எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

கனாவில் கண்ட முகம் -8

8.



இப்போ உங்களுக்கு திருப்தியா என வள்ளியிடம் கௌரி நேரடியாகவே கேட்டார்


வள்ளி தெரியாதது போலெல்லாம் மழுப்பவில்லை.


திருமணம் தடைப்பட்டதை பற்றி தான் கௌரி கேட்கிறார் என்பதை புரிந்து கொண்டவர் மௌனமாக தலைக் குனிந்து மன்னிப்பை வேண்டினார்.


என் மகளுக்கு பாதுகாப்பு கேட்டுதான் வந்தேன்..கதிரோட கல்யாணம் நிற்பதற்காக வரவில்லை.. என் பொண்ணு இங்க இருக்கிறதால தான் பிரச்சனைனு எனக்கு புரியுது அதனால நான் அவளை உடனே கூட்டிட்டு ஊருக்கு கிளம்புறேன் என்று அதற்கு மேல் கௌரியுடன் தர்க்கம் செய்யாமல் விலகிக் கொண்டார்


நன்கு திட்டி விட வேண்டும் ஏதாவது பதில் பேசினால் சண்டை போட வேண்டும் என்று கடும் கோபத்தில் வந்த கௌரிக்கு வள்ளியின் இந்த அணுகுமுறை கோபத்தை தணித்தது.


நல்லது.. எதை செய்தாலும் சீக்கிரமா செய்ங்க நீங்க போன பிறகு தான் நிவேதா கிட்ட சமாதானம் பேச முடியும்.


கௌரியின் மனப்பாங்கு இப்படி இருக்க கதிரோ அதற்கு நேர் எதிர் புறமாக இருந்தான்.


வள்ளியை ஊர் செல்ல அனுமதிக்கவில்லை என்னோட கல்யாணம் நின்னுது ஒரு சகிப்புத்தன்மை இல்லாத பொண்ணோட சோ அதை பத்தி நானே கொஞ்சம் கூட கவலைப்படல அதுக்காக நீங்க ஏன் போகனுங்கறீங்க.. நான் அனுப்ப முடியாது உறுதியாக கூறினான்.


வள்ளி இருதலைக்கொல்லியாக தவிப்பதை உணர்ந்தவன் அவரை சமாளிக்கும் பொருட்டு அத்தை இப்போ தான் உமையாள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பழைய நிலைமைக்கு வந்துட்டு இருக்கா நீங்க அவளை ஊருக்கு கூட்டிட்டு போனா அவளோட டிரீட்மென்ட் என்ன ஆகும்..? உங்க மகள் பழைய மாதிரி திரும்ப வேணாமா..?என்று கேட்கவும்.


ஒரு தாய் எப்படி மகள் குணமாகி வருவதை வேண்டாம் எனக் கூறுவார்.


தயக்கம் காட்டியவர் ஆர்வமாக கண்டிப்பாக உமையாள் சரி ஆயிடுவாளா..?


எழுபத்தி ஐந்து சதவீதம் குணமாகிவிட்டாள் ..இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல‌ முழுசா குணமாயிடுவா அதுக்கப்புறம் அவளை உங்க கைல ஒப்படைத்து விடுவேன்.. பிறகு நீங்க இங்க இருந்தாலும் சரி ஊர்ல போய் அவளை வைத்துக்கொண்டாலும் சரி நான் தடுக்க போவதில்லை என்று சொல்லவும்..யோசித்தவர் கௌரியை நினைத்து மனதிற்குள் பயந்தார்.



கௌரி உமையாளிடம் சற்று அன்பாக நடந்து கொள்வது போல தான் தோன்றியது தாய் செய்த தவறுக்கு மகள் என்ன செய்வாள் என்பது போல.. ஆனால் வள்ளியை விடவே இல்லை எப்பொழுது பார்த்தாலும் முறைத்தார் ஜாடையா திட்டினார்.


