எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

அகத்திரை திறவாயோ - பாகம் 16

NNK-41

Moderator

அத்தியாயம் 16​

“மஞ்சரிமா என்னை வெறுத்திடாத… அது… அப்போ நான் கல் நெஞ்சுக்காரன்தான் ஒத்துக்கிறேன். ஆனா எப்போ நீ என் வாழ்க்கையில் வந்தீயோ அன்புனா என்னனு புரிஞ்சிக்கிட்டேன்மா” தவிப்புடன் சொன்ன கணவனை பரிதவிப்புடன் பார்த்தாள் மஞ்சரி.​

அவள் மனம் கனத்தது. கணவன் எதுவோ பெரிதாக செய்திருக்கனும் இல்ல செய்தவர்களுக்கு துணை போயிருக்கனும் என்ற மட்டிலும் புரிந்துக்கொண்டாள்.​

“ஒரு மனைவியா உங்களை என்னால் வெறுக்க முடியாதுங்க! கணவனா எனக்கு எந்த குறையும் வைக்கலயே!” என்றவளின் சொல்லில் குற்ற உணர்வுடன் எழுந்தமர்ந்தான்.​

“மூன்று வருஷத்துக்கு முன்ன மலருக்கு கல்யாணம் நடந்திருச்சினா… நம்ம கல்யாணத்துக்கு முன்னமே நடந்திருக்கு. அதாவது துல்லியமா சொல்லனும்னா நாம காதலிச்சிட்டு இருக்கும்போது நடந்திருக்கு. அப்படினா கொஞ்ச மாசங்களுக்கு முன்ன மலர் வெளியூரிலிருந்து படிப்பு முடிச்சிட்டு வந்திருக்கானு சொன்னதெல்லாம் பொய்! அப்படித்தானே!!”​

ஆணிவேரை பிடித்துவிட்டாள் மனைவி என்பதை ஒரு திடுக்கிடலுடன் உணர்ந்துக்கொண்டான் நிலவன். மனைவி முகம் பார்க்க முடியாமல் தரையை பார்த்துக்கொண்டே இருக்க…​

“யேய்!! அப்பா ஸ்டோரி டெல்லிஙா.. ஹை ஜாலி” வருண் குதூகளிக்க… குற்ற உணர்வுடன் மகனை மடியில் அமர்த்தியவன் சொல்ல ஆரம்பித்தான்.​

*****************​

ஏதோ ஒர் கார் வீட்டின்முன் வந்து நின்றதை எட்டி பார்த்தாள் பூமிகா. ஆவ்டி சொகுசு காரிலிருந்து இறங்கிய மலரை கண்டதும் பொசுபொசுவென பொங்கியது அவளுக்கு.​

எப்படிதான் இவளால புளியங்கொம்பா பார்த்து பிடிக்கமுடியுதோ? அப்போ என்னன்னா பணக்கார மாமனோட ஒத்த வாரிசான சுதீஷை பிடிச்சா. இப்போ ஒரு சாதாரண சிநேகிதியைகூட பணக்காரியா பார்த்து வளைச்சி பிடிச்சிருக்கா. பெருமூச்சுவிட்டாள். அருகிலிருக்கும் பூக்கள்கூட வாடியிருக்கும்போல அவள்விட்ட அனல்மூச்சில்.​

“யம்மா அந்த அரைலூஸு வந்து இறங்கிய லட்சணத்தை வந்து பாரு. தெருவே நம்ம வீடைதான் பார்க்குது!!” பூமி புகைக்க… கைவேலையை அப்படியே விட்டு சாவித்திரி ஹாலுக்கு வர நீலகண்டனும் வந்து சேர்ந்தார்.​

மகளை அனுப்பி விடுகிறேன் என்றவர்கள் ஏன் குடும்பத்துடன் வர வேண்டும் என்ற யோசனையுடன் அவர்களை வரவேற்றார் நீலகண்டன்.​

முறையாக குடும்பத்தினரை அறிமுகப்படுத்திய இலக்கியாவின் தாயார்… மெதுவாக விஷயத்துக்கு வந்தார்​

“இவதான் என் மகள் இலக்கியா. நேற்று இவளைதான் பெண் பார்க்க வந்திருந்தாங்க. இவளை பிடிச்சிபோய் நேத்தே சிம்பிளா வீட்டிலேயே நிட்சயதார்த்தம் முடிச்சிட்டோம். மாப்பிள்ளை வீட்டுல கையோட ஜோதிடரையும் அழைச்சிட்டு வந்ததால அடுத்த மாசமே கல்யாண தேதி ஃபிக்ஸ் பண்ணிட்டாங்க”​

