எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

இதழோரமாய் சிறு புன்னகை - 13

admin

Administrator
Staff member

அத்தியாயம் 13​

இரவு விளக்கின் வெளிச்சத்தில் மிளிர்ந்து கொண்டிருந்தது அகரனின் அறை. கை, கால்களை சுருக்கி கொண்டு, அயர்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருந்தாள் பெண்.​

பூங்காரிகையைப் பழிதீர்க்க வேண்டுமென்ற எண்ணத்தில் மெல்ல அறைக்குள் நுழைந்தான் அகரன்.​

காற்றுக்கும் கேட்காத அளவிற்கு மெல்ல நடந்து வந்தவன். முதலில் தான் செய்ய வேலையை முடித்து விட்டே படுக்கையில் ஆழ்ந்து உறங்கி கொண்டிருந்தவளை பார்த்தான்.​

கட்டிலின் ஒருபக்கம் முழுவதும் அவளது கூந்தல் தன் ஆக்கிரமிப்பை நிகழ்த்தி இருக்க, கார்கூந்தலின் அழகில் விழியெடுக்க முடியாது அவளையே பார்த்தான் மாயோன்.​

சிப்பிப் போன்ற இமைகள் இரண்டும் மூடி இருக்க,காரிகையின் பன்பட்டர் கன்னங்களை பார்த்ததும் தன் இதழ்களை அதில் அழுத்திப் புதைக்க வேண்டும் என்ற ஆவல் எழுந்தது..​

அக்கணம் தான் வந்த நோக்கத்தையும் மறந்தவனாய் அவளை நெருங்கினான். மெல்லக் குனிந்து அவள் பட்டு கன்னத்தில், இமைகள் மூடி முத்தமிட்டான்.​

"ம்ப்ச்.." சின்னதாய்,சிணுங்களாக ஒலித்தது ஆடவன் கொடுத்த முத்ததின் சத்தம்.​

அவன் அறையில் ஏற்படுத்திய மாற்றத்தலா?இல்லை முத்ததின் ஈரத்திலா ? இல்லை காளையின் மூச்சு காற்றின் தீண்டலால? இல்லை அவனது குட்டி தாடியின் குறுகுறுப்பாலா? ஏதோ ஒன்று அக்னியைக் கண் விழிக்க வைத்திருந்தது.​

கண் விழித்தவளின் கண்களுக்குள் ஆடவனது தாடியடர்ந்த முகம் விழுந்தது. சற்றும் எதிர்பாராத நேரத்தில் அகரனின் முகத்தை காணவும் திடுக்கிட்டு விழித்து பதறிப் போனாள் பெண்.​

அந்த பதற்றம் கூட நிமிடங்கள் மட்டுமே நீடித்தது. படுக்கையிலிருந்து எழுந்து நின்றபடி "இந்த நேரத்தில இங்க என்ன பண்றீங்க.." அதட்டலாகவேக் கேட்டாள்.​

அவளது குரலில் இருந்த அதட்டலும்,அதிகாரமும் மாலையில் அக்னி பேசிய அனைத்தையும் நினைவிற்கு கொண்டு வர, வன்மத்துடன் பார்த்தான் அகரன்.​

"உங்ககிட்ட தான் கேட்கிறேன் மிஸ்டர் அகரன் ஆதித்தன்.பதில் சொல்லுங்க இங்க என்ன பண்றீங்க..." என கேட்டாள். தற்பொழுது அவளையும் மீறி அவளது குரல் நடுங்கியப்படி ஒலித்தது. அதை அவள் உணரந்தாளோ இல்லையோ அகரன் அதை நன்றாகவே உணர்ந்தான்.​