அதை வீட்டில் இருந்து அனைவருமே அறிந்ததுதான்..இருந்துமே வள்ளி கதிரின் திருமணம் வரை பொறுமையாக இருக்கலாம் என்று தான் இருந்தது.


இப்பொழுது திருமணமே கேள்விக்குறியாகிவிட்டது இனி எதற்காக இருக்க வேண்டும் அதனால் ஊருக்கு செல்வதென முடிவெடுத்தார் .


ஆனால் கதிர் உறுதியாக மறுக்கவும் வேறு வழியில்லாமல் மகளை மட்டும் விட்டுவிட்டு தான் ஊருக்கு செல்வதாக கூறினார்.


வள்ளி உறுதியாக முடிவெடுத்து விட்டதால் இனி அவரை கட்டாயப்படுத்தி இங்கே தங்க வைப்பதில் பிரயோஜனம் இல்லை என உணர்ந்த கதிர் ஊர்சொல்ல அனுமதித்தான்



உமையாள் தினமுமே சிகிச்சைக்காக சென்று கொண்டிருந்தாள்.


அவளிடத்தில் நல்ல மாறுதல் கிடைத்துக் கொண்டிருந்தது ஒரு நாள் ரத்தினம் பேப்பர் படித்து முடித்துவிட்டு அங்கிருந்து எழுந்து செல்ல உமையாளோ அந்த இடத்தில் அமர்ந்து கொண்டு அந்த பேப்பரைப் பிரித்து படிக்க ஆரம்பித்தாள்.


அதை கவனித்த கதிர் உடனே மருத்துவரை சந்தித்து விவரத்தை கூறவும் ரொம்ப நல்ல இம்ப்ரூவ்மென்ட் அவங்களால படிக்க முடியுது.

சீக்கிரமாவே பழைய நிலைமைக்கு வந்துருவாங்கன்னு நம்பிக்கை வந்துருச்சு என்று சந்தோஷம் கொண்டவர் யோசனையாக அந்த பொண்ணு என்ன படிச்சிருக்கு என கேட்டார்.


பிளஸ் டூ டாக்டர் ரொம்ப நல்ல சதவீதத்தில் பாஸ் ஆகியிருக்கா கடைசி பரிட்சை முடித்து வெளியே வரும் பொழுது தான் விபத்து நடந்தது.. வேதனையை மறைத்துக் கொண்டு கதிர் கூறவும் அதை உள்வாங்கிக் கொண்ட மருத்துவர்.


நடந்ததெல்லாம் மறந்திடலாம் கதிர் இனி நடக்க போறதை‌ மட்டும் பேசலாம் நீங்க ஏன் உமையாளை மேல படிக்க வைக்க கூடாது என கேள்வி எழுப்பினார்.


டாக்டர் எனக்குமே ஆசைதான் ஆனால் இது எந்த அளவுக்கு பாஸிபிள் என கேட்க.


எல்லா விதத்திலையுமே அது பாஸிபில் தான்.. அவளால படிக்க முடியுது அப்படின்னா கண்டிப்பா எழுதவும் முடியும் சோ நீங்க விரும்புற காலேஜ்ல அவளுக்கு அட்மிஷன் போடுங்க மேனேஜ்மென்ட் கிட்ட மட்டும் மறக்காம அவ கொஞ்ச நாள் சிகிச்சையில் இருந்த விஷயத்தை சொல்லிடுங்க.


அவ மென்டலி ஃபிட்னஸ்

பத்தி கேட்டாங்கன்னா நான் சர்டிபிகேட் கொடுக்கிறேன் இப்போ‌ எழுபத்தி ஐந்து சதவீதம் நார்மலா இருக்கற உமையாள் கல்லூரி போக ஆரம்பிச்சா நூறு சதவீதமும் சரியாயிடுவாங்க..கூடிய சீக்கிரம் பழைய உமையாள் நமக்கு கிடைச்சிடுவாங்க என்று மருத்துவர் உறுதி கொடுக்கவும்.