“நல்லதுமா வாழ்த்துகள்” என்று நீலகண்டன் முடித்துக்கொள்ள​

“அடுத்து நான் சொல்ல போற விஷயத்தை கேட்டப்பிறகு அதற்கும் சேர்த்தே வாழ்த்துங்களேன். எனக்கு மலரை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. அவளை எங்க வீட்டு மருமகளா எடுத்துக்க ஆசைப்படுறோம். மலர்கிட்ட இதுவரைக்கும் எதுவும் சொல்லல. உங்க விருப்பத்தை கேட்டப்பிறகுதான் அவகிட்ட கேட்கனும். என்ன சொல்லுறீங்க?” வார்தைகளை அழகாக கோர்த்து அவர் கேட்டவிதமே நீலகண்டனுக்கு அவர்மேல் நன்மதிப்பு வந்தது.​

“அவ படிக்க அனுப்பி இப்பத்தான் ஒரு வருஷம் ஆகப்போகுது. இன்னும் படிப்பை முடிக்ககூட இல்ல”​

“ஓ... படிப்புதான் உங்களுக்கு பிரச்சினை… எங்க குடும்பத்துக்கு மலர் மருமகளா வரதுல இல்லனு எடுத்துக்கலாமா? கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் என் மகனே அவன் மனைவியை படிக்க வைப்பான். அதில் சந்தேகம் வேண்டாம்” புன்னகை முகத்துடன் கிடுக்குபிடி போட… அப்படியா சொன்னேன் என்று யோசிக்க ஆரம்பித்து விட்டார் நீலகண்டன்.​

“இல்ல இப்படி திடுமென நீங்க கேட்டா… நாங்களும் யோசிக்கனும்ல. மூத்தவங்க ரெண்டு பேர் இருக்க… இவளுக்கு என்ன இப்போ அவசரம்னு யோசிக்கிறோம்” சாவித்திரி இடைபுக​

“அச்சோ அவசரம் மலருக்கல்ல… என் மகனுக்குதான்”​

“என்னமா உங்க மகனுக்கு அப்படி ஒரு அவசரம்? இவ அழகை காட்டி மயக்கிட்டாளா? அதான் உங்க மகன் மயங்கி அவசரப்படுறாரா?” இப்படி சொன்ன பூமிகாவை வந்தவர்கள் யாரும் கண்டுக்கொள்ளவில்லை. ஆனால் ஆதித்யாவின் முகம் இறுகியது. அதை கவணித்த இலக்கியாவின் தந்தை அவன் கரத்தை அழுத்தி அமைதியாக இருக்க சொல்லி சைகை காட்ட.. தன்னை கஷ்டப்பட்டு கட்டுப்படுத்திக்கொண்டான்.​

“என் மகனுக்கு ஜாதகத்துல அடுத்த மாசத்துக்குள்ள கல்யாணம் நடக்கனும்னு போட்டிருக்கு. இலக்கியாவுக்கு ஃபிக்ஸ் பண்ண அதே தேதில இவனுக்கும் முடிச்சிடலாம்னு பார்க்கிறோம். என்னோட சாய்ஸ் மலர். என் சாய்ஸ்தான் என் மகனதும்” கனிவுடன் சொல்ல​

“அதெப்படி மலருக்கு இதை பத்தி தெரியாம இருக்கும்? அவதான் நேத்து அங்கிருந்திருந்தாளே!” பூமிகா மறுபடியும் குரல் கொடுக்க “அதானே!” என்று முடித்து வைத்தார் சாவித்திரி.​

“உங்க கவலையும் அக்கறையும் எனக்கு புரியிது. ஆனா உங்க வளர்ப்ப நீங்களே சந்தேகப்படலாமா சம்பந்திம்மா!!” அவர்களின் முயற்சியை முறியடித்தவர் மலரை அன்புடன் பார்த்துவிட்டு​

