எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

KK - 34

subasini

Moderator
களவு - 34



சித்திரை மாத நிலவொளி ...

அவள் சில்லெனத் தீண்டும் பனித்துளி

கொஞ்சிடும் பாத கொலுகள்

அவை கொட்டிடும் காதல் முரசுகள் ..

பழத்தைப்போல இனிப்பவள்

சின்ன மை விழி மெல்லத் திறப்பவள்

அதில் மன்மத ராகம் படிப்பவள்

உச்சியில் வாசனைப் பூ முடித்து

உலவும் அழக் பூந்தோட்டம்

மெத்தையில் நானும் சீராட்டப்பிறந்த மோகனம் ...



தன் குரலில் அழகாகப் பாடினான் ருத்ரன்...



கணவனின் சாரீரத்தில் மயங்கியவளுக்கு இவ்வளவு அழகாகப் பாடும் அவனை அதிர்ச்சிக் கலந்த ஆச்சரியத்தில் கண் இமைக்காமல் பார்த்தாள் ...

அவன் கைவளைவில் இருந்தபடிப் பாடலின் வரிகளில் லயித்தவளுக்குக் கணவனின் காதலில் கண் ஆனந்தத்தில் நிறைந்துத் தழும்பியது...



மெய்மறந்திருந்தவளுக்கு நேரம் ஏழைத் தொட்டதும் சட்டென்று நிகழ்காலத்திற்கு வந்தாள்...

கணவனின் அணைப்பில் இருந்து வேகமாக விலகியவளை மேலும் பிடித்து வைத்தான் ருத்ரன் ...



" நேரமாச்சுங்க என்னை விடுங்க , இன்னேரம் மாமா எழுந்து இருப்பாரு , இப்போ போகலை என்றால் , அவர் ஹெல்த் டிரிங் குடிக்காமல் அத்தையை ஏமாத்துவாரு " என்றவள் வேக வேகமாகத் தயாராகிக் கீழே வந்தாள்…



அனைத்து வேலைகளையும் கங்காவோடு சேர்ந்துச் செய்தவள் தன் அத்தையை வம்பிழுத்துக்கொண்டே இருந்தாள் ஒவ்வொரு விஷயத்திலும்…



அவளின் குறும்பைப் புரிந்துக்கொண்டாலும் அவளுக்குப் போட்டியாக வம்பிலுக்கும் கங்காவைப் பார்த்து வீடே அதிசயிக்கும்…



" வேலை எல்லாம் முடிந்தது அத்தை ... சும்மா பிள்ளைக்குச் சோறு ஊட்டி விடறேன் மோரு ஊட்டி விடறேன் என்று சுத்தாமால் , எங்க மாமாவையும் கொஞ்சம் கவனிங்க "என்றாள் தன் மாமியாரிடம்…



அன்றாடம் நடக்கும் இவர்களின் இந்த விளையாட்டில் கலந்து கொண்டார் ஈஷ்வர்…



" கேளு யாத்ரா … எனக்கு என்று யாரு இருக்கா ... ஒரு மகளாக நீ மட்டும் தான் இருக்கே … ஒன்றுக்கு இரண்டு தடியனுங்க இருக்கானுங்க , அது பத்தாதுனு ஒன்னை வேலையைக் குடுத்து வச்சு இருக்கேன், எதாவது ஒன்னு உருப்படியா இருக்கா " என்றார்…



அவரின் இந்த வார்த்தைகள் எல்லாம் கேட்டப்படி மூவரும் வந்தனர் …



" என்னப்பா இப்படிச் சொல்லிட்டிங்க … நானில்லையா " என்றான் ப்ரனவ்…



" இல்லடா " என்று உடனே அவர் தந்தப் பதிலில் …



" புரிஞ்சுப் போச்சு … உங்களுக்கு ஜூனியரைக் கொஞ்சம் ஐஸ் வைக்கனும் , இந்தக் கஞ்சிக் குடிக்கிறதில் இருந்து … அப்படித் தானே " என்றவன்…



" பார்த்தியா ஜூனியர் ' தீ, கிரேட் நீலக்கண்டேஷ்வர் ' இந்தக் கஞ்சியைக் காட்டி மிரட்டி வைத்திருக்கிறாய் " என்று அவளைக் கேலிச் செய்தான்…



ஈஷ்வரை அவள் பாவமாகப் பார்க்கவும் ... " அப்படியெல்லாம் இல்லை யாத்ரா .. இந்தத் தடியன் பொய்ச் சொல்லறான் … பாரு நான் எல்லாம் இப்பொழுதே குடிச்சுருவேன் " என்று ஒரே மூச்சாக எல்லாம் குடித்திருந்தார் ஈஷ்வர்….