கதிர் அடுத்தடுத்து வேலைகளில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்தான்.

வீட்டின் அருகிலேயே ஓரளவுக்கு பெயர் வாங்கிய கல்லூரியில் அட்மிஷன்‌ போட்டவன் கல்லூரிக்கு பஸ்ஸில் சென்று வருவது போல ஏற்படும் செய்தான்.



உமையாள் இயற்கையாகவே யாரிடமும் அதிகமாக பேச மாட்டாள் அமைதி என்றால் அப்படி ஒரு அமைதி ஆனால் வீட்டு வேலைகள் அனைத்துமே தானாகவே எழுத்து போட்டு செய்பவள்.


காலையில் ரத்தினத்திற்கு காபி கொடுப்பதிலிருந்து இரவு அவரின் சரி செய்வது வரை அவள் தான் அதேபோல் கதிருடைய வேலைகளையும் அவள் தான் பார்ப்பாள்.


அவள் இயல்பாக வேண்டும் என்பதால் கதிரும் இதையெல்லாம் செய்யாதே என்று சொன்னதில்லை கல்லூரிக்கு செல்ல வேண்டும் என்று சொல்லவும் உமையாள் மிகவும் பயந்து போனாள்.


தன்னை இந்த வீட்டை விட்டு அனுப்புவதற்காக தான் கதிர் அப்படி சொல்கிறான் என பயந்தவள் கடைசி வரைக்கும் இந்த வீட்டில் ஒரு வேலைக்காரியா இருக்கிறேனே ப்ளீஸ் என்னை வெளியே அனுப்பாதீங்க என்று கூறினாள்‌


சிரித்த கதிரோ உன்னை எங்க நான் வெளியே போக சொன்னேன் படிக்க தானே சொல்றேன்.


இல்லை எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கு.. நான் இந்த வீட்டை விட்டு வெளியே எங்கேயும் போக மாட்டேன்.. போனா அவங்க .. என பழைய நிகழ்வுகளை‌ நினைத்து பாதியில் வார்த்தைகளை விழுங்கினாள்.



கதிருக்கு உமையாள் மெல்ல மெல்ல மீண்டு‌ கொண்டிருக்கிறாள் என்பது தெரியும் ஆனால் பழைய நிகழ்வுகள் அவளின் நினைவிற்கு வந்ததெல்லாம் தெரியாது.


பரவசமானவன் அவங்க..?‌அவங்கன்னா யாரு..?திருப்பி கேட்க.


முகத்தை மூடிக்கொண்டு அழுதவள்.

அந்த நாட்களை நினைவு கூர்ந்தாள்.


நான் எக்ஸாம் முடிச்சுட்டு வெளிய வந்தேன் அப்போ ஒருத்தர் உன் அம்மா வேலை செஞ்சுட்டு இருக்கும்போது கீழ விழுந்துட்டாங்கன்னு சொன்னாங்க.


பயந்து நானும் அவங்க பின்னாடியே போனேன்.. அப்புறம் அப்புறம் என்றவள் மேற்கொண்டு பேச முடியாமல் கேவிக்கேவி அழுதாள்.


அவளை அனைத்து ஆறுதல் படுத்தியவன் அப்புறம் என்ன ஆச்சு என‌மேலும் தூருவிக் கேட்க.


கொஞ்ச தூரம் போனதும் என்கிட்ட தப்பு தப்பா நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க நான் ரொம்ப போராடினேன் கடைசியில் யாரோ என் பின்னாடி இருந்து என் தலையில அடிச்சிட்டாங்க நான் மயக்கமாகி விழுந்துட்டேன் அதுக்கப்புறம் என்ன நடந்ததுன்னு தெரியாது..தீடிர்னு முழிச்சி பார்த்தா இங்க இருக்கேன் என்றாள்.


இதெல்லாம் எப்போ ஞாபகம் வந்தது.