“சாக நினைத்து கடலில் விழுந்தவன் கைநிறைய முத்துக்களோடு வந்ததும் உண்டு. முத்து எடுக்க சென்றவன் கடலோடு போனதும் உண்டு. நோக்கம் மனிதனுடையது. ஆக்கம் தெய்வத்துடையது. அதேபோல் என் மகனுக்கு உங்க மகதான் என்பது தெய்வ சித்தம் சம்பந்தி” பல சம்பந்திகளை போட்டு உறவை நிலை நாட்டினார் இலக்கியாவின் தாயார்.​

ஏதோ ஒரு வகையில் நீலகண்டனுக்கு இலக்கியாவின் தாயாரை பிடித்திருந்தது. அவர்களின் செல்வ செழிப்பும் பிடித்திருந்தது. சுதீஷின் சம்பந்தம் தட்டிப்போனதும் எப்படி இவளை கரை ஏற்றுவது என்றிருந்தவருக்கு இந்த சம்பந்தம் கரை சேர்க்க நல்ல இடமாக தோன்றியது.​

“ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் கொடுங்க” என்றவர் குடும்பத்தினரை தனியே அழைத்துக்கொண்டு விவாதிக்க… இங்கே தணலாய் எரிவான் என்று எல்லோரும் எதிர்பார்த்திருக்க… அவனோ அமைதியாக சுவற்றில் சாய்ந்து கலக்கத்துடன் நின்றிருந்த மலரை பார்த்திருந்தான். மெதுவாய் அவன் பார்வை அவள் மீது சாய்ந்தது. நேற்றிரவு தன் மேல் தீண்டும் தீண்டாமல் நின்றிருந்தவளின் தோற்றம் நினைவில் வந்து அவனை மயக்கியது. பருகாத தேன் அவனை இம்சித்தது.​

ஆனால் தூசி அளவுக்கு கூட அவளின் குடும்பத்தாரை அவனுக்கு பிடிக்கவில்லை. முக்கியமாக அந்த பூமிகாவும் அவள் அம்மாவும். மறைக்காமல் அதை அவன் சொல்ல​

“அண்ணா காரியத்தை கெடுத்திடாதீங்க!! ஏன் அம்மாக்கு தெரியாதா அவங்களோட குணத்தை பத்தி!! நமக்கு காரியம்தான் இங்கே முக்கியம். உங்களுக்கு மலர் கிடைக்கனும்னா அவங்க குடும்பத்தை முதல்ல கவர் பண்ணனும் ப்ளீஸ்” வாசு வேண்ட.. அமைதியாக இருக்க முயற்சித்தான் ஆதித்யா.​

அங்கே சாவித்திரி பூமிகாவின் எதிர்ப்புகளை எல்லாம் வெற்றிகரமாக முறியடிக்கப்பட்டது நீலகண்டனால்.​

“இதுவரைக்கும் மலரை பணம் கட்டி படிக்கவைக்கிறது நான். அவங்களே அந்த சுமையை ஏத்துக்கிறேன்னு சொல்லும்போது அதை மறுக்கிறது புத்திசாலித்தனம் இல்ல. இல்ல மறுத்தே தீர்வேன்னு நினைக்கிறவங்க அவளை பணம் கட்டி படிக்க வச்சி அப்புறம் ஒரு நல்லவனா பார்த்து கட்டி வைக்கிறேன்னு சொல்லுங்க… நான் ஒதுங்கிக்கிறேன். ஏன்டா நிலவா அடுத்து குடும்பத்தை பார்த்துக்கப்போறவன் நீதான். நீயே சொல்லு… உன்னால பொறுப்ப ஏத்துக்க முடியுமா?” தடாலடியாக கேட்க​

“நானே இன்னும் சம்பாரிக்கல… இதுல நான் எங்க அவளை படிக்க வைக்கிறது. நோ சான்ஸ்… ஆளை விடுங்க” என்று நிலவன் ஒதுங்கிக்கொள்ள… சாவித்திரியும் பூமிகாவும் பதில் சொல்ல முடியாமல் அடங்கி நின்றனர். அவர்களை ஓர் பார்வை பார்த்துவிட்டு ஹாலுக்கு வந்து அமர்ந்தவர்​

“தம்பியை பத்தியும் சொல்லிடுங்களேன்” என்றதும் நிறைவான புன்னகை இலக்கியாவின் தாயார் முகத்தில். எந்த மாட்டை எப்படி அடக்கனும் என்று தெரியாதா அவருக்கு. புன்னகை மாறாமல் ஆதித்யாவை பார்க்க​

