எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

மௌனம் களைவாயா பெண்ணே 16.2

zeenath

Active member

அத்தியாயம் 16.2​

ராகவ் வின் சம்மதத்தை தன் கணவனுக்கும் மகளுக்கும் தெரியப்படுத்திய திலோத்தமை பெண் பார்க்க வரும் தகவலைத் தன் அக்கா கோகிலாவின் மூலம் பெண் வீட்டிற்கு தெரியப்படுத்தினார்.​

வெள்ளிக்கிழமை யும் வெகு ஜோராக விடிந்தது. அன்று மகனை அலுவலகத்திற்கு விடுமுறை கூற சொல்லிவிட்டார் முன் தினமே. இவனும் அன்னை சொன்னதை தப்பாமல் செய்தவன் அகிலனையும் விடுமுறை எடுக்க வைத்துவிட்டு காலை உணவிற்குப் பின் அகிலனின் வீட்டிற்கு சென்றான்.​

இவன் வருகையை எதிர்பார்க்காத அகிலன்.​

"என்னடா வீட்டுக்கே வந்துட்ட.? என்றான் அதிர்வுடன்.​

"உன்னைக் கையோடு கூட்டிட்டு போகத் தான் வந்தேன். அதுக்கு ஏன் உனக்கு இவ்வளவு அதிர்ச்சி.?"​

"டேய் விளையாட்டுக்குச் சொல்றனு நினைச்சா. நிஜமாவே என்னை வரச் சொல்லிட்டு டார்ச்சர் பண்றடா. உனக்காக லீவ் போட்டுட்டு இன்னைக்கு எங்க சித்தி வீட்டுக்குப் போலாம்னு பிளான் பண்ணி இருந்தேன்."​

"தெரியும் மாப்பிள்ளை, உன்ன பத்தி. அதான் கையோட இழுத்துட்டு போலாம்னு வந்தேன்." என்றான் அவனைக் கண்டு கொண்டு விட்ட சிரிப்புடன்.​

"டேய் நான் வந்தா நல்லா இருக்குமா.?​

"ஏன் நல்லா இருக்காது? எவ்வளவு படத்துல பார்க்கிறோம் ஹீரோ பொண்ணு பார்க்கப் போகும்போது அவனுடைய பிரண்டும் கூடப் போவதை."​

"ஓஹோ! நீங்க ஹீரோ. நான் உங்களுக்கு ஜால்ரா தட்டும் பிரண்டு. சரிதான்." என்றான் இவனும்.​

"ஆமா இல்லையா பின்ன."எனக் கூறியபடி தன் காலரை சரி செய்து மிதப்பான ஒரு பார்வை பார்க்க. "ஹம்மம் செகண்ட் ஹீரோன்னு வேணும்னா சொல்லிக்கோ. லவ்வர வேற ஒருத்தர் கிட்ட தார வார்த்த பாவப்பட்ட ஹீரோ." என்றவனின் கேலியில் சட்டென்று முகம் வாடியவனை பார்த்தவன்.​

"ஹேய் சாரிடா மச்சான். சட்டுனு விளையாட்டுக்கு வாய் தவறி வந்துடுச்சு."​

" பரவால்ல டா விடு. அதுதானே உண்மையும் கூட. சரி வா,கிளம்பலாம்." என இவர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே இவனைப் பார்த்துவிட்டுத் தேனீரோடு வெளியில் வந்த அகிலனின் தாய் கல்பனா,​

"வாப்பா ராகவ். நல்லா இருக்கியா?.." என்ற படியே தேநீரை அவனிடம் கொடுத்தார்.​

"நல்லா இருக்கேன் மா. நீங்க நல்லா இருக்கீங்களா.?" என்ற அவனின் கேள்விக்கு.​

"நல்லா இருக்கோம் பா. இவன் தான் என்னன்னு தெரியல ஒரு வாரமா சொனங்கி தெரியுறான். என்னன்னு கொஞ்சம் கேளு பா..? கல்யாண நாளுக்கு இன்னும் மூணு மாசம் தான் இருக்கு அதுக்குண்டான வேலைகள் எல்லாம் செய்யணும். நேற்று கூட அவங்க அப்பா, பெண்ணுக்கு நகைகள் வாங்கிட்டு வந்துடலாம் சொன்னா இவன் அப்புறமா போலாம்னு விட்டேற்றியாகப் பதில் சொல்றான்."என அங்கலாய்த்தவரிடம்​

"எல்லாம் சரியாயிடும் மா."என்றவனிடம்.​

"அது சரி..என்ன ரெண்டு பேரும் இன்னைக்கு லீவ் எடுத்து இருக்கீங்க.?" எனக் கேட்க, "ஒண்ணுமில்ல ம்மா ஒரு பிரெண்ட பாக்க போறோம் அதான்." என்ற படியே வேகமாகத் தேநீர் அருந்தியவன் கையோடு அகிலனை இழுத்துக் கொண்டு,​