யோசித்து பார்த்தவள் தெரியலையே என அப்பாவியாக சொன்னாள்.

பிறகு நான் என் அம்மாவை பாக்கனும் விசும்பினாள்.


உனக்கு பழசெல்லாம் ஞாபகம் வந்ததுமே உங்க அம்மாவை பாக்கணும்னு தோணலையா என்று கேட்கவும் .


அப்போ அம்மா இங்க தானே இருந்தாங்க..அதனால நான் சொல்லல.


என்ன அத்தை இங்க இருக்கும்போதே உனக்கு பழசு எல்லாம் ஞாபகம் வந்ததா என்ன அதிர்ச்சியுடன் கேட்பான்.


ஆமா..!.


ஏன் இதை உன் அம்மாகிட்ட சொல்லல.


தெரியலை.. சிறு குழந்தையாய் உதட்டைப் பிதுக்கினாள்.

பிறகு அவளாகவே அம்மா என்னோட இருந்ததால சொல்வ தோனலை போல.


சொல்லி இருக்கணும் இல்லையா அம்மா எவ்வளவு சந்தோஷப்பட்டு இருப்பாங்க என்றவன் சரி ஊர்ல இல்லாம ஏன் இங்க இருக்கிறோம்னு உனக்கு சந்தேகம் வரலையா அதை கூட நீ உன் அம்மாகிட்ட கேட்கலையா கேட்டு இருந்தா உன் அம்மா சுலபமா கண்டுபிடிச்சுருப்பாங்க உனக்கு எல்லாமே ஞாபகம் வந்துருச்சுன்னு என்று ஆதங்கத்துடன் சொன்னான்.


அப்பா ஊருல நிறைய பேர் கிட்ட கடன் வாங்கின விஷயம் தெரியும் அம்மா அந்த கடன்காரங்களுக்கு எல்லாம் பதில் சொல்ல முடியாம திணறினதையும் நான் பார்த்திருக்கேன்.


ஒருவேளை அவங்களுக்கெல்லாம் பயந்து அம்மா இங்க கூட்டிட்டு வந்து வீட்டு வேலை செய்றாங்கன்னு நினைச்சுட்டேன் இதை ஏன் கேட்டு அவங்களை‌ மேலும் கஷ்டப்படுத்தணும்னு தான் சொல்லல.

என தாயிற்காக எதையும் கேட்டாமல் விட்டதை கூறினாள்


சரி அம்மா போகும்போது நீயும் போய் இருக்கலாம்ல்ல ஏன் போகலை.


அம்மா என்னையும் அழைச்சிட்டு போயிடுவாங்கன்னு தான் நினைச்சேன் அப்போ உங்ககிட்ட பேசறதை கேட்டேன் என்னை இங்க விட்டுட்டு போறதா சொன்னாங்க .



ஒருவேளை அம்மா என்னை இங்கே வேலைக்கு விட்டுட்டு நிறைய பணம் வாங்கிட்டாங்களோன்னு நெனச்சு தான் மௌனமா இருந்துட்டேன் அது மட்டும் இல்லாம அம்மா இங்கிருந்து போகும்போது..



இவங்கெல்லாம் உன்னோட சொந்தம்..சொந்த தாய்மாமன் குடும்பம்.. எப்பவுமே அவங்க கிட்ட மரியாதையா நடந்துக்கனும்..உன் மாமன் மகன் கதிர் உனக்கு கடவுள் மாதிரி உன் வாழ்க்கையை திருப்பிக் கொடுப்பதற்காக போராடிட்டு இருக்கான்..என்ன ஆனாலும் சரி இந்த வீட்டை விட்டு நீ வெளியே வரக்கூடாது கடைசி வரைக்கும் இந்த வீட்ல ஒரு வேலைக்காரியா உன்னோட கடமையை செய்யணும் அப்படின்னு சொன்னாங்க அதனாலதான் நான் சொல்லல..என்றாள்‌


உங்க அம்மா என்கிட்ட நிறைய பேசிட்டு இருந்தாங்க, அதையெல்லாம் நீ கேட்டு இருந்தா இப்படி நீ உன்ன பத்தி விஷயங்களை மறைச்சிருக்க மாட்டேன் கடைசில பேசுறதை மட்டும் கேட்டுக்கிட்டு நீயா பெரிய மனுஷி மாதிரி முடிவு எடுத்துட்டேன் என சலித்துக் கொண்டான்.