“என் பெயர் ஆதித்யா… ஆதித்யா நெடுமாறன். ஆதன் குரூப்? அஃப் கன்பெனில மேனேஜிங் டைரக்டரா இருக்கேன்” அழுத்தமாக அவன் சொல்ல. ஒரு பெயரை இத்தனை கர்வத்துடன் சொல்ல முடியுமா என்று யோசித்த மலர்… ‘போடா நீயும் உன் கர்வமும்’ என்று நொடித்துக்கொண்டாளோ ரசித்தாளோ அவளுக்குதான் வெளிச்சம்.​

“ரொம்ப திமிர் பிடிச்சவனா இருக்கான்டி” சாவித்திரி மகள் காதில் ஓத​

“இந்த திமிர்புடிச்சவன்தான் இவளுக்கு லாயக்கு. இல்லனா இந்த லூஸு யாரையாவது இழுத்திட்டு ஓடிடும். என்ன ண்ணா சரிதானே?” நெஞ்சில் உள்ள நஞ்சை கொட்டினாள் பூமிகா. ராஜவாழ்க்கை வாழ்ந்திடுவாளோ என்ற பொறாமைத்தீ அவள் உள்மனதில் ஒளிந்துக்கொண்டிருந்தது.​

இப்படியாக குற்றம் காண்பித்தே நிலவனை உசுப்பி விட்டாள் பூமி. அவனும் தலையாட்டிக்கொண்டான். தங்கையை வெறுக்க ஆரம்பித்தான். எத்தனை குற்றங்கள் இருக்கிறதோ அத்தனை குற்றங்களும் அவள் மீது சாட்டப்பட்டன.​

******************​

கல்யாணத்துக்கு பத்து நாட்களுக்கு முன்பு மூன்று வீட்டாரும் திட்டமிட்டப்படி சென்னையின் மிகப்பெரிய ஜவுளி கடைக்கு வந்திருந்தனர். கார்த்திக் மற்றும் ஆதித்யா குடும்பத்தினர்க்கு இணையாக நீலகண்டன் குடும்பம் இல்லாவிடிலும் ஓரளவுக்கு வசதி உள்ளவரே. இதுநாள்வரை மலர் செய்த குளறுபடிகளால் கண்டிப்புடன் இருந்தவர் இப்பொழுது அவளுக்கு திருமணம் என்றதும் சற்றே இளகிபோனார்.​

ஒரு பக்கம் இலக்கியாவுக்காக கார்த்திக் குடும்பத்தினர் கணக்கில்லாமல் புடவை வாங்க… அதே போல் ஆதித்யா குடும்பத்தினரும் மலரினியாழுக்காக புடவைகளை அள்ளி குவித்தனர். அதில் வயிரெறிந்தது என்னவோ பூமிகாதான்.​

நாட்கள் யாருக்கும் காத்திராமல் விரைவாக திருமணநாளை இழுத்து வந்தது. ஒரே மேடையில் இரு திருமணங்கள் என்பதால் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்தது. ஒரு பக்கம் கார்த்திக் காவல்துறையில் பெரிய பதவியில் இருப்பதால் பாதுகாப்புக்காக போலீசார் வலம் வர… இன்னொரு பக்கம் தொழிலதிபர் ஆதித்யாவின் திருமணத்தை காண பல பிரமுகர்கள் வந்த வண்ணம் இருக்க… திருவிழாபோல் காட்சியளித்த்து அந்த இடம்.​

மலர் தனக்கு கிடைக்கவில்லையே என்ற ஆத்திரத்துடன் சுதீஷ் உலாவர… இந்த பைத்தியக்காரிக்கு வந்த வாழ்வை பார் என்று பொருமிக்கொண்டிருந்தாள் பூமிகா. இவர்களின் பொருமல்கள் எல்லாம் மேள சத்தத்தில் புதைந்து போயின.​

தன் எண்ணப்படி ஆதித்யா நெடுமாறன் மலரினியாழின் கழுத்தில் மங்கள நாணை அணிவித்து அவளை தன் வாழ்வில் இணைத்துக்கொண்டான்.​

******************​

டைரி​

அன்று பூ வைத்து சென்றதிலிருந்து வாழ்க்கையை வெறுக்கும் அளவுக்காளப்பட்டேன். ஓரிடத்தில் நின்றால் ‘என்ன பகல் கனவா’ என்ற கேள்வி. எப்பொழுதும்போல் அறைக்குள் அடைந்துக்கொண்டால் ‘இப்பொழுதே ஒதுங்க ஆரம்பிச்சாச்சா’ என்ற சீண்டல்… சிரித்தால் குற்றம் சீண்டல் அதிகமாகி மனம் நொந்து அழுதால் குற்றம். ஜன்னல் அருகே நின்றால் குற்றம். தோட்டத்தில் அமர்ந்தால் குற்றம்.​

