எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

தீராத காதல்அத்தியாயம்-7

NNK-70

Moderator
தீராத காதல் தேனாக மோத-NNK70


அத்தியாயம்-7


தன்னைச் சந்திக்க வந்தவன் யாராக இருக்கும் என்று யூகிக்க முடியாமல் இருவருமே யோசனையோடே அவனை நோக்கி வந்தனர். வரும் அவர்களையே விழியெடுக்காது பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் கதிர். மிருணாளினியை பார்த்தபோது நேற்று சந்திரன் அவனிடம் கூறியதனைத்தும் ஞாபகம் வந்தது.

“யூ இடியட், போயும் போயும் ஒருபொண்ணுக்காக இவ்ளோ பண்ணிருக்கியா” என்றான் கதிர் கோபமாக.

அதற்குச் சந்திரனோ, “டேய் மச்சான் அதென்ன போயும் போயும் பொண்ணாங்குற, உனக்கு எந்தப் பொண்ணையும் பிடிக்கலங்கிறதுக்காக, அவங்கள இறக்கி பேசாதடா, நிறைய நல்ல பொண்ணுங்களும் இருக்காங்க, என் மிருணாளினி மாதிரி” என்றான் தன் நண்பன் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக.

அதைக் கேட்டு முறைத்த கதிரோ, “எனக்கு இந்தப் பொண்ணுங்கனாளே அலர்ஜி, ஏதோ உனக்குப் பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்ற, உன் இஷ்டபடி எதுனாலும் செஞ்சிக்கோ” என்றான் கதிர் பட்டும்படாமல்.

“இப்படி பேசினா என்ன மச்சான் அர்த்தம்?” என்றான் சந்திரனும் விடாது.

“என்ன என்னடா பண்ண சொல்ற, ஏதோ மர்டர் அட்டம்ட்டுன்னு சொன்னாங்கன்னு அடிச்சு பிடிச்சு ஓடி வந்தா, நீ பொண்ணு பார்த்து வச்சிட்டு பல்ல இளிச்சிட்டு இருக்க, அதெப்படிடா இந்தப் பத்து நாள்ல உனக்கு ஒரு லவ் வந்துச்சு?, அதுவும் அடிபட்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு போயும் அடங்காம, ஆள் பார்த்துவச்சிட்டு வந்திருக்க” என்றான் கதிர் அதிருப்தியாக.

நண்பனின் கூற்றில் மெல்ல சிரித்தவன்.“மச்சான் கதிரு, இதுவரைக்கும் எத்தனையோ பொண்ணுங்கள கடந்து வந்திருந்கேன் ஆனா யாரும் என்னைத் திரும்பிப் பார்க்க வச்சதில்ல, அன்னைக்கு குத்துயிரும் குலையுயிருமா இருந்தப்போ, இனிமேல் அவ்வளோதான், சாகப்போறேன்னு நினைச்சேன், எல்லாமே மங்கலா தெரிய ஆரம்பிச்சுச்சு, அப்போ அவ வந்தா பாரு தேவதை மாதிரி, அவள பார்த்தோன தான் உள்ளுக்குள்ள ஒரு அமைதி, அவ கண்ணு என்ன பார்த்து, பயப்படாத நான் இருக்கேன்னு சொன்ன மாதிரி இருந்துச்சு, நினைவுதான்டி எங்கையோ போயிகிட்டிருந்த என் உசுர, ‘இதய்’ன்கிற ஒரு வார்த்தைல பிடிச்சு நிறுத்தினா, டக்குன்னு அவ கைய பிடிச்சுகிட்டேன், அந்த நொடி எனக்குள்ள அவ்ளோ நிம்மதி, இப்படியே அவ கையப்பிடிச்சுட்டே வாழ்க்கை முழுசா இருக்கனும்னு தோணுச்சு” என்று ரசித்துச் சொன்னான் தான் காதலில் விழுந்த தருணத்தை.

அவ்வளவு நேரம் நண்பனின் பேச்சைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தவனுக்கு மேனி சிலிர்த்தது. அதை வெளிக்காட்டாமல், “அப்புறம் ஏன்டா அவ அப்படி உன்ன பேசினா, உடனே வேற ஹாஸ்பிட்டல் மாத்திட்டு வந்துட்ட” என்றான் ஆற்றாமையாக.