பிறகு சரி விடு என்றவன் மொபைல் போனை எடுத்து இருவர் புகைப்படத்தை காட்டி உன்கிட்ட தப்பா நடந்துக்கிட்டவங்க இவங்களா என்று கேட்க ஆமா ஆனா இவங்க ஏன் இப்படி அரைநிர்வாணமா கிடக்கறாங்க..யார் இவங்களை இப்படி அடிச்சி வேட்டியால கையை கட்டி போட்டது.. கண்களை‌ விரித்து சந்தோஷமாக கேட்டாள்.


உன்கிட்ட தப்பா நடந்தவனுங்களை நான் சும்மா விடுவேனா.. அதான் அவனுக இடத்துக்கே போய் அடிச்சி துவைச்சி இந்த மாதிரி ரோட்ல படுக்க வைத்து போட்டோ எடுத்தேன்.


என்னைக்காவது நீ தெளிவாகும்போது இதெல்லாம் உன்கிட்ட காமிக்கணும் இல்ல அதுக்காக என்று அவன் பெருமையாக கூறவும்.


தேங்க்ஸ் அத்தான் என்று முதல்முறையாக அவனை முறை வைத்து பேசியவள் அவளையும் மீறிய சந்தோஷத்தில் எம்பி அவனது கன்னத்தை எச்சில் படுத்தினாள்.


நொடியில் திடுக்கிட்டவன் அடுத்த நொடியே கன்னத்தை துடைத்து அதன் ஈரத்தை விரலால் தேய்த்துப் பார்த்தவனுக்கு அவனையும் அறியாமல் புன்னகை வெளிப்பட்டது.


அதன் பிறகு உன் கிட்ட தப்பா நடந்தவங்க இப்போ போலீஸ் ஸ்டேஷன்ல‌ இருக்காங்க என்னைக்குமே அவங்க வெளியே வராத மாதிரி நிறையா கேஸ் அவங்க மேல போட்டிருக்கு.

நீ இனிமே தைரியமாக காலேஜ் போயிட்டு வரலாம் என சமாதானப்படுத்தி தான் காலேஜ் அனுப்பி வைத்தான்.



அங்கு செல்ல செல்லவே அவளுடைய பழைய பழக்கங்கள் எல்லாமே ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வரத் தொடங்கியது.


அமைதியாக இருந்தாலும் அவளிடத்தில் வந்து பேசுபவர்களிடம் நன்றாகவே பழகுவாள்.. அதனாலே அவளுக்கென்று தோழிகள் வட்டம் உருவானது.


எப்படி மூன்று வருடங்கள் கடந்தது என்றே தெரியாத அளவிற்கு மிக வேகமாக நாட்கள் நகர்ந்தது .


கதிர் முப்பது வயதை தாண்டி விட்டான்.


வள்ளியாக அவ்வப்போது வந்து உமையாளை பார்த்து செல்வது.

மகள் முற்றிலும் குணமாகிவிட்டால் என்று தெரிந்ததுமே சந்தோஷத்தோடு ஊரிலேயே செட்டில் ஆகிவிட்டார்.


நம்பிக்கையானவர்களின் கையில் மகள் இருக்கிறார் அதன் பிறகு அவருக்கு என்ன கவலை அதுமட்டுமின்றி கதிரும் அவரது வாழ்வாதாரத்திற்காக சில நிலபுலன்களை வாங்கி அதை விவசாயத்திற்கு விட்டு மேற்பார்வை பார்க்க வள்ளியை நியமித்தான்.