"போய்ட்டு வரோம் மா"என்றபடியே வெளியேற,​

"அம்மா சாயந்திரம் தான் வருவோம்.." என அகிலன், அன்னையிடம் சப்தமிட்டபடியே ராகவனின் பைக்கில் ஏறச் சீறி கொண்டு கிளம்பியது வாகனம்.​

வீட்டிற்குள் ஒன்றாக வந்து நுழைந்த இருவரையும் பார்த்த திலோத்தமை எதுவும் கூறாமல்​

"வா அகிலன். நல்லா இருக்கியா? கல்யாண வேலை எல்லாம் எப்படி போகுது." எனச் சம்ராயுதமாக விசாரிக்க இவனும்​

"சிறப்பா போகுது மா." என முடித்துக் கொண்டான்.​

கோயம்புத்தூரிலிருந்து சேலம் செல்வதற்கு ஒரு டிராவல்ஸ் சில் இனோவா புக் செய்து இருந்தார் திருவேங்கடம். அகிலனும் உடன் வருவது அவருக்குத் தெரிந்திருந்தது. அவரும் அவரின் மகளும் அன்று விடுமுறை எடுத்திருந்தார்கள். திலோத்தமையின் உத்தரவின் பேரில்... அகிலனும் இவர்களோடு கிளம்புவதை கேள்வியாகப் பார்த்த திலோத்தமை பின்பு மகனுக்குத் துணையாக இருக்கட்டும்.அவன் வருவதும் நல்லது தானென நினைத்தவராக அமைதியாக அமர்ந்து கொண்டார். வாங்கிருந்த ஸ்வீட் ,பூ, பழம் எல்லாம் இருப்பதை ஒரு முறை சரி செய்து கொண்டு.​

டிரைவரின் அருகில் திருவேங்கடம் அமர்ந்துகொள்ள நடு சீட்டில் திலோத்தமையும் அவர் மகளும் அமரப் பின் சீட்டில் நண்பர்கள் இருவரும் அமர்ந்து கொண்டார்கள்... போகும் வழியில் திலோத்தமையின் அக்கா இந்தச் சம்மந்தத்திற்கு அடித்தளமான கோகிலாவும் இவர்களோடு இணைந்து கொண்டார்.​

சிறப்பான வரவேற்பு கொடுத்தார்கள் இவர்களுக்குப் பெண் வீட்டார். பெண் வினிதாவும் இவர்களுக்குக் காபியை கொடுத்துவிட்டு ராகவை பார்த்து லேசாகப் புன்னகைத்து விட்டு உள்ளே சென்று விட்டாள். வந்தவர்களுக்குக் காபியுடன் ரசமலாய் ஸ்வீட்டு, ப்ளூபெர்ரி கேக், முந்திரியும் பாதாமும் கலந்த மிக்சர், சுடச்சுட வாழைக்காய் பஜ்ஜி, கீரை வடை அதற்குச் சட்னியென டேபிளை நிறைந்திருந்தார்கள்.​

திலோத்தமை யிடம் பெண்ணின் தந்தை, "கேக் சாப்பிடுங்க அது எங்க பொண்ணு வினிதாவே செய்தது." என்றார் பெருமிதமாக.​

ரசமலாய் எடுத்து வாயில் வைத்த அகிலன் நண்பனின் காதின் அருகே குனிந்து, "டேய்! பேர் கூட ஒரே மாதிரி ஒத்துப் போகுதுடா. அங்க வினிகா இங்க வினிதா வினி ங்கிற பெயரிலேயே உனக்கு எல்லா சனியும் வருது." என்றான் மெதுவான குரலில்."​

"டேய்!"எனக் கோபப்பட்டவனிடம்​

"சரி சரி ஆங்கிரி மோடுக்கு போகாத. டங்கு ஸ்லிப் ஆகி வினி சனின்னு ரைமிங்கா வந்துருச்சு."​

"வாயிலேயே ஒரு குத்து விட்டேன்னு வச்சுக்கோயேன் ரைமிங் எல்லாம் ஃபிளையிங்ள போய்டும்." என்றான் இவனும் பல்லைக் கடித்தவனாக.​

இவர்கள் பேசிக் கொண்டிருப்பதை பார்த்த பெண்ணின் தகப்பன்​

"என்ன மாப்ள? என்ன வேணும்?.." எனக் கேட்க.​

"ஒன்னும் இல்லங்க. சும்மா.." என்றவன் அவரின் மாப்பிள்ளை என்ற அழைப்பில் அதிர்ந்து அமர்ந்திருந்தவன் பின் வேகமாக "இல்லங்க ஒன்னும் வேண்டாம்." என்றான்.​