“மச்சான் அவ வேணும்னு அப்படி பேசல, அவளுக்கு ஏதோ ப்ராப்ளம் இருக்கு, என்னைப் பிடிச்சிருந்தாலும் வெளிய சொல்ல மாட்டா, அந்தப் பிரச்சனையை என்னன்னு கண்டுபிடிச்சி அவ கையைப் பிடிக்கனும், அது தான் இப்போதைக்கு என்னோட டாஸ்க், அது மட்டுமில்லாம நான் அங்கிருந்தா என்ன பார்த்துப் பார்த்து அவளுக்குத் தான் கஷ்டமா இருக்கும், அதான் ஹாஸ்பிட்டல் மாத்தினேன், அவள பார்க்கிற ஆர்வத்துல்ல ரொம்ப ஸ்டிரெய்ன் பண்ணி உடனே எழுந்திட்டேன், அதான் உடம்பு முடியாம போச்சு, மத்தபடி அவமேல கோபம்லாம் வரல, எப்போவுமே வரவும் வராது என்றான்.

நண்பனின் பேச்சில் இன்பமாய் அதிர்ந்தான் கதிர்.

‘பய வசமா சிக்கிட்டான் போல, நல்லாயிருந்தா சரிதான்’ என்று மனதுக்குள்ளேயே கூறிக் கொண்டான்.

“இந்தா மச்சான், இத மிருணாளினி கிட்ட குடுத்திட்டு வந்திரு, நீ வந்தோன நான் ஊருக்குக் கிளம்புறேன்” என்ற சந்திரன் ஒரு பரிசுப்பெட்டியை நண்பனிடம் கொடுத்தான்.

“ஏன்டா நீ தானே லவ் பண்ணுற., நீயே போய்க் குடுக்க வேண்டியதுதான, நடுவுல நான் எதுக்கு தூது போகனும்” என்றான் கதிர் எரிச்சலாக.


“சில் மச்சான்! இப்போதைக்கு நான் அவள பார்க்கமாட்டேன், ஒரு முக்கியமான கேஸ் விஷயமா நான் கோயமுத்தூர் போகனும், அவள பார்த்தா சத்தியமா என்னால போக முடியாது டா, புரிஞ்சிக்கோ ப்ளீஸ், என் வொர்க் முடிச்சோன அவள நான் பார்த்துக்கிறேன், அப்போ உன்ன எதுக்காகவும் டிஸ்டர்ப் பண்ணமாட்டேன் மச்சான்” என்றான் சந்திரன் கெஞ்சலாக.

நண்பனின் இந்தக் கெஞ்சல் புதியதாகத் தெரிந்தது கதிருக்கு.

“சரி சரி போய்க் கொடுக்கிறேன், ஆனா எப்படி டா இப்படி? விறைப்பா சுத்திகிட்டு இருந்தவன்லாம் இப்போ கெஞ்சிகிட்டு இருக்குறீங்க” என்றான் கதிர் நக்கலாக.

“ கதிரு நீ வேணா பாரு, ஒருநாள் இல்ல ஒருநாள் நீயும் என்ன மாதிரி தான் சுத்த போற, அப்பத் தெரியும் இது காதலோட மேஜிக்னு” என்றவன் மேலும், “அங்க எனக்கு ஒரு சிஸ்டர் கூட இருக்காங்க, நீ வேணும்னா ட்ரை பண்ணுறியா மச்சான்” என்றான் சந்திரன் விளையாட்டாக.

“அடிங்… டேய் நாயே, நீ சிக்கினது பத்தாதுன்னு என்னையும் உன்ன மாதிரி பல்ல இளிச்சிட்டு திரிய சொல்லுறியா, மேஜிக்காம் மேஜிக், மண்ணாங்கட்டி” என்றான் கதிர், சந்திரனை முறைத்தவாரே.

இதோ இப்போது அவளிடம் அவன் கொடுத்ததை சேர்ப்பதற்காக வந்திருந்தான் கதிர்.

நேராக அவனிடம் சென்ற இனி, “சார், ஐம் மிருணாளினி, எதுக்காக என்ன பார்க்க வந்திருக்கீங்க?” என்றாள். அதில் ஒரு பெருமூச்சு விட்டவன், அவளிடம் ஒரு பரிசுப் பெட்டியைக் கொடுத்தான். அவள் அதை வாங்காமல் தயக்கம் காட்ட, உடனே ஸ்வேதா அவனிடம், “யார் நீங்க? எதுவுமே சொல்லாமல் நீங்கபாட்டுக்கு வந்து கிப்ட் கொடுக்குறீங்க” என்றாள் கேள்வியாக.

