எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

அத்தியாயம் 21

Status
Not open for further replies.

NNK-01

Active member
இதயக்கனி 21:

வெற்றிக்கு பூமிகவாவை பெண் பார்க்க போகும் விடயம் வீரவேல் வீட்டின் வேலையாள் மூலம் பரிமளத்தின் காதில் எட்டியிருக்க தகித்துக் கொண்டிருந்தார்.

அதிலும் வீரவேல் கனியின் வாழைத்தோட்டத்திற்கு சென்ற வந்த தகவலும் வந்திருக்க எரிமலையை தன்னுள் அடக்கி கொண்டிருந்தார்.

இங்கே, தோட்டத்தில் வேலைகளை முடித்து விட்டு வீடு திரும்பினர் ஆண்கள் மூவரும்.

உள்ளே‌ வந்தவர்களுக்கு தண்ணீர் செம்பினை சிவகாமி நீட்டிட,

“அப்பறம் பெரிய மாமா, வண்டி எல்லாம் பேசிட்டீங்களா?” என துரையை பார்த்துக் பரிமளம் கேட்க,

“வண்டியா?? என்ன வண்டி?”

“அதான் உங்க மகளுங்களோட கொழுந்தனுக்கு பொண்ணு பார்க்க தேனி போக போறீங்களே அதான் கேட்டேன் வண்டி எல்லாம் ஏற்பாடு பண்டிட்டீங்களான்னு” என அவர் நக்கலாக இழுத்ததிலேயே அவருக்கு விஷயம் தெரிந்திற்று என புரிந்துப் போனது ஆண்களுக்கு.

“அப்பறம் என்னங்க நீங்க என்ன பண்ணப் போறீங்க பெரிய மாமா வண்டிக்கு ஏற்பாடு பண்ணிடுவாரு நீங்க சும்மா போய் நின்னா சபைல உங்களை மதிப்பாங்களா அதனால என்ன பண்றீங்க இரண்டு கட்டப்பை தரேன் இங்கருந்து தேனிக்கு போறதுக்கு எப்புடியும் இரண்டு மணி நேரம் ஆகும் அதனால நீங்க என்ன பண்றீங்க நம்ம பெருமாள் கடையில இருந்து மிச்சரு முறுக்குன்னு நொறுங்கு தீனி வாங்கிப் போங்க அப்போ தானே உங்களையும் பெரிய ஆளுன்னு சபைல நிக்க வைப்பாங்க” என வார்த்தைகள் அம்பேன வர,

“என்ன பரிமளம் வாய் நீளுது?” என செல்வபாண்டி எகிற,

“ஆஹான் நீங்க செஞ்சு வச்சிருக்குற வேலைக்கு வாய் நீளமா என்ன செய்யுமா? நம்ம பொண்ணை வேண்டாம்னு செல்லிட்டு அந்த வெற்றிக்கு வேற இடத்துல பொண்ணா பார்க்க போறாங்களாம் அதுக்கு இந்த வீட்டு பெரியமனுஷங்களும் சரின்னு மண்டைய ஆட்டிட்டு வந்து நிப்பாங்களாம்.

இல்லை நான் தெரியாமத்தான் கேட்கிறேன். ராஜி எனக்கு மட்டும் தான் பிள்ளையா? அவளை வேண்டாம்னு சொல்லி அவ மனசை நோகடிச்சு அவளை மூலையில உட்கார வச்சிட்டு அந்த குடும்பம் அவனைக்கு வேற பொண்டு பாக்க போகுமாம் அதுக்கு வெட்கமே இல்லாம நீங்களூம் வரேன்னு சொல்லிட்டு வந்திருக்கீங்களா உங்களுக்கு கொஞ்ச கூட ரோசம் இல்லையா” என அவர் காளி அவதாரம் எடுக்க,

“ஏய் பரிமளம் யாரை பாத்து என்ன பேசிட்டு இருக்க?” அம்புஜம் வர,

“நீங்க வராதீங்க உங்களால தான் எல்லாமோ என் பொண்ணு இப்போ இப்பேடி இருக்குறதுக்கு மொத்த காரணமும் நீங்க தான் நீங்க மட்டுமே தான். சும்மா இருந்தவ மனசுல ஆசைய வளந்திட்டு இப்போ அவளை அம்போனு விட்டுடீங்கள்ள?” என கத்த அடுத்து வார்த்தை பேச முடியாமல் தொண்டை அடைக்க அமர்ந்திருந்தார் அம்புஜம்.