மனம் வெம்பி ஆறுதலுக்காக நிலவனை தேடி சென்றேன். சுதீஷிடமிருந்து தன்னை காப்பாற்றி படிக்க அனுப்பியவன் என்ற எண்ணத்துடன். என்ன நடந்ததென்று தன் பக்க விளக்கத்தை காது கொடுத்து கேட்டால் போதும் என்ற நினைப்புடன்தான் அவனை நாடினேன்.​

“இந்த வயசுலேயே உனக்கு கல்யாணம் கேட்குதா? உன்னைவிட மூத்தவன் நானும் பூமியும் இருக்கிறப்போ எப்படி உன்னால சந்தோஷமா கல்யாணம் பண்ண முடியுது? இல்ல இது ஆட்டிசத்துனால வந்த பாதிப்புனு சொல்லி தப்பிக்க பார்க்கிறீயா? அப்போ சுதீஷ் விஷயத்துல நான் உன்னை கொஞ்சமேனும் நம்பியது எத்தனை பெரிய தப்பு!! ச்சே!! உன் கேரக்டரே இதுதான் போல!!”​

கத்தியில் நஞ்சை பூசி நெஞ்சில் சொருகியதுபோல் துடித்துப்போனேன். நானும் இவனின் தங்கைதானே? என் மேல் துளி அளவுகூட இவனுக்கு நம்பிக்கை இல்லையா!! சொல் பொறுக்காமல் என் அறையினுள் நுழைந்து கதறி அழுதேன். கேட்பார் யாருமில்லை. சக மனுஷியாககூட யாரும் என்னை எண்ணவில்லை.​

அந்த ஒரு மாதமும் எனக்கு நரகம்தான். எப்பொழுது கல்யாண நாள் வரும் என்று எதிர்பார்க்க ஆரம்பித்துவிட்டேன். அந்தளவுக்கு தேளாய் கொட்டினர். ஆதித்யாவும் அதே தேள் வகைதான். ஆனால் என்மேல் கொஞ்சம் அன்பும் ஆசையும் இருப்பதில் இவர்களிடமிருந்து வேறுபட்டான். அவ்வளவே.​

அதையும் தாண்டி மனதில் ஓரம் அவன் தன்னை அழைப்பான் என்ற சின்ன எதிர்பார்ப்பு மின்னிக்கொண்டிருந்தது. அவனை எனக்கு பிடிக்குமா? யோசித்தேன். பிடிக்கும் ஆனால் கணவனாக என்றால்… தெரியவில்லை. அன்று அவன் அணைத்தது எனக்கு முதலில் அசௌகரியாமாக தோன்றவில்லை. ஆனால் மின்னல் போல அன்று சுதீஷ் என்னை அணைத்து முத்தமிட்டது என் கண்முன் ஆட்டம்போட என் உடல் தானாக நடுங்க ஆரம்பித்தது.​

பிடித்துவிட்டால் ஏன் கட்டிப்பிடிக்கிறார்கள்? அப்பொழுது இவனுக்கும் சுதீஷுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? ரொம்ப பயமாக இருக்கிறதே! இதையெல்லாம் எப்படி இவனிடம் சொல்வது? வீட்டார் போல இவனும் என்னை கீழ்த்தரமாக எண்ணிவிட்டால்!!​

நாட்கள் நகர்ந்ததே தவிற என் பயம் என்னைவிட்டு நகரவில்லை. புடவை எடுக்க சென்றப்பொழுது அவன் வரவில்லை என்றதும் நிம்மதியாக இருந்தது. ஆனால் என் மேல் விருப்பம் இருப்பவன் வராமல் போனது ஏன்? குழப்பங்கள் ஆயிரம் இருந்தும் என் திருமணநாளை நான் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்தேன். ஏச்சு பேச்சுகளிலிருந்து விடுதலை கிடைக்க போகிறது அல்லவா…​