இப்போது பார்வையை அவள்புறம் திருப்பியவன், மேலிருந்து கீழ்வரை அவளைப் பார்த்து ஒரு அலட்சிய பார்வை வீசிவிட்டு தன் கையிலிருந்த பெட்டியை மிருணாளினியிடம் நீட்டி வாங்குமாறு கூறினான்.

அவனின் பார்வை தந்த கண்டிப்பில் அந்தப் பரிசுப்பெட்டியை இனி வாங்க முற்பட்டபோது தடுத்த ஸ்வேதா,“ஹே இனி அறிவிருக்காடி, யாரோ எதையோ வந்து கொடுத்தா உடனே வாங்கிருவியா? உள்ள எதாவாது பாம் கீம் இருக்க போகுதுடி” என்றாள் அவசரமாக.

ஸ்வேதாவின் பேச்சில் கடுஞ்சினமுற்ற கதிர், “ஆமாம் நீங்கப் பெரிய பிரைம் மினிஸ்டர், இவங்கள கொல்லுறதுக்கு நாங்க பாம் எடுத்திட்டு வரோம், ஆளப் பாரு அரை டிக்கட்டு” என்றான் எரிச்சலாக.

அவனின் பேச்சில் இன்னும் கடுப்பான ஸ்வேதா எதோ கூற வந்தபோது, கதிர் அவளைக் கை நீட்டித் தடுத்தான். “மிஸ்.மிருணாளினி, ஐம் கதிர்வேல், அசிஸ்டண்ட் கமிஷனர் ஆப் போலீஸ், திருச்சி, இந்தக் கிப்ட்ட சந்திரன், ஐ மீன் இதயசந்திரவர்மன் உங்க கிட்ட கொடுக்கச் சொன்னார், அவனோட க்ளோஸ் ப்ரெண்ட் நான்” என்றான் தெளிவாக.

அவனின் கூற்றில் இன்பமாய் அதிர்ந்தவளின் கண்கள் தாமாகக் கலங்கியது, பரிசைப் பெற்றுக் கொண்டு, “அவர் இப்போ எப்படி இருக்கார்?, எங்க இருக்கார் ?, காயம் ஆறிடுச்சா ?, இப்ப ஏதும் தொந்தரவு இருக்கா? என்று கேள்விகளை அடுக்கினாள்.

அவளின் அக்கறையில் மென்னகை ஒன்றை உதிர்த்தவன், “ஹீ இஸ் ஆல்ரைட், ஒரு கேஸ் விஷயமா வெளியூர் போயிருக்கான், வந்தோன உங்கள வந்து பார்க்கிறதா சொல்லிருக்கான்” என்றான் கதிர்.

“ஓகே பை!” என்று கிளம்பியவனை ஒரு நிமிடம் நிறுத்தி, “நான் ஸாரி சொன்னதா அவர்கிட்ட சொல்லுங்க” என்றாள் இனி கண்கள் கலங்க.

அதற்கு ஒரு தலையசைப்பை பதிலாகத் தந்துவிட்டு கிளம்பினான்.

“என்னன்னு பிரிச்சு பாரு” என்ற ஸ்வேதாவின் குரல் கேட்டுத் திரும்பி அவர்களிடம் வந்தவனோ, “இது அவங்க ரெண்டு பேரோட பெர்சனல் மேட்டர், கிப்ட்ட அவங்க பிரிச்சு பார்த்தா போதும், நீ பார்க்கிற வேல வச்சிகாத, உனக்கும் இதே மாதிரி கிப்ட்ட எதாவது கிறுக்குப் பய கொண்டு வந்து கொடுப்பான். அப்போ அத பிரிச்சு பாரு, இப்போ அவங்க விஷயத்துல தலையிடாத” என்று ஒருமாதிரி அழுத்தமான குரலில் ஸ்வேதாவை பார்த்துக் கூறிவிட்டுக் கிளம்பினான் கதிர்.

செல்லும் அவனையே வெறிக்க வெறிக்கப் பார்த்திருந்த ஸ்வேதா, “போயா போஸ்ட்மேன், கூரியர் பாய்” என்றாள் சத்தமாக. அதைக் கேட்டு இன்னும் கடுப்பானவன் திரும்பி அவளிடம், “ஏய் லில்லிபுட்! வந்தனா அப்படியே உன்ன நசுக்கித் தூக்கிப் போற்றுவேன் பார்த்துக்கோ" என்றான் ஆள்காட்டி விரலை நீட்டி.

“ ரவுடிபய ரவுடிபய, பேச்சபாரு, போலீஸ் மாதிரியா நடந்துக்குறான் பொறுக்கி” என்று முடிந்தமட்டும் அவனை வசைப்பாடினால் ஸ்வேதா.