அனைவரும் ஒன்றுக்கூடியிருக்கும் இந்த இடத்தில் … யாத்ரா, தன் மாமனாரிடம் " மாமா , என் சொத்துக்கள் மற்றும் அப்பாவோட தொழில் எல்லாம் அத்தை மாமாவிடம் கொடுத்து விடாலாம் " என்று நினைக்கிறேன் என்றாள்….



" இதற்கு என்ன அவசியம் யாத்ரா " என்று கேட்டார் ஈஷ்வர்…



" உண்மையைச் சொல்லனும்னா , அவரோட இந்தத் தொழில் எல்லாம் எங்கத் தாத்தாவோடது , அத்தைக் காதல் திருமணம் பண்ணறது அவர்க்குப் பிரச்சினை இல்லை இந்தச் சொத்து எல்லாம் சரி பாதி அவங்களுக்குத் தரவேண்டும் என்பது தான் அவருக்குப் பிரச்சினை மாமா… எனக்கு ஒரு கட்டத்தில் புரிந்தது …



பழையதைப் பேசி எந்த லாபமும் இல்லை … இந்தத் தொழில் அவங்களிடம் கொடுத்து விட்டால் அண்ணாக்கு வேலைப் பார்க்கனும் அவசியம் இல்லை ... அதே போல் அவரும் பிஸினஸ் தொடங்கப் பணம் இல்லாமல் , அதற்காகத் தான் வெளிநாட்டில் வேலைப் பார்க்கிறாங்க … என்னோட இந்த முடிவினால் அத்தை அவங்களோட குடும்பமும் இங்கே வந்தரலாம் " என்றவளின் நியாமானச் செயலில் ஆச்சரியமாக இருந்தது ப்ரனவ் மற்றும் சக்திக்கு … சந்தோஷமாகக் கங்கா அவளைக் கட்டிக்கொண்டாள்…

தன்யாவோ அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு " இது தான் என் யாத்ரா " என்றாள்



ஈஷ்வர் அவளைப் பார்த்துச் சிரித்தபடி " எவ்வளவு பெரிய விஷயம் இவ்வளவு ஈஸியாகப் பண்ணிட்டே யாத்ரா" என்றவர் அவளைப் பார்த்துப் பெருமிதம் பட்டார்…



இவையனைத்தும் பார்த்த அமைதியாக இருந்த ருத்ரனிடம் வந்தவள் " என்னங்க நான் பண்ணினது பிடிக்கவில்லையா ? " என்றாள்…



" இப்போது தான் எனக்கு உன்னைக் காதலிக்கும்போது தோன்றுவது நான் எப்படிக் காதிலிப்பேன் என்று உனக்குத் தான் நல்லாத் தெரியுமே " என்று அவளைத் தினறடித்தான்….



வேகமாக அவனிடம் இருந்து கங்கா அருகில் வந்தவள் மறந்தும் கணவனைப் பார்க்கவில்லை…



இதெல்லாம் பார்த்தாள் தன்யா … ப்ரனவிடம் திரும்பியவள் …



" கத்துக்கோங்க ப்ரனவ் எப்படி லவ் பண்ணனும் என்று சொன்னதும்…



உனக்கே கொஞ்சம் ஓவராகத் தெரியவில்லை இந்த நிலையிலும் நான் உன்னைக்காதலிக்க வில்லை என்று சொல்லற" என்றான்…



அவனின் இந்தப் பதில் கேட்டு அனைவரும் சிரித்தனர்…

தன்யாவோ கொஞ்சம் கூட விவஸ்தையே இல்லை உங்களுக்கு என்றாள் …



அங்கே சிரித்த படி அமர்ந்து இருந்த சக்தியைப் பார்த்து "என்னடா, உன்னிடம் நான் ஒரு விஷயம் சொன்னேனே... என்னடா ஆச்சு" என்ற கங்காவின் தோரணையில் அவளின் வார்த்தைகளைத் தட்டிக் கழிக்கத் திறனினான் சக்தி…