அதில் வரும் வருவாய் முற்றிலும் வள்ளியிடம் சேர்வது போல பார்த்துக்கொண்டான்.. வள்ளி எவ்வளவோ மறுத்து பார்த்தார் கதிர் பிடிவாதமாக இந்த உதவியை ஏற்றுக் கொண்டே ஆகவேண்டும் என கூறிவிட்டான்.


இது உங்களுக்கு தாய் வீட்டில் இருந்து வரும் சீதனம் என நினைத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லவுங அதன் பிறகு வள்ளியால் மேற்கொண்டு வாதாட முடியவில்லை..


கௌரிக்கு தான் இப்பொழுது மகனின் நிலையை நினைத்து தினம் தினம் கவலை. உமையாள் வீட்டு வேலை எல்லாவற்றையும் இழுத்துப் போட்டுக் கொண்டு செய்வது வீட்டை நிர்வகிப்பது என பொறுப்புகள் பலவற்றை கையில் எடுத்துக் கொள்ள கௌரிக்கு அவள் மீது கோபப்படவே தோணவில்லை.


உறவினர் பெண் உரிமையாய் செய்கிறாள் அதை ஏன் தடுக்க வேண்டும் என விட்டுவிட்டார்.


என்ன முதலில் பயந்து பயந்து அத்தை என்று அழைப்பாள் இப்பொழுதெல்லாம் உரிமையாகவே அழைக்கிறாள்.. நிவேதாவை எவ்வளவோ சமாதானம் செய்து பார்த்தாகிவிட்டது துளி கூட அசைந்து கொடுக்கவில்லை.


இப்பொழுது சமீபமாக வேறு ஒருவனை காதலித்துக் கொண்டிருப்பதாக தகவல் வரவும் வெறுத்துப் போய் அப்படியே விட்டுவிட்டார்.


தற்பொழுது உமையாளை பார்க்கும் பொழுது ஏன் கதிருக்கு இவளையே திருமணம் செய்து வைத்துக்கூடாது என தோன்ற ஆரம்பித்துவிட்டது.



வீட்டிற்கு அடங்கியிருக்கிறாள்..

நம்மிடமும் பயப்படுகிறாள்..கதிரிடமும் சினேகமாக இருக்கிறாள்.. அவன் கோபமாக கத்தும் சமயங்களில் இவள் பொறுமை காக்கிறாள் எந்த விஷயத்தை எப்பொழுது அவனிடத்தில் சொல்ல வேண்டும் என்பதை தன்னைவிட அந்தப் பெண் நன்றாக தெரிந்து வைத்திருக்கிறாள் வள்ளி கண்டிப்பாக மறுப்பு தெரிவிக்க போவதில்லை ரத்தினமும் அவ்வாறே ஆனால் கதிர் என்ன சொல்வான்‌ இருவருக்கும் வயது வேறு தடையாக இருக்கிறதே.. எட்டு வயதெல்லாம் பெரிய வித்தியாசம் கிடையாது ஆனால் கதிர் அதை முன்னிறுத்துவானே என்ன செய்வது எப்படி இவர்கள் இருவரையும் திருமண பந்தத்தில் இணைப்பது என்று யோசிக்க தொடங்கி விட்டார்.


கௌரி மட்டும் இப்படி நினைத்துக் கொண்டிருக்கவில்லை ரத்தினத்தின் மனதிலும் இந்த எண்ணம் எப்பொழுதோ தோன்றி விட்டது.தன்னுடைய சங்கடங்களை எல்லாம் புறந்தள்ளிவிட்டு சகோதரியிடம் பேசியும் விட்டார்.


கரும்பு தின்ன கசக்கவா செய்யும்..தம்பி கேட்கவும் வள்ளி உடனே ஒத்துக் கொண்டார்.