"ம்ச்.." நேரடியாகவே சலித்துக் கொண்டவள் கைகட்டி ஆடவனை தீர்க்கமாக பார்த்தாள்.​

அவளது கட்டியிருந்த இரு கைகளையும், நிலத்தில் அழுத்த பதிந்திருந்த கால் விரல்களுமே கூறியது அவளுள் ஊடுருவிய குளிரின் அளவை. இதழ்களுக்குள் சிரித்தபடி சுவரில் மாட்டி இருந்த கடிகாரத்தை பார்த்தான்.​

ஆடவன் பார்வையைத் தொடர்ந்து அவளது விழிகளும் கடிகாரத்தை பார்த்தது. அது நள்ளிரவு இரண்டு மணியை காட்டியது.​

"இப்ப என்னன்னு சொல்ல போறீங்களா இல்ல நான் மாமாவை கூப்பிடவா.." எனக் கேட்டுக் கொண்டே அவன் புறம் திரும்பியவளின் மீது குளிர்ந்த நீரை ஊற்றினான் .​

அறையே உறைந்து விடும் ஏசிக்காற்றில் ஊசியாய் குத்தும் குளிர்ந்த நீரை மேனியில் வாரி இறைத்து விட்டத்தில் "ஹிக்..." என்று அதிர்ந்த பேதையின் தொண்டைக் குழி விக்கி திக்க, நடுக்கத்தில் உறைந்து விட்டாள்.​

அக்னியின் அதிர்ந்த விழிகளை இகழ்ச்சியாக பார்த்தவன் "ஒரு நாள் முழுக்க நான் உனக்கு போர்வையா இருந்திருக்கேன். சோ உன் உடம்பு முழுக்க சகதியா இருக்கும்ல அதான் நானே குளிப்பாட்டி விடலாம்னு வந்தேன். என்ன கொஞ்சம் லேட் ஆயிடுச்சு..." சற்று நக்கலாக மொழிந்து விட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.​

குளிரூட்டியின் அதீத வேகத்திலும் தற்போது அகரன் ஊற்றிய குளிர்ந்த நீராலும் பெண்ணின் என்புகள் வரை குளிர் ஊடுருவியது. உடல் விரைத்து, பற்களும், அவயங்களும் மெல்ல ஆட​

தொடங்கியிருந்தது அக்னிக்கு.​

இங்கு அரவிந்தின் அறைக்குள் நுழைந்தவன் மனம் ஆனந்த கூச்சலிட்டது. 'அகரன் டி...அகரன்... அகரன் அடங்கறது இந்த அதிகாரத்தியிலயே இல்லை...' என்று படுக்கையில் ராஜ தோரணையில் அமர்ந்தான்.​

"அண்ணா எங்க டா போன..." கரகரத்தக் குரலில் கேட்ட அரவிந்தைப் பார்த்தான்.​

"பாத்ரூம் போனேன் டா..." என்று படுக்கையில் விழுந்தவனை நொடியும் தாமதிக்காமல் அணைத்துக் கொண்டான் அரவிந்த்.​

"நீ ஏன் இப்படி ஜில்லுன்னு இருக்க, எனக்கு குளுருது..." சிணுங்கிக் கொண்டே அவனை விட்டு விலகிப் படுத்தான்.​

'ஆண்மகன் அவனே சாதாரண உடல் குளுமையை தாங்க மாட்டாதவனாய் விலகிப் படுக்கிறான் என்றால் அவளது நிலை... உள்ளுக்குள் அவளுக்காக துடித்துக் கொண்டிருந்த மனம் கேள்வி எழுப்பியது. அன்று ஊட்டியில் அவள் நடுங்கியது நினைவு வந்தது. பட்டென படுக்கையில் இருந்து எழுந்தான்.​

அவன் படுக்கையில் இருந்து எழுந்த வேகத்தில் அரவிந்திற்கும் உறக்கம் களைந்தது "என்னாச்சுன்னா..." கண்களை தேய்த்துக் கொண்டே கேட்டான்.​

"ஒன்னுமில்ல நீ படு, நான் கொஞ்ச நேரத்துல வந்வந்துடறேன்..." என்றவன் அரவிந்தின் பதிலைகக் கூட கேட்காது எழுந்து நடக்க ஆரம்பித்தான்.​