சக்தியின் தடுமாற்றம் கண்டு சிரித்த படியே அப்பறம் " எதுக்கு அந்த ரூமை உனக்குப் பிடிச்ச போல எல்லாத்தையும் மாற்றச் சொன்னாங்க நினைக்கிறே சக்தி … உன்னோட பாஸோட மனைவியைப் பத்தித் தெரியலை டா உனக்கு " என்றான்…



" ப்ரனவிடம் … தங்கம் , இன்னைக்கு ஈவினிங் வரை தான் டைம் , அவன் இங்கே சிஃப்ட் ஆகி இருக்கனும் , என்றவளின் குரலில் உத்தரவு இருந்தது அதை மீறிப்பார் என்ற பார்வை சக்தியிடமும் இருந்தது…



தன் தலையை நாலாத்திசையிலும் ஆட்டிச் சம்மதித்து இருந்தான் சக்தி….



ஈஷ்வரிடம் கூட முடியாது என்று தைரியமாகச் சில நேரங்களில் பேசும் சக்தியினால் கங்கா விடம் மட்டும் முடியாது என்று கூறி விட முடியாது …



அவள் பாசம் அவனைக் கட்டி வைத்திருக்கிறது…



இதெல்லாம் கேட்ட ருத்ரன்…



"அம்மா நல்லா யோசிச்சுக்கோங்க, இந்த மூன்று பேரின் அட்டகாசம் ஆபிஸில் தாங்க முடியாது, இப்போ வீட்டிலும் என்றால் நினைச்சுப் பாருங்க" என்றவனின் பேச்சில் மூன்று பேரும் ருத்ரனைத் தான் பார்த்தனர்… " ஆமாம் அத்தை யோசிச்சுக்கோங்க எல்லாம் என்ன போல இருக்க மாட்டாங்ப்பா " என்றாள் யாத்ரா…



" அதைத் தான் சொல்லறேன் மூன்று நான்கானால் " என்றபடியே தன் வேலையைப் பார்த்தான் ருத்ரன்…



அவனை முறைத்தாள் யாத்ரா … அவளின் பார்வையின் வெப்பம் தாக்கியதில் " என்னம்மா ஏசியை நிறுத்தீட்டிங்களா , என்ன ரொம்பச் சூடாக இருக்குக் கிளைமேட் " என்று அவளைக் கேலியும் செய்தான்….

இதையெல்லாம் சிரித்தப்படிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் கங்கா …



" அத்தை அப்படியெல்லாம் சிரிக்கக் கூடாது , நான் எல்லாம் ரொம்ப அமைதியான பொண்ணு " எனறவளை ... " எப்படி என்னோடு சமையலறையில் இருந்த போலத் தானே தங்கம் " என்றபடியே அவளை அணைத்தாள் கங்கா…



சக்தியின் உடமைகளை எல்லாம் எடுத்து வருவதற்குச் சென்றனர்...



அந்நேரம் தன்யாவின் உடலில் மாற்றங்கள் நிகழத்தொடங்கின... அருகில் கணவன் இல்லாததில் அவள் பயத்தில் தடுமாறினாள் ...



தன்யாவின் முகத்திலிருந்து அவளுக்கு ஏதோ சரியில்லை என்று உணர்ந்த ஈஷ்வர்…



"தன்யா என்னம்மா , என்ன ஆச்சு" என்று அவளிடம் வந்தார்…



அங்கே பதட்டமான சூழல் ஏற்பட்டது…



ருத்ரன் வேகமாகக் கார்ச் சாவியை எடுத்தவன் , "அப்பா அவளைக் கூட்டிட்டு வாங்க ஆஸ்பத்திரிக்குப் போகலாம் " என்றவன் யாத்ராவிடம் " யது அவளோட ரிப்போர்ட் எல்லாம் எடுத்துக்கோ " என்றவன்

" அவள் அருகில் குனிந்து அவளுக்கு இது கரைட் டெலிவரி டேட் தானே" என்று கேட்டான்…



" இல்லங்க இன்னும் ஒரு வாரம் இருக்கு " என்று பதட்டமானாள் யாத்ரா ...