அவன் அதிர்வை மேலும் கூட்டுவது போல​

"சரிங்க சம்பந்தி எங்களுக்குப் பொண்ண ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. உங்களுக்கு மாப்பிள்ளை பிடிச்சிருந்தா மேற்கொண்டு பேசலாம்." எனக் கணவனையும் ஒரு பார்வை பார்த்துக் கொண்டு ஜெட் ஸ்பீடில் திலோத்தமை ஆரம்பிக்க.​

"எங்களுக்கும் மாப்பிள்ளையை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு உங்களுக்குச் சம்மதம் என்றால் வர்ற புதன் கிழமையே நாள் நல்லா இருக்கு அன்றே நிச்சயம் வைத்துவிட்டு இரண்டு மாதங்களில் திருமணம் முடித்து விடலாம்." என்றார் அவரும் அதே ராக்கெட் ஸ்பீடு உடன்.​

எப்படியாவது அம்மாவிற்கு ஜாடை காட்ட முயன்றவனின் முயற்சிகள் அனைத்தும் புஸ்வானம் ஆகின…​

இவனின் முயற்சிகளைப் பார்த்த திருவேங்கடம் மகனுக்குப் பாவம் பார்த்தவராக​

"என்ன ராகவ்? பெண் கிட்ட ஏதாவது பேசணுமா.? எனக் கேட்க​

"இல்லப்பா வேண்டாம்." என இவன் மறுத்துக் கூறிக் கொண்டிருக்கும் போதே பெண்ணின் தகப்பன்​

"வாங்க மாப்ள. போய்ப் பேசுங்க வெளியில தோட்டம் இருக்கு போங்க." எனக் கூற. தந்தை கூறியதுமே அறையின் வாசலில் நின்றிருந்தவள் ஒரு அடி முன்னெடுத்து வைக்க,​

"இல்லங்க வேண்டாம் இன்னொரு நாள் பேசிக்கிறேன்." என அவசரமாக மறுத்தவன் பெண்ணிற்கு எதுவும் ஆசையையும் எதிர்பார்ப்பையும் கொடுத்து விடக் கூடாது என்பதில் முனைப்புடன் இருந்தான்.​

அவனைக் கேள்வியாகப் பார்த்த திலோத்தமை பின்பு பெண்ணின் தகப்பன் இடம் திரும்பியவர்.​

"சரிங்க நீங்கச் சொன்ன மாதிரியே வரப் புதன்கிழமை நிச்சயம் வெச்சிட்டு அடுத்து இரண்டு மாதத்தில் வரும் முதல் முகூர்த்தத்தில் திருமணத்தை முடிவு செய்து கொள்ளலாம்."என்று கூறியவர் தான் கொண்டு வந்திருந்த பூவை எடுத்து வினிதாவின் தலையில் வைத்துச் சிம்பிளாக உறுதிப்படுத்திக் கொண்டார் திருமணத்தை.​

அன்னையின் வேகத்தில் அதிர்ந்தவன் ஒன்றும் கூறாமல் அமைதியாக அமர்ந்து கொண்டான். அகிலனுக்கும் எதுவும் செய்ய முடியாத நிலை நண்பனிடமும் எதுவும் பேச முடியவில்லை சுற்றி அனைவரும் இவர்களையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பது போன்ற ஒரு நிலை. பெண் வீட்டில் அவளின் அத்தை, மாமா குடும்பம் என நிறைய பேர் சூழ்ந்திருந்தார்கள்.​

அனைவரிடமும் விடை பெற்று இவர்களும் கிளம்ப. ராகவ் பொதுவாக அனைவரிடமும் விடை பெற்று வெளியேறினான்.​

வரும் வழியில் யாரும் எதுவும் பேசிக்கொள்ளவில்லை. கோகிலா மட்டும் பெண் வீட்டுப் பெருமையை விடாமல் பேசிக்கொண்டு வந்தார் அவர் இறங்கும் இடம் வரும் வரை. வீட்டிற்கு வந்தவுடன்,​

"ஏன் மா? ஏன் இவ்வளவு அவசரப்படுறீங்க?.." எனக் கோபமாக ஆரம்பித்தது மகனிடம்.​

"என்ன அவசரப்படுகிறேன்? எல்லாம் சரியா நிதானமா தான் செய்றேன். பொண்ணுக்கு என்ன குறைச்சல் ரொம்ப அழகா லட்சணமா இருக்கா.?" என்றவரிடம் திருவேங்கடமும்​

