எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

வர்ணங்கள் 15

NNK-54

Moderator

வர்ணங்கள் 15
சிறியவளுடைய மனம் சொல்லும் விஷயங்கள் புரிந்தததனாலேயே அவளது அம்மாவால் தன மகளின் கருத்தோடு ஒத்துப்போக முடியவில்லை. “ப்ச்..இங்கே இந்தியாவில வேலைன்னு அனுப்பி வச்சது உங்க அலுவலகம்.நீயா இங்கே கேட்டுகிட்டு வரல்ல.அதோட இப்போதான் இங்கே வந்தோம்.எங்க இரண்டு பேரையும் சென்னைல விட்டுட்டு மாசக் கணக்குல நீ பெங்களூருல இருந்த.அப்போவும் குழந்தையை பார்த்துட்டு இங்கே மேனேஜ் பண்ணேன்.
திரும்பவும் சிங்கப்பூருக்கு போகணும்னு உனக்கு தோணுதா..விளையாடுறீயா . உன்னோட மனசுல என்ன ஓடுதுன்னு எனக்குமே நல்லா தெரியும். பெண் குழந்தைகள் இந்தமாதிரி பிரச்சனைக்கு ஆளாரது இங்கே மட்டும் இல்லே.உலகம் முழுவதும் இப்படித்தான் நடக்குது. இப்போவெல்லாம் பெண் குழந்தைகள் மட்டும் இல்லே.ஆண் குழந்தைகளும் கூட இந்த மாதிரி பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளாக்கப் படுறாங்க .
குழந்தைகளுக்கு சரி-தவறு சொல்லித்தரணும் .தன்னை காப்பாத்திக்க சொல்லிக் கொடுக்கணும். அதைவிட்டு நீயே பயந்து ஓடுறதை பத்தி யோசிக்கிற.
அதோட,இன்னொன்னு.. ,நேத்து ஜெயந்தன் உன்னையும் குழந்தையையும் கொண்டு வந்து வீட்டுல விட்டுட்டு போனாரு. அவருக்கு இன்னொரு வாழ்க்கை அமைஞ்சிருச்சான்னும் எனக்குத் தெரிஞ்சுக்கணும். எப்படியாவது உன்னோட வாழ்க்கையை சரி செஞ்சே ஆகணும். உன்னோட,உன்னோட பொண்ணோட உங்க ரெண்டு பேரோட வாழ்க்கைக்கும் பாதுகாப்பும் உறுதியும் ஏற்படுத்திக்கொடுக்கணும்.
எவ்ளோ வருஷம் உன்னோட பொண்ணுக்கு அப்பா உறவை சொல்லிக்கொடுக்காம ,அறிமுகம் செய்யாம இருக்க முடியும்? இல்லே..வேற யாரையாவது கல்யாணம் செஞ்சுக்க ஓத்துக்கோ. உன்னோட ஹஸ்பண்ட் இல்லேன்னு சொல்லி ஏற்பாடு பண்ணலாம்.
அந்த பிரணவ்,அவன் கூட உன்னை கல்யாணம் செஞ்சுக்க ஆசை பட்டான்.நீதான் பிடிக்குடுக்காம வந்துட்ட.”
அம்மாவின் கூற்றை பெண்ணால் ஏற்க முடியவில்லை. அம்மா சொல்வது நிதர்சனம். ஆனால்,கணவன் இல்லை என்பதற்கு என்ன அர்த்தம் சொல்வது?
என்னால் நிச்சயம் வேறு ஒருவரோடு வாழ்க்கையை அனுமதிக்க முடியாது. ஜெயந்தன் அவரோடும் முடியாது தானே..என்று வேறு பேச்சை வளர்க்க மனமற்றவளாக அலுவலகம் கிளம்பி சென்றாள் . இன்னும் ஒரே வாரத்தில் இவள் இந்தியாவுக்கு எந்த கட்டிடம் கட்டுவதற்க்காக வேலைக்கு வந்தாளோ ,அந்த வி வேலை ஆரம்பிக்கப் போகிறது.
மனதுக்குள் சந்தோஷமும் பயமும் சேர்ந்து வந்து தொலைத்தது. ஜெயந்தன்..அவனை நான் மிகவும் விரும்புகிறேன்,ஆனால் காதல் நிறைவேற வழி இல்லையே!என்று சோர்ந்து போனாள் .மாலை தியா பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து வீடு வந்து சேர்ந்தாள்.வந்தவுடன் அம்மாவுக்கான அவளது தேடல் ஆரம்பமானது. இன்று தான் வீடு வரும்பொழுது அம்மா கண்டிப்பாக வீட்டில் இருப்பாள் என்று ஆசையாக வந்தாள் குழந்தை. முதல் நாள் சம்பவத்திற்குப் பிறகு அவளது மனம் அம்மாவை முன்பைவிட மிக அதிகமாக தேடியது.
