எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

பார்தவி- 08 கதைத்திரி

NNK 67

Moderator
பார்தவியே-08


இப்படியே ஒருவாரம் சென்றிருக்க, அன்றைய நிகழ்விற்கு பின்பு மிதிலாவிடம் இதைப்பற்றி நேரில்பேசவேண்டும்..! என்று நினைத்திருந்த ராகவோ, மிதிலாவை காணவேண்டி வழக்கமாக அவள்செல்லும் கோயிலில் அவளுக்காக காத்திருந்தான்..! அன்று செவ்வாய்க்கிழமை என்பதால், நிச்சயம் மிதிலா இன்று கோவிலுக்குவருவாள்..! என்ற நம்பிக்கையில் காத்திருந்த ராகவின் நம்பிக்கையை பொய்யாக்காமல் அங்கு வந்துசேர்ந்தாள் மிதிலா..!


இங்கே கோவிலுக்குள் நுழைந்தவளோ முதலில் கண்டது, அங்கு அவளுக்காகவே தாங்கள் வழக்கமாக சந்திக்கும் இடத்தில் காத்திருந்த ராகவ்வைத்தான்..! இத்தனைநாட்களுக்கு பிறகு கோவிலில் தன்னவனை கண்டதில் அளவில்லா மகிழ்ச்சியடைந்தவளோ, அடுத்தகணமே தனது முகத்தை மாற்றிக்கொண்டு அவனை கண்டுகொள்ளாதவாறு வழக்கம்போல் அம்பாள் தரிசனத்தைக்காண கோவிலுக்குள் சென்றுவிட, இப்படிதான் நடக்குமென்று ஏற்கனவே கணித்திருந்த ராகவிற்கு பெரிதாக ஏமாற்றம் இல்லையென்றாலும் மனதில் ஒரு ஓரமாக வலி இருக்கத்தான்செய்தது..! பின்னர், அவள் வரவிற்காக அங்கேயே காத்திருந்தவனோ, சற்றுதொலைவில் நின்றிருந்த நந்தனைக்காண நந்தனோ, சைகையில் முணுமுணுத்தபடி, “டேய் மச்சி..? அப்படித்தான் இருப்பாங்க..! எப்படியாவது அட்ஜஸ்ட்பண்ணி, பேசி சமாதானப்படுத்திடு..!” என்றிட, அதற்கு “சரி” என்று தலையாட்டிபடி நின்றிருந்தான் ராகவ்..


அதன்பிறகு அம்பாளை தரிசித்துவந்த மிதிலாவைக்கண்டு இடைமறித்தவனோ, “மிதிலா..?” என்றழைக்க, அதனை கண்டுகொள்ளாதவாறு செல்ல எத்தனித்தவளை, “மிதிலா..? ப்ளீஸ்..! நான் உங்ககிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்..?” என்று சொல்ல, அவள் எதையும் கேட்பதாக இல்லை..! பிறகு, வேறுவழியில்லாமல் அவள் கையைப்பிடித்து இழுத்தவனோ, “மிதிலா..? ப்ளீஸ்டி..! சொல்றன்ல அடம்பிடிக்காதடி..!” என்று உரிமையாகப் பேசியதைக்கேட்டு திமிரினாலும், மனதிற்குள் அவனது தொடுகையை ரசிக்கத்தான் செய்தாள்..


பின் ராகவ்வோ, “மிதிலா ப்ளீஸ்டி..! புரிஞ்சுக்கோ..!” என்றிட கோபம்கொண்டவளோ, அவனது கைகளை உதறியபடி, “ எதைங்க புரிஞ்சுக்க சொல்றீங்க..? இல்ல..? யாரு நீங்க..? கோவிலுக்குவரும் பொண்ணுகிட்ட இப்படிதான் நடந்துக்குவீங்களா..? இல்ல..? என்னைப்பார்த்தால், கையைப்பிடிச்சு இழுத்ததும் காசுக்காக உங்ககூட வந்திடுவேன்னு நினைத்தீங்களா..?” என்று கேட்க,