அவர் நல்லது என நினைத்து செய்த செயலால இன்று அவர் பேத்தியின் வாழ்க்கையே அல்லாடிக் கொண்டிருக்கிறதல்லவா??

“போதும் பரிமளம் ரொம்ப போசிட்டே?” சிவகாமி கூற

“நான் அப்புடி தான் பேசுவேன். ஏன்னா இங்க வீணாப்போனது எம் பொண்ணு வாழ்க்கை தானே உங்க ரெண்டுப் பொண்ணுங்க வாழ்க்கையும் நல்லாதானே இருக்கு அப்போ நான் பேசத்தானே செய்வேன்”.

“சரி சொல்லு பரிமளம் என்ன பண்ணலாம். பிடிக்கலை விருப்பம் இல்லைன்னு சொல்ற வெற்றிக்கிட்ட போயி எங்க வீட்டுப் பொண்ணை கட்டிக்கன்னு கெஞ்ச சொல்றியா இல்லை அவன் கால்ல விழ சொல்றியா??” என செல்வம் கேட்டிட,

“எனக்கு அதெல்லாம் தெரியாது எம் பொண்ணு ஆசைப்பட்ட வாழ்க்கை வேணும்?”

“சரித்தா பரிமளம்‌ நீ சொல்ற மாதிரியே ராஜியை வெற்றிக்கு என்னத்தையோ சொல்லி ஏன் கட்டாயப்படுத்தி கூட கட்டி வைக்கிறோம்னு வையி.

அதுக்கப்பறமான வாழ்க்கை! சொல்லு? கல்யாணத்தை‌ என்னன்னமோ செஞ்சு நடத்துற மாதிரி அதுக்கப்பறமான வாழ்க்கையையும் இப்புடி மெரட்டியோ இல்லை கட்டாயப்படுத்தியோ வாழ வைக்க முடியுமா?? சொல்லு? அது அசிங்கமா இருக்காது? இல்லை அப்புடி வாழ்ந்தா தான் ராஜி சந்தோஷமா இருப்பாளா??

தெனம் தெனம் நரகத்தை அனுபவிப்ப நம்ம பிள்ளை மனசால அது தான் உனக்கு வேணுமா? விருப்பம் இல்லைன்னு சொல்ற‌ ஒருத்தனை கட்டாயப்படுத்துன அவனுக்கு ராஜி மேல வெறுப்பும் கோபமும் தான் வரும். அவ மனசார நம்ம பிள்ளைக் கூட ஒத்து வாழுவான்னு நெனைக்கிறியா?? இப்போ வெற்றி மனசுல வேற ஒரு பொண்ணு இருக்கா அது தெரிஞ்சும் ராஜிய வலுக்கட்டாயமா அவனுக்கு கட்டி வைக்க சொல்றியா? அப்புடி பண்ணா வெற்றி மனசுல உன் பொண்ணுக்கான இடம் எதுன்னு தெரியுமா??

இதெல்லாம் நடந்தாலும் பரவாயில்லை உன் பொண்ணு தெனம் தெனம் நரகத்தை அனுபவிச்சாலும பயவாயில்லை அவளுக்கு அவ ஆசைப்பட்டவனை கட்டி வைங்கன்னு நீ சொன்னியின்னா இப்பவே போய் நானும் செல்வாவும் வெற்றி கால்ல விழுந்து ராஜியை அவனுக்கு கட்டி வைக்கிறோம்” என துரை ஆவோசமாக பேசி விட அதனை கேட்ட பரிமளத்தின் கண்களில் கண்ணீர்.

“அப்போ என் பொண்ணு வாழ்க்கை??

“ஏன் ராஜிக்கு என்ன கொறைச்சல் அவ நம்ம வீட்டு மகாலட்சுமி அவளுக்கு ஏத்த பையனா‌ அவ கொணத்தை புரிஞ்சு அவளை தங்கமாட்டும் தாங்குற‌ பையன் தான் அவனுக்கு புருஷனா வருவான்.