அம்மாவை காணும் என்றவுடன் புத்தகப்பையை தூக்கி ஓரமாக போட்டவள்,கன்னத்தில் கைகளை தாங்கிக்கொண்டு சோஃபாவில் அமர்ந்துவிட்டாள் . அழுகையில் அவளது உதடுகள் பிதுங்க, முகம் சிவந்துபோய் கண்கள் வீங்குமளவிற்கு அழ ஆரம்பித்தாள் தியா.
பாட்டி செய்த சமாதானம் ஏதும் அவளிடம் எடுபடவில்லை. சாப்பிடவும் ஒத்துக்கொள்ளாமல் மூச்சு இரைக்க அழுது கொண்டிருந்தாள் . சரியாக அந்த நேரத்தில் அவர்கள் வீட்டு காலிங் பெல்லை அழுத்தினான் ஜெயந்தன்.அவனால்,தியாவை பாராமல் அலுவலகம் செல்ல முடியவில்லை.
ஒரு எரிச்சலுடனேயே கதவைத் திறந்த சுபாவின் அம்மாவுக்கு லேசாக அதிர்ச்சி என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.இந்த நேரத்தில் ஜெயந்தன் வரக்கூடும் என்று அவர் எதிர்ப்பார்க்கவில்லை.அவரது முக பாவனை அதை அப்பட்டமாய்க் காட்டிக்கொடுக்கவும்,வந்தவனுக்கு சங்கடமாகிப் போய்விட்டது. வந்திருக்கக் கூடாதோ..என்றுகூட தோன்றிவிட்டது.
ஆனாலும், இந்த நிமிஷம் வேறெதுவும் செய்ய முடியாது என தீர்மானித்தவன் ,”ஹாய் ஆன்ட்டி , குழந்தை எப்படி இருக்கானு பாக்கணும்னு தோணிச்சு.அதான் கிளம்பி வந்திட்டேன் என்று விளக்கம் சொல்லிக்கொண்டு நின்றான்.
வீட்டு மாப்பிள்ளை இப்படி வெளியே நின்றுகொண்டு விளக்கம் சொல்லிக்கொண்டிருப்பது நெருடலாக இருக்க ,அவசரமாக கதவை முழுவதுமாக திறந்து ,அவன் உள்ளே வர வழிவிட்டு நகர்ந்து நின்றுகொண்டாள். குழந்தை தனது அழுகையை நிறுத்தியிருக்கவில்லை.
உள்ளே நுழைந்தவனுக்கு மனம் தாங்கவில்லை. குழந்தையின் அருகே மண்டியிட்டு அமர்ந்துகொண்டான். முதலில் அவனது அருகாமையை உணராத தியா, பிறகு அவனை லேசாக தலையை நிமிர்த்தி பார்த்தாள் . அவனைப் பார்த்தவளுக்கு இன்னும் அழுகை அதிகமாகியது. அவனை இறுகக் கட்டிக்கொண்டாள். சட்டென தன் மீது பூப்பந்து விழுந்ததாய் உணர்ந்தவனது கைகள் குழந்தையின் தலையை தடவிக்கொடுத்து.
அவனது பார்வை பெரியவளிடம்’ சுபா எங்கே’ என்று கேட்டது. ஆஃபீஸ் என்று லேசாக வாயசைத்து பதில் சொன்னார் அவர். அந்த பதிலில் லேசாக கோவம் வர எட்டிப் பார்த்தவன் டைனிங் டேபிளுக்கு குழந்தையை தூக்கிச் சென்றான். தனது மடியில் அமர்த்திக்கொண்டு நிதானமாக மாலை சிற்றுண்டியை ஊட்டி விட்டவன் ,பாலையும் குடிக்க வைத்துவிட்டான். சாப்பிட்டு முடித்தவுடன் குழந்தை அவன் மார்பில் சாய்ந்தவாறே உறங்கிவிட்டாள் .
பெரியவளிடமிருந்து பெருமூச்சு வெளிப்பட்டது. அதைக் கவனித்தவன்,சுபா இன்னிக்காவது லீவு போட்டிருக்கலாமே .குழந்தை இன்னுமே நேத்து நடந்த விஷயங்களில் இருந்து வெளிவரல என்றான். வெற்றுப்பார்வை பார்த்தவர் அவனிடம்,”லேடிஸ் பிரட் வின்னரா இருந்தா இதெல்லாம் யோசிக்க முடியாது.இந்த வீட்டுல அவதான் பிரட் வின்னர். சோ ..” என்று வாக்கியத்தை முடிக்காமல் நிறுத்தினார் .