“சரி விடுடி” என்றாள் இனி. அதில் இன்னும் கடுப்பான ஸ்வேதாவோ, “என்னத்த விடுறது? நீ வேணா பாரு இனி, இவன் ஏதாவது அடங்காபிடாரியைக் கல்யாணம் பண்ணி அனுதினமும் சிக்கி சின்னாபின்னமா ஆகப் போறான், இது என்னோட சாபம்” என்றாள் பின்னாளில் நடக்க இருப்பதை அறியாமல்.

வெளியே வந்த கதிர் உடனடியாகச் சந்திரனுக்கு அழைத்தான்.

சந்திரன் பேச ஆரம்பிக்கும் முன்னரே கதிர் பொரிந்து தள்ளினான். “மச்சான் யாருடா அவ, உன் ஆளுக் கூட ஒட்டிட்டே ஒருத்தி இருக்காளே, சரியான அராத்து, தம்மாண்டு இருந்துகிட்டு என்னா வாய் பேசுறா, வாயாடி, நீ வேணா பாரு, எவனாவது கிறுக்குப்பயல கட்டிகிட்டு காலத்துக்கும் அவன்கிட்ட அவ மல்லுக்கட்டிட்டுருப்பா பாரு” என்றான் கடுப்பாக. இதைக் கேட்ட சந்திரனுக்கு கட்டுப்படுத்த முடியாத சிரிப்பு வந்தது.அவனின் சிரிப்பில் மேலும் எரிச்சலானவன், “நாயே…. என்ன போஸ்ட்மேன் ஆகிட்டு நீ சிரிக்கிறியா, கைல மாட்டினே உன்ன சாவடிச்சிடுவேன் டா” என்றான் கதிர் கோபமாக.

அதில் இன்னும் பெரிதாகச் சிரித்த சந்திரனோ, “மச்சான், உன் கிட்ட ஒன்னு சொல்லட்டா” என்றான்.

ஏகக்கடுப்பில் இருந்த கதிரோ, “சொல்லித் தொலடா” என்றான் மீண்டும் கடுப்பாக.

“எனக்கொரு சிஸ்டர் அந்த ஹாஸ்பிட்டல இருக்காங்க முடிஞ்சா ட்ரை பண்ணி பாருன்னு நான் சொன்னேன்ல மச்சான்,
அது அவளே தான், இவ்வளவு நேரம் நீ பாராட்டிப் பத்திரம் வாசித்ததும் அவள பத்தித்தான், பேரு ஸ்வேதா, என்ன ட்ரை பண்ணுறியா?” என்றான் குறும்பாக.

“அடிங்…. நாயே ஊரு பக்கம் வந்திடாத, அப்புடியே ஓடிடு” என்று கத்திவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினான் கதிர்வேலன்.

வீட்டிற்கு வந்த இனியோ மிகுந்த உற்சாகத்துடன் காணப்பட்டாள், நேரே அறைக்குச் சென்றவள், தன்னை சுத்தப்படுத்தி கொண்டு அங்குப் பால்கனியிலிருந்த மர ஊஞ்சலில் அமர்ந்தாள். பரிசுப் பெட்டியைப் பார்த்தவளுக்கு மனமெங்கும் கலவையான உணர்வுகள். ஆவலாகத் திறந்தவள், உள்ளே ஒரு கடிதமும் சிறு நகைப்பெட்டியும் இருப்பதைக் கண்டு விழி விரித்தாள்.

‘டூ மை டியர் மிரு’ என்ற வாசகம் தாங்கிருந்த நகைப்பெட்டியை பிரித்தவள், உள்ளே இருந்த தங்கச் சங்கிலியைக் கண்டு இன்பமாய் அதிர்ந்தாள். உள்ளே கழுத்துச் சங்கிலியில் இதய வடிவிலான டாலரினுள்ளே, ஓர் இதயத்தின் மீது இரு கைகளும் பிணைந்திருப்பது போல வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது.

பார்க்கப் பார்க்க ஆசையாக இருந்தது இனியிற்கு. அதைத் தன் கழுத்தில் அணிந்துக் கொண்டு அங்கிருந்த கடிதத்தைப் பிரித்துப் படிக்கத் துவங்கினாள் இதயவனின் இனி.
 
Last edited:

santhinagaraj

Well-known member
இதய் கிஃப்ட் செம்ம 👌👌

ஸ்வேதா கதிர் வாய் தகராறு சூப்பர் ரெண்டு பேரும் தான் ஜோடியா??
 
Top