இலக்கியாவின் தாயார்… அவரை என் வாழ்நாளில் மறக்க முடியுமா? எந்த இடத்திலும் மகனை விட்டுக்கொடுக்கவில்லை. மகனின் விருப்பத்தை பற்றி மூச்சு விடவில்லை. எந்த தாயும் பிள்ளையை விட்டுகொடுக்க மாட்டார்தான். நான் இந்த விஷயத்தில் விதிவிலக்கு… எனக்கு ஆதியை பிடித்திருக்கிறது என்று நான் சொன்னதைக்கூட மறைத்து அழகாக காயை நகர்த்தி சாதித்துவிட்டாரே. அவரின் அன்புக்காகவே எனக்கு இந்த திருமணம் வேண்டும்.​

ஏதிர்பார்த்ததுபோல் எனக்கும் என் தோழிக்கும் ஒரே மேடையில் திருமணம் இனிதாகவே முடிந்தது. சந்தோஷமாக இருந்தது. அதை குலைக்கவென வாழ்த்துவதுபோல் அருகில் வந்து நின்றான் சுதீஷ்.​

“வாழ்த்துகள் ஸார். எங்க வீட்டு அழகியை கட்டிக்கிற வாய்ப்பு எனக்குதான் தட்டி போச்சு, உங்களுக்குதான் மலர்னு வாய்ச்சிருக்கு!!” என்னை பார்த்துக்கொண்டே ஆதித்யாவின் கைகளை பிடித்து குலுக்கினான். எனக்குள் சிறு நடுக்கம். கலக்கத்துடன் நான் ஆதித்யாவை பார்க்க… அவனோ என் தோளை அணைவாக பிடித்துக்கொண்டு புன்னகைத்தான்… பார்வையோ யார் இவன் என்று கேட்க​

“என் தாய்மாமா பையன் சுதீஷ்” என்றேன்.​

“அதுதான் எனக்கு தெரியுமே சுதீஷ்… என் இனியாழ் சேற்றில் முளைத்த செந்தாமரை என்று..” வாழ்த்தியவனின் மூக்கை அறுத்தான் என் கணவன். சூர்ப்பனகை மட்டுமல்ல இந்த சுதீஷும் சொந்தமில்லாததற்கு ஆசைப்பட்டு மூக்கறுக்கப்பட்டான்.​

அருகில் இருப்பவனை கட்டிக்கொள்ள வேண்டும் என்று எனக்கு புதிதாக ஆசை வந்தது. அப்படி நான் செய்யலாமா என்று அவனை பார்த்தேன். முதலில் பற்றி இழுத்து வீழ்ந்தது என்னவோ அந்த கன்னத்து குழியில்தான். என் பார்வையை விழுங்கியது அவனது விழிகள். மௌனமாக அவனிருக்க அவன் விழிகள் மட்டும் கதைகள் பேசின. நான் சிலையானேன். ஆமாம் கல்லாய் இருந்தவளை சிலையாய் வடித்தான் ஆதித்யா.​

*******************​

இன்று​

செல்லம்மாவின் சமையல் இன்று அபரீதமாக இருந்தது.​

“செல் அம்மா உன் கையின் ரகசியம் என்னம்மா?’ ராகமாய் பாடி வசந்தன் கேட்க​

“கையில என்ன ரகசியம் இருக்கபோகுது தம்பி. ருசிச்சி சாப்பிட வாய் இருந்தா மனசு அருமையா சமைச்சி போட சொல்லிடும். இம்புட்டு நாளா மனசு குளிர என் சமையல பத்தி யாரும் எதுவும் சொன்னது இல்ல. நீங்க ரசிச்சு சாப்பிட்டு மனசார பாராட்டுறீங்க. நானும் சந்தோஷமா சமைச்சி போடுறேன். மனசுல சந்தோஷம் வந்தா சமையல் கூட தேவாமிர்தமா ருசிக்கும் தம்பி” என்றார்.​

“மை காட் செல்… நீ தேவாமிர்தம் சாப்பிட்டிருக்கீயா? சொல்லவே இல்ல பார்த்தீயா?” வசந்தன் வம்பிழுக்க​

“அட என்ன தம்பி செல்லு செங்கல்லுனு சொல்லிக்கிட்டு! அழகா செல்லம்மானு கூப்பிடுங்க! பொறவு இப்போ நீங்க சாப்பிட்டதுதான் தேவாமிர்தம். சொல்லி காட்டுறதவவிட சமைச்சி செயல்ல காட்டிட்டோம்ல” வசந்தனுக்கு இணையாக செல்லம்மாவும் களத்தில் இறங்க… அந்த இடமே கலகலப்பாய் இருந்தது. வசந்தனின் குறும்புகளை புன்னகையுடன் ரசித்திக் கொண்டிருந்தாள் இனியாழ்.​