அவளது வார்த்தை அம்புகள், அவனது மனதைக்குத்தி ரணமாக்க அதில் துவண்டவனோ, “ப்ளீஸ் மிதிலா..! எனக்கு புரியுதுடி..! அன்னைக்கு, நான் பேசுனது தப்புதான்டி..! ஆனால், அன்னைக்கு இருந்த சூழ்நிலை வேறடி..! புரிஞ்சுக்கோ..? குடும்பத்தையே உலகமா நினைக்கிற நீ, என்னைப்போல ஒரு அனாதையை கல்யாணம்செய்தால், உன் வாழ்க்கைக்குதான் கஷ்டம்..! என்று நினைத்துதான்டி உன்னைவிட்டு ஒதுங்கிபோனேன்..! ஆனால் எனக்கே, நிச்சயதார்த்தம் அப்போதான் தெரிஞ்சது..! என்னைவிட உன்னோட நிலைமைதான் இன்னும் மோசமாக இருக்குதுன்னு..! அப்போ முடிவுபண்ணேன்டி..! எனக்கு நீ வேணும்..! உனக்கு, நான் எல்லாவுமாக இருக்கணுமென்று அப்போதான் முடிவுபண்ணேன்..! யாருடி அவங்க..? வார்த்தைக்குவார்த்தை உன்னை அனாதை அனாதைன்னு சொல்லும்போதெல்லாம், அவங்க முன்னாடிபோய் நின்னு, “நீ அனாதை இல்ல..! நீ எனக்கு சொந்தமானவள்..! உனக்காக நான் இருக்கேன்னு..! சொல்லனுமென்று, எனக்கு அவ்வளவு கோபம்வந்துச்சு தெரியுமா..? ப்ளீஸ்டி மிதிலா..! யாரு என்ன சொன்னாலும், நான் இருக்கேன்டி உனக்காக..! என்னாலயும் நீ இல்லாமல் வாழமுடியாதுடி..! எவ்வளவு முயற்சிசெஞ்சாலும், உன்னை என்னால மறக்கமுடியலை மிதிலா..! ஐ லவ் யூடி..! ஐ லவ் யூ சோமச்..!” என்றிட,


தன்னவனின் வாயால் இந்த வார்த்தையை கேட்பதற்குதானே அன்று அப்படி தவம்கிடந்தாள்..? ஆனால் இன்று, அவனே அந்த வார்த்தையைக்கூறியும் எந்த பிரயோஜனமுமில்லாமல் போயிற்றே..! என்று நினைத்து கண்ணீர்சிந்த ஆரம்பத்தில் விசும்பலாக இருந்த அழுகையோ நேரமாக கதறலாகமாறியது..! ராகவிற்கோ, “தான், தன் காதலை அவளிடம் சொல்லியதும், திடீரென்று அழுபவளைக்கண்டவனுக்கு பதட்டமாகிப்போகிட, மிதிலாவிடம் சென்று அவளது தோள்களைப்பிடித்து உலுக்கியவாறு, “என்னடி ஆச்சு..? ஏன் இப்படி அழுற..? அழாதடி ப்ளீஸ்..!” என்று அவளை சமாதானப்படுத்த முயல, அதெல்லாம் தோல்வியையே தழுவியது..! ஆம்..! அந்தளவுக்கு கதறியழுதவளோ பின்பு, தான் கோவிலில் இருப்பதை புரிந்துகொண்டு கஷ்டப்பட்டு அழுகை அடக்கியவாறு அருகே நின்றிருந்த ராகவ்வைக்கண்டு, “என்னை மன்னிச்சிடுங்க..! உங்க மனசுல இருப்பதை நீங்க வெளிப்படையாக சொல்லிட்டீங்க..! ஆனால், அதை ஏத்துக்கிற எந்த தகுதியும் எனக்கில்லைங்க..!” என்றதும் புரியாத ராகவ்வோ மிதிலாவைக்கண்டு, “என்னடி சொல்ற..? இன்னும் என்மேல கோவம் போகலையா..? வேண்டுமென்றால் உன்கையால ரெண்டடி அடிச்சிடுடி..!” என்று சொல்ல,


அதற்கு மறுப்பாக தலையசைத்தவளோ, “இல்லங்க..! அன்னைக்கு, உங்ககிட்ட என் மனசிலிருந்த காதலை சொல்லும்போது எனக்கிருந்த சுதந்திரம், இப்போ என்கிட்ட இல்லைங்க..!” என்று சொல்ல, கோபம்கொண்ட ராகவோ, “தயவுசெஞ்சு புரியும்படி சொல்லுடி..!” என்றதற்கு கண்ணீர் வழிந்தோடியபடி நின்றிருந்த மிதிலாவோ ராகவ்விடம், “நான் முன்புபோல் இருந்திருந்தால், நீங்கள் உங்கள் காதலை சொன்னவுடனே ஏற்றுக்கொண்டு சந்தோஷப்பட்டிருப்பேன்..! ஆனால் நான், இப்போ இன்னொருத்தருக்கு நிச்சயிக்கபட்ட பெண்..! எப்படி என்னால் உங்கள் காதலை ஏற்றுக்கொள்ளமுடியும்..?”என்று அழுதுகொண்டே சொல்ல, ராகவிற்க்குதான் தலையில் இடிவிழுந்ததுபோல் இருந்தது..!