லேசாக அதிர்ந்தாலும் அவனுக்குள் மகிழ்ச்சியும் பரவாமல் இல்லை.” அப்போ தியாவோட அப்பா..”என்று இழுத்து நிறுத்தினான்.
“அவர்..இருக்காரு.ஆனா,ஸுபாவோட இல்ல. பையனோட பாரேன்ஸ் பையனுக்கு உடம்பு சரியில்லாத சமயம் அவருக்கு தெரியாம இவகிட்ட விவாகரத்து பத்திரத்துல கையெழுத்து வாங்கி உறவை முறிச்சிட்டாங்க. அப்போ தியா என் பொண்ணோட வயத்துல உருவான சமயம்.”என்று முடித்துக்கொண்டார்.
அவர் சொன்னதை உள்வாங்கியவனுக்கு அந்த விஷயத்தை ஜீரணம் செய்துகொள்ள முடியவில்லை. ஹாலில் அமர்ந்துவிட்டான் . சூடான தேநீர் கோப்பையுடன் வந்த பெரியவள், “நீங்க ரொம்ப பெரிய இடம்னு இன்னிக்கு நியூஸ் சேனல் பார்த்து தெரிஞ்சுகிட்டேன். உங்க மீடியா பவர் புரியுது. உங்களை பத்தி கூகிள் பண்ணியும் பார்த்தேன்.நீங்க குழந்தையை தேடி இங்கே வந்தா, சுபாவை தேடி வர்ரதாக பேச்சு பரவலாம்”என்றுவிட்டு அவன் முகம் பார்த்தார்.
அவர் சொல்வது புரிந்தவன் , “இனிமே இங்க வராதேன்னு சொல்றீங்க ..” என்றான். சுபாவின் அம்மா பதில் எதுவும் சொல்லவில்லை. அவனது மனம் தெரிந்தாக வேண்டும்.அதோடு அவன் திருமணம் பற்றியும் அறிந்துகொள்ளவேண்டிய கட்டாயம்.
“நீங்க சொல்றது சரிதான் ஆன்டி. இனி,(லேசாக அவன் தொண்டை கமறியது ) இங்கே வரல.”என்று குழந்தையை ஏக்கப் பார்வை பார்த்தபடிக்கு கிளம்பிவிட்டான். காரில் வந்தவனுக்கு வழியெல்லாம் மனம் பிசைந்தது.
அவர்கள் சொல்வது உண்மைதான்.யாரென்று வெளியுலகம் அறியாத ஒரு பெண்ணை தன்னுடன் தொடர்புபடுத்தி பேசினால் இவனுக்கு பாதிப்புகள் ஒன்றும் கிடையாது.அந்த பெண்ணின் நிலை?
அலுவலகம் சென்றவனுக்கு வேலையில் கவனம் செல்லவில்லை. அவனது உதவியாளர் அவனது அறைக்கு வந்தவர் அவனை இரண்டு முறை அழைத்தும் அவன் காதுகளில் விழவில்லை
அவனது கவனம் முழுதையும் தியாவும் அவள் அம்மாவும் ஆக்கிரமிப்பு செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.
சுபாவின் அழகு, கூர்மையான பார்வை, என்று ஒவ்வொன்றாக அவன் கவனம் அவளது அழகை பற்றி சிந்தித்து ஆராதனை செய்ய தயாரானது.
தியாவை கையில் வைத்திருந்த சமயங்களை யோசித்து பார்த்தவனுக்கு அவள் வேறு யாரோ ஒரு குழந்தை என்ற எண்ணமே வரவில்லை.
குழந்தையின் கூட அவனிடம் அந்நிய பாவம் பாராட்டாமல் இருந்தது அவனுக்கு வெகு அதிசயமாக தோன்றியது.
பொதுவாக குழந்தைகள் யாரிடமும் வந்து விடாது. யாராவது அன்னியர் தொட்டால், சில குழந்தைகள் வீறிட்டு அழும் என்றும் கேள்விப்பட்டிருக்கிறான்.
தியா அவனிடம் எவ்வளவு எளிதாக ஒட்டி கொள்கிறாள்? இன்று அவள் வீட்டில் அவள் அழுது கொண்டே இவனிடம் ஒட்டியதும் இவன் கையாலே உணவு சாப்பிட்டதும் குழந்தை இவனிடம் எவ்வளவு தூரம் ஈடுபாட்டுடன் இருக்கிறாள் என்பது அவனுக்கு தெளிவாகவே புரிந்தது.
ஜெயந்தன் அந்த இரு பெண்களைப் பற்றியே சிந்தித்துக் கொண்டிருக்க, சாயாவின் கணவன் ஜெயந்தனுக்கு அழைப்பு விடுத்தான்.