நான் சொல்றது உனக்கு இப்போ புரியாது ஆனா ராஜி வாழ்க்கையில நான் சொல்ற‌ மாதிரி ஒருத்தன் வந்து அவளை தாங்குறதையும் அப்போ உன் பொண்ணு மொகத்துல தெரியுற சந்தோஷத்தையும் பார்த்தா அப்ப சொல்லுவ என்னோட வார்த்தைகள் எல்லாம் சத்தியமான‌ உண்மைன்னு.

ராஜிக்கு வெற்றி சரியான ஜோடி கிடையாது.அதை நீயும் கூடிய சீக்கிரமே புரிஞ்சுக்குவ” என்க,

“என்ன எல்லாமோ சொல்றீங்க ஆனா அவ வெற்றிய மனசால நெனைச்சது நெனைச்சது தானே அதனால இப்போ அவ வேதனைப்பட்டு நிக்குறதும் என்னைக்கும் மாறாதுதானே. இதுக்கு எல்லாம் அவுங்க பதில் சொல்லியே ஆகணும். என் பொண்ணு கண்ணீருக்கு காரணமானவங்களை என்னைக்கும் நான் மன்னிக்கவே மாட்டேன்” என்றுவிட்டு அவர் உள்‌ சென்றிட,

இனி அடுத்து இவர் ராஜி சந்தோஷமாக வாழும் வாழ்வை‌ பார்த்தால் மட்டுமே வீரவேல் குடும்பத்தினர்‌ மீதான அவரது கோபமும் வெறுப்பும் மாறும். அதுவரையிலும் யார் கூறியும் அவர் மனதை தெளியவைக்க முடியாது என புரிந்துப் போயிற்று மற்ற குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு.

ஆனால் பரிமளத்திற்கு புரிந்ததோ இல்லையோ புரிய வேண்டிய‌ கனிக்கு நன்றாக நடுமண்டையில் அடித்தவாறு‌ புரிந்து விட்டது.

துரைப்பாண்டி சொன்னது போல் கட்டாயப்படுத்தி கல்யாணம் செய்து வைத்து விட்டாலும் அதன்‌ பின்னான வாழ்வையும் கட்டாயப்படுத்தி வாழ வைக்க முடியுமா? நினைக்கும் போது “ச்சீ” என அருவெறுத்தது அவனது மனமும் உடலும்.

தங்கையை அந்நிலையில் வைத்து யோசித்துப் பார்க்க கூட உடல் நடுங்கியது. இதில் அவள் அந்த வாழ்ழை வாழ்ந்தால் என்றால்!! அய்யோ!!! நினைக்கவே குமட்டிக்‌‌ கொண்டு வந்தது கனியரசனுக்கு.

எப்பொழுதும் கோபத்தில் நாம் எடுக்கும் முடிவுகள் தவறாக அமைந்திருக்கின்றன. அந்நேரம் மனதின் அறிவுரையை ஏற்காது மூளை திணிக்கும் உணர்ச்சிகளுக்கு அடிமையாகி அது தரும் அனலில் நாமும் விழுந்து எதிரில் இருப்பவர்களையும் அதில் விழ வைத்திருப்போம்.

கோபம் வந்து கத்தி சண்டையிட்டு வந்த பின் சில மணி நேரங்களிலயே நம் மனம் அதனை அலசி ஆரயா ஆரம்பித்த நொடிகளில் “ச்சே இன்னும் கொஞ்சம் பொறுமையா சொல்லிருக்கலாமோ??”

“இந்த சின்ன விஷயத்துக்கா அப்புடி சண்டை போட்டோம்” என நிச்சயம் வருந்தியது உண்டு. ஆக சில மணி நேரங்களிலயே மனிதனின் மனம் இப்புடி மாற்றம் காணுகையில் சண்டை நடந்து வருடங்கள் கடந்த நிலையில் அவர்களது மனம் மாறாமல் இருக்குமா என்ன?

அது தான் இப்போது கனியரசனுக்கும் நடந்துக் கொண்டிருக்கிறது.
'தாங்கள் தான் தவறு செய்து விட்டோமோ' என அவனின் மனம் சிறிது சிறிதாக நியாயத்தை எடுத்துரைக்க மெல்ல மெல்ல அதன் பக்கம் சாய தொடங்கினான் கனியரசன்.