'அவள் குளிரில் நடுங்க வேண்டும் என்று தானே இப்படியொரு காரியத்தையே செய்தோம். இப்போது என்ன திடீர் அக்கறை? அவள் எப்படியோ போகட்டும் விடு... இனி அவள் உன் வழிக்கு வராமல் இருந்தால் நல்லது தான்...' ஒரு மனம் கத்தியது.​

' அவள் எப்படியோ போகட்டும்...' என அவனுள் இருந்த அகம்பாவிக் கூறியதும் தான் தாமதம் அவனையும் அறியாமல் உள்ளுக்குள் ஓர் பதற்றம் சூழ்ந்தது.​

அவன் செய்து காரியம் கண்முன்னே தோன்றி அவனை இன்னும் பதட்டத்திற்கு உள்ளாக்கியது..​

' இன்னும் குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டிருக்க அவள் என்ன முட்டாளா? எப்பொழுதோ நீ அதிகப்படுத்திய குளிரூட்டியின் வேகத்தை குறைத்து அறையின் வெப்ப நிலைக்கு மாற்றி இருப்பாள். அவளது நனைந்த உடைகளை மாற்றி படுக்கையில் விழுந்து போர்வைக்குள் தன்னை நுழைத்து இருப்பாள்...' தனக்கு தானே சமாதானம் கூறிக் கொண்டே தன்னுள் எழுந்த பதட்டத்தை முகத்தில் காட்டாது அறைக்கதவை திறந்தான்.​

நிமிடம் அப்படியே நின்று விட்டான். அவள் எதெல்லாம் செய்திருப்பாள் என்று தனக்கு தானே ஆறுதல் கூறிக் கொண்டு வந்தானோ அதை எதையுமே செய்யாமல் சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு அவன் எப்படி விட்டு சென்றானோ அப்படியே நின்றிருந்தாள்.​

உடல் விரைத்து எங்கோ வெறித்து பார்த்த வண்ணம் நின்றிருந்தவளின் பற்களும், அவயங்களும் குளிரில் கடகடவென ஆடிக் கொண்டிருந்தது. அவளது நிலையைப் பார்த்தவன் நொடியும் தாமதிக்காமல் அறைக்குள் சென்று குளிரூட்டியை அறை வெப்ப நிலைக்கு மாற்றினான். பின் மங்கையிடம் விரைந்தவன்​

அவனது உடையை நீட்டி "போ போயி மாத்திட்டு வா..." என்றான் குற்றவுணர்வு மேலோங்கிய குரலில்.​

அவளோ அசையவில்லை வாய் திறந்து ஒரு வார்த்தை பேசவில்லை, அவன் பேசியது அவளது காதில் விழுந்ததா என எண்ணும் அளவிற்கு சிலை போல் நின்றாள். அவளது இச்செயல் கூட வீம்பாக தெரிந்தது.​

"போயி மாத்திட்டு வா இல்லைன்னா நானே மாத்தி விட வேண்டியதா இருக்கும்..." சற்றே உரத்த குரலில் அதட்டியப்படி கூறினான்.​

"என்னால வர முடியாது..." மெல்லிய, நடுங்கிய குரலில் கூறினாலும் அழுத்தமாகக் கூறினாள்.​

அதற்கு மேல் கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தால் வேலைக்காகாது என நினைத்தவன் பட்டென அவளைத் தூக்கிக் கொண்டான். டிரெஸ்ஸிங் ரூமிற்கு தூக்கி சென்றவன் படபடவென அவளது உடைகளை களைந்து, மாற்று உடை அணிய வைத்து, அவளது அடர்ந்த கேசத்தை உலர வைத்தான். இத்தனைக்கும் அவளது மேனி குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டே தான் இருந்தது.​