மாறனின் மனதின் காதலும் இன்று அபரீதமாக இருந்தது. அன்று அவள் சொன்னதை போல புது அவதாரம் எடுத்துவிட்டான். தன்னை ஆதித்யா என்று அழைக்க சொல்ல அவள் மாறன்தான் பிடித்திருக்கிறது என்றுவிட… அன்றே முடிவெடுத்துவிட்டான். இனி அவளுக்கு அவன் மாறன் மட்டும்தான்.​

குடும்பத்தினரிடம் தன் முடிவை பற்றி சொன்னதும் பல விவாதங்கள் நடந்தன. அதில் முதன்மையாக அவளுக்கு நினைவு திரும்பிவிட்டால் அதன் விளைவுகளை பற்றி கவலையுற்றார் அவனின் தாயார்.​

“அப்போ அவ குமரி வடிவில் குழந்தையா இருந்தா. அது தெரியாம நான் தப்பு பண்ணிட்டேன். தவறே செய்யாதவங்க இந்த உலகத்தில் இல்லையே ம்மா… என் தவறுக்கு நான் என் உயிரை கூட கொடுக்கலாம். ஆனா எனக்கு அவளோட வாழனும்னு ம்மா!! அவளை உயிரா நினைச்சு அவ சந்தோஷத்த மீட்டெடுக்க பார்க்கிறேன். என் காதலை என் அன்பை புதிப்பிச்சி காட்டுறதைவிட புதுசா காட்ட நினைக்கிறேன் மா. இப்போ அவ என் மனைவி இல்லமா என் காதலி. கண்டிப்பா என் காதல் அவளை மறுபிறவி எடுக்க வைக்கும்” என்றதும் மறுபுறம் தாயின் விசும்பல் சத்தம் மட்டும் கேட்டது. அவன் கண்ணிலும் நீர்த்தடம். துடைத்துக்கொண்டவன் நிமிர்ந்தான்.​

இதோ நாளை தன் திட்டத்தின் ஆரம்பமாய் இலக்கியாவும் கார்த்திக்கும் கொடைக்கானலுக்கு வருகின்றனர்.​

உயிர்ப்பாளா??​

 
Last edited:

NNK-41

Moderator
கல்யாணம் முடிஞ்சதும் என்னாச்சு??... ஏன் பிரிஞ்சுருக்காங்க!!??... இன்ட்ரஸ்டிங்!!..
கல்யாணத்துக்கு முதல் படியே ஒருத்தரை ஒருத்தர் புரிஞ்சிக்கனும். அது அவனிடம் இல்ல டியர்:confused:
:confused:
நன்றி டியர்:love:
 

Saranyakumar

Active member
என்ன தான் நடந்திருக்கும்??இடையே நாலு வருட பிரிவு 🤔🤔
 

santhinagaraj

Well-known member
கதை ரொம்ப அருமையா போகுது சூப்பர்.

மலர் ஆதி இரண்டு பேருக்கும் கல்யாணம் நடந்துச்சு அதுக்கு அப்புறம் என்ன ஆச்சு ஏன் மலருக்கு ஆதிவாசு இலக்கியா யாரையும் ஞாபகத்துல இல்ல??

இலக்கியாவோட வருகை மலருக்கு மாற்றத்தை தருமா??
 

NNK-41

Moderator
கதை ரொம்ப அருமையா போகுது சூப்பர்.

மலர் ஆதி இரண்டு பேருக்கும் கல்யாணம் நடந்துச்சு அதுக்கு அப்புறம் என்ன ஆச்சு ஏன் மலருக்கு ஆதிவாசு இலக்கியா யாரையும் ஞாபகத்துல இல்ல??

இலக்கியாவோட வருகை மலருக்கு மாற்றத்தை தருமா??
சில பல நிகழ்வுகளால் அவளுக்கு அவங்களை அடையாளம் தெரியல. புறிந்துணர்வு இல்லாமை. அது வரும் நேரம் பிரிவு வந்துட்டு. இலக்கியா வந்துக்கிட்டு இருக்கா...

மிக்க நன்றி டியர்:love:
 
Top