அவள் கைகளைப் பிடித்தவன் " ஏன் டி நீ பதட்டமாக இருக்க ... உன்னோட பதட்டத்தைப் பார்த்து அவள் பயந்துவிடப் போறாள் " என்றவன் வேகமாகக் காரை எடுக்கச் சென்றவன் ப்ரனவிற்கு அழைத்து விஷயத்தைச் சொன்னவன் மருத்துவமனைக்குச் சீக்கிரம் வந்துருங்கடா… என்றான் ப்ரனவிடம் …



யாத்ராவும் அவளோட எல்லாம் ஃபைல் எடுத்துக் கொண்டு வந்தாள்…



ஈஷ்வரும் கங்காவும் தன்யாவை அழைத்துச் சென்று காரில் ஏற்றி அவளுடன் அமர்ந்துகொண்டனர்…



ருத்ரன் காரை வேகமாக ஒட்டியதில் விரைவில் அவர்களுக்குச் சொந்தமான ஹாஸ்பெடல் வந்தனர்…





" தன்யாவிற்குப் பிரசவலி வந்திருக்கு " என்று அவளைப் பரிசோதித்து மருத்துவர் கூறி அவளை அங்கே அட்மிட் செய்தனர்…



ஈஷ்வர் மருத்துவமனைக்கு வந்தது அறிந்ததும் சுமித்ரா வேகமாக வந்து சேர்ந்தாள் தன்யா அறைக்கு…



அவளைப் பரிசோதித்து எல்லாம் சரியாக இருக்கிறது… நார்மல் பிரசவம் தான் ஆகும் என்றவள்… " நல்லா நடக்கனும் தன்யா" என்று அவளுக்கு அறிவுரைக் கூறினார்…



அதற்குப் பின்னர்த் தன்யாவை உக்கார விடாமல் நடக்க வைத்தாள் யாத்ரா…



மருத்துவமணைக்கு வந்த ப்ரனவ் மற்றும் சக்தி அவர்கள் அறைக்கு வேகமாக வந்தனர்…



" தன்யாவைப் பார்த்ததும் " ரொம்ப வலிக்குதா " என்று அவள் கைகளைப் பிடித்தவன் கண்கள் கலங்கியது…

கணவனின் கலங்கிய கண்களைப் பார்த்துச் சிரித்தவள் " நீங்க எதுக்கு அழறீங்க ப்ரனவ் " என்றவள் …



சிறிது நேரத்தில் வலி அதிகமாகப் பிரசவ அறைக்கு அழைத்துச் சென்றனர்….



அழகான ஆண் குழந்தைப் பெற்றெடுத்தாள் தன்யா …



குழந்தையைக் கொண்டு வந்து ப்ரனவிடம் தந்தாள் தாதிப் பெண்…



பிறந்த குழந்தையைத் தூக்கத் தெரியாமல் பயந்த ப்ரனவ் , தன் அண்ணனைப் பாவமாகப் பார்த்தான்…



அவனின் மனதைப் படித்தவன் வேகமாகத் தன் தம்பியின் மகனை வாங்கி உச்சி முகர்ந்தான்….

வீட்டின் மூத்த வாரிசாக அவன் கைகளில் ப்ரனவின் மகன்... குழந்தையைத் தன் கைகளில் இருந்தப்படியே தம்பியிடம் காட்டியவன் " பாருடா நம் தங்கத்தை" என்றவன் ப்ரனவ் தன் மகனை மென்மையாகத் தொட்டுப் பார்த்தவன் கண் கலங்க நின்றான் உணர்வின் உச்சத்தில்…



தம்பின் மகனைத் தன் பிள்ளையாகக் கையில் ஏந்தியவன் , தன் பெற்றோரிடம் கொடுத்தான் ருத்ரன்…பேரனை வாங்கிய கங்கா… அவனை முத்தமிட்டவள் தன் கணவனைப் பார்த்ததும் கங்கா வின் அருகில் வந்து பேரனைக் கொஞ்சினார் ஈஷ்வர்…



எல்லோரும் வீட்டின் மூத்த வாரிசைக் கொஞ்சிக் கொண்டிருக்க , யாத்ராவும் என்னிடம் தாங்கள் அத்தை என் பையனை , எப்படித் தூக்கனும் சொல்லித் தாங்க " என்றபடியே வந்து நின்றாள்…