"முட்டாளா டி நீ...எப்படி விட்டுட்டு போனனோ அப்படியே நின்னுட்டு இருக்க... சரிதான் போடான்னு ஏசியை ஆப் பண்ணிட்டு ட்ரெஸ மாத்திட்டு படுக்க வேண்டியது தானே. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் விட்டிருந்தா குளிரில செத்து போயிருப்படி முட்டாள்..." கோபத்தில் கத்தினான்.​

"செத்து போயிருப்ப..." என்ற வார்த்தையில் அவளையும் அறியாமல் கண்களில் கண்ணீர் தேங்கியது. மங்கையின் கண்ணிரைப் பார்த்தவன் அதற்கு மேல் முடியாதவனாய் இழுத்து அணைத்துக் கொண்டான்.​

பெண்ணின் நிமிர்ந்த நடையையும், நேர்கொண்ட பார்வையும் சிதைக்க வேண்டுமென நினைத்தவன் அதில் தற்பொழுது வெற்றியும் பெற்று விட்டான். ஆனால் அந்த வெற்றி இவனுக்கு கொண்டாட்டத்தை கொடுக்கவில்லையே. மாறாக வலியை தானே கொடுக்கிறது.​

அந்த வலி இத்தனை வருடங்களாக அழுகை என்றால் என்னவென்று கேட்டுக் கொண்டிருந்த அகம்பாவியின் கண்களில் கண்ணிரைக் கொடுக்கிறதே...​

நொடிக்கு ஒருமுறை அணைப்பில் இறுக்கத்தைக் கூட்டினான். ஆண்மகனின் கண்களில் நில்லாமல் கண்ணீர் வழிந்தது.அது அவளது தோள்பட்டையை நனைக்கவும் செய்தது. ஆண்மகனின் கண்ணீரால் குளிரால் நடுங்கிக் கொண்டிருந்த அக்னிசிலை மெல்ல உருக ஆரம்பித்தது.​

அவனது இறுகிய அணைப்பை விடாது தொடர்ந்து கொண்டே இருந்த நேரம் தாய் பறவையின் சிறகுகளுக்குள் ஒளிந்து கொள்ளும் குஞ்சு பறவையாய் அவனின் மார்ப்பில் புதைந்தாள். இத்தனை நேரம் சிலையாய் நின்றிருந்தவள் தனக்குள் புதையவும் இன்னும் இன்னும் இறுக்கத்தைக் கூட்டினான்.​

அவனது மார்ப்பை மங்கையின் கண்ணீர் நனைத்தது. அவளின் ஒவ்வொரு துளிக் கண்ணிரும் அகரனுள் இருந்த அகம்பாவியை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அழித்தது.​

நிமிடங்கள் பல கடந்த பின், அவனது உஷ்ணத்தை அவளுள் கடத்திய பின், ஓரளவிற்கு நடுக்கம் குறைந்திருந்தது.​

அவளை விட்டு பிரிந்தவன் மங்கையை படுக்கையில் கிடத்தி கனமானப் போர்வையை போர்த்தி விட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தவன் அடுத்த சில நிமிடங்கள் சூடான பானத்துடன் வந்தான்.​

இத்தனை நேரம் நீ செய்த அனைத்தும் வீண் என்பதைப் போல் பற்கள் நில்லாமல் ஆட கை,கால்களை குறுக்கி கொண்டு படுத்திருந்தாள்.​

அவளது நடுக்கத்தைக் கண்டு உள்ளுக்குள் நின்றிருந்த கிலி மீண்டும் தொற்றிக் கொண்டது.​

"புவி..." என்றவனாய் அவளை நெருங்கியவன் கொண்டு வந்த பானத்தைக் கொடுத்தான். சூடான பானம் உள்ளே இறங்க இறங்க அவளுள் நடுக்கத்தை கொஞ்சமாக குறைத்தது.​