*********************

வெற்றியின் குடும்பம் தேனியை நோக்கி சென்றுக் கொண்டிருந்தது உடன் முக்கிய உறவினர்களும் துரைப்பாண்டியும் சிவகாமியும்.

ஆரம்பத்தில் வருவதற்கு ஒத்துக் கொண்ட செல்வம் கூட மகளின் கலை இழந்த முகத்தை கண்டு அவளிற்கு மேலும் வயருத்தத்தை தரக் கூடாது என நினைத்து துரையிடம் தான் வரவில்லை என்று கூறி விட அவரும் தமையனின் நிலையறிந்து ஒத்துக் கொள்ள அம்புஜமும் வர மறுக்க அவர் வராமல் இருப்பதேோ நல்லது என நினைத்துக் கொண்டனர்.

ராஜி இப்படி இருக்கையில் கனியும் வரவில்லை என கூறிவிட பரிமளத்தின் கோபம் உணர்ந்தவர்கள் கனியையும் விட்டு விட்டு துரையும் சிவகாமியும் மட்டுமே கிளம்பி சென்றனர்.

கனியின் வருகையை எதிர்பாரமல் இருந்தாலும் மறஙதின் ஒரு ஓரம் அவன் வருவான் என நினைத்துக் கொண்டிருந்த இதயாவுக்கு அவன் வராதது சிறு ஏமாற்றத்தை அளிக்க அடுத்த நிமிடமே ராஜி இருக்கின்ற நிலைமைக்கு கனி அவளது அருகில் இருப்பது தான் நல்லது என தனது ஏமாற்றத்தை விழுங்கி கொள்ள மனதின் ஓர் இடத்தில் சிறு வலி உண்டானது உண்மை.

வாணியும் வசந்தியும் இன்முகமாகவே கலந்துக் கெண்டனர். காரணம் அவர்களது கணவன்கள் “இவ்வளவு வருஷம் உங்களுக்கு பாத்துக்கிட்டு தான் நாங்க வெற்றிய தள்ளி வச்சோம். ஆனா எவ்வளவு வருஷம் ஆனாலும் வெற்றி ராஜியை கட்டிக்க சம்மதிக்க மாட்டான்னு தெரிஞ்சுப் போச்சு.இனியும் ராஜிக்காக பாத்துட்டு அவன் வாழ்க்கைய வீணடிக்க நாங்க முட்டாளுங்க இல்லை. நடக்காத ஒண்ணை ஆசைப்பட்டுட்டு இருக்காம்னா‌நல்ல மதினிங்களா என் தம்பி பொண்ணு பாக்குற விஷேஷத்துக்க இந்த வீட்டு மருமகளுங்களா வாங்க” என்றவர்களின் வார்த்தைகள் ஒருபுறம் இருந்தாலும் வாணிக்கும் வசந்திக்குமே நிதர்சனம் புரிய இன்முகமாகவே கலந்துக் கொண்டனர்.

பூமிகாவின் வீட்டினர் இவர்களை தடபுடலாக வரவேற்றனர். பெண் பார்க்கும் படலம் முடிய,

“எதுக்கு நேரத்தை கடத்தணும். இங்கயே இப்பவே உறுதிபடித்திட்டா நல்லாருக்கும் எங்க பக்க நெருங்கன சொந்தமும் இருக்காங்க உங்க பக்க நெருங்குன‌ சொந்தமும் இருக்காங்க வேற என்ன வேணும்” என பூமிகாவின்‌ தாய்மாம கூறும் போது அங்கே மறுக்க வழி இல்லாமல் போனாது.

பெண்ணிற்கு பூ வைத்து உறுதி செய்ய வேண்டும் என்ற நிலையில் இதயாவை அழைக்க அவளும் செல்ல,

“அட நீ இரு இதயா எத்தா வள்ளி உன் மருமவள்கள்ள ஒருத்திய பூவை வைக்க சொல்லு” என வந்திருந்த நெருங்கிய சொந்தம் ஒன்று கூற,

“ஏன் பெரியம்மா இதயா வச்சா என்ன?” என வள்ளியம்மை கேட்க மற்றவர்களுக்கும் புரியவில்லை அவர் என்ன சொல்கிறார் என.