“என்னது..? நீ, இன்னொருவனுக்கு நிச்சயிக்கப்பட்ட பெண்ணா..? என்னடி சொல்ற..?” என்று ராகவ் அதிர்ச்சியுடன் மிதிலாவைப்பார்த்து கேட்க, “ஆமாங்க..! எனக்கு இன்னொருத்தரோட நிச்சயமாயிடுச்சு..!” என்று, நடந்ததை சொல்லத்தொடங்கினாள் மிதிலா.. பவித்ராவின் நிச்ச்யதார்த்தம் முடிந்தபின்பு மாப்பிள்ளை பரத்தின் மாமன் மகனான தஷான் அடிக்கடி வீட்டுக்கு வருவதுமாயிருக்கவே, அவன் சங்கரனின் வீட்டுக்கு வரும்பொழுதெல்லாம் அவனதுகண்கள் மிதிலாவையே மொய்க்கத்தொடங்கியது..! இதனை அறவாக வெறுத்த மிதிலாவோ, அவனது கண்களில்படாமல் ஒதுங்கிசெல்ல,


அடுத்த இரண்டுநாட்களிலேயே அவனது தந்தையுடன் வந்த தஷான்னோ மிதிலாவின் அப்பா சங்கரனிடம், மிதிலாவை தனக்கு பிடித்திருப்பதாகவும், தனக்கே மிதிலாவை திருமணம் செய்துவைக்கவேண்டும் என்றும் கூற, ஏற்கனவே அவனது நடவடிக்கையை கண்காணித்த சங்கரனுக்கு தஷானை சுத்தமாக பிடிக்கவில்லை..! இருந்தும், அதனை ஒதுக்க வேறுவழியின்றி திணறிக்கொண்டிருந்தவரிடம் வந்த தஷானின் தந்தை தயானந்தமோ, “என்ன சம்பந்தி இப்படி யோசிக்கிறீங்க..? உங்க சின்னப்பொண்ணை கட்டிக்கொடுக்கிற இடத்திலதானே, பெரியப்பொண்ணையும் கொடுக்கப்போறீங்க..? அப்போ சந்தோஷம்தானே படனும்..?” என்று சொல்ல, “அதில்லை சம்மந்தி..” என்று இழுத்த சங்கரனைக்கண்ட தயானந்தமோ வேண்டுமென்றே, “ஏன் சம்மந்தி..? உங்களுக்கு புரியாதா என்ன..? மாப்பிள்ளை வீட்டுக்காரங்க எங்களோட ஆசையை நீங்க நிறைவேற்றினால்தானே, உங்க சின்னப்பொண்ணு வாழ்க்கை இன்னும் சந்தோஷமாக இருக்கும்..! என்று உங்களுக்கு தெரியாதா என்ன..?” என்று மறைமுகமாக மிரட்டல் விடுக்க,


அதனை புரிந்துகொண்ட வேதவள்ளிபாட்டியோ, “டேய் சங்கரா..? அதுதான் அந்தக்கழுதையை அவங்க பொண்ணு கேக்குறாங்க இல்ல..? கொடுக்க வேண்டியதுதானே..? எதற்கு இப்படி யோசிக்கிற..? இந்தமாதிரி ஒரு நல்ல இடம், அவள் காலத்துக்கும் கிடைக்காது..!” என்று சொல்ல, வேதவள்ளியை அடக்கிய சங்கரனோ, “அம்மா..? கொஞ்சம் சும்மா இருக்கியா..? இது மிதிலாவோட வாழ்க்கைவிஷயம்..! அதுமட்டுமில்லாமல், முறையைமாற்றி எப்படிம்மா பொண்ணு கொடுக்கிறது..?” என்றிட தயானந்தமோ, “என்ன சம்மந்தி இது..? பவித்ராதான் உங்க பொண்ணு..! மிதிலா உங்களுக்கு பிறக்கலையே..? அப்படி இருக்கும்போது, என் பையனை கட்டிக்கிறதில் உறவுமுறையில் எந்த பிரச்சினையும் வராது..!” என்று சமாளித்திட, வேறுவழியில்லாமல் சங்கரனும் அதற்கு ஒத்துக்கொண்டார்..


இதையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டிருந்த மிதிலாவுக்கு, தன் தந்தை இந்த திருமணத்திற்கு ஒத்துக்கொண்டதை நினைத்து பூமியே ஒரு நிமிடம் தட்டாமலை சுற்றியதுபோல் இருந்தது..! பின், வேறுவழியில்லாமல் இதற்கு ஒத்துக்கொண்டு, தன் தந்தையின் வாக்கை காப்பாற்றுவதற்காக, தன் மனதிலிருக்கும் காதலை மனதிற்குள்ளே புதைத்துவிட்டு தஷான்னுடனான திருமணத்துக்கு தயாரானாள் மிதிலா..!


நடந்தவற்றையெல்லாம் ராகவ்விடம் அழுதவாறு கூறிய மிதிலாவோ, “இதுக்குமேல என்னை, என்ன செய்யசொல்றீங்க..? காலம் கடந்தபின் வந்த காதலுக்கு எப்போவும் மதிப்பில்லைங்க..! அது நம்ம விஷயத்துல உண்மையாகிடுச்சு..!” என்று சொல்ல, சட்டென அவளது கையைப்பற்றியவனோ, “மிதிலா..? நான், இப்போ உன்கிட்ட ஒரே ஒரு விஷயம்மட்டும் கேட்கிறேன்..? அதுக்குமட்டும் உன் மனசாட்சிக்கு விரோதமில்லாமல் உண்மையை சொல்லு..?” என்று கேட்டதும், அவன்முகத்தையே புரியாது பார்த்த மிதிலாவிடம், “என்னை உனக்கு பிடிச்சிருக்கா..?” என்று கேட்க, சட்டென்று அவளால் பொய் சொல்லமுடியாமல் திணறியபடி நின்றிருந்தவளோ, வேறுவழியின்றி தனக்குள் தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு ராகவின் முகம்பார்த்து, “நான் உங்களை இப்போவும் மனசாரவிரும்புறேன்..! என்னோட காதல் தோற்றுப் போகப்போகுதுன்னு தெரிஞ்சும், உங்களை காதலிக்கிறேன்..!” என்று சொல்ல,


தன்னவளின் வாயாலே அவன்மீதுள்ள காதலை தெரிந்துகொண்ட ராகவ்வோ புன்னகைத்தபடி, “இதுபோதும்டி..! இந்த ஒரு வார்த்தைபோதும்..! தைரியமாயிரு..! இந்த ஜென்மத்தில், நீதான் என் பொண்டாட்டி..! அதை எந்தக்கொம்பன் தடுக்குறான்னு நானும் பார்க்கிறேன்..?” என்று சொல்ல, மிதிலாவிற்கோ அதிர்ச்சியாக இருந்தாலும் மனதிற்குள் மகிழ்ச்சிசாரல் பரவியது..! பின்பு, நேரமாகிவிட்டதால் அங்கிருந்து மிதிலா சென்றுவிட, அங்கேயே நின்றிருந்த ராகவிடம் வந்த நந்தனோ, “என்னடா இது..? ஒரு வாரத்துக்குள்ள இவ்வளவுவிஷயம் நடந்திருக்கு..?” என்று கேட்க, “ஆமாம்டா..! அதுதான் எனக்கும் புரியல..? ஆனால் ஒன்று, மிதிலாவின் மனதில் இப்போவும் நான்தான் இருக்கேன்..! இப்படி இருக்கையில், விருப்பமில்லாத ஒரு பொண்ணை கட்டாயப்படுத்தி கல்யாணம் பண்ணிவைப்பது தவறுதானே..?” என்றவனோ நக்கல்தொனியில், மச்சி..? நீ பழைய ராகவ்வை பார்க்கணும்ன்னு ரொம்பநாளாக ஆசைபட்டயில்ல..? சண்டையே வேண்டாம்னு இருந்தால், கடைசில ஃபைட் பண்ணிதான் நான் தாலிகட்டனும் போலயேடா..?” என்று சொல்ல, அதைக்கேட்ட நந்தனின் மனதில், “ராகவ் ஏதோவொன்றை பெரிதாக திட்டம்தீட்டி உள்ளான்..!” என்பதை புரிந்துகொண்டு, சரியென்று தலையைமட்டும் ஆட்டினான்..! இப்படியிருக்க, நாட்கள் அழகாக நகர்ந்து மிதிலாவின் திருமணநாளும் வந்தது..!


மங்கையின் மனம்போல் மாங்கல்யம் கிட்டிடுமா…? பார்க்கலாம்…?


தொடரும்…
 
Last edited:
Top