் அவளைச் சாடியது.

‘ஐம் சாரி இதய் நான் அப்படி பேசிருக்க கூடாது என்ன மன்னிசிடுங்க, நான் ஒரு முட்டாள்’ என்று மனதோடு மானசீகமாக மன்னிப்பும் கேட்டாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து அறுவை சிகிச்சை முடித்துவிட்டு வெளியே வந்த மருத்துவர் நேராக இனியிடம் சென்று,“ நீங்கத் தானே மிருணாளினி H1 டியூட்டி பார்த்தது, ஹவ் கேர்லெஸ் யூ ஆர்?” என்று வசைப்பாட ஆரம்பித்தார்.

அவர் கூற்றில் புரியாமல் விழித்தவளை, அதிருப்தியாக ஒரு பார்வை பார்த்து, “லுக் மிஸ் மிருணாளினி, அவரு இன்ஜுரி சரியாகும் முன்னாடியே பாடிக்கு ப்ராப்பர் ரெஸ்ட் குடுக்காம ஸ்ட்ரெயின் பண்ணிருக்காரு, அதனால தான் தையல் சரியா கூடாம ப்ளீட் ஆகிருக்கு, இனிமேலாவது பேஷண்ட்ஸ் என்ன பண்ணுறாங்க ஏது பண்ணுறாங்கன்னு கரெக்டா ஃபலோ அப் பண்ணுங்க, அது தான் உங்களுக்கு மெயின் டியூட்டி, நியூ ஜாய்னியான நீங்க இன்னும் கத்துக்க வேண்டியது நிறைய இருக்கு, மிஸ் ஸ்வேதா உங்களுக்கும் சேர்த்து தான் இந்த வார்னிங்” என்றார் கண்டிப்பாக.

அவரின் பேச்சுக்குத் தலையை மட்டும் ஆட்டி வைத்தாள். உடலுக்குத் தேவையான ஓய்வளிக்காமல் அவனிருந்ததால் தான் மீண்டும் தொல்லையானது. உள்ளே இருந்த சந்திரனுக்கு உடலைவிட மனக்காயம் அதிக வலி தந்தது. அகபுறக் காயங்களோடு அவன் அவதிப்பட்டு கொண்டிருக்க, இங்கு இனிக்கோ தான் கூறிய வார்த்தைகள் தன்னையே சாகடித்துக் கொண்டிருந்தது. அவனிடம் எப்படியாவது மன்னிப்பை பெற்று விட வேண்டும் எனக் காத்துக் கொண்டிருந்தாள். காயப்பட்ட இந்த மனங்கள் ஒன்றினையுமா என்பது காலத்தின் கணக்கு.
 

Advi

Well-known member
அவன் மேல கோவத்தை மட்டும் காட்டா என்ன ரைட்ஸ் இருக்கு உனக்கு🙄🙄🙄🙄🙄

பாவம் அவன்🤧🤧🤧🤧🤧🤧
 

santhinagaraj

Well-known member
இனி தேவை இல்லாததையெல்லாம் நினைச்சு உன்னையும் கஷ்டபடுத்திகிட்டு அவனயும் கஷ்ட படுத்திட்ட பாவம் இதய்
 
Top