இருந்தும் அவளது உடல் ஜில்லிட்டு கிடந்தது. நிமிடம் யோசிக்காது மங்கையின் காலை தன் கைகளுக்குள் அடக்கியவன் அதனை சுடு பறக்க தேய்த்து விட்டான். அடுத்தடுத்து பாவையின் உள்ளங்கை...உள்ளங்கால்கள் என மாறி மாறி சூடு பறக்க தேய்த்து விடலானான்.​

பின் சூடு நீரில் முகத்தை கழுவி விட்டு, தலைவலிக்கு மீண்டுமொருமுறை சூடான பானத்தை அவளுக்கு கொடுத்தான். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளது உடல் சாதாரண வெப்பநிலையை எட்டியிருந்தது.​

அவளது கேசத்தை கோதிக் கொண்டிருந்தவனுக்கு அவள் இயல்புக்கு திரும்பியது நன்றாகவே புரிந்தது... சுவரில் மாட்டியிருந்த கடிகாரத்தைப் பார்த்தான் மணி நான்கைக் காட்டியது...​

நீண்ட நெடிய பெருமூச்சுடன் படுக்கையில் இருந்து எழுந்தவன் என்ன நினைத்தானோ மீண்டும்​

பாவையின் நெற்றியில் அழுத்தமாக இதழ் பதித்து ' கண்ண மூடித் தூங்குடி...' என்று அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.​

கண்ணத்தில் முத்தமிட்டால் - உள்ளந்தான்​

கள்வெறி கொள்ளு தடீ !​

உன்னைத் தழுவிடிலோ - கண்ணம்மா !​

உன்மத்த மகுதடீ !​

சற்றுன் முகஞ் சிவந்தால் - மனது​

சஞ்சல மாகு தடீ !​

நெற்றி சுருங்கக் கண்டால் - எனக்கு​

நெஞ்சம் பதைக்கு தடீ !​

உன்கண்ணில் நீர்வழிந்தால் - எந்நெஞ்சில்​

உதிரம் கொட்டு தடீ !​

எங்கண்ணிற் பாவையன்றோ ? - கண்ணம்மா !​

என்னுயிர் நின்ன தன்றோ ?​

மலரட்டும் சிறு புன்னகை....​

 
Last edited:

Priyakutty

Active member
அவரே ஜில் தண்ணி மொண்டு அந்த புள்ள மூஞ்சில ஊத்திட்டு, ac அதிகமா வச்சுட்டு ... இப்போ ட்ரஸ் மாத்திவிட்டு, சூடா குடிக்க கொடுத்து உள்ளங்கை தேச்சு விட்டுனு அவங்கள சரியும் பண்ணுறாரு...

என்னையா நெனச்சுட்டு இருக்க உன் மனசுல 🙄

கிறுக்கு பய 😬😤
 
Agara kiruku payale. Agni ku enna achu. Kulir avaluku Agatha. Yen freeze agi ninna. Ippo mattum akkarai sakkaraiya valiyuthu erumaiku
😂😂😂லைட்டா தானே கொடுமை பண்ணான்... அவன் வருவன்ணு எதிர் பார்த்து இருப்பா போல கா.. அவளை பலி வாங்கிட்டா ஆனா... மனசு கேட்கல
 
அவரே ஜில் தண்ணி மொண்டு அந்த புள்ள மூஞ்சில ஊத்திட்டு, ac அதிகமா வச்சுட்டு ... இப்போ ட்ரஸ் மாத்திவிட்டு, சூடா குடிக்க கொடுத்து உள்ளங்கை தேச்சு விட்டுனு அவங்கள சரியும் பண்ணுறாரு...

என்னையா நெனச்சுட்டு இருக்க உன் மனசுல 🙄

கிறுக்கு பய 😬😤
😬😬 பழி வாங்க முடிவு பண்ணவன அப்படியே போகமா என்ன பண்றான் பாருங்க.

என்ன செய்ய பழியும் வாங்கனும்... ஆனா அவளோட நிலை இவனுக்கு கஷ்டமா இருக்கே
 
Top