ஆனால் கதிரின் மனதில் என்ன இருக்கிறது என்று தெரியாமல் எப்படி இந்த பேச்சை தொடங்குவது என தயக்கம் காட்டினார்.


அவருக்கு இந்த திருமண உறவை விட கதிர் எப்பொழுதும் அவரிடத்தில் நன்றாக பழக வேண்டும் ஒருவேளை உமையாளை அந்த கோணத்தில் அவன் வைத்துப் பார்க்காத போது இவராக சென்று திருமணத்தைப் பற்றி பேசி அவன் கோபித்துக் கொண்டால் அவரால் தாங்க முடியாது அதனால் கதிராக இதைக் கேட்டால் எனக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லை என பச்சைக்கொடி காட்டி விட்டார்.


ரத்தினம் வள்ளியிடம் பேசிய விஷயங்களை கௌரியிடம்.

உடனடியாகவே தெரிவித்துவிட்டார்.


கௌரிக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தாலும் அதிர்ச்சி அடையவில்லை ஏனென்றால் அவர் மனதிலுமே இந்த எண்ணம் தானே சில நாட்களாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.


உங்க அக்கா சம்மதித்து விட்டார்களா என்று ஆர்வமாக கேட்கவுமே ரத்தினம் புரிந்து கொண்டு அப்படின்னா நீயும் இதைப்பற்றி தான் யோசிச்சிகிட்டு இருந்தியா என கேட்டார்.


ஆமாங்க கதிருக்கும் வயசாகிட்டே இருக்கு எந்த பொண்ணுமே அவனுக்கு பிடிக்கல உமையாள் கிட்ட கொஞ்சம் நெருக்கமா பழகுற மாதிரி இருக்கு ஒருவேளை அவனுக்கு விருப்பம்னா உடனே திருமணத்தை செய்யலாம்.


உங்க அக்கா என் மேல இருக்குற கோபத்துல கதிருக்கு உமையாளை மணமுடித்து வைக்க மாட்டார்களோ என்னவோன்னு கொஞ்சம் பயந்துகிட்டு இருந்தேன் .


ஆனா நீங்க சொன்ன பிறகு எனக்கு பயம் இல்லை இப்போ என் கவலை எல்லாம் கதிரை நினைத்து தான்.


அவன்கிட்ட இதை பத்தி எதார்த்தமா பேசவும் முடியல பேசாம இருக்கவும் முடியல அவன் மனசுல என்ன இருக்குன்னு தெரியலையே.. யார் மூலமா தெரிஞ்சுக்கலாம் என அவரிடமே கேட்டு வைத்தார்.


ரொம்ப போட்டு குழப்பிக்காத கௌரி அவனுக்கான பெண் உமையாளா இருந்தா யார் தடுத்தாலும் அது‌ மாறாது.. உமையாள் ஓட படிப்பு முடியட்டும் ஒரு நல்ல நாளா பார்த்து நானே அவர்கிட்ட பேச்சு கொடுத்து முதல்ல அவ சம்மதத்தை வாங்குவோம் அதன் பிறகு கதிரோட சம்மதத்தை வாங்கிக்கலாம் என்றார் .


ஆனால் கௌரியோ இல்லங்க முதல்ல கதிரோட சம்மதத்தை வாங்குங்க அதுக்கப்புறம் உமையாள் கிட்ட பேசிக்கலாம்.. கதிர் மனசுல அப்படி ஒரு எண்ணம் இல்லாம இருந்தா தேவையே இல்லாம அந்த பொண்ணோட மனசுல குழப்பத்தை ஏற்படுத்தின மாதிரி ஆயிடும் என ஒரு பெண்ணாக கணவருக்கு அறிவுரை வழங்கினார்.


அதுவும் சரிதான் சரி காத்திருக்கலாம் காலம் அதுவே அதற்கான நேரத்தையும் அமைத்துக் கொடுக்கும்.
 
Top