"ஏன் மா..? கொஞ்சம் மெதுவா தான் யோசியேன். அவனுக்கும் பிடிக்கனும் இல்ல." எனக் கேட்டார் தன்மையாகவே.​

"அவனுக்கு ஏன் பிடிக்காம போகுது. அதெல்லாம் அவனுக்குப் பிடிக்கும். இப்ப பிடிக்கலைன்னாலும் போகப் போகப் பிடிக்கும். இப்ப விட்டா எப்பவும் பிடிக்க முடியாது இவனை." எனச் சூட்சமமாகச் சொல்லியவர்.​

"நான் சொன்னபடி எல்லாம் நடக்கணும். இல்லனா விளைவுகள் விபரீதமாக இருக்கும்." என ராகவையும் அகிலனையும் சேர்த்து முறைத்தவர். தன் அறை நோக்கிச் சென்றார்.​

பெருமூச்செறிந்தவன் ஒரு முடிவெடுத்தவனாக நண்பனை அழைத்துக் கொண்டு பக்கத்தில் இருக்கும் பார்க்கிற்கு சென்றவன் அமைதியாக அமர்ந்திருக்க​

"என்ன ராகவ்?என்ன முடிவு எடுத்திருக்கே? அம்மா சொல்றதும் சரிதானே. அந்தப் பொண்ணுக்கு என்ன குறைச்சல்..? பாக்க அழகா இருக்காங்க. வீடும் நல்ல வசதியா இருக்கு. உனக்கும் லைப் செட்டில் ஆகும். திருமணம் செய்துக்கோ டா." என்றவனை, கண்ணில் நீருடன் நிமிர்ந்து பார்த்தவன்.​

"சத்தியமா என்னால முடியலடா. அந்தப் பொண்ண என்னால் நிமிர்ந்து கூடப் பார்க்க முடியல. அந்தப் பொண்ணு கூட வாழ்க்கை முழுக்க எல்லாம்.. என்னால நினைச்சு கூடப் பார்க்க முடியாது. ஆனா அந்தப் பொண்ணு என்ன பார்த்துச் சிரிச்சிட்டு போகுது. நாமளே ஹோப் கொடுத்த மாதிரி ஆகக் கூடாது."​

"சரிடா. உங்க அம்மா இவ்ளோ வேகமா இருக்காங்களே இப்ப என்ன பண்றது. வரப் புதன்கிழமை நிச்சயதார்த்தம் ன்னு முடிவு பண்ணிட்டு வந்திருக்காங்க. இனி அடுத்தடுத்து வேலைகளைப் பார்க்க ஆரம்பிப்பாங்க."​

"நான் தான் இக்கட்ல மாட்டிகிட்டு முழிக்கிறேன். என்ன செய்வது..? எங்க போறதுன்னு தெரியாம. நீயாவது தெளிவாக ஒரு முடிவு எடுடா." என்ற நண்பனின் ஆழ்ந்து பார்த்தவன். நீண்ட மூச்சை எடுத்தவனாக, நிமிர்ந்து அமர்ந்தவன்.​

"முடிவு தானே, எடுத்துட்டேன்.ஆமா.. இதுக்கு ஒரே ஒரு முடிவு தான்."​

"என்ன முடிவு..?" என கேட்ட அகிலனிடம்,​

"உனக்கும் உன்னோட திருமணத்துல விருப்பம் இல்லை அப்படித்தானே.' என மீண்டும் உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள கேட்டவனிடம் ஆமோதிப்பாக அவன் வேகமாக தலையாட்ட..​

"சரி அப்ப, இன்னைக்கு இரவே நாம ரெண்டு பேரும், எங்களுக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கும் இந்தத் திருமணத்தில் விருப்பமில்லை. நாங்கள் வீட்டை விட்டுச் செல்கிறோம். எங்களை யாரும் தேட வேண்டாம். மீறி தேடினால் விளைவுகள் விபரீதமாகும். எங்கள் வாழ்வை நாங்கள் பார்த்துக் கொள்கிறோம். அப்படின்னு எழுதி வச்சுட்டு நாம ரெண்டு பேரும் வீட்டை விட்டு ஓடிப் போக போறோம் புரியுதா." எனக் கேட்டவனிடம். அதிர்வாக,​

"டேய் நாம ரெண்டு பேரும் ஒண்ணா வீட்டை விட்டு ஓடிப்போய் என்னடா பண்ண போறோம்..?" எனக் கேட்டான் அகிலன் நெஞ்சில் கை வைத்தவனாக.​

அதே டவுட்டு தான் நமக்கும். இந்த ரெண்டு பக்கியும் ஒண்ணா ஓடிப்போய் என்ன பண்ண போறாங்க. பொறுத்திருந்து பார்ப்போம் நாமும்.​

மௌனம் கலையும்...​

 
Top