தற்போதைக்கு வர இயலாது என்றும், அவன் வந்து சேர இன்னும் ஒரு மாதம் வரை ஆக கூடும் என்றும் தகவல் தெரிவித்தவன், சாயாவை பற்றி வெகு கவலையுடன் விசாரித்தான்.
பேசியவனின் குரலில் அவனது சாயா மீதான காதலை கண்டு கொண்டான் ஜெயந்தன்.
“ தான் காதலிக்கும் நபருக்கு என்ன குறை இருந்தாலும் அப்படியே ஏற்பது தானே காதல். நான் சுபாவை காதலிக்க தொடங்கி விட்டேனா.. அவள் ஞாபகம் மட்டுமே போதும் என்று தோன்றுகிறது. அல்லது கனவில் வந்த பெண்ணை நிஜத்தில் காணும் பொழுது உண்டாகியிருக்கும் வெறும் ஈரப்பா? என்றெல்லாம் அவனுக்கு எண்ணங்கள்.
அவற்றை எல்லாம் ஓரமாக ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, வேலைகளில் தன்னை நுழைத்துக் கொண்டான்.
சாயா வேலை சம்மந்தமாக அவன் அறைக்கு வந்தாள். நடை, உடை, பாவனை என்று எப்போதும் தன்னை கவனத்துடன் வைத்திருக்கும் பெண் இப்போது கவனம் இல்லாமல் வரையப் பட்ட ஓவியம் போல் வந்திருந்தாள். விடுப்புக்கு பிறகு அலுவலகம் வந்தவளிடம் நிறைய மாற்றங்கள்.
வேலையில் கூடுதல் கவனம் எடுத்துக் கொண்டவள் தன்னில் அக்கறை இன்றி காணப்பட்டாள்.
எதிரில் அமர்ந்திருந்தவனை நிமிர்ந்தும் பார்த்தாள் இல்லை.
கண்களை சுற்றி லேசாக கருவளையம் ஆரம்பித்து இருந்தது. சரியான தூக்கம் இல்லை என்பது பார்த்தவனுக்கு சட்டென புரிந்தது.
அவன் மனதில் கன்யா என்ற பெயருடன் சுபாவின் முகம் மின்னலிட, பெண்ணை பார்த்தவனுக்கு மனதில் பரிதாபம் தோன்றியது.
“ சாப்பிட்டியா சாயா? “ அவனது கேள்வியில் தடுமாறியவள் பதில் எதுவும் சொன்னாள் இல்லை.
அவளுக்கும் சேர்த்து உணவு தருவித்தவன் அவளை வற்புறுத்தி சாப்பிட வைத்தான். அவளுடன் சாப்பிட அமர்ந்தவனுக்கு உணவு உள்ளே இறங்கவில்லை.
தியாவுக்கு மாலையில் ஊட்டிவிட்ட ஞாபகம் வர சாயா சாப்பிடும் வரை பொறுத்திருந்தவன் அவள் கைகழுவும் பொழுது தானும் எழுந்துவிட்டான்.
சுபா இரவு இன்னும் வந்திருக்கவில்லை. அவள் அம்மா ஹாலில் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தார். இன்று நடந்த உரையாடலை யோசித்து அவர் முகம் லேசாக புன்னகைத்துக் கொண்டது.
ஜெயந்தன் எப்படியாவது சுபாவை நெருங்கி வர முயற்சி செய்வான் என்பதில் அவருக்கு இரண்டாவது எண்ணம் இல்லை. அதுவும் அவள் கணவன் அவளுடன் இல்லை. விவாகரத்தும் ஆகிவிட்டது என்று தெரிந்த பின்,நிச்சயம் வருவான். அதுவும் வெகு சீக்கிரம் என்று சொல்லியது அவரது உள்ளுணர்வு.
குழந்தை வீட்டுப்பாடம் செய்து கொண்டிருந்தாள். குழந்தை தூங்கி எழுந்தவுடன் கேட்ட கேள்வி, “அங்கிள் எங்க.. கிளம்பிட்டாரா “ என்பதுதான்.
சிங்கப்பூர் அலுவலகத்தில், தன்னை சென்னை ப்ராஜெக்ட்டுக்கு அனுப்புவதற்கு பிரணவ் தீவிரமாக முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தான். அவன் மனம் சுபாவை மறக்க முடியாமல் தவித்தது.
சுபாவை மீண்டும் சந்தித்துவிட்டால், அவளது மனதை மாற்றி திருமணம் செய்து கொள்ளலாம் என்று அவன் மனம் தீவிரமாக கணக்கு போட்டது.

சுபா, அவள் மனதை மாற்றும் வல்லமை பிரணவுக்கு உண்டா?
 
Top