அவளிடம் பிள்ளையைக் கொடுத்த கங்கா ... “ ப்ரனவ் தன்யாவைப் போய்ப் பார்க்கலாம் வா” என்று சென்றனர்…



சோர்ந்து படுத்திருந்த தன்யாவின் தலையைக் கோதி விட்டாள் கங்கா …



மெல்லக் கண் திறந்த தன்யா , தன் மாமியாரைப் பார்த்ததும் சிரித்தவள் , " ப்ரனவ் எங்கே அத்தை , இன்னேரம் பயத்தில் அழுதிருப்பாரு " என்று சரியாகச் சொன்னவளைச் செல்லமாக முறைத்வாறே வந்தான் ப்ரனவ் ...



அவள் அருகே அமர்ந்தவன் நெற்றியில் மென் முத்தம் பதித்து " வாழ்த்துக்கள் நமக்குப் பையன் பிறந்து இருக்கான் ப்ரனவ் " என்றாள் …



அப்போது பையனை ஏந்தியவாறு யாத்ரா வந்தாள்…

தன்யாவிடம் பிள்ளையைக் கொடுத்து அவளுக்கு அடுத்த என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அறிவுரைக் கூறியதும் " சரிடி , பாட்டி " என்றவள் தன் அத்தையிடம் " இவளிடம் இருந்து என்னைய காப்பாற்றுங்க" என்று கேலிச் செய்தாள்…



" இவ்வளவு சோர்விலும் என்னைய கேலிச் செய்வதை மட்டும் நிறுத்தாத இவளைத் திட்டுங்க அத்தை " என்று பதிலுக்கு நின்றாள் யாத்ரா…

இவ்வாறு அவர்கள் குடும்பத்தில் இளவரசனாக வலம் வந்தான் ப்ரனவின் மகன்…



நாட்கள் வேகமாகச் செல்ல ப்ரனவ் மகனின் பெயர்ச் சூட்டும் விழாவும் வந்தது



மாயாவதி இந்தியாவில் தன் குடும்பத்துடன் வந்தாள் இந்த விழாவில் கலந்துகொள்ள இனி வரும் காலங்களில் அவளும் இங்கேயே இருப்பதாகச் சொல்லி யாத்ராவிற்குச் சர்ப்ரைஸ் தந்தாள் அவள் அத்தை…



எட்டு வருடங்கள் பிறகு….



நீண்ட எட்டு வருடங்களுக்குப் பிறகு கற்பமானாள் யாத்ரா ... இந்த நிலையில் வீட்டில் இருக்கும் அனைவரும் அவளைத் தங்கத்தட்டில் வைத்துத் தாக்கினர் ...



ப்ரனவின் மகன் லிங்கேஷ்வரனோ ருத்ரனுக்குப் போட்டியாகத் தன் பெரியம்மாவைத் தாங்கினான்... பெற்றவர் ப்ரனவ் தம்பதியராக இருந்த போதும் , அவன் வளர்ந்தது ருத்ரன் மற்றும் யாத்ராவிடம் தான் ...



லிங்கேஷ்வரன் எல்லாவகையிலும் தன் பெரியப்பா ருத்ரனையே பிரதிப்பலித்தான் ... பெரியப்பாவின் வார்த்தைகள் அவனுக்கு வேதம் என்றல் பெரியம்மா இல்லாமல் அவனுக்கு ஒன்றுமே இல்லை என்றானது... வீட்டின் செல்லபிள்ளை என வலம் வந்தாலும் நல்லதும் கெட்டதும் சொல்லு வளத்தினர் ஆரம்பத்தில் இருந்தே...



யாத்ரா , தன் மேடிட்ட வயிற்றோடு சக்தியின் திருமணத்தில் தன்னால் முடிந்த வேலைகளைச் செய்ய அதைப் பார்த்தப்படி ருத்ரன் வேகமாக வருவதற்கு முன்னால் தன் பெரியம்மாவைத் தடுத்து இருந்தான் லிங்கா...



" யதும்மா இதையெல்லாம் நம்ம வேலைச் செய்யும் அக்காவிடம் சொல்லாம் , நீங்க சும்மா இருங்கள்” என்றான் குட்டி வாண்டு லிங்கா...



இதைக்கேட்டப்படி அங்கே வந்த ருத்ரன் " லிங்கா , அவளை அம்மா கூப்பிடு இல்லை பெரியம்மாவென்று கூப்பிடு , அதென்ன யதும்மா, நான் எத்தனை தடவை அப்படிக் கூப்பிடாதே சொல்லி இருக்கேன்” என்றான் யாத்ராவின் கணவன் ருத்ரன் ...



" இல்லைப்பா இதுதான் எனக்குப் பிடிச்சு இருக்கு, யதும்மா வேண்டாம் சொன்னா நான் கூப்பிட மாட்டேன் " என்று பாவமாக முகம் வைத்தவனைப் பார்த்து யாத்ரா



" என் தங்கக்கட்டி இப்படியே என்னைக் கூப்பிடட்டும் , நீங்க சும்மா இருங்க " என்று கணவனைப்பார்த்தாள்...



மனைவியின் அருகில் வந்த ருத்ரன் " எல்லாம் உன்னோட சீனியர் பண்ணற வேலைத்தான்டி , இருக்கட்டும் அவனைப் பார்த்துக்கிறேன் " என்றான் கோபமாக ...

தன் மகனை வைத்து ருத்ரனைச் சீண்டுவது ப்ரனவின் வழக்கமான செயலாக மாறியது...



அழகான இந்தக் குடும்பத்தில் சக்தித் தாலிக்கட்டித் தன்னவளையும் ஒர் அங்கமாக்கினான்... அவள் மனைவி மாளவிகாவும் இவர்களோடு அன்பில் தன் உறவினைப் பிணைத்துக்கொண்டாள்...



யாத்ராவிற்கு ஓன்பதாம் மாதத்தில் வளைகாப்பு நடத்திய சில தினங்களில் அழகான பெண் குழந்தையைப் பெற்றுடுத்தாள் ... பவித்ரலஷ்மி எனப் பெயரிட்டனர்



தந்தைமாரின் வீட்டின் இளவரசியாக , தாத்தா பாட்டியின் உயிராக, அண்ணனின் செல்லத்தங்கையாகக் கால் நிலத்தில் படாமல் அவளைச் சீராட்டினர் ...





மனைவியைப் பிரிந்துப் பல வருடத் தனிமையைப் போக்கி இன்று எல்லாம் தன் அருகில் இதுவே போதும் என்ற ஈஷ்வரின் மனம் அமைதி அடைந்தது … தன் தோழியும் அருகில் வந்து விட்டாள் இனி என்ன வேண்டும் … இதுவே என்றும் நிலைத்து இருக்க வேண்டும் என்று இறைவனிடம் மனதார வேண்டினார் …



தன் நன்பனின் வாழ்க்கையில் பல வருடங்களாகப் பிரிந்தக் குடும்பம் ஒரே வீட்டில் அன்பு மட்டுமே உறவாடும் குடும்பத்தில் தானும் ஒருத்தியாக ஆனந்தத்தை அமைதியாக அனுபவித்தாள் மாயாவதி . ..





பிருந்தாவனத்தில் மரங்களும் பூக்களும் அன்பில் பூத்துக் குலுங்கும்…



இந்த வீட்டிலும் உறவுகளிடையே அன்பு மட்டுமே பூத்துக் குலுங்க , பேரன் பேத்திகளோடு இந்த ஈஷ்வர் தம்பதிகள் தங்கள் வாழ்க்கையைக் காதலோடு அன்போடு வாழ்ந்தனர்…



அன்பு மட்டுமே அனைத்தையும் மன்னிக்கும் மறக்கவும் செய்யும்…

அனைத்தையும் ஒரு புள்ளியில் இணைக்கும் ….

பிரிதலும் புரிதலும் வாழ்க்கையை

காதலில் கட்டிப்போடும்போது

பிரிவும் கூட எட்டி நின்று

வேடிக்கைப் பார்க்கும்...

அன்பும் பாசமும் பந்தத்தை

இணைக்கும் கண்ணியாகும் போதும்

விரோதம் கூட விரட்டியடிக்கப்பட்டு

கைகள் இணைத்திருக்கும் .

சுபம் .
 
Top