“ஏன் வள்ளி பொண்ணு வீட்டுக்காரங்களுக்குத் தான் தெரியாது உனக்கு கூடவா தெரியாது. இதயாவுக்கு நிச்சயம் நடந்ததோட சரி அவ வாழ்க்கையில் எந்த ஒரு நல்லதும் நடக்கலை பேசி வச்ச கல்யாணமும்‌ முறிஞ்சிப் போச்சு.‌‌ அதுக்கப்பறமும் இத்தனை வருஷமும் அவளுக்கு எந்த ஏஒரு வரனும் வராமா இப்புடி தனிமரமாவே நிக்கிறா இவளைப் போய் பூ வைக்க கூப்பிடுறியே” என்றிட,

அவரின் இவ்வார்த்தைகள் எதிர்பார்த்திட அனைவயும் அதிரந்து போயினர். அதிலும் இதயாவை கேட்கவே தேவையே இல்லை. தன் சொந்தமோ தன்னை இப்புடி விலக்கி வைத்ததில் அவள் அதிரந்து விழிக்க அவள்‌ மனதில் சுருக்கென்று ஒரு வலி.

“என்ன பேசுறீங்க ஆச்சி நீங்க அதுவும் என் தங்கச்சியை பத்தி?” வெற்றி அவரை கண்டிக்க,

“உன் நல்லதுக்குத்தானே சொன்னேன் நீயோ இப்போ தான்அ புதுசா வாழ்க்கைய தொடங்கப்போறா?!”

“போதும் என் தங்கச்சி இல்லாம எந்த தநல்லதும் என் வாஙக்கையில நடக்காது” என் அவன் கண்டித்து கூறி விட மற்றவர்கீளும் கண்டனப் பார்வை பார்க்க தவறவில்லை.

அதன்பின்‌ அனைத்திற்கும் வள்ளியேஅவளையே முன்நிறுத்த சற்றுமுன் அவர் பேசிய பேச்சுக்களில் கலங்கியிருந்த அவள் மனம் முழுவதிலும் பயமே ஆட்டிப்படைத்து.

எங்கே அவர் கூறியது போல் தன்னால் வெற்அறியின் வாழ்க்கையில் ஏதேனும் அசாம்பவிதம் நடந்து விடுமோ என அவள் பயந்தது உண்மை. இத்தனை வருடங்கள் கழித்து வெற்றியின் வாழ்க்கையில் ஒரு நல்லது நடக்கிறது தன்னால் அது கெட்டு விடக் கூடாதே என்ற‌ அச்சம் அவளிடம் நிரம்ப இருக்க வள்ளியம்மை அவள்‌ முகத்தை அடிக்கடி கண்டதில் தனது பயத்தை முகத்தில் இருந்து மறைத்தவள் சிரிப்பை ஒட்ட வைத்துக் கொண்டாள்.

ஒருவழியாக அனைத்தையும் முடித்து விட்டு அவய்தசள் ஊர் திரும்ப அவர்களுக்காக வீரவேல் வீட்டினில் காத்திருந்தார் அண்ணாமலை.

மீண்டும் அவர் இதயாவை பெண் கேட்டு வில்லங்கத்தை இழுத்து வந்திருக்க அதனை இதயா மறுக்க என அங்கு ஒரு வாக்குவாதம் வெடித்தது.

ஏற்கனவே மனதளவில் உடைந்துப் போயிருந்தவள் ஆளாளுக்கு என் வாழ்க்கையே பந்தாடுகின்றனரே என்ற‌‌ கழிவிரக்கம் நெஞ்சை அடைத்தததில் விழிகள் கசிந்த வண்ணம் நின்றாள் இதயா.

அவளின் கண்ணீரை கண்ட அடுத்த நொடி வசந்தியின்‌ அலைப்பொசியில் இருந்து கனியரசனுக்கு அழேப்பே சென்றிருந்தது.

“கனி!!! இங்க உன் பொஞ்சாதிய யார் யாரோ எல்லாம் பொண்ணு கேட்டு வந்து தகராறு பண்றாங்கே நீ
வெரசா கிளம்பி‌ வாலே!!” என்ற‌‌ வசந்தியின் குரலில் அடுத்த நிமிடம் கனியின் ஜிப் வீரவேல் வீட்டினை நோக்கி பறந்தது.



 
Status
Not open